' కాలం' లా విలువైన కథలు

నచ్చిన రచన

- గబ్బిట దుర్గా ప్రసాద్9989066375

చలపాక ప్రకాష్‌ 2016 జూన్‌ నుండి 2020 జనవరి వరకు మూడున్నర ఏళ్ళలో రాసిన, వివిధ పత్రికలలో ప్రచురితాలైన 38 కార్డు, కాలం కథల సంపుటి ఈ (వ)కాలం. ఒక గడుగ్గాయి పిల్ల దేవుడిని అరచి పిలిస్తే ప్రత్యక్షమైతే, పూర్వం నుంచీ ఇప్పటిదాకా ఆయనిచ్చిన హరి, బుర్ర కథల దగ్గర్నుంచి, ఈనాటి సెల్‌ ఫోన్‌ దాకా ఏకరువు పెట్టి, సెల్‌ ఫోన్‌లో ఉన్న అన్ని రకాల ఆప్స్‌, ఫేస్‌ బుక్‌, గూగుల్‌ సెర్చ్‌, టి.వి., సినిమా, టిక్‌ టాక్‌, గేమ్స్‌ వగైరా సవాలక్ష ప్రోగ్రామ్స్‌ చూడటానికి టైం మాత్రం రోజుకు ఇక్ష్వాకు కాలం నుంచి ఉన్న పాత 24 గంటలే ఉంచటం బాగాలేదని, రోజుకు 48 గంటలు చెయ్యాలని డిమాండ్‌ చేసిన ''పాపా మజాకా'' కథలో అండర్‌ కరెంట్‌గా సున్నిత హాస్యం వ్యంగ్యం దోబూచులాడాయి.
ఈనాటి బిజీ ప్రపంచంలో ఉద్యోగం చేస్తూనే, తనకున్న ఖాళీ సమయంలో సామాజిక ప్రయోజనమున్న షార్ట్‌ ఫిలిమ్స్‌ తీస్తున్నానని గురువు గారికి చెప్పి భేష్‌ అనిపించుకొన్న ''ఆశలు -ఆశయాలు'' హాస్య, కేరక్టర్‌ నటుడు రచయిత ఎల్బి శ్రీరాం తీస్తున్న ''హార్ట్‌ ఫిలిమ్స్‌'' ను గుర్తుకు తెస్తుంది. మధ్యతరగతి బతుకుల జీవితం, ముసలి తనంలో అండగా ఉంటానని తండ్రికి భరోసా ఇచ్చిన, స్వేచ్చగా పెరిగిన ''టెక్‌'' కూతురు, చదువుపూర్తై, ఉద్యోగం వచ్చి, ఎవడినో లేపుకు పోయి పెళ్ళాడి, పక్షిలా ఎగిరిపోతే ఆ తండ్రి గుండె పగిలి రెక్కలు విరగటం, కన్నీరు తెప్పిస్తాయి. కూతుళ్ళను ఇతర రాష్ట్రాలలో
ఉద్యోగిస్తున్న అల్లుళ్ళ కిచ్చి పెళ్లి చేసి, వాళ్ళను చూడటానికి వెళ్లి అక్కడి పుణ్య క్షేత్రాలు, దర్శనీయ స్థలాలు చూసే అవకాశం పొంది'' మేరా భారత్‌ మహాన్‌'' అని చాటిన తెలివిగలాయన, నల్లమ్మాయి యెర్రని కుర్రాడు రోజూ తన్ను చూస్తున్నందుకు ప్రేమతో సిగ్గు పడుతోందికానీ, అతడు గుడ్డి అని తెలుసుకోక పోయిన ''గుడ్డిప్రేమ'' పెన్ను విలువ తెలిపే ''ఆఫ్ట్రాల్‌'', రైల్వే వారి కొత్త విధానం వల్ల జనరల్‌ బెర్త్‌ లు ఫుల్‌ఐతే ఆర్‌ ఏ సి కోటాలో థర్డ్‌ ఎసిలో టికెట్‌ బుక్‌ అయి, ఎంతోకాలంగా ఏసిలో ప్రయాణం చేయాలన్న ఆర్ధిక స్తోమతలేని సాదారణ ప్రయాణీకుడి తీరి(ర్చి )న కోరిక, అన్ని డే లు లాగే భగ ప్రేమికులకూ ఒక డే ఉండాలని, దానికి శరత్‌ దేవదాసు పుట్టిన రోజయితే బాగుంటుందని అతని బర్త్‌ డే ఎప్పుడో తెల్సుకోటానికి ''ఓనిషాదాసు'' స్వర్గంలోని ''షరత్‌ బాబు'' కు ఫోన్‌ చేయటం, సెరత్బాబు మందుబాబులకు ప్రతిరోజూ ''మందు డే'' అని చెప్పిన ఊహాత్మక కథలో వెర్రి తలలు వేస్తున్న ''డే సెలబ్రేషన్స్‌''పై ఏవగింపు, రోత కనిపిస్తుంది. తెలంగాణా ఆంధ్రా విడిపోగా, పులిని చూసి నక్క వాత పెట్టుకొన్నట్లు భార్యాభర్తలు విడాకులు తీసుకొని, చెరోకొడుకు ను పంచుకొని భర్త తెలంగాణలో, భార్య తన పుట్టిల్లు సీమాంధ్రలో సెటిలయితే నష్టపోయింది కుటుంబ వ్యవస్థా, కుటుంబం లాంటి తెలుగు రాష్ట్రమా అనే మూల ప్రశ్న సంధించాడు రచయిత. ''విడి-ఆకులు'' లో ఆర్ద్రంగా, తండ్రి ''మందుకు'' బానిసై నరాల వీక్‌ నెస్‌తో ఆఖరి క్షణాలుగా
ఉంటె, ఆయుర్వేదం మందు ఇప్పించమంటే, శ్రమపడి ఇప్పిస్తే ''మందు మానెయ్యాలని ముందే షరతుపెట్టి'', పది రోజుల్లో లేచిపరిగెత్తేట్లు చేశాడు ఆ డాక్టర్‌. నెల తిరిగేసరికి మళ్ళీ మంచం పడితే, ఇంగ్లీష్‌ డాక్టర్‌కి చూపిస్తే, పెదవి విరిస్తే మళ్ళీ ఆయుర్వేద వైద్యుడిని బ్రతిమాలి, ఇక తాగనని ప్రమాణం చేయిచి మందిప్పించి నయం చేయించాడు తండ్రిపై ప్రేమతో కొడుకు. కొంతకాలానికి ఆయన ఆలోచనల్లో వేగం పెరిగి, తెలీకుండా నదిలో మునిగి చనిపోతే, ఇంటికి పెద్ద దిక్కుగా తండ్రి ఉంటాడని నమ్మి, కొడుకు ఆయన వైద్యం కోసం చేసిన అప్పుల నరకంలో కూరుకుపోయి ''వధా ప్రయాస'' తో తలపట్టుకు కూలిపోయి కొందరి జీవితాలింతే అనిపించాడు. వ్యసనానికి బానిసైతే అందరికీ యెంత అనర్ధమో చెప్పే కథ.
నెలాఖరు రోజుల్లో చుట్టాలు ఇంటికి వస్తే, చేతిలో చిల్లిగవ్వలేక వాచీఅమ్మి, సరుకులు తెచ్చి ఇల్లుగడిపి వాళ్ళను సాగనంపితే వాళ్ళు వెడుతూ పిల్లల చేతిలో పెట్టిన డబ్బు తీసుకోటానికి హక్కు లేదని ఇంటిపెద్దగా బాధ్యతలే
ఉంటాయని చెప్పిన భార్యను చూసి ''ఏం జన్మరా ఇది'' అనుకొన్న సగటు మధ్యతరగతి జీవితాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. కార్డు మీదనే కథలు రాసి పత్రికలకు పంపి, ప్రచురింపబడి గిన్నిస్‌ బుక్‌ ఎక్కి మహాత్మా గాంధీని అనుసరించిన ఒక కుర్రాడి కథ స్పూర్తిదాయకం.''మాటవరుసకు'' అనేమాట యెంత వెటకారంగా ఉంటుందో చెప్పిన కత, సెంటర్‌లో కాకుండా, తెలివిగా పక్క సందుల్లో పోలీసులు దొంగచాటుగా మాటేసి కేసులు రాయటంలో ఎవరు దొంగలో తెలీదు. నటుడు శోభన్‌బాబులాగా ముందు చూపుతో, రియల్‌ ఎస్టేట్‌లో డబ్బు పెట్టి రెండు ప్లాట్లుకొని ఎక్కువ రేటుకు అమ్మి, హాయిగా ఇద్దరు కూతుళ్ళ పెళ్ళిళ్ళు ఘనంగా చేసి ''భూ దేవి చేసిన పెళ్ళిళ్ళు'' అని చాటిన ఉద్యోగి అభినందనీయుడు. తనకు పుట్టబోయే బిడ్డ మగపిల్లాడే కదా అని రిలాక్స్‌గా ఉండటానికి లేడీ డాక్టర్ను అడిగితే, ''రిలాక్స్‌గా ఉండండి'' అంటే ''యురేకా'' అని గావుకేక పెట్టాడు, నర్స్‌ డాక్టర్ని వాళ్లకు పుట్టేది అమ్మాయికదా అలా చెప్పారేమిటి అని అడిగితే, అమ్మాయి అని ముందే తెలిస్తే అబార్షన్‌ చేయిస్తాడు, డెలివరి అయ్యేదాకా వాళ్ళని రిలాక్స్‌ గా ఉండనిద్దాం అన్నది లేడీ డాక్టర్‌..శతకోటి దరిద్రాలకు అనంతకోటి ఉపాయాలు.
రోడ్డున పోతుంటే బంగారు నగ దొరికితే, దాన్ని ఎదురుగాఉన్న షాపు వాడికిచ్చి ఎవరైనా పోగొట్టుకొన్నామని వస్తే వారికి అంద జేయమని చెబితే, కొంతకాలానికి ఎవరూ రాలేదని షాపు ఆతను చెబితే, దాన్ని అమ్మేసి స్వచ్చంద సంస్థ వారు, మురికి ఆవాసాలలో ఉంటున్న ఇరవైమంది పిల్లలకు బట్టలు కొనటానికిచ్చి సార్ధకం చేసి, ఆ డబ్బు ఎవరికి చేరాలో వారికే చేరిందని సంతప్తి పడ్డాడు అతను.
కాలం మారినా కట్నాలిచ్చి ఆడ పిల్లల పెళ్ళిళ్ళు చేసే తీరులో మార్పు రాలేదని చెప్పే ''మారనికాలం'', పేరుమోసిన రచయితకు అనేక చెక్క జ్ఞాపికలొచ్చారు. కానీ ''ఇంట్లో ఈగలమోతా, బయట పల్లకీ మోతా'' అన్నట్లుగా. వాటి బదులు డబ్బు ఇస్తే బాగుండు కదా అని రోజూ భార్య సాధింపు. ఆయన చనిపోతూ, ఇంట్లో వారందరికీ సమన్యాయం చేసి, తన శవదహనం మాత్రం ఆ చెక్క జ్ఞాపికలతోనే చేయమని కోరి, ఇంట్లో వాళ్ళకు చెంప దెబ్బ కొట్టినట్లు చేసి, తనజ్ఞాపకాల ఆనవాళ్ళను తనతోపాటే తీసుకు వెళ్ళిన సోక్రటీస్‌ లాంటి ఆ రచయిత ''జ్ఞాపికకథ'' కళ్ళు చెమర్చేట్లు చేస్తుంది .
బిడ్డలపై కన్నవారికున్న ప్రేమ వాత్సల్యం ''కన్నవారిమనసు''లో ఉన్నది.''రాజు వెడలె రవి తేజము లదరగ'' అన్నట్లు పంచాయితీ ఆఫీస్‌కు దారి రాజశేఖర రెడ్డి హెడ్డున్న విగ్రహం, తర్వాత ఆయనదే సిమెంట్‌ విగ్రహం, ఆ తర్వాత, చేయెత్తి నిల్చున్న విగ్రహం, తర్వాత తలకట్టు ఉన్న విగ్రహం, తర్వాత పులిచింతల ప్రాజెక్ట్‌ నమూనాపై నిల్చున్న ఆయన విగ్రహం, తర్వాత గుడ్డ కట్టేసిన విగ్రహం, దాటితే కంచు విగ్రహం కూడా దాటితే తళతళామెరిసే గోల్డ్‌ రాజశేఖర రెడ్డి విగ్రహం దగ్గర పంచాయితీ ఆఫీస్‌ అని ఒకాయన ఇంకో ఆయనకు అడ్రస్‌ చెబితే ''ఏమి రాజ దర్పం'' అనిపించదా ? ప్రజాధనం ఎంత వధా అనిపించదా? మూర్ఖత్వానికి పరాకాష్ట అనిపించదా?
టివి సీరియల్స్‌ వదలక చూసే ఆవిడ కూతురికి వాటిని తీసే కెమెరామాన్‌ సంబంధం వస్తే ఈసడిస్తే, తీరికగా కాలక్షేపం చేసేవారికోసం తీసే ఆ సీరియళ్ళ వల్లనే టివిలు బతుకుతున్నాయని ''పవర్‌ పాయింట్‌ ప్రెజెంటేషన్‌'' లా భర్త నచ్చచేబితే, ''కనువిప్పు కలిగి'' ఆ కెమేరామాన్‌ సంబంధమే కూతురికి ''వాకే'' అని ''ఓకే'' చేసింది. ''జీవి'' తల్లికి హార్ట్‌ ఎటాక్‌ వస్తే, హాస్పిటల్‌లో డాక్టర్‌ వెంటనే స్పందించి మందులతో తగ్గించి 15 వేలు బిల్లు చేస్తే, ఆరోగ్యశ్రీ కింద ఆపరేషన్‌ జరిగితే డబ్బు సేవ్‌ అయ్యేదని నొచ్చుకున్న కొడుకును చూసి మిత్రుడు ''వీడేం ''జీవి'' రాబాబూ'' అని చీదరించుకొన్న ''ఆరోగ శ్రీ'' ఇవాళ ఫాషన్‌ కట్టెపోయ్యి బొగ్గుల కుంపటి పై వంట చేసే రోడ్డుపక్క ధాబాలు మళ్ళీ పూర్వకాలాన్ని ''కాలమహిమ''లో గుర్తు చేస్తాయి.
భేతాళుడికీ స్మార్ట్‌ ఫోన్‌పై మోజు, ఖాళీ దొరికితే ఒకప్పుడు కథలు రాసే రచయిత, ఇప్పుడు స్మార్ట్‌ ఫోన్‌ మాయాజాలంలో లైకుల మత్తులో పడి, తీరిక దొరక్క రాయకపోవటం, పుస్తకం హస్త భూషణం మాత్రమేకాదు ''మస్తక భూషణం'' అనే విషయం, తన సన్మాన సభకు భార్యా, పిల్లలు టైం లేదని రాకపోతే, ఉసూరుమంటూ ఒంటరిగా వెళ్లి, సన్మానం శాలువా విలువైన జ్ఞాపిక పూలహారం, పురస్కార పత్రంతో సంతోషంగా తిరిగి ఇంటికి వస్తే, ఇంట్లో వారెవ్వరూ వాటి వైపు చూడకుండా ఇచ్చిన నగదు గురించే ఆరా తీసే డబ్బు మనుషులు, టివిలో సెల్‌లో అన్ని ప్రోగ్రాములు చూసి తల లావుగా వాచిన ''మెదడు వాపు'' ఆవిడా, చలికాలంలో ఫుట్‌ పాత్‌పై కట్టుకోటానికీ, కప్పుకోటానికీ సగం లేక ఏమీ లేని దీనులను చూసి, అర్ధరాత్రి తనకొచ్చిన అనేక శాలువాలు వారికి కప్పి అజ్ఞాతంగా వెళ్ళిపోయిన నిస్వార్ధ సంఘ సేవకుడు, సరస్వతీ నిలయమైన గ్రంథాలయానికి, అక్కడ తరతరాలుగా వర్ధిల్లి ఎందరికో నీడ నిస్తున్న ఊడలు దిగిన మర్రి చెట్టునూ, తెలివిమాలి కూల్చి, కొత్త లైబ్రరీ భవనాలు కట్టించాలన్న కోరికతో ఉన్నా, ఘన చరిత్ర ఉన్న ఆ మర్రి జోలికి ఈ వెర్రి వెధవలు వెళ్ళకుండా పాటించిన విజ్ఞత ''ఉనికి'' కథలో
ఉంది .
చురుకుదం ఆసక్తి , మానవ హదయాల నిశిత పరిశీలన, అవగాహన, సహజత్వం, సరళ సుందర రచన, క్లైమాక్స్‌, అన్నీ చలపాక కథల్లో ఉన్నాయి. ఇవి ఈ కాలం కథలే కాదు, ''వ కాలం'' కథలు కూడా.
సమకాలీన కథలే అయినా, వాటిలోని, ఆలోచన, మానవీయ విలువలు, శిల్పంను బట్టి సార్వకాలీనాలు. ఈ కథల్లోని వ్యక్తులు, సంఘటనలు సన్ని వేశాలు, నిత్యం అందరం చూస్తున్నవే. కానీ వాటికొక అస్తిత్వ విలువ నిచ్చి, కథా గౌరవం కల్పించిన సాహితీ మిత్రుడు చలపాక ప్రకాష్‌ను అభినందిస్తూ, మరిన్ని రచనలతో వెలుగుల వెల్లువ సష్టించాలని కోరుతున్నాను .