కవితలు

సాంగత్యం - సడ్లపల్లె

నేనెవరంటావ్‌...? - యస్‌. నితిన్‌ కుమార్‌ రెడ్డి

సైకిల్‌ - యు. రమ్యజ్యోతి

హైకులు - దామరకుంట శంకరయ్య

 

సాంగత్యం
- సడ్లపల్లె 9440073636


భాష మనం తయారు చేసుకొన్నదే
వెలుగుల విద్యుత్తుల ప్రసారాలకు
లోహపు తీగల వారధిలాగా
ఒకర్నొకరు కలుపుకోవడానికని!!
లోపలి విలువల తత్వాలను కొలవడానికీ
ఖాళీలు.....
సరికొత్త సత్యాలతో నింపుకోవడానికే!!
అయినా...
తీగల ముడులు సరిపడక రాపిడై
తీవ్ర అంతరాయాలతో ఎగిసిపడే
చిటపట మంటల్లాగా
ఏమిటీ వైరుద్ద్యాల మధ్య గోల??
ప్రతి మాటనూ
మతంలోనో కులంలోనో
మరో అసహన ద్రావకంలోనో ముంచి
తుపాకీ నోటి తూటాగా పేర్చి
గుండెల మీదనో గూడు మీదనో
గురి చూసి పేల్చే విధంగా
ఎందుకు రగిలి పోతున్నాం!!
మనది ఒకే భూగోళం కదా!!
ప్రకతి నియమాలతో
కొన్నాళ్ల మజిలీ కోసం ఇక్కడ
ఊపిరి నాళాలై కదిలే
మానవ రూపాలయ్యాం కదా!!
ఈ మట్టిలో మొలిచిన ప్రతి మొక్కా
గుప్పెడు ధాన్యం కంకిగా పండి
అన్నం ముద్దగా మారి తరిస్తుంటే
మనం మాత్రం ఎలా ముగుస్తున్నాం?
ఎన్ని కాలాల నుంచో
ఎదురెదురుగా నిలబడి
గతాల్ని తవ్వుకొంటూ....
ఉన్నది పాతాళంలో అని గ్రహించక
ఎక్కి వచ్చే ఎత్తుగడల్ని నేర్వక
ఇంకా కిందికి
కూరుకు పోతూనే ఉన్నాం!!
గాడిదల్ని గుర్రాలనీ
ఏనుగుల్ని ఎలుకలనీ
ప్రచారాల పండుగలు చేసి
ఆత్మద్రోహు లౌతున్నాం!!
కళ్లెదుట రూపుగట్టిన కాలజ్ఞానాన్ని చదవక
గత కాలాల గొంతుల ఘోషలతోనే అరుస్తున్నాం కరుస్తున్నాం.
భాషల వినియోగాల విశేషాల్ని మరుస్తున్నాం.
ముందుకు నడవడానికని
కాళ్ళుంటే...
చచ్చిన పిశాచాల సాంగత్యంతో
వెనక్కు మళ్లడం అలవాటు చేసుకొంటున్నాం.

 

నేనెవరంటావ్‌...?

- యస్‌. నితిన్‌ కుమార్‌ రెడ్డి


నేనెవరబ్బా..?
అని సందేహపడుతున్న నాకు
నా మనసు
ఇదుగో ఇదే నువ్వని ఇచ్చిన బదులు...!
నేనెవర్ని...?
లాలించే అమ్మ నడిపించే నాన్నల
ప్రేమకి చిహ్నంగా చిగురించిన చిన్నవాడ్ని...!
ఆదరించే అందమైన అక్కకు
ఆనందాన్ని అన్ని విధాల
అందివ్వాలని అనుకుంటున్న వాన్ని...!
నేనెవర్ని...?
రాళ్ళు తేలిన భూములు
రాటు తేలిన మనుషుల మధ్య
రూపొందిన రూపాన్ని నేను..!
రాళ్ళ సీమ కాదిదీ!
రాయలేలిన సీమ
మా రతనాల సీమ అని చాటే
సిసలైన సీమవాసి సిన్నోని...!
నేనెవర్ని...!
పచ్చదనాన్ని పట్టుపరికిణిలా కట్టుకున్న
పల్లెటూరిలో పుట్టినోడ్ని...!
పంతాలు పట్టింపులతో పాటుగా
ప్రేమ పలకరింపుల పరివారంలో పెరిగినోడ్ని...!
పసితనంలోనే కసితనంగా
పొలం పనిలో పార పట్టిన పాలెగాన్ని...!
నేనెవర్ని...?
తిరిగిరాని తీరాలకు చేరువైన ఆనందాన్ని..
తరగని చెరగని మరపురాని మధురిమల్ని...
పంచుకొని పెంచుకున్న ఎన్నో సంతోషాల్ని
గుండెలో నిండిపోయే
మనసులో ఉండిపోయే అనుభవాల్ని...!
దరిచేర్చిన దోస్తుగాలున్న వెనుక వరుస విద్యార్థిని...!
నేనెవర్ని...?
అలల కడలిలో అలుపెరగని అలజడులలో
సాగే (జీవితమనే) నావకి
అందమైన తీరగమ్యాలను చూపే నావికుడిని...!
నేనెవర్ని...?
అందరూ అనుకునేంత అమాయకుడిని కాను..!
అందరిలా మహా మాయకుడినీ కాను...!
అందని కథను నడిపే ఓ నాయకుడని...!
నేనెవర్ని...?
కనులు కన్న కళను కలిపే కదలిక కోసం...
కలలో కథగా కదులుతున్న కల కోసం...
కలగంటున్న ఓ అభాగ్యుడ్ని!
ఇంతకీ... నేనెవరంటావ్‌...?

 

సైకిల్‌
- యు. రమ్యజ్యోతి - 9985516857


బాల్యంలో గంటలు క్షణాల్లా దొర్లేవి
అది నా తోడుంటే
పావలా ఇస్తే గంటపాటు
స్వర్గంలో వుండే వీలుండేది
దానితో ఉన్నప్పుడు ప్రపంచంలో
నేను మాత్రమే గొప్ప అనే భావన కలిగేది
విక్రమార్కుని సింహాసనం కాసేపు
అరువు తెచ్చుకున్నట్లు ఉండేది
నా కాళ్ళకు చక్రాలుగా
పక్కటెముకల్ని కడ్డీలుగా
నా చేతులను హ్యండిల్‌గా
నా ప్రాణవాయువును దానికి శ్వాసగా
నా మాటను బెల్లుగా చేసి
నన్ను నేను తన రూపంలోకి
పరకాయ ప్రవేశం చేసేదాన్ని
తనతో చెలిమి కోసం అన్నయ్యతో
మూడో ప్రపంచయుద్ధం చేయాల్సివచ్చేది
తనతో విహరించేటప్పుడు
నా తోటి వారి కళ్ళన్నీ
నీకేం మహారాణివి అన్నట్టు ఈర్షపడేవి
తను నాతో వుందంటే నా కాళ్ళూ, చేతులూ
అంతుతెలియని ఆనందంతో తాండవించేవి
మా నాన్న ముందు చెల్లిని వెనుక నన్ను
కూర్చోబెట్టుకుని జీవిత ప్రయాణానికి
మార్గాలను చెబుతూ ఉంటే
అప్పుడు అది కూడా
మా నాన్నతో పాటుగా మాకు మార్గదర్శకం చేసేది
జీవితంలో సమస్యలు
చక్రంలా తిరుగుతూనే వుంటాయనీ
అయినా మనం గమ్యం చేరే వరకు
జీవనయానం ఆపొద్దని
నిరంతరం తను నాకు బోధించేది
చెల్లి, నేనూ మైమరచి నాన్న మాటలతో
మమేకమయినప్పుడు
మేము శ్రద్ధగా వింటున్నామన్న
ఆనందంతో మమ్మల్ని ఉయ్యాలలూపేది
అది ఎన్నెన్నో దారులను
నా పాదాలకు పరిచయం చేసి
వాటిని నాకు గులాములుగా మార్చింది
తన ముందు పల్లకీ,
రోల్స్‌ రాయిస్‌ కారు కూడా దిగదుడుపే
తనతో నాకుండేది రక్త సంబంధం కాదు...
పాద సంబంధం

 

హైకులు
- దామరకుంట శంకరయ్య - 9440876788


వేసవి కాలం
సూర్యుడు పాడుతుండు
గ్రీష్మగీతం

ఎర్రని పాట
ఉదయపు పూట
తూర్పు కొండ నోట

పాట
సంగీత దారానికి
సరిగమల పూలు
నడిస్తే నడుస్తూ
ఆగితే ఆగుతుంది
చందమామ

జలపాతంలో
తలస్నానం చేస్తూ
శిలా సుందరి

సుదూరాన
ముచ్చటాడుతూ
భూమ్యాకాశాలు
నదిని చూశా
నీళ్ళలో కొట్టుకుపోతూ
చూపులు

ఇటుకలు
బట్టీలో కాలి
గోడలో నిద్రిస్తున్నవి

గుమ్మానికున్న లాంతరు
చీకటి ప్రియున్ని
పిలుస్తుంది
చెలిమె
ఎండిన నదిలో
అమత కలశం