చుక్‌..చుక్‌ బండీ పోతోంది...!

కవిత 

- పోతగాని సత్యనారాయణ9441083763


నాదనుకున్న సంపద
నాది కాకుండా పోతున్న వాస్తవం...
నాకు నేనే ఏమీకాని రాజ్యంలో
అంతా నాదనుకునే నాదొక
సొంత గూటిలో వలస బ్రతుకు!
నా దేశపు అద్దం ముందునిలబడి
నన్ను నేను చూసుకున్నప్పుడల్లా
నేను మాత్రమే కానరాని
ప్రజాస్వామ్యానిది
నిలువెత్తు రూపం!!
ఎన్నెన్నో త్యాగాలతో
సాధించుకున్న అస్త్రాలన్నీ
ప్రపంచీకరణ యుద్ధరంగంలో
ఏలికల కుతంత్రాలకు
నిర్వీర్యం గావించబడుతున్న
నేనొక అభినవ శాపగ్రస్త
కుంతీపుత్రుణ్ణి!
ప్రభుత్వ ఫలాలకు నోచుకోక
నోటికాడ ముద్దను మాయం చేస్తున్నా,
పాలక బేహారుల దాష్టీకాలను
మౌనంగా భరిస్తూ
చోద్యాన్ని వీక్షిస్తున్న నిన్నటి ప్రేక్షకుణ్ణి!!
నాది కాని జీవితాన్ని
నిరామయంగా జీవించబడుతున్న
ఈ దేశపు నిర్భాగ్య నాగరికుణ్ణి!!!
మారుతుంది జమానా అనుకొని
నాదికాకుండా పోతున్నది
ప్రజారవాణా అని తెలుసుకొని
కోల్పోతున్న దాన్ని
కాపాడుకోవడానికి తిరగబడుతున్న
అమాయకుణ్ణి!
అర్భకుణ్ణి!!
అమేయుణ్ణి!!!
అజేయుణ్ణి!
అరుణారుణ ప్రచండుణ్ణి!!
ఒక్కో కొమ్మనీ నరికేస్తున్నా
ఇంకా ఒంటరి దుఃఖమై నిలబడ్డ
చెట్టునయ్యానెందుకు?
ప్రజా సంస్థలన్నింటినీ నడిబజార్లో బేరంపెడుతున్నా
ఇంకా ఇంకా నిస్తేజంగా
ఉపేక్షిస్తున్నానెందుకు?

పోయినవెన్నో పోగా
రైలుబండి నా లక్ష్యానికి
పరుగుకాకుండా పోతోందని
తెలియగానే
ఇదిగో ఇప్పుడు
నా పిడికిలి కణకణ మండి పొగలు ఎగజిమ్మే
ఎగరేసిన నిప్పుల జెండా
ఇప్పుడొక పౌరుడిగా నా గుండె
లబ్‌ డబ్‌ అనికాదు చుక్‌ చుక్‌ అని మోగుతుంది
ప్రజారవాణా ప్రైవేటీకరణకు వ్యతిరేకంగా
నా గొంతుక రైలుకూతై నినదిస్తుంది
రైలుబండి ఇక ఎప్పటికీ నాదై
నా ముందు ఆగేదాకా
దూరం దూరం జరుగలేను
ఆగినంక ఎక్కేదాకా పోరుచేయకుండా నిద్రపోను...