బతుకు తెరువు

గుల్ల తిరుపతిరావు  -  8555955309

ఎప్పటిలాగే ఉద్యోగ బాధ్యతలు నిర్వర్తించుకొని అర్ధరాత్రి 2 గంటలకు ఇంటికి చేరుకున్నాడు వెంకటేశ్వర్లు. ఏదో పుస్తకం చదువుతూ 3 గంటలకు నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. తెల్లవారు జాము 4.30 గంటలు కావస్తోంది. సెల్ఫోన్అదే పనిగా రింగవుతోంది. 'ఇంత రాత్రి ఎవరబ్బా' అని విసుక్కుంటూ ఫోన్కట్చేశాడు వెంకటేశ్వర్లు. అయినా అవతలి వ్యక్తులెవరో పదే పదే ఫోన్చేస్తున్నారు. ఇక తప్పక నిద్ర మత్తులోనే 'హలో...' అంటూ స్పందించాడు. ''ఒరే వెంకటేసు, మా వదిన భారతి కిరోసిన్పోసుకొని నిప్పంటించుకుంది'' అంటూ వణుకుతున్న గొంతొకటి వినిపించింది. చెప్పింది ఎవరో, ఏం చెప్పుతున్నారో అర్థం కాక, '' మీరెవరో, ఏం చెబుతున్నారో నాకర్థం కావడం లేదు.  కాస్త నిదానంగా చెప్పండి'' అంటూ అడిగేడు నిద్రమత్తులో ఉన్న వెంకటేశ్వర్లు.''నేన్రా.. శ్రీరాంని. లక్ష్మీపురం నుంచి మా అన్నయ్య పాపారావు పనికోసం వైజాగ్వచ్చాడు కదా.. వాడి పెళ్లాం భారతి రాత్రి కిరోసిన్పోసుకొని నిప్పంటించుకుందిరా'' అంటూ వివరంగా చెప్పేడు. దీంతో తేరుకున్న వెంకటేశ్వర్లు హుటాహుటీన కెజిహెచ్కు చేరుకున్నాడు. '' దేవుడా... నాకెందుకీ శిచ్చ. ఇంక నాకెవరు దిక్కు.. దానికెందుకు ఈ బుద్ది పుట్టిందో..కనీసం ఆ పసివాడి మొఖం కూడా సూడకుండా ఈ పని సేసుకుంది'' అంటూ ఏడాదిన్నర వయసున్న పిల్లోడిని పట్టుకుంటూ ఏడుస్తున్న పాపారావుని ఓదార్చడం చుట్టుపక్కల ఉన్న బంధువుల వల్ల కావడం లేదు.

ఎమర్జెన్సీ వార్డులో భారతి కాలిన గాయాలతో ఒళ్లంతా ఊబ్బిపోయి కనిపిస్తుంది. ' ఒల్లంతా మంట... దేవుడా నన్ను గబీన పైకి తీసుకెలిపోవా..? బరించనేక పోతన్నాను..' అంటూ కూనిరాగంతో ఏడుస్తోంది. త్వరగా చనిపోవాలనే ఆతృత ఆమెలో కనిపించింది. 75 శాతం శరీరం కాలిపోయింది. ఆమె బతికే అవకాశాలు లేవని వైద్యులు కూడా సున్నితంగా చెప్పేశారు.

''ఒరే వెంకటేశ్వర్లు అనుమానం లేదు. ఆ చెత్త ఎదవ (పాపారావు) పెట్టే టార్చర్భరించలేక మా వదిన ఆత్మహత్య చేసుకోబోయింది. తాగి నానా హింస పెట్టేసి ఉంటాడు. ఇంతకు ముందు కూడా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లినప్పుడు వాళ్లిద్దరి మధ్య ఎప్పుడూ తగువులు అవుతున్నాయని ఇరుగు,పొరుగు వాళ్లంతా చెప్పారు. వాడేదో పిచ్చిపని చేసి ఉంటాడు. అందుకే నిప్పంటించుకుంది. ఇప్పుడు ఏమీ ఎరుగనట్టు ఏడుస్తున్నాడు. ఆ యదవ తాగుడుతో అక్కడున్నన్నాళ్లూ మమ్మల్ని తిన్నాడు, ఇప్పుడు దీన్ని తినేశాడు' అంటూ తనకొచ్చిన అనుమానాన్ని.. కోపంతో ఊగిపోతూ చెప్పాడు శ్రీరాం.

''ఇక్కడ రామూ అంటే ఎవరు... భారతి మాట్లాడాలనుకుంటోంది. అర్జెంటుగా వెళ్లి కలవండి'' అంటూ సిస్టర్నుంచి శ్రీరాంకు పిలుపు వచ్చింది.

పరుగుపరుగున బెడ్దగ్గరకి వెళ్లాడు. కాలిన గాయాలతో ఉన్న  వదిన మొహాన్ని చూసి చలించిపోయేడు. ఉరికొస్తున్న కన్నీళ్లను, తన్నుకొస్తున్న దు:ఖాన్ని అదిమి పెట్టే ప్రయత్నం చేశాడు. 'వదిన, నీకేం కాదట, డాక్టర్లు చెప్పేరు' అంటూ ధైర్యం చెప్పే ప్రయత్నం చేశాడు శ్రీరాం. కళ్లలో నీళ్లు సుడులు తిరుగుతున్నాయి.

ఏడుపును ఆపుకునేందుకు పెదాలను గట్టిగా మునుపంటితో పట్టుకొంటున్న శ్రీరాంని చూసి ''నాను సచ్చిపోతానని డాట్రు సెప్పినారు కదూ.. నాకు జరిగిన మోసం కంటే నా సావు ఏమీ పెద్దది కాదు రాము. మోసపోనాను రాము...మోసపోనాను... పగతీరుసుకోడానికే సచ్చిపోతన్ను... నువ్వు బాధ పడకు. మీయన్నయని, బాబును జాగరతగా సూసుకో..'' అంటూ జాగ్రత్తలు చెప్పింది భారతి.

''బాబూ కేసు ఇన్విస్టిగేషన్చేయడానికి మేజిస్ట్రేటు వస్తుంది, పేషెంటు దగ్గర ఎవరూ ఉండకూడదు వెళ్లండి'' అంటూ సిస్టర్చెప్పడంతో శ్రీరాం బయటకు వచ్చేడు.

ఇన్విస్టిగేషన్అనగానే శ్రీరాం మాటలు గుర్తొచ్చాయి వెంకటేశ్వర్లుకి. శ్రీరాం చెప్పిన మాటలే నిజమైతే పాపారావుకి హత్యా నేరం కింద శిక్ష పడడం ఖాయమని అని బుర్రలో తట్టింది. దీంతో భారతి దగ్గరకి వెంకటేశ్వర్లు వెళ్లేడు.

''ఇప్పుడు నిన్ను చూట్టానికి ఒక ఆఫీసరు వస్తారు. ఎందుకీ పని చేసుకున్నావని అడుగుతారు. మొగుడు  హింసించాడా అని కూడా అడుగుతారు. నువ్వు కడుపునొప్పి భరించలేక ఈ పని చేసుకున్నానని చెప్పు. నీ మొగుడు వల్లే ఇలా చేసుకున్నానని ఏమైనా చెప్పావా.. వాడిని జైల్లో వేసేస్తారు. అప్పుడు నిన్ను ఆసుపత్రిలో చూసుకునే వారు ఎవరూ ఉండరు. నీ కొడుకు అనాథగా మిగిలిపోతాడు'' అంటూ పాపారావును శిక్ష నుంచి బయట పడేసేందుకు ప్రణాళిక ప్రకారం భారతికి శిక్షణ ఇచ్చాడు వెంకటరావు. మేజిస్ట్రేటు వచ్చి ఇంట్రాగేషన్పూర్తి చేసుకొని వెళ్లింది.

రెండు రోజుల తరువాత ..భారతి కోసం కాపలాగా

ఉన్న వారు రాత్రంతా ఆసుపత్రి ప్రాంగణంలోనే గుంపులుగా కూర్చొన్నారు. ఎక్కడివారు అక్కడే నిద్రలోకి జారుకున్నారు. తెల్లవారు జాము 4 గంటలు కావస్తోంది.

''పేషెంట్భారతి అటెండర్స్ఎవరండీ'  సిస్టర్నుంచి పిలుపు వినిపించింది. మగత నిద్రలో ఉన్న వాళ్లంతా

ఉలిక్కిపడి లేచి ఏమైందంటూ సిస్టర్దగ్గరకి పరుగులు పెట్టారు. ''భారతి భర్త పాపారావుని డాక్టరు గారు లోపలికి పిలిచారు'' అంది సిస్టర్.

అందరిలోనూ ఒకటే టెన్షన్. ఏం వార్త వినాల్సి వస్తోందో.. భారతికి ఏమైనా మందులు అవసరమా..?, భారతి చనిపోయిందా..?, ఇంత తెల్లవారు జామునే డాక్టరు ఎందుకు రమ్మన్నారు..? నెమ్మదిగా భయం, భయంగా అడుగులు వేస్తూ డాక్టర్గదిలోకి వెళ్లాడు పాపారావు.

''ఆఖరి వరకూ ప్రయత్నించాం. అయినా భారతి చనిపోయింది'' అని చెప్పేరు డాక్టర్ఖాళీప్రసాద్.

డాక్టర్అడిగిన చోటల్లా వేలి ముద్ర వేసిన పాపారావు తరువాత బయటకు వచ్చి ఓ మూల కూలబడిపోయాడు. ఏమైందని బంధువులంతా పాపారావును పట్టి అడిగినా ఏడుపే సమాధానం.. ఇంతలో బాడీని మార్చురీకి అటెండర్లు తరలిస్తున్నారు. అది భారతిదని అర్థం చేసుకున్న బంధువులు ఘొల్లున విలపించారు.

భారతి అద్దెకున్న ఇంటి ఓనర్సీతను పోలీస్స్టేషనుకు రప్పించాడు ఎస్ఐ.

''భారతి రూ.8 లక్షలు అప్పు చేసి ఆ డబ్బు నీ దగ్గరే

ఉంచిదని మా ఎంక్వైరీలో రుజువైంది. మర్యాదగా ఆ డబ్బు కట్టావా సరేసరి. లేదంటే మా డిపార్ట్మెంట్వారే మీ ఇల్లు జప్తు చేసి దానిని అమ్మకానికి పెట్టి వారి అప్పులు తీర్చాల్సి ఉంటుంది'' అని అడగగానే గుండెల్లో వందరైలు ఒకేసారి పరిగెడుతున్న భావన కలిగింది సీతకు. 'ఆమె అప్పు చేసిన డబ్బు నా దగ్గర ఉంచడమేంటి?.. ఎస్ఐ బాబు ఏం మాట్లాడుతున్నాడు' కాసేపు అర్థం కాక బుర్ర గిర్రున తిరిగినట్టయింది సీతకు.

''నేను నమ్ముకున్న పైడితల్లి అమ్మోరు మీద ఒట్టు బాబు, ఆ అప్పుకూ, నాకు ఏ సంబంధం లేదు'' అంటూ గుండెలు బాదుకుంటూ మొరపెట్టుకుంది.

''ఆ డబ్బులేమయ్యాయి, అన్నీ నీకు తెలుసు, యదవ నాటకాలాడకుండా చెప్పు..'' అంటూ మరోసారి గద్దించాడు ఎస్ఐ.

''అయినా ఆవిడకు ఎవరు అంత డబ్బులిచ్చేత్తారు బాబు. బాబూ సత్తె పెమానకంగా సెప్త్నున్నాను బాబు ఆమె డబ్బులు విషయం నాకు తెల్దు బాబు. పక్కనుంచి చూస్తున్నాను. ఎవరెవరి దగ్గరో డబ్బులు తీసుకుంది. ఎవరెవరికో పది రూపాయల వడ్డీకి ఇచ్చింది.వారు ఎవరనే విషయం మాత్రం తెలీదు బాబు. వారు ఎప్పటికీ ఇవ్వకపోవడంతో ప్రతి రోజూ ఫోన్చేసి వాళ్లని అడుగుతుండడం నాకు వినపడేది. ఒకానొక దశలో పది రూపాయల వడ్డీ కాదు కదా అసలిచ్చేయండి బాబ్బాబు అని బతిమాలింది. అయినా వారు కనికరించనేదు. ఇవ్వకపోతే సచ్చిపోతానని బెదిరించింది. అయినా వారు పట్టించుకోలేదు. ఆమెకు అప్పులిచ్చిన వారంతా తీర్చమని ఆమెపై ఒత్తిడి తెచ్చారు. వాళ్లకి సమాధానం చెప్పుకోలేకపోయింది. పాపారావుకు తెలిసిపోతే తనను ఇంకోలా ఊహించుకుంటాడేమోనన్న భయంతో ఆమె చనిపోయి ఉంటుంది. భారతికి మంచి స్నేహితురాలు మంగ. దానికి అంతా తెలిసి ఉంటుంది బాబు. నన్నొగ్గేయండి. పిల్లలు గల దాన్ని'' అంటూ బతిమలాడింది.

చేసిన అప్పులోళ్ల బాధ తాళలేక ఆమె ఆత్మహత్య చేసుకుందని ఎస్ఐకి అర్థమైంది. దీంతో కేసులో చిక్కుముడి వీడినట్టైంది. ''ఆల్రైట్నువ్విక వెళ్లొచ్చు'' అన్న ఎస్ఐ మాటతో తలపైనుంచి టన్ను బరువు దించినంత తేలికైంది సీతమనసు.

మరుసటి రోజు పోలీస్స్టేషన్లో మంగతో తనదైన శైలిలో ఇంట్రాగేషన్ప్రారంభించాడు ఎస్ఐ. ఫ్లాష్బ్యాక్చెప్పడం మొదలు పెట్టింది....

ఆ రోజు రాత్రి తొమ్మిది గంటలు కావస్తోంది. అప్పటివరకూ కూలిపని చేసి అలసొచ్చిన పాపారావు వేడిగా వండిపెట్టిన భోజనాన్ని లాగించేసి నిద్రకు ఉపక్రమించాడు. చిన్నగా నిద్రలోకి జారుకుంటున్నాడు. పది, పదకొండు గంటలు దాటి పన్నెండో గంటవైపు గడియారం పరుగులు తీస్తోంది. భారతికి నిద్ర పట్టడం లేదు. ఏదో తపన. తమను పీడిస్తున్న పేదరికపు దరిద్రాన్ని వదిలించుకోవాలని, ఏ చింతా లేకుండా మూడు పూటలా తిండితినే రోజులు ఎప్పుడొస్తాయో.. అనే వేదన రెప్ప మూయనీయడం లేదు. ఆలోచనల ప్రవాహం ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. పాపారావుకు మాత్రం ఏ యాతనా లేకుండా కల్మషం లేని చిన్నపిల్లాడిలా  కాలు పొత్తికడుపులోకి ముడుచుకొని హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. నిద్రపోతున్న పాపారావు తలపై చెయ్యి వేసింది. ప్రేమగా నిమురుతూ ''మామా..'' పిలిచింది. అటు నుంచి ఉలుకూ లేదు, పలుకూ లేదు.''మా..మా...'' మరో సారి పిలిచింది.

''అబ్బా.. ఏటే అర్ధరాత్రి మాటలేటి. పెందిలాడే పనిలోకెల్లకపోతే కాంట్రాట్టరు పోన్లు మీద పోన్లు సేసేత్తడు. పడుకోయే' అంటూ తన మీదున్న భారతి చెయ్యిని పక్కకు నెట్టేసి వెనక్కు తిరిగి పడుకున్నాడు పాపారావు.

''అది కాదు మామా, నీకొచ్చిన సంపాదనలో సగం డబ్బు ఇంటి అద్దెకే పోసేత్తనం. ఇప్పుడే కానో, పరకో ఎనకేసుకోకపోతే బాబు కూడా మన్నాగే సదువు, సాము నేకుండా తయారవుతాడు'' అంటూ అమాయకంగా చెప్పింది.

''ఏటే నీ పిచ్చి పేలాపన. నాకొచ్చిన కూలి డబ్బులు మూడు పూటలా తిండికే సాలడం నేదు మొర్రో అంతే ఇల్లు, ఎలక్కాయంతావేటే'' మూసుకుపోతున్న రెప్పలను బలవంతంగా తెరుస్తూ మాట్లాడేడు.

''అది కాదు మామా.. ఇంటిమీద అద్దె నేకుండా ఓన్రమ్మగోరు రూ.50 వేలు అడుగుతన్రు. ఇప్పుడైతే నెలకు పదిహేను వందలు అద్దె కడతన్నాం. పక్కంటి అక్క సెప్పింది. అదేదో పైనాన్సోల్లట ఎంత అడిగితే అంత అప్పిత్తారట. వడ్డీ కూడా ఉండదట. నెలనెలా వెయ్యి రూపాలు తీర్మానానికి రూ.50 వేలు తీసుకుంతను మామా. మిగిలిన అద్దె  డబ్బులతో బాబును కాన్వెంటు సదువుకి పంపించొచ్చు'' అంటూ పాపారావును ఒప్పించే ప్రయత్నం చేసింది.

''ఏటో నీ ఎర్రి నెక్కలు. నాకేటి అర్థం కానేదు. అయినా మన తాహత్తుకు తగ్గట్టు నెక్కలెయ్యాల. రేపు ఎటునుంచి ఎటొచ్చినా మనం ఏటి సెయ్యగలం సెప్పు. పిచ్చి,పిచ్చి ఆలోచనలు మానేసి తిన్నగ తొంగో'' అంటూ మరలా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు పాపారావు. అయినా భారతికి మాత్రం రెప్ప వాలడం లేదు.

తెల్లవారింది. యథావిధిగానే పాపారావు పనిలోకెళ్లాడు. ఉదయం 8 గంటల సమయంలో ఎప్పటిలాగే ఆదరణ మైక్రోఫైనాన్స్మనోజ్వీధిలోకొచ్చి కలెక్షన్చేస్తున్నాడు. పక్కింటి లక్ష్మి సహాయంతో రోజువారీ చెల్లింపు పద్ధతిలో యాభై వేలు అప్పు తీసుకుంది భారతి. ఇంటిపై అద్దె లేకుండా ఓనరమ్మతో ఒప్పందం చేసుకొని ఆ డబ్బు ముట్టజెప్పింది. ఇది పాపారావుకు తెలియకుండా చేసిన నిర్ణయమే అయినా అదేదో లాభదాయకంగా, తెలివైన పనిలా తోచింది భారతికి. ఇలా కొన్ని నెలలు సాగింది.

''నీవు క్రమం తప్పకుండా డబ్బులు చెల్లిస్తున్నావు. దాదాపు నీ బాకీ క్లియర్కావస్తోంది. నీకు ఇంకా ఏవైనా అవసరాలు ఉంటే డబ్బు ఇస్తా.. తీసుకెళ్లు'' అంటూ భారతికి ఆఫర్ప్రకటించాడు మైక్రోఫైనాన్స్మనోజ్.

''అమ్మో..! మరి నేను అప్పులు చేసి తీర్సనేను బాబు. ఏదో మా పెనిమిటి సంపాదన ఎలిగించిన ఒత్తికి పోసిన చమురు అన్నట్టు సాగుతుంది. ఆయనకు తెలీకుండా చేసిన అప్పు ఎలా తీర్సాల్రా దేవుడా అని కోటి దేముళ్లకు మొక్కుకున్నాను. ఏదో ఈ అప్పు తీరిపోయిందే అదే సేన.'' అంటూ సంతోషంగా బదులిచ్చింది భారతి.

''సరే నీ ఇష్టం. లక్ష్మీదేవి కోరి వస్తే వద్దనుకుంటున్న నీలాంటి వారిని నేనెక్కడా చూడలేదు. నీలాంటి వాళ్లే జీవితమంతా గెంజినీళ్లు తాగే గడపాలనుకుంటారు. అయినా నాకు తెలీక అడుగుతాను... ఇన్నాళ్లూ నువ్వు నీ ఇంట్లో డబ్బుతో నా అప్పు తీర్చావా..? నేనిచ్చిన డబ్బుతోనే కదా నాకు కట్టావు. నీ ఇష్టం. నీకు డబ్బు సంపాదించాలనుంటే నీకో మంచి మార్గం చెబుతాను. ఆలోచించుకో'' అంటూ వెళ్లిపోయేడు మనోజ్.

ఆ తరువాత ఆలోచనలో పడింది భారతి. మనోజు బాబు సెప్పింది నిజమే కదా యాభై వేలు తీసుకొని ఇంటి ఓనరుకి ఇచ్చాను. ఓనరుకు చెల్లించాల్సిన అద్దె డబ్బులే మనోజుకు నెలనెలా చెల్లించాను. అప్పు తీరిపోయింది. పైగా యాభై వేలు మిగిలాయి' అంటూ ఆలోచించసాగింది.

ఎప్పటిలాగే మరుసటి రోజు మనోజు కలెక్షన్కోసం ఆ వీధిలోకి ఎప్పుడొస్తాడా అని ఎదురు చూసింది. ఇంతలో వచ్చిన మనోజ్వద్దకెళ్లి

''నిన్న ఏదో డబ్బు సంపాదించే ఉపాయం చెబుతానన్నావ్' అడిగింది.

'' నా దగ్గర నుంచి ఓ లక్ష  తీసుకెళ్లి ఐదురూపాయల వడ్డీకిస్తే నెలకు ఐదువేలు వడ్డీ వస్తుంది. నాకు నెలకు రెండు వేలు చెప్పున చెల్లించినా కనీసం నీకు మూడు వేలు మిగులుతుంది.. నీకు ఎంత కావాలంటే అంత తీసుకెళ్లు.. ఒక సారి ట్రై చెయ్'' అంటూ సలహా ఇచ్చాడు.

ఇదేదో లాభసాటి వ్యాపారం గానే భావించింది. మొదట ఓ లక్ష రూపాయలతో ఐదు రూపాయలు వడ్డీ వ్యాపారం కాలనీలోనే మొదలు పెట్టింది భారతి. వచ్చిన డబ్బులు ఫైనాన్స్వాళ్లకు కట్టడం, మళ్లీ అప్పు చేయడం... దానిని కాలనీలో వడ్డీకివ్వడం... ఇలా  కొన్ని నెలలు సాగింది. ఈ వ్యాపారం కాలనీ పరిధి దాటిపోయింది. బయట వారికి కూడా అప్పులిచ్చింది. కొన్నాళ్ల తరువాత వడ్డీకి తీసుకున్న కొంత మంది చేతులెత్తేశారు. ఐదు రూపాయల వడ్డీ కాదు కదా అసలు కూడా చెల్లించకుండా పరారయ్యారు.  కనీసం పోలీస్స్టేషన్కు వెళ్దామంటే ఇచ్చినదేమో ధర్మ వడ్డీ కాదు. పక్కా చీటింగ్వ్యాపారం. పక్కా ఆధారాలు కూడా లేవు. రాయికింద చెయ్యి పడ్డట్టైంది భారతికి.

''సమయానికి డబ్బు చెల్లించకపోతే ఊరిలో పరువు తీస్తా.., నిన్ను, నీ మొగుడిని బజారుకీడుస్తా..' అంటూ బెదిరింపులు మొదలు పెట్టాడు మనోజ్.

ఈ విషయం చుట్టాలు, బంధువులు, అత్తవారింట్లో తెలిస్తే ప్రాణం కంటే ఎక్కువైన పరువుపోతుందని భావించి కాలనీలో చుట్టుపక్కల ఉన్న వాళ్ల దగ్గర అప్పులు చేసి మనోజ్కు ఇనిస్టాల్మెంట్లు కట్టడం మొదలు పెట్టింది. చుట్టుపక్కల అప్పులు పెరిగిపోతున్నాయి. తన దగ్గర తీసుకున్న వారి దగ్గర నుంచి డబ్బులు రాలేదు. ఒకవైపు కాలనీలో అప్పిచ్చిన వారు, మరోవైపు ఆదరణ ఫైనాన్స్వారి నుంచి ఒత్తిడి పెరిగిపోవడంతో ఏం చేయాలో పాలుపోలేదు. ఆత్మహత్యే శరణ్యమనుకుంది. చనిపోయింది అంటూ జరిగిన కథను ఎస్ఐ కొండకు వివరించింది సీత.

కొన్ని నెలల తరువాత సిఐ గారి నుంచి ఎస్ఐ కొండాకు ఫోన్.. ''మిస్టర్కొండా.. జిల్లా మేజిస్ట్రేట్వారి నుంచి

ఉత్తర్వులు వచ్చాయి. భారతి ఆత్మహత్య విషయమై ఆమె ఇచ్చిన వాంగ్మూలం ఆధారంగా విచారణ జరిపి ఆదరణ మైక్రోఫైనాన్స్మనోజ్ప్రధాన నిందితుడని స్పెషల్బెంచ్తీర్మానించింది. మైక్రోఫైనాన్స్సంస్థను సీజ్చేసి, మనోజ్ను అరెస్టు చేసి కోర్టులో హాజరు పరచమని ఉత్తర్వులు వచ్చాయి. మనోజ్ను కష్టడీలోకి తీసుకోండి'' అంటూ ఆదేశాలు అందుకున్న ఎస్ఐ ఆదేశాలను అమలు చేసే పనిలో నిమఘ్నమయ్యాడు.