ఓ సందిగ్ధ ప్రశ్న

కవిత

- బండ్ల మాధవరావు  - 8897623332

ఒకానొక సూర్యోదయ సమయాన

ఏ దిక్కు ఎర్రబారుతుందో తెలియని

సందిగ్ధ కాలాన

విచ్చుకుంటున్న కాలపు రేకులపై

సూర్యోదయాల్ని చెక్కుకుంటూ

ఆకాశపు అంచులకు

దేహాన్ని వేలాడదీసి

కారుతున్న రక్తపు చుక్కల్ని లెక్కబెడుతున్నాను

ఎప్పటికీ అంతం కాని

నిరంతర ధారలోంచి

కొన్ని చుక్కల్ని కుప్పబోసి

రెండు మొక్కలు నాటే ప్రయత్నంలో

దోక్కుపోయిన మోకాళ్లకి మోచేతులకీ

దువ్వమట్టిని ఊదుకుంటూ

దుమ్ము పోసుకొంటున్నాను

రాత్రికి వేలాడుతున్న నగ్నదేహాలు

రేపును పురుడుపోసుకొంటాయో

మ తశిశువులకు జన్మనిస్తాయో

ఓ అనంత సందిగ్ధ ప్రశ్న

నేలకూలిన చెట్టు

మట్టితో తన అనుబంధాన్ని

అంటుకట్టుకోవాలని తపిస్తోంది

ఆకాశపు చూరునుండి

రాలడానికి సిద్ధమైన చినుకు

అక్కడే ఆవిరవ్వడం

ఎప్పటికీ అంతుపట్టని రహస్యమే

మంచు పూలవనాలూ పుప్పొడి రేణువులూ

ఎర్రబారి ఎర్రబారి

మట్టి చెమ్మదేరుతోంది

మట్టి మనిషిని ప్రసవిస్తుందో

మనిషి మట్టిలో కలిసిపోతాడో

ఓ అంతులేని ఎదురుచూపు