కుక్క కాటుకు 'చెక్కు' దెబ్బ

కథ

- యం .ప్రగతి - 9440798008

దీర్ఘాలోచనలో మునిగిపోయి కారు హారన్‌ శబ్దం కూడా వినిపించుకోలేదు నరహరి. కారులోంచి దిగిన కూతురు హరిణి లాన్లో ఒంటరిగా కూచున్న తండ్రి దగ్గరికొచ్చి, ''డాడీ...'' అంటూ గట్టిగా అరవడంతో ఉలిక్కి పడ్డాడు. ''ఏంటి అంత సీరియస్‌ గా ఆలోచిస్తున్నావు?'' అంటూ నరహరిని కుదిపేసింది హరిణి. ''ఏం లేదమ్మా, నువ్విప్పుడేనా రావడం? వెళ్లి స్నానం చేసిరా, ఫ్రెష్‌ అయ్యాక మాట్లాడుకుందాం.''

''అసలు దేని గురించో ఒక్క ముక్కలో చెప్పు ముందు. తర్వాత కావాలంటే తీరిగ్గా మాట్లాడుకుందాం.'' చదువంతా ఫారిన్‌ లో వెలగబెట్టిన హరిణికి వివరాలు వినేంత ఓపిక లేదు.

''అదేరా, మన కాలేజీల పరిస్థితి...నానాటికీ దిగజారిపోతోంది''

అంతే కదా! సరే నేను స్నానం చేసొచ్చాక మాట్లాడుకుందాం.'' లోపలికెళ్ళింది హరిణి. కూతురి చురుకుదనానికి సంబరపడి పోయాడు నరహరి. అందుకే కదా అమెరికాలో ఎంబీయే చదివిన కూతుర్ని సమస్య పరిష్కారం కోసం ఇండియాకు పిలిపించాడు.

ఉభయ తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ప్రఖ్యాతి నొంది, మారుమూల ప్రాంతాలకు సైతం విస్తరించిన కార్పోరేట్‌ విద్యాసంస్థల అధిపతి నరహరి. ఒక రకంగా చెప్పాలంటే ప్రభుత్వానికి సమాంతరంగా ఒక వ్యవస్థనే నడిపిన వ్యక్తి, ప్రభుత్వాన్ని కనుసైగలతో శాసించిన శక్తి. అన్ని ర్యాంకులూ తమవేనని, అంతటా తామేనని టీవీలలో, పేపర్లలో ఢంకా బజాయించి మరీ ప్రచారం చేసుకునే వ్యక్తి, తన ఒక్కగానొక్క కూతుర్ని మాత్రం చిన్నప్పట్నుంచీ విదేశాల్లో ఎందుకు చదివించాడో కూతురితో సహా ఎవరూ అడగరు. తానూ చెప్పడు. ఏకచ్ఛత్రాధిపత్యంగా విద్యారంగాన్ని ఏలి ప్రభుత్వ విద్యాసంస్థలను శిథిలావస్థలోకి నెట్టిన వ్యక్తికి ఇటీవల ఎదురుదెబ్బలు తగులుతున్నాయి. ఓవైపు తన కార్పోరేట్‌ సామ్రాజ్యంలో ఊపిరి పీల్చుకోవడం చేతకాని పిల్ల వెధవలు వరసబెట్టి జీవితాలు ముగించుకుంటూ తమను అభాసుపాలు చేస్తుంటే, మరోవైపు తాము చంపగా మిగిలిపోయి కొన ఊపిరితో ఉన్నాయనుకున్న ప్రభుత్వ స్కూళ్ళు, కాలేజీలు మళ్ళీ స్మార్టు క్లాసులూ, డిజిటల్‌ క్లాసు రూములూ అంటూ కొత్తగా ఊపిరి పోసుకుంటున్నాయి. దానికి తోడు గవర్నమెంటు టీచర్లు, లెక్చరర్లు పంతం పట్టి ఇంటింటికీ తిరిగి ''మా అర్హతలు చూడండి, మా బళ్ళూ, కాలేజీల్లో వసతులు చూడండి.'' అంటూ పిల్లలను అయస్కాంతం లాగా ఆకర్షిస్తున్నారు. ఈ ప్రచారంతో కాస్త చదువుకున్న, విచక్షణ కలిగిన తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను ప్రభుత్వ విద్యా సంస్థల్లోకి మళ్ళిస్తున్నారు. దీంతో మిగిలిన వారిలో కూడా కదలిక మొదలైంది. ఇప్పటికిప్పుడు తమ విద్యాసంస్థలు మూతపడే ప్రమాదం లేకున్నా, క్రమంగా విద్యార్థులు సంఖ్య తగ్గుతోంది. భవిష్యత్తులో ఏం జరుగుతుందో ఎవరూ చెప్పలేరు. తన అనుభవానికి తోడు, కూతురి ఈ తరం ఆలోచనలు మరింత ఉపయోగపడతాయని పిలిపించాడు నరహరి.

''ఇప్పుడు చెప్పు డాడీ.'' స్నానం చేసొచ్చి, టిఫిన్‌ చేస్తూ అడిగింది హరిణి. ''అదేనమ్మా మన కాలేజీల్లో విద్యార్థులు సంఖ్య క్రమంగా తగ్గిపోతోంది. ఓ వైపు ఒత్తిడి తట్టుకోలేక పిల్లలు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నారని కార్పోరేట్‌ జైళ్లని, చదువుల కార్ఖానాలని మనస్తత్వ శాస్త్రవేత్తలు, విద్యావేత్తలు చానళ్లలో చావగొడుతున్నారు. మరోపక్క సర్కారు టీచర్లు మీ పిల్లల భవిషత్తు తప్ప మాకింకో ధ్యాస లేదని తల్లిదండ్రులను నమ్మిస్తున్నారు. టెక్నో అని, కాన్సెప్ట్‌ అని, ఒలింపియాడ్‌ అని కొత్త కొత్త పేర్లు పెట్టి, ఊరిస్తే, మొదట్లో మన మాటలు బాగానే నమ్మారు. ఇప్పుడేమో పిల్లలు ఒత్తిడికి గురై ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నారని, డిప్రెషన్‌ లో పడిపోతున్నారని రివర్స్‌ తిరిగి, ఆటలు కావాలి, ప్లే గ్రౌండ్‌ కావాలి అంటూ గోల పెడుతున్నారు. అదీకాక ఇప్పుడు గవర్నమెంటు స్కూళ్ళు, కాలేజీలు కార్పోరేట్‌ సంస్థలను తలదన్నేట్టు తయారవుతున్నాయి. కొత్తగా ఏంచేస్తే మన 'వ్యాపారం' సాఫీగా సాగుతుందా అని.'' ఆపాడు నరహరి.

''జనాలకు కొత్తగా, భిన్నంగా ఉండాలని తెగ ఉబలాటం డాడీ. మనం ప్రారంభించిన తొలి రోజుల్లో మిగిలిన వాళ్ళకు తమకు అంతరం ఉండాలని, స్టేటస్‌ కోసం మన సంస్థల్లో చేర్చారు. ఇప్పుడు ఆ ఉబలాటాన్ని కంటిన్యూ చేయాలంటే మనం టెన్త్‌, ఇంటర్‌ ఫలితాలను, ఎంసెట్‌ ర్యాంకులనూ నమ్ముకోకూడదు. కాస్త కొత్తగా ఆలోచించాలి.'' హరిణి చెప్పుకుంటూ పోతోంది. ''అందుకే కదా, ఐ.ఐ.టి., జే.ఇ.ఇ. ఇంకా ఏవుంటే అన్నిటికీ కోచింగిస్తున్నాం. కాన్సెప్టు, టెక్నో, ఇంటిగ్రేటెడ్‌, ఇంటెన్సివ్‌ ఇలా విభజించి, పాలించాం.'' ''నిజమే డాడీ. ఇప్పుడది కూడా పాతబడిపోయింది. ఇంటికి నలుగురు ఇంజనీర్లయి, వాళ్ళకు ఉద్యోగాలు రాకపోయె, డాక్టర్‌ కోర్సు సీటు అంత తేలిగ్గా రాదు, వచ్చినా ఖర్చు, పైగా పీజీ అన్నీ కలిపి పదేళ్ళ పైనవుతుందని ఎవరూ ధైర్యం చేయడం లేదు. అందుకే ఇంకా కొత్తగా ఆలోచించాలి.'' అంటూ కాస్త ఆగి అందుకుంది. ''ఇప్పుడు మధ్యతరగతి పేరెంట్స్‌ ద ష్టి సివిల్స్‌ వైపు ఎక్కువ ఉంటోంది. ఆ వైపు నుంచి ఆలోచిద్దాం. మనం చంపి పాతరేసిన హిస్టరీ, సివిక్స్‌ సబ్జెక్టులను మళ్ళీ తెచ్చిపెడదాం. అప్పట్లో ఇంటర్లో, ఎంసెట్లో టాప్‌ ర్యాంకులు వచ్చిన వాళ్ళను కొనేశాం కదా, ఇప్పుడు అలాగే ఎవరన్నా సివిల్స్‌ టాపర్స్‌ పడతారేమో చూడు. ప్రచారం చేసుకుందాం. అన్నట్లు ఈసారి యుపిఎస్సీ టాపర్‌ అతనెవరో తెలుగు వాడనుకుంటా కదా!'' నరహరికి ధైర్యం వచ్చేసింది. ''అవును అతని పేరు సుధాంశు. కానీ అతను ఇంటర్‌ ఏదో గవర్నమెంటు కాలేజీలో చదివానని చెప్పిన గుర్తు.'' ''జనాలకు అంత జ్ఞాపకశక్తి ఉండదులే డాడీ. ముందు అతన్ని కాంటాక్ట్‌ చేయమని చెప్పు.'' ''అదికాదమ్మా ఆ స్థాయిలో ఉన్నవారు అమ్ముడుపోతారా అని.'' ఇంకా సందేహం నరహరికి. ''డబ్బంటే ఎవరికి చేదు డాడీ. 5 కోట్లు కాదంటే 10 కోట్లు బేరం పెట్టండి. ఎందుకు లొంగడో చూద్దాం.''

  •  

''గుడ్‌ న్యూస్‌ హరిణీ. ఆ సుధాంశు మన ఆఫర్‌ కు ఒప్పుకున్నాడు. మొదట అంత తేలిగ్గా లొంగలేదు. 10 కోట్లు అనే సరికి కళ్ళు బైర్లు కమ్మినట్టున్నాయి. ఒప్పేసుకున్నాడని ఎ.ఓ. చెప్పాడు.'' ''ఒప్పుకోక చస్తాడా? ఎంత ఐయ్యేఎస్‌ అయినా సంపాదించుకోవడానికి ఇంకా టైం పడుతుంది కదా!'' హరిణి ప్రతి మాటలో అహంకారం. ''అయితే అతను రెండు కండిషన్స్‌ పెట్టడమ్మా. చెక్‌ ముందే ఇవ్వాలట. రెండోది విజయవాడలో మన కాలేజీలో పిల్లలతో మాట్లాడే అవకాశం ఇప్పించాలట. పిల్లలను ఇన్స్పైర్‌ చేస్తూ మాట్లాడతాడట.'' నరహరి విషయం చెప్పాడు. ''పబ్లిసిటీ పిచ్చి బాగానే

ఉన్నట్టుండి గురుడికి. మంచిదేలే మనం కూడా వ్యక్తిత్వ వికాసం, కెరీర్‌ డెవలప్మెంట్‌ క్లాసులు పెడుతున్నామని ఫోజు కొట్టొచ్చు.'' హరిణి ఆనందపడింది.

  •  

మల్లికార్జునకు ఆరోజు రాత్రి నిద్రపట్టలేదు. సివిల్స్‌ టాపర్‌ గా నిలిచిన తన కొడుకు సుధాంశు తనకు సంతోషాన్ని కలిగించిన కొన్ని రోజులు గడవకనే ఓ కార్పోరేట్‌ సంస్థకు అమ్ముడుపోవడం నచ్చలేదు. ఏడేళ్ళ క్రిందటి సంఘటనలు అంతటి చీకటి సంద్రంలోనూ అలల్లా అతని ముందు కదిలాయి.

  •  

టెంత్‌ అయ్యాక సుధాను ఇంటర్లో ఎక్కడ చేర్చాలా అన్న ప్రశ్న ఎదురయింది.ఇక్కడే చేరుద్దామంటే బంధుమిత్రులంతా ''అంత మంచి మార్కులు తెచ్చుకున్న వాడి భవిష్యత్తు చెడగొడతావా? విజయవాడలో మంచి కాలేజీలో చేర్చు, ఖచ్చితంగా ఐ.ఐ.టి. కొడతాడు.'' అంటూ రెచ్చగొట్టారు. సుధా కూడా తన స్నేహితులంతా అక్కడే చేరుతున్నారని, తాను కూడా అక్కడే చేరతానని పట్టుబట్టటంతో, గత్యంతరం లేక విజయవాడ నరహరి కాలేజీలో చేర్చాడు. తిండి గురించి, వసతి గురించి చిన్నా చితకా ఫిర్యాదులున్నా మెల్లగా అడ్జస్టయి పోయాడు. మార్కులు కూడా బాగానే తెచ్చుకుంటున్నాడు. అయితే అప్పుడప్పుడు ఒత్తిడికి లోనవుతున్నాడు. అంతకుముందు తను ఆటలాడేవాడు, ఇతరత్రా పుస్తకాలు చదివే వాడు. ఇప్పుడవేవీ లేకపోవడంతో

ఉక్కిరిబిక్కిరవుతున్నాడు. తల్లీ, తండ్రీ ఫోన్ల లోనే ధైర్యం చెబుతూ ప్రోత్సహిస్తున్నారు. చాలా మంది పిల్లలు వత్తిడి తట్టుకోలేక ఇళ్ళకెళ్ళి పోయారు. కొందరు తెలివిగల పిల్లలు కూడా చదువులో వెనుకబడ్డారు. కొందరు తల్లిదండ్రుల బలవంతం మీద విధిలేక అక్కడే ఉండిపోయారు. అలా ఉన్న వారిలో సుధా రూమ్మేట్‌ వరుణ్‌ కూడా ఒకడు. కాలేజీలో చేరిన కొద్ది రోజులకే ఇద్దరూ మంచి స్నేహితులయ్యారు. ఒకే బ్యాచ్‌ లో చేరినప్పటికీ ఒత్తిడిని తట్టుకోలేక వరుణ్‌ చదువులో వెనుకబడ్డాడు. దాంతో అతన్ని దిగువ బ్యాచ్‌ లోకి మార్చేశారు. ఫలితంగా అతను మరింత కుంగిపోయాడు. సుధాతో కూడా సరిగ్గా మాట్లాడలేక మూడీగా ఉండిపోయేవాడు. ''ఇంటికి తీసుకెళ్ళ''మని తల్లిదండ్రులతో మొరపెట్టుకున్నా ఉపయోగం లేకపోయింది. ఒకరోజు సుధా తన క్లాసు ముగించుకుని వచ్చేసరికి, హాస్టల్‌ గదిలో వరుణ్‌ ఉరేసుకున్న దశ్యం కంటబడింది. సుధా ఒక్కసారిగా గట్టిగా అరచి, స్పహ తప్పిపడిపోయాడు. కాలేజీలో గందరగోళాల మధ్య తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను ఇళ్ళకు తీసుకెళ్ళారు. విద్యార్ధి సంఘాలు, ఇతరులు ఎంత గొడవ చేసినా ఏ ఒక్కరూ శిక్షింపబడలేదు. కొద్దిరోజులకే కాలేజీకి రమ్మని సుధాకు పిలుపొచ్చింది. సుధా వణికిపోతున్నాడు కాలేజీకి వెళ్ళడానికి. చివరికి రూమ్‌ మార్పించి, హాస్టల్లో వదిలిపెట్టి వచ్చాడు మల్లికార్జున. కానీ సుధా ఆ సంఘటనను అంత తేలిగ్గా మర్చిపోలేకపోయాడు. ఎంతసేపూ ఆ రూమ్‌ వైపే చూస్తూ నిలబడేవాడు. చదువులో వెనుకబడ్డాడు. అంతకుముందు ర్యాంకు తెస్తాడనుకున్న సుధా అసలు పాసవుతాడో లేదోనని లెక్చరర్లకు అనుమానం వచ్చేది. పరీక్షలు రెండు నెలలున్నాయనంగా వచ్చి కొడుకును చూసిన మల్లికార్జున కన్నీరయిపోయాడు. టైఫాయిడ్‌ వచ్చినా, భయంతో బిగదీసుకుపోయినా తనకు తెలియబరచని మేనేజ్మెంట్‌ మీద పిచ్చికోపం వచ్చి రగిలిపోయాడు. ''మీరసలు మనుషులేనా?'' అంటూ ప్రిన్సిపాల్‌ మీద, వార్డెన్‌ మీద చెలరేగిపోయాడు. వాళ్ళు బలంతో, బలగంతో రెచ్చిపోయారు. ''అయినా ఇంత చేతకాని దద్దమ్మ, పిరికి వెధవ మాకొద్దు, తీసుకెళ్ళండి.'' అంటూ టీసీ ఇచ్చి పంపించారు. వాళ్ళతో పోరాటం చేయాలని ఉన్నా, తన కొడుకు భవిష్యత్తు ముఖ్యమని, దగ్గర్లోని ప్రభుత్వ జూనియర్‌ కాలేజీలో చేర్చి, కంటికి రెప్పలా కాపాడుకున్నారు. అధ్యాపకులు, తల్లిదండ్రులు నైతికంగా అండగా నిలబడటంతో ర్యాంకు రాకపోయినా మంచి మార్కులతో పాసయ్యాడు సుధా. ఆపైన అధ్యాపకుల ప్రోత్సాహంతో డిగ్రీ నుంచే సివిల్స్‌ గురిపెట్టి సాధించాడు.

  •  

''ఇదంతా మరచిపోయడా సుధా? ఎలా వాళ్ళ ఆఫర్‌ ను ఒప్పుకున్నాడు?'' మళ్ళీమళ్ళీ ఇదే ప్రశ్న వేధిస్తోందతన్ని. సుధాంశు విజయవాడ రమ్మంటే ''నేను రాను'' అని ఖచ్చితంగా చెప్పాడు. సుధాంశు కూడా బలవంతం చేయలేదు.

  •  

రైల్వే స్టేషనుకు కారు పంపారు సుధాంశు కోసం. వచ్చేదారి లోనే తనున్న హాస్టల్‌. ''ఒక్క నిముషం ఇక్కడాగుదాం.'' అంటూ హాస్టల్‌ లోకెళ్ళి కింది నుంచే తను, వరుణ్‌ ఉన్న గది వైపు చూశాడు. ''ఎవరూ లేర్సార్‌, అందరూ ఫంక్షన్‌ కు వెళ్లారు.'' వాచ్‌ మాన్‌ అంటున్నాడు. ''పర్లేదులే'' చెమ్మగిల్లిన కళ్ళు కళ్ళద్దాల చాటున దాచేసి, కారులో కూర్చున్నాడు.

కాలేజీలో తనకోసం ఘనమైన ఏర్పాట్లు చూసి, నవ్వుకున్నాడు సుధాంశు. అతనితో పాటు కారు దిగిన వ్యక్తిని ప్రశ్నార్థకంగా చూశారు హరిణి, ప్రిన్సిపాల్‌, ఇతర సిబ్బంది. ''ఈయన మా మేనమామ రఘురాం.'' పరిచయం చేశాడు వాళ్ళకు. లైవ్‌ ఇవ్వమని చానల్స్‌ వాళ్ళను పిలుచుకొచ్చారు. పరిచయాలయ్యాక సభ మొదలయింది. ప్రిన్సిపాల్‌ సుధాంశు తమ పూర్వ విద్యార్థని గొప్పగా పరిచయం చేశాడు. కాబోయే ఎం.డి. హరిణి మాట్లాడుతూ హిస్టరీ తో సహా కొత్త కాంబినేషన్లు ప్రారంభిస్తామని, సివిల్స్‌ కు కోచింగ్‌ ఇస్తామని చెబుతోంది. తదుపరి మైక్‌ తీసుకున్న సుధాంశు పిల్లల్నుద్దేశించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. ''మిమ్మల్ని చూస్తుంటే ఏడేళ్ళ క్రితం నన్ను నేను చూసుకుంటున్నట్టుంది. ఆ మూల క్లాసులో నేను చదివిన రోజులు గుర్తొస్తున్నాయి. ఇప్పుడే హాస్టల్‌ కెళ్ళి వస్తున్నాను. నేనున్న 310 రూమ్‌ కేసి చూశాను. కానీ రూమ్‌ లో కెళ్ళే ధైర్యం చేయలేక పోయాను.'' ఒక్క క్షణం ఆగాడు. ప్రిన్సిపాల్‌, హరిణి ముఖాలు చూసుకున్నారు. సుధాంశు కొనసాగిస్తున్నాడు. ''...ఎందుకంటే ఆ గదిలో కెళ్తే నా ఫ్రెండ్‌ వరుణ్‌ గుర్తొస్తాడు. వరుణ్‌ శరీరం ఫ్యానుకు వేలాడిన

దశ్యం కనిపిస్తుంది.'' మెల్లగా కూడబలుక్కుంటూ చెబుతున్నాడు. ప్రిన్సిపాల్‌ కు, సిబ్బందికి మొత్తం విషయం అర్థమయిపోయింది. కానీ కంట్రోల్‌ చేయడం ఎలాగో తెలియలేదు. ''వరుణ్‌ చావు తో నేను బాగా కుంగిపోయాను. చదువులో వెనుకబడ్డాను. నా పరిస్థితిని ఇక్కడెవరూ అర్థం చేసుకోకపోగా, హేళన చేశారు. మానాన్న నన్ను తీసుకెళ్ళకపోతే బహుశా నా పరిస్థితి కూడా వరుణ్‌ లాగా అయిపోయేదేమో! ఆ సమయంలో మా అమ్మానాన్న నన్ను గుండెల్లో పెట్టుకొని కాపాడారు. ప్రభుత్వ కళాశాలలో లెక్చరర్లు నాకెంతో ధైర్యం చెప్పారు. ఇక్కడున్న రఘురాం గారు మా మేనమామ కాదు. అప్పట్లో అక్కడ తెలుగు లెక్చరర్‌. సాహిత్యంతో నాకెంతో స్వాంతన కలిగేలా చేశారు. ఇప్పుడు అదే కాలేజీలో ప్రిన్సిపాల్‌ గా పనిచేస్తున్నారు. ఇప్పుడు చెప్పండి 'చేతగాని దద్దమ్మ' అని నన్ను బయటికి తోసేసిన ఈ కాలేజీ గొప్పదా లేక నన్ను ప్రేమగా కౌగలించుకుని మీకందరికీ సందేశం ఇచ్చే స్థాయికి ఎదిగేలా చేసిన ప్రభుత్వ కాలేజీ గొప్పదా? నాకొచ్చిన ఫస్టు ర్యాంకును వాడుకొని మసకబారుతున్న తమ కాలేజీల ప్రాభవాన్ని నిలబెట్టుకోవాలని 10 కోట్లకు నన్ను కొనుక్కోవాలనుకున్నారు. ఎన్నో ప్రభుత్వ కాలేజీల సమాధుల మీద ఈ కాలేజీలు వెలిశాయి. అందుకే ఈ 10 కోట్ల చెక్కు నేను ఈ స్థాయికి ఎదగడానికి కారణమైన మా ప్రభుత్వ కళాశాల అభివద్ధికి ఇచ్చేస్తున్నా.'' చెక్‌ రఘురాం చేతికి ఇచ్చాడు సుధాంశు. ''డాడీ... చెక్‌ క్యాన్సిల్‌ చేసేసెయ్‌!'' మొబైల్‌ లో హరిణి మాటలు సుధాంశు విన్నాడు. ''మీకా ఛాన్స్‌ లేదు మేడమ్‌. చెక్‌ ఎప్పుడో నా అకౌంట్లో పడిపోయింది. ఇది నా చెక్‌. చూశారా, ఎలా 'చెక్‌' పెట్టానో?'' విద్యార్థుల చప్పట్లు, జేజేల మధ్య రఘురాంతో సహా బయటకు నడిచాడు సుధాంశు