కుంచెవొకటి ...

మెట్టా నాగేశ్వరరావు

పేదరికంలోంచే
కుంచెవొకటి పురుడోసుకుంది
డిగ్రీ అక్షరాలు
ఆకలికి నూకలు కానపుడు
బతుకు యుద్ధానికి కుంచె చేతబట్టాడు!

సైనుబోర్డు నీలిమందుతాడులాగే
దేహమంతా రంగులు పులుముకున్నాడు
అతడి చేతిలోంచి దూకిన
చిత్రాలను చూసినోళ్ల
గుండెలోని సంతోషం హౌళీ పండగయ్యేది
అతడు గీసిన కళాఖండాలు
కనుల్లోకి మయూరాల గుంపులా వాలేవీ
జలపాతాల్లో ముంచెత్తేవీ
అతడు గీసిన ప్రకృతి బొమ్మల సౌందర్యం
మనుషుల కురూపాల్ని తలపోసేవీ!

కోరికల సముద్రాల్నీ
గుండెలో కలుపుకున్న వాళ్లముందు
తథాగతుడు బొమ్మ గీస్తాడు
ఆత్మగౌరవం తాకట్టుపెట్టే వాళ్లకు
చూపుడువేలు చిత్తరువుని అందిస్తాడు
ఏ దేవుడి బొమ్మకైనా ఆకృతినిస్తాడు
మతమౌఢ్యపు రంగు అతడి డబ్బాల్లో దొరకదు!

బ్రష్‌ పట్టుకున్నాడంటే
నిలవడ్డ పరిసరాలు హరివిల్లులే
వెలసిపోయిన గోడలు
కొత్త పెళ్లికూతురు కళనద్దుకుంటాయి
మేడల్లోకి పాదం పెడితే
ఇంటీరియర్‌ సొగసులెన్నో వెల్లువ
ఎక్కడో ఓ దీపాన్ని గీసి
ఆత్మసోయగాన్ని కూడా ఎరుక రేపుతాడు!

చిరుగులకోక ముసలమ్మ స్కెచ్‌ వేసి
మానవత్వాన్ని గుర్తుజేస్తాడు
గోడలమీద వజ్రాలపోత పోస్తాడు
తడిమి చూస్తే తెలుగక్షరాలు
అవి నిత్యం గాయాన్ని పాడతాయి!

బొమ్మల్ని గీస్తాడు
భ్రమలను తొలగిస్తాయవీ
సమాజాన్ని గీస్తాడు
స్వార్థ పంజరాన్ని దాటిస్తాయవీ
చరిత్రను గీస్తాడు
జరిగిన కుట్రల్ని బయటపెడతావవీ
తాత్వికతను గీస్తాడు
వ్యామోహాల్నుంచి ముక్తినిస్తాయవీ..!

చిన్న చిన్న రంగుల టిన్లు
అతడి గుమ్మంలోని బండెడు నవ్వులు
ఫ్లేక్సీలొచ్చాక
నవ్వులు పల్చబడ్డాయి గానీ...
అతడు మాత్రం
కల్తీనెరుగని చిక్కని రంగు!