అడవి పంది

కథ

ఆర్‌.సి. కృష్ణస్వామి రాజు - 9393662821

''ఓరేయ్‌, పీతాంబరా! నరసింహా !! మూలకోనకాడ మన శెనగతోటల్లో అడవి పందులు పడినాయంట. పోదాం పదండిరా'' అని కమలక్క రచ్చబండ కాడ నిలబడుకొని అరస్తావుంది. శుక్లపక్ష పౌర్ణమి - ఆకాశంలోని చంద్రుడు తెలుపురంగులో మిలిమిల మెరుస్తున్నాడు. పున్నమి వెన్నెల ఊరు ఊరంతా తెల్లరంగుతో అలికినట్లు వుంది. కడుపులో గుడగుడగా వుండాదని నల్ల రంగన్న పీతాంబరుడు, నరసింహుడు అమ్మ అరువులకి పరుగులు తీసినారు. గబగబ ఇంట్లోకి పోయినారు. ఈటె, కత్తి, కొడవలి, గొడ్డలి, దోటి, గడ్డపారలు ఎత్తుకొని వీధిలోకి వచ్చినారు.

''మేము కూడా మీతో వస్తాము పీతాంబరా, నరసింహా'' అంటూ తొరూరు తిమ్మారెడ్డి, పైడిపల్లి పద్మనాభం, గట్టు గుణశేఖరుడు, నేసనూరు నాగరాజు, అడవిచేళ్ల అనంతుడు,  సముదాయం సత్యంలు మొద్దుకర్రలు రోకలిబండలు చేతబట్టినారు. కమలక్క టార్చిలైటులో బ్యాటరీలు వుండాయో లేదో చూసుకొంటోంది.

''రెక్కలు ముక్కలు చేసుకొని పంట పండిస్తావుంటే పందుల దెబ్బతో చేతికాడి కూడు నోటి కాడికి వచ్చేట్లు లేదు కదరా నాయనా. పరుగులు తీయండ్రా రేయ్‌'' అని అరుస్తావుంది కమలక్క.

కమలక్క కేకలకి ఇంటి ముందరి తెన్నెపైన కూర్చొని చదువుకుంటున్న రామతులసి ఎగిరిదూకి వీధిలోకి వచ్చింది. వారి మాటల్ని బట్టి వారి చేతుల్లోని కర్రలు, కత్తులు చూసి ఆమెకి అడవి పందుల వేట విషయం అర్థమయ్యింది. తిరుపతి వెటర్నరీ యూనివర్శిటీలో వెటర్నరీ సైన్స్‌ చదువుతోంది రామతులసి. గబగబ వెళ్లి వారికి ఎదురుగా పోయి నిలబడింది. ''వన్యప్రాణుల చట్టం ప్రకారం అడవి పందులను చంపడం, వేటాడటం నేరం అని తెలుసా మీకు'' అని నిలదీసింది. తొరూరు తిమ్మారెడ్డి వక్కచెక్క తమలపాకులో చుట్టి నముల్తూ ''నీకేవమ్మా? ఎన్ని కథలైనా చెబుతావు. పుస్తకాల్లో వంద వుంటాయి. అయ్యోపాపం అని అనుకొంటాపోతే మేమెట్లా బతికేది'' అని ఎదురు తిరిగినాడు.

''అట్లయితే ఇంకొకటి చేద్దాం'' అంది రామతులసి

''చదవేస్తే వున్నమతిపోయినట్లు వుండాది నీ వ్యవహారం. చదవక ముందు కాకరకాయ, చదివినాక కరకరకాయ మాదిరి వుండాది నీ ఉచిత సలహాలు'' అని అడ్డంపడినారు పీతాంబరుడు, నరసింహుడు.

''ఒరేయ్‌, ఆ పిల్ల చదువుకున్న పిల్లరా. చదువుకున్నోళ్లకి కూడా సేద్యగాళ్లే అన్నం పెట్టాలి. ఏమి చెబుతుందో చూద్దాం. మంచి అయితే విందాం. వద్దనుకొంటే వదిలేద్దాం'' అంది కమలక్క

కమలక్కతో సహా అందరూ రచ్చబండ కాడికెళ్లి కూర్చున్నారు. ''ఊరు అందరిదీ ఒక దారి, ఉలిపి కట్టెది ఒక దారి మాదిరి, నీకెందుకే ఊర్లో పెత్తనాలు? నోరు మూసుకొని చదువుకోకుండా..'' అని అరుస్తోంది ఇంటికాడి నుంచి రామతులసి అక్క ఇవేమీ పట్టించుకోలేదు రామతులసి.

''ఈ రోజు మనం మన కయ్యిలకాడికి పోయి గట్టిగా గట్టిగా అరుద్దాం. డబ్బాలు, చిన్న కర్రలు తీసుకోండి. ఖాళీ డబ్బాలని కర్రలతో కొడుతూ అరుస్తూ వుంటే పందులు జడిసి పారిపోతాయి. టపాకాయలు వుంటే పేలుద్దాం. వాటి శబ్దాలకు అవి భయపడి పారిపోతాయి'' అని సలహా ఇచ్చింది.

తొరూరు తిమ్మారెడ్డి పకపకా నవ్వినాడు. ''అవి అడవి పందులమ్మా. వాటికి చెవులు, కళ్ళు అంతంతమాత్రమే. వాటికి సరిగ్గా కనబడవు, వినబడవు. వాసన పసిగట్టి భూమిలోని శెనగను గుర్తుపడుతుంది. అవన్నీ గుంపులుగుంపులుగా దూకి పంటల్ని నాశనం చేస్తాయి. 'అరిస్తే పోతాయి, డబ్బాలు కొడితే బెదురుతాయి. టపాసుల శబ్దానికి పారిపోతాయి' లాంటి మంత్రాలకు చింతకాయలు రాలవు తల్లీ'' అని అన్నాడు.

''ఎప్పుడూ లేనిది మన కయ్యిలకాడికి అడవి పందులు వచ్చినాయమ్మా రామతులసీ! మొన్న తిమ్మాపురం కయ్యిల్లో తినేసిపోయినాయంట. నిన్న కృష్ణాపురం కయ్యిల్లో తినేసిపోయినాయంట, ఈ రోజు ఏమవుతుందోనమ్మా! మూడు కయ్యిల్లో శెనక్కాయలు వేసినాను. నాకు ఆ పంటే దిక్కుతల్లీ. భద్రంగా రోజూ కొన్ని శెనక్కాయలు ఉడకబెట్టి మరాఠీ గేటు కాడ నిలబడతా. రైలువస్తే గేటు వేస్తే బండ్లు నిలిస్తే నాకు వ్యాపారం. ఎలాగైనా నన్నూ నా కయ్యిల్నీ కాపాడుతల్లీ'' అని వేడుకొంది కమలక్క.

''అయితే మన కయ్యిలచుట్టూ ముళ్ల పొదలను కంచెలుగా పెంచుదాం. లేకుంటే పొలాల చుట్టూ అడుగు ఎత్తులో ఇనుప తీగల్తో రెండు మూడు వరసలు కంచెలా చుట్ట్టుదాం'' అని ఆవేశంగా చెప్పింది రామతులసి.

తొరూరు తిమ్మారెడ్డి మళ్లీ పకపకా నవ్వినాడు. ''జుట్టున్న అమ్మ, ఏ కొప్పు అయినా పెడుతుంది.  రెక్కాడితే కాని డొక్కాడని బతుకు కమలమ్మది. కంచె పెంచు, కమ్మిచుట్టు అంటే సరిపోదు. అయినా ఇప్పటికిప్పుడు అవన్నీ అయ్యేదా పోయేదా'' అని వెటకారంగా అనినాడు.

''అయితే ఊరిపందుల పెంటని పిడకల్ని చేద్దాం. పిడకల్ని కుండల్లో పెడదాం. కయ్యిల్లో అక్కడక్కడ కుండల్ని పెట్టి పొగబెడదాం. ఆ వాసనకి అడవి పందులు మన చేల దగ్గరకురావు.''

''ఇప్పటికిప్పుడు పందుల్ని పట్టి వాటి పెంటని పిడకలు చేసేది సాధ్యమా'' అన్నట్లుగా చూసినారు అందరూ రామతులసి వైపు. అర్థమైపోయింది రామతులసికి.

'అలాగైతే మంగలి షాపుల కెళదాం. వెంట్రుకలు తీసుకొద్దాం. పంట చుట్టూ అడుగు పొడుగున వెంట్రుకలు పరుద్దాం. అడవి పందుల ముక్కుల్లోకి ఈ వెంట్రుకలు వెళ్లి వాటిని చికాకు పెడ్తాయి. దీంతో పందులు పొలాలకి దూరమవుతాయి'' అని చేతులు ఆడిస్తూ చెప్పింది.

''అమ్మా రామతులసి! అన్నం లేకుంటే జొన్నసాగు చెయ్యమందట నీలాంటి ఆమె ఒకామె. మంగలి షాపుకెళ్దాం, పొలాల్లో వెంట్రుకలు పరుద్దాం లాంటి  ప్రయోగాలు ప్రస్తుత పరిస్థితికి కుదరదు లేమ్మా'' అని అందరూ అభిమానంగా ఆమెను సముదాయించినారు. మూలకోనకాడికి పోవడానికి అందరూ లేచినిలబడినారు.

''చివరగా ఒకమాట చెబుతా, పెద్ద ఖర్మ కష్టంలేని పద్ధతి. ఎర్రగడ్డ తెల్లగడ్డ (ఉల్లి, వెల్లుల్లి) కలిపి మెత్తగా నూరుదాం. గోధుమ పిండిలో కలిపి వుండలుగా చేద్దాం. పొలాల్లో అక్కడక్కడ 10-15 వుండలను పందులకు ఎరగా పెడదాం. విషపు ఎరలు తిన్నాయంటే పందులు... పరుగు పరుగు'' అంది.

''ఇదేదో బాగుందే... అయినా ఎర్రగడ్డ తెల్లగడ్డ గోధుమపిండి... ఇవి కొనను నా దగ్గర దుడ్డులు లేవు కదా'' అంది బాధగా కమలక్క.

కానుగ చెట్టుకింద నిలబడి రచ్చబండ కాడి మాటలన్నీ విన్న పట్నంలో కాయగూరలమ్మే, పూలభాగ్యం గంప ఎర్రగడ్డల్ని  వారిముందర తెచ్చిపెట్టింది. తోపుడు బండిలో తెల్లగడ్డలమ్మే గడ్డం వెంకటయ్య గబగబ వచ్చి చేట తెల్లగడ్డలు తెచ్చి ఇచ్చినాడు. అంగట్లో కూర్చొని అంతా విన్న నల్ల రంగన్న గోధుమపిండి పంపించినాడు.

అందరూ చేరి చకచక ఎర్రగడ్డ  తెల్లగడ్డల్ని రోట్లో వేసి దంచినారు. గోధుమపిండితో కలిపినారు. వుండల్ని చేసినారు. బక్కెట్లల్లో పెట్టి మూలకోనకి బయలుదేరినారు. రామతులసి కూడా వారి వెనకే నడిచింది.

- - -

అందరూ గెనాలమ్మిట నడుస్తున్నారు. ఆకాశంలోని చంద్రుడు కూడా వీరి వెనుకే నడుస్తున్నాడు. రెడ్డోళ్ల బావికాడ రామతులసి గెనెంమీది నుంచి జారింది. కంపమీద కాలు పెట్టింద. 'అమ్మా' అని అరిచింది. కమలక్క వచ్చేలోగా ఆధారం కోసం ప్రక్క నున్న తుమ్మచెట్టు పట్టుకొంది. నొప్పికి 'అమ్మా అబ్బా' అంటూ మళ్లీ అరిచింది.  కమలక్క గబగబ వచ్చి తుమ్మ కొమ్మ పక్కకి లాగింది. కాలిముల్లు పెరికేసింది. రామతులసికి తమ ప్రొఫెసర్‌ పద్మవాణి చెప్పిన మాటలు గుర్తుకొచ్చాయ''. పాఠాలు వేరు - ప్రాక్టికల్‌గా వేరు'' అని.

గుంపుగా వెళ్తున్న వీరిని చూసి తిమ్మాపురం విజయులు నాయుడు విషయం ఏమిటని అడిగినాడు. కమలక్క అడవి పందుల విషయం చెప్పింది. మేమూ వస్తామని చెప్పి ఊర్లో వాళ్లందరినీ పిలిచినాడు. విజయులు నాయుడు పిలిచిందే తక్కువ, చెంగమ నాయుడు, కృష్ణమ నాయుడు, గోపాల నాయుడు, భూపాల నాయుడు, రాఘవులు నాయుడు, పురుషోత్తం నాయుడు, మునిక్రిష్ణమ నాయుడు, వెంకట్రామా నాయుడు, సుబ్రమణ్యం నాయుడులు బయలుదేరినారు.

రామన్నోళ్ల బావి కాడికి చేరినారు. కుప్పలు కుప్పలుగా మిణుగురు పురుగులు వీరిని చుట్టుముట్టినాయి. చేతుల్తో వాటిని తరుముతూ నడుస్తున్నారు. నడుస్తున్న రామతులసికి మెత్తగా ఏదో తగిలింది. ఏమిటో అని తొంగి చూసేలోగా పొడుగాటి పాము సరసరా ఆమెని దాటుకొని పోయింది. బిత్తరపోయింది రామతులసి. గజగజ వణకసాగింది. ''రామతులసీ, భయపడవద్దమ్మా పాముకరిస్తే ఏమి పసరు నోట్లో పోయాలో నాకు తెలుసులే'' అని కమలక్క ధైర్యం చెప్పింది.

రామతులసి వింతగా చూసింది కమలక్కవైపు. మళ్లీ రామతులసికి పద్మవాణి మేడమ్‌ మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి. ''పాఠాలు చదవడం అనేది నదిఒడ్డున నిలబడి ఈత అలా కొట్టాలి ఇలా కొట్టాలి అని నేర్చుకోవడం లాంటిది. నిజం అనేది నదిలో ఈత కొట్టడంలాంటిది'' అని.

కట్టెలు కత్తులు తీసుకొని గుంపుగా గలగల మాట్లాడుతూ వెళ్తున్న వారికి కృష్ణాపురం ఊరోళ్లు తోడైనారు. కృష్ణాపురం ఊరి రంగాచారి, చంద్రాచారి, బీకి ఆచారి, రవీంద్రాచారి, దేవేంద్రాచారి, మనోహరాచారి, నరసింహాచారి, రమణాచారి, కేశవాచారిలు నిన్న మొన్న జరిగిన అడవి పందుల అరాచకాలను కథలు కథలుగా చెబుతున్నారు.

ఇంతలో ఈసలాపురం కాలువ అడ్డం వచ్చింది. మోకాలిలోతు నీళ్లు పారుతున్నాయి. ఒకరి చేతులు ఒకరు పట్టుకొని చిన్నగా కాలువ దాటుతున్నారు. కాలువ గట్టుపైకి వచ్చిన తులసి పాదాలపైన ఏదో కొరికినట్లుగా అనిపిస్తే తైతక్కలాడింది. కమలక్క సరసరవచ్చి టార్చిలైటుతో తులసిపాదాలని చూసింది. రెండు చిన్న జలగలు ఆమె రక్తం పీలుస్తున్నాయి. కమలక్క తన వేళ్లతో గట్టిగా తట్టింది వాటిని. దూరంగా పోయి పడ్డాయి అవి. నీళ్లేసి కాళ్లను కడుక్కొంది తులసి. ''పడవ ఒడ్డున వుంటే సరదాగానే వుంటుంది. సముద్రంలోకి వెళితేనే కదా ఆటుపోట్లు తెలిసేది'' ప్రొఫెసర్‌ మాటలు తులసి మదిలో గింగిర్లు కొడుతున్నాయి. విద్యవేరు వాస్తవం వేరు అన్న విషయం ఆమెకు కొద్దికొద్దిగా అర్థం కాసాగింది.

- - -

అందరూ మూలకోనకి చేరినారు. కమలక్క మూడు కయ్యిలలోనూ కయ్యికి పది వుండలు లెక్కన అక్కడక్కడ వుంచినారు. మంచీ చెడ్డా మాట్లాడుకొంటూ కమలక్క కయ్యి ఎగువ గుబురు పొదల మధ్యన కూర్చొన్నారు. నిశ్శబ్దంగా వుంది వాతావరణం.

దభీదభీమని మనిషి పరుగుల చప్పుడు వినబడింది వారికి. అందరూ బిత్తరపోయినారు. ఇంత రాత్రివేళ ఈ అడవుల్లో  తాముగాక ఇంకెవ్వరు వున్నారు అనే సందేహం కలిగింది వారందరికీ. అడుగుల శబ్దం దగ్గరయ్యింది. వారి వారి గుండెల శబ్దం వారి వారికి వినిపిస్తోంది.

గబుక్కన కట్టమీది కొచ్చినాడు కశింకుప్పం కుప్పడు. అడుగుల శబ్దం కుప్పడదని తెలుసుకొని అందరూ గాలి పీల్చుకున్నారు. వాడు గబగబా నడుస్తూ ''కమలక్కా, నన్ను పిలవకుండానే వచ్చేసినారే'' అని అడిగినాడు.

''ఏదోలేరా, బిరబిర వచ్చేసినాం. పందులెక్కడ పొలాల్ని పాడుచేస్తాయోనని. అయినా భయం లేదట్రానీకు. ఒక్కడివే వచ్చినావు. ఒంటిగా ఇంత రాత్రుల్లో'' అని అరిచింది కమలక్క.

కుప్పడు శివాజి సినిమాలో రజనీకాంత్‌లా ఫోజుపెట్టి ''సింహాం సింగిల్‌గా వస్తుంది. పందులే గుంపుగా వస్తాయి'' అని వయ్యారాలు పోతూ చెప్పినాడు. వాడి స్టయిల్‌కి అందరూ పగలబడి నవ్వినారు. కమలక్క అభిమానంగా చిన్న మట్టి పెల్లను వాడిపైన విసిరింది. వాడు మళ్లా రజనీకాంత్‌లా ఫోజు పెట్టి మట్టిపెల్లని తప్పించుకొని ఎగిరిదూకి కమలక్క కూటమిలో చేరినాడు.

ఇంతలో చిన్నగా మొదలైన శబ్దం పెద్ద శబ్దంగా వినబడసాగింది వారికి. అడవి పందులు గుంపులు గుంపులుగా వచ్చాయి. అవి బూడిద గోధుమ తెల్లరంగు వెంట్రుకలతో వున్నాయి. అవి భీకరంగా కనిపించడం లేదుకానీ గుంపుని చూస్తే మాత్రం దడ పుట్టించేవిగా వున్నాయి. అమ్మ పందులు ఉల్లి, వెల్లుల్లి వుండల దగ్గరకి వెళ్లాయి. ఉల్లి వుండల్ని కసాకసా కొరికి తిన్నాయి. పిల్లపందులు వాటి వెనకే వున్నాయి. ఏమయ్యిందో ఏమో... ఉల్లి వుండలు తిన్న పందులు వెనక్కి తిరిగాయి. మిగతావి వాటిని అనుసరించాయి. కొండల చెరువు మీదుగా అడవిలోకి వెళ్లిపోయాయి.

తొరూరు తిమ్మారెడ్డి గన్నేరు చెట్టులోని గన్నేరు పూలు కోసినాడు. పీతాంబరుడు, నరసింహుడుతో కలిసి రామతులసి వద్దకి వచ్చినారు. ''అమ్మా !  రామతులసీ! బొట్టు రక్తం నేలన పడకుండా అడవి పందుల్ని అడువులకు పంపినావు తల్లీ, ఆస్తులుంటాయి పోతాయి. చదివిన చదువు మాత్రం చచ్చేంత దాకా మనతోటే వుంటుందమ్మా. నీవు చదివి దీపంలా వెలుగుతున్నావు. లక్షలాది దీపాలను నీవు వెలిగించగలవమ్మా'' అంటూ గన్నేరు పూలు ఆమె దోసిళ్లలో పోసినారు. రామతులసి పూల దోసిళ్లతో వారికి నమస్కరించింది.

తిమ్మాపురం వాళ్లు కృష్ణాపురం వాళ్లు ఆనందంతో తప్పట్లు కొట్టినారు. ఈలలు ఊలలు వేసినారు. ఎగర గలిగిన వాళ్లు ఎగిరెగిరి పులి అడుగులు వేసినారు. ఎగరలేని వాళ్లు చేతులు ఊపుతూ ఒళ్ళంతా ఊగించినారు.

''అయినా అన్ని పందులా అక్కా'' అని అడిగినాడు కమలక్కని అమాయకంగా కుప్పడు. ''ఒరేయ్‌ కుప్పా! అవి కంటే ఒకటీ రెండు కనవురా నాయనా. వానా కాలాల్లో ఒకేసారి నాలుగు నుంచి డజను పందుల్ని దాకా కంటాయిరా నాయనా. అడవులు, గడ్డి ప్రాంతాలు, నదుల ప్రక్కనుండే వ్యవసాయ ప్రాంతాలలో  వాటికి ఆహారం దొరుకుతుంది కాబట్టి అవి అక్కడే తిరుగులాడుతాయిరా నాయనా'' అని చెప్పింది కమలక్క. ''అక్కా నా అడుగు మీకయ్యిల్లో పడింది కాబట్టి నీకు పందుల కష్టం పోయిందక్కా'' అన్నాడు నవ్వుతూ. ''ఒరేయ్‌ కుప్పా! తలగడ తిరగేస్తే తలనొప్పి పోతుందా, గుండ్రాయి దాస్తే పెళ్లి ఆగిపోతుందా'' అని చేతులు ఊపుతూ చెప్పింది కమలక్క. అందరూ పడీపడీ నవ్వినారు.

కమలక్క తెలివికి ఆశ్చర్యపడింది తులసి. 'ఎంతోమంది ఆడవాళ్లు అవకాశాలు లేక అవకాశాలు రాక అవకాశాలు దొరకక పల్లెల్లో మగ్గిపోతున్నారు కదా' అనుకొని కాసేపు బాధపడింది.

కుప్పడు తల ఎగరేస్తూ ''శెనగతోట పక్వానికి వచ్చినట్లు వుండాది.  అందరం చేరి తోట పెరికేద్దామా కమలక్కా! వెన్నెల చూస్తా వుంటే పగలు మాదిరి వుంది కదా, తలా ఒక చేయివేసి ఇప్పుడే పెరికేద్దాం శెనక్కాయలను. మూడు కయ్యిలు ఎంతసేపు'' అనినాడు.

అంతే, పదేసిమంది ఒక్కో కయ్యికాడికి పోయినారు. నవ్వుతూ నవ్విస్తూ పెరకతావుండారు. శెనగచెట్లు పెరకతావున్న కశింకుప్పం కుప్పడికి కాల్చిన శెనక్కాయలు తిందామనిపించింది. అక్కడా ఇక్కడా వుండే గడ్డి ప్రోగుచేసినాడు. నిక్కరు జేబులో వుండే చీటా అగ్గిపెట్టెతో మంటవేసినాడు. పచ్చి శెనక్కాయలు కొన్ని నిప్పుల్లో వేసినాడు. కుప్పడు శెనక్కాయలు వేయించేది చూచి అందరూ కుప్పడి చుట్టూ కుప్పగా చేరినారు. తలా పిడికెడు శెనక్కాయలు వారి చేతుల్లో పెట్టినాడు. వేరుశెనగ ఆకుల్ని కిందవేసుకొని అందరూ వాడి చుట్టూరా కూర్చొన్నారు. తింటూ తింటూ తొరూరు తిమ్మారెడ్డి ''పాట పాడరా కుప్పా'' అని అడిగినాడు. వాడు సిగ్గు మొగ్గలైనాడు. వంకర్లు తిరిగినాడు. ''ఆడోళ్లముందర పాడాలంటే సిగ్గన్నా నాకు'' అనినాడు. కమలక్క రోషంగా ''వాడేంది పాడేది, నేను పాడతా వినండి'' అని చెప్పింది. అందరూ పకపకా నవ్వినారు. పూజాఫలం సినిమాలోని జమున పాట ''పగలే వెన్నెల జగమే ఊయల'' పాడసాగింది. ఎక్కడి నుంచో చల్ల గాలులు చిన్న చిన్నగా వారి ముఖాలను తాకుతున్నాయి. ఆకాశంలోని చంద్రుడు ముసిముసిగా నవ్వుతున్నాడు.