అతిథి

మూలం: ఆంటోని చెహౌవ్‌
తెలుగు: ఉషారాణి 9490098422

పొట్టి ద్వారం ఉన్న ఓ చిన్న గుడిసె అది. గుడిసెలోని గదిలో పెద్ద నల్లని నీడలో ఇద్దరు మనుషులు ఒక బెంచి మీద కూచుని ఉన్నారు. ఆ నీడలో ఒకటి ఆర్టీఓమ్‌ ది. ఆర్టీఓమ్‌ ఆటవికుడు, అడవికి నియమించబడిన కాపలాదారుడు. పొట్టిగా బక్కపలచగా ఉంటాడు, చర్మం ముసలితనంతో ముడతలు పడి ఉంటుంది. మెడమీద కాస్తంత గడ్డం మొలిచుంటుంది. మరొకడు వేటగాడు. కాషాయ రంగు చొక్కా వేసుకుని, వానలో కూడా చక చకా నడవగలిగే పెద్ద బూట్లు వేసుకుని హుందాగా ఉన్నాడు. యువకుడు. అడవిలో వేటాడడానికి వచ్చాడు. రాత్రికి ఆ గుడిసెలోనే మకాం పెట్టాలని ఆలోచన. వారు కూచున్న బల్ల కెదురుగా మూడుకాళ్ళ చెక్క టేబుల్‌ ఉంది. దానిమీద ఒక సీసాలో జంతు కొవ్వుతో వెలుగుతున్న సన్నని కాండిల్‌ దీపం ఉంది. సీసాలో గుచ్చ బడిన ఆ కాండిల్‌ దీపం బద్దకంగా వెలుగుతూ ఉంది.
కిటికీ బయట చీకటి దట్టంగా అలుముకుని ఉంది. తుఫాను ముందు వచ్చే భయంకరమైన గాలి, శబ్దం అడవిలోని చీకటి నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తున్నాయి. గాలి కోపంతో రంకెలేస్తున్నట్టు ఉంది. చెట్లు దయనీయంగా మూలుగు తున్నాయి. గుడిసెకున్న కిటికీ అద్ధం పగిలిపోడంతో దానికి కాగితం అంటించారు. గాలికి తెగిపడి రాలుతున్న ఆకులు కాగితంపై పడి టప టప మని శబ్దం చేస్తున్నాయి.
కాస్తంత బెదురు చూపులతో రెప్పవేయకుండా వేటగాడి వైపు చూస్తూ, బొంగురు గొంతుకతో నెమ్మదిగా, ''నాకు తోడేళ్లన్నా ఎలుగుబంట్లన్నా భయం లేదు. నిజానికి ఏ క్రూరమగమన్నా కూడా భయం లేదు. కానీ మనిషంటేనే భయం. ఓ తుపాకీతోనో, మరో ఆయుధంతోనో మనల్ని మనం క్రూరమగాల నుండి రక్షించుకోగలం. కానీ దుష్టుల నుండి మనల్ని మనం రక్షించుకునే ఆయుధమే లేదు'' అన్నాడు ఆర్టీఓమ్‌.
''నిజానికి మనం ఒక మగాన్ని కాల్చి చంపవచ్చు. కానీ ఒక దొంగను కాల్చలేము. కాల్చినా దానికి జవాబు చెప్పుకోవలసి వస్తుంది. శిక్ష అనుభవించవలసి వస్తుంది.''
''ఈ అడవిలో గత 30 సంవత్సరాలుగా, అంటే నేను పసివాడిగా ఉన్నప్పటినుంచి ఉంటున్నాను. ఎంతమంది దుష్టులను భరించ వలసి వచ్చిందో నీకు తెలియదు. ఎంతమంది చెడ్డవాళ్ళు ఉన్నారో లెక్కేలేదు. అదిగో ఆ దారులున్నాయి కదా! వాటిమీద బళ్ళల్లో వచ్చిపడుతుంటారు దుర్మార్గులు. అన్నిరకాల మొరటోళ్ళు వస్తుంటారు. ఒక సంస్కారం ఉండదు. దైవ భక్తి ఉండదు. సరాసరి నేరుగా గుడిసెలోకి వచ్చి పడతారు. ''ముసలి ముండా కొడకా, రొట్టె ఇమ్మని గదమాయిస్తారు. అందరికి రొట్టెలు ఎక్కడి నుండి తేను? అసలు నా మీద పడి రొట్టెలు తినే హక్కు వారికెక్కడిది? నేనేమన్నా లక్షాధికారినా, దారిన పోతున్న ప్రతి తాగుబోతు వెధవ ఆకలి తీర్చడానికి? ద్వేషంతో వాళ్ల కళ్ళుమూసుకుపోయి ఉంటాయి. రాక్షసులకు కాస్తంతయినా భయము భక్తి
ఉండవు. వాళ్లతో పోట్లాడలేము కూడా. చెంప ఛెళ్ళు మనిపించి మరీ మాట్లాడతారు. వెధవలు. కొంతమంది భుజాలయితే రెండేసి గజాలు ఉంటాయి. నా కాలి బూట్లంత పిడికిళ్లు. ఇక నన్ను చూడు. ఎంత అర్భకంగా ఉన్నానో! అందులో ఏ ఒక్కడయినా చిటికిన వేలితో నన్ను చితకబాద గలడు. ఇక చేసేదేముంది. రొట్టె ఇవ్వాల్సిందే. ఇచ్చిన రొట్టెను గుటుక్కున మింగి గుడిసెలో హాయిగా కాళ్ళు బారజాచుకుని పడుకుంటారు. కనీసం, కతజ్ఞతలు కూడా చెప్పరు. పైగా కొంతమంది నన్నే డబ్బులు ఎదురడుగుతారు. ''నీ డబ్బులు ఎక్కడ దాచావో చెప్పు?'' అంటారు. నా దగ్గరేదో డబ్బున్నట్టు! ఇదంతా ఎలా భరించాలో ఏమో!
''అడవిని కాపలా కాచేవాడివి. నీదగ్గర డబ్బులు లేకపోవడమేమిటి?'' అని నవ్వాడు వేటగాడు.
''నీకు ప్రతి నెల జీతం వస్తుంది కదా .పైగా అడవిలోని కలప అధికారుల కళ్ళు కప్పి అమ్ముతూనే ఉంటావాయే.''
అతిధి ముఖం వైపు ఓ సారి వంకరగా చూసాడు ఆర్టీఓమ్‌. గోకరాయి పక్షి తోకని అటు ఇటు ఆడించినట్టే గడ్డాన్ని అటుఇటు మెలికలు పెడుతూ ఊపాడు.
''నన్నింతలేసి మాటలను అనే వయసుకాదు నీది. ఇందుకు నువ్వు దేముడికి సమాధానం చెప్పుకోవలసి
ఉంటుంది. నువ్వెక్కడి వాడివయినా, నీ బంధుగణం ఎవరయినా నువ్విలా మాట్లాడడం తప్పే''
''నేను వ్యజోవకా నుండి వచ్చాను. నెఫెడ్‌ అనే ఉరిపెద్ద మా నాన్న.''
''నువ్వు వేటకొచ్చావు. యవ్వనంలో ఉన్నప్పుడు నాకు కూడా వేటంటే మక్కువే. మన పాపాలు దారుణమైనవి'' అన్నాడు ఆర్టీఓమ్‌ బద్ధకంగా ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ.
''మంచివాళ్ళు కొంతమందే ఉండడం, చెడ్డవాళ్ళకు హంతకులకు అంతులేకుండా ఉండడం విచారకరం- దేముడికి మనపై దయ ఉండుగాక'' అన్నాడు ఆర్టీఓమ్‌ .
''నీకు నేనన్నా భయంగా ఉన్నట్టుందే... ''
''ఆబ్బె అదేంలేదు. ఏయితేనేం . నాకు నిన్ను చూసి భయపడాల్సిన అవసరం ఏముంది? నేను నిన్ను చూడగానే నువ్వు అందరి లాంటి వాడివి కావు అని అర్ధం చేసుకున్నాను. నువ్వు వస్తూనే దైవాన్ని స్మరించుకున్నావు. పద్దతిగా ఉన్నావు. మర్యాదగా మాట్లాడుతున్నావు. నీకు ఆహారాన్ని ఇస్తాలే . కానీ నాకా భార్యలేదు. నేను వంటపొయ్యి రాజేయను. నాకున్న తేనీరు కాచుకునే సమోవార్‌ని కూడా అమ్మేసాను. మాంసం గాని అలాంటి ఇతర ఆహారపదార్ధాలు గాని కొనే స్తొమత నాకు లేదు. అటువంటివేవీ ఇక్కడ ఉండవు. కానీ నా దగ్గర రొట్టె ఉంది. అది నీకు ఇస్తాను.''
ఆలా అంటుండగానే బెంచి కింద నుండి గురగుర శబ్దాలు వినిపించాయి. ఆ శబ్దాల తరువాత బుసలు కొట్టే శబ్దం వచ్చింది. వేటగాడు వెంటనే కళ్ళు పైకెత్తి ఏమయ్యుంటుందా అని కిందికి చూసాడు.
''నా కుక్క నీ పిల్లి వెంట పడుతున్నది'' అన్నాడు. ''నోరుమూసుకుని శబ్దం చేయకుండా పడుకోండి'' అంటూ వాటిని గట్టిగా గదమాయించాడు .
''నీ పిల్లి మరీ బక్కగా ఉంది. ఒట్టి ఎముకలపోగును చర్మంతో కప్పినట్టుంది.''
''అది చాలా ముసలిదిలే. ఇప్పటికే చనిపోయి
ఉండవలసింది.అయితే నువ్వు వ్యజో వకా నుండి వచ్చావన్న మాట ?''
''నువ్వు దానికి తిండి పెట్టవనుకుంటాను. అది పాపం పిల్లే అయినా జీవే కదా... ఊపిరి తీసుకునే ప్రాణే కదా .. నీకు దానిపై జాలి ఉండాలి.''
ఇదేమీ పట్టించుకోకుండా ''వ్యజోవకా వాసులు వింతయిన మనుషులు. అక్కడి చర్చి రెండు సార్లు దోపిడీకి గురయింది. వాళ్ళని 'చెడ్డ వాళ్ళ'నడం కూడా వారిగురించి తక్కువగా చెప్పడమే అవుతుంది. వాళ్ళకసలు దేముడన్నా మనుషులన్నా భయం లేనే లేదు. అటువంటిదేద యినా
ఉంటే ఏకంగా దైవం సొమ్మునే కాజేస్తారా ? వారికి ఉరి శిక్షకూ డా తక్కువే. పాతకాలంలో అయితే పాలకులు వారి చర్మాలు ఒలిచేసే వారు.''
'' తల్లీ ! మమల్ని రక్షించు, కాపాడు !! దుష్టుల నుండి శత్రువుల నుండి మమల్ని కాపాడు! కిందటి వారం వోలోవై జాయిమిస్ట్చ్య్‌ అనే పచ్చిక చదును చేసే వాడు తనతోటి పచ్చిక చదును చేసేవాడిని కొడవలితో ఛాతీపై పొడిచి చంపేశాడు. ఇంతకీ కారణ మేంటని అడుగు. ఒకడెమో తాగి చావడిలో నుంచి బయటికి వచ్చాడు. మరో తాగిన వాడు వాడికి ఎదురు పడ్డాడు. మాటామాటా పెరిగింది. అంతే....
వింటున్న వేటగాడు ఒక్కసారిగా ముఖం గంభీరంగా పెట్టి ఎక్కడో దూరం నుంచి వస్తున్న శబ్దాన్ని శ్రద్ధగా వినడం మొదలు పెట్టాడు.
''ఉండు. ఎవరో కేకలేస్తున్నట్టున్నారు'' అన్నాడు అడవి కాపలా దారునితో.
వేటగాడు కాపలాదారుడు ఇద్దరు తలలు కిటికీ బయటికి పెట్టి చెవులు రిక్కించి వినడంమొదలు పెట్టారు. ఈదురు గాలులు హౌరుగా వీస్తున్నప్పటికీ, రకరకాల శబ్దాలు వస్తున్నప్పటికీ ఆ శబ్దాలలో తేడాలు ఇద్దరూ గమనించ గలుగుతున్నారు. కానీ అది కిటికీలో నుంచి గాలి లోపలికి దూసుకు వస్తూ చేస్తున్న శబ్దాలో, మనుషులు సహాయం కోసం వేస్తున్న కేకలో సరిగ్గా తేల్చుకోలేక పోతున్నారు. కొంత సేపటికి ఈదురు గాలిజోరు కిటికీకి అతికించిన కాగితాన్ని ఊడగొట్టింది. ఇప్పుడు మనుషులు సహాయం కోసం చేస్తున్న అరుపులు స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి.
''అదిగో హంతకులు వచ్చారు. ఎవరో దోచుకో బడుతున్నారు'' అన్నాడు వేటగాడు భయంతో లేస్తూ.
''దేముడా రక్షించు !'' అన్నాడు ఆటవికుడు కూడా భయంగా.
వేటగాడు గుడిసెలో అటు ఇటు తిరుగుతూ మధ్యలో కిటికీ దగ్గర ఆగి శబ్దం ఎటునుంచి వచ్చిందో అని తల బయటకి పెట్టి గమనించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.
''ఎంతటి కాళరాత్రి ! మన ముందున్న మన చేయిని కూడా చూసుకోలేక పోతున్నాము. చూసావా! మళ్ళీ అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి.''
అడవి మనిషి ఒకసారి బయటికి చూసి తిరిగి వేటగాడి వైపు చూసాడు. వెంటనే దుర్వార్త విన్నవాడిలాగా బెంచీమీద కుప్పకూలిపోయాడు.
''దేముడా! ఇదిగో, నువ్వు బయటికి వెళ్లాలనుకుంటే వెళ్ళిపో. ఆ తలుపేసేయి. ఇక లైట్లు ఆర్పేయాలి.'' అన్నాడు కన్నీటితో.
''ఎందుకు''
''లైట్ల వెలుగు కనిపిస్తే మన దురదష్టం కొద్దీ వాళ్లిక్కడికి రావచ్చు''
''ఇప్పుడు మనం బయటికి వెళ్ళాలి. నువ్వేంటీ, తలుపులు వేసుకోవడం గురించి మాట్లాడుతున్నావు? నువ్వు గొప్పోడివే! బయటికి వస్తావా రావా ?''
వేటగాడు చేతిలోకి తుపాకీని తీసుకున్నాడు. తలపై టోపీ పెట్టుకున్నాడు.
'' తుపాకీ పట్టుకో. సిద్ధంగా ఉండు. ఓరు, ఫ్లేర్కా ఇటురా'' అంటూ తన కుక్కని పిలిచాడు.
వేటకుక్కకి పెంపుడు జంతువుకి మధ్యస్థంగా ఉండే పొడుగాటి చెవులున్న కుక్క బెంచి కింది నుండి బయటికి వచ్చింది. వస్తూనే ఒక్కసారి ఒళ్ళు విరుచుకుని, తోకూపుకుంటూ యజమాని కాళ్ళ దగ్గర చతికిల పడింది.
''ఇంకా కూచుని ఉన్నావేం ? బయటికి రావా?'' అరిచాడు వేటగాడు.
''ఎక్కడికి''
''సహాయం చేయడానికి ''
''నేనెందుకు సహాయం చేస్తాను ? ఎక్కడి నుండో వచ్చిన అరుపులకు నేనేందుకు స్పందించాలి'' అన్నాడు ఆటవికుడు.
''నువ్వు రాకుండా ఎలా ఉంటావు ''
'' ఒకపక్క ఇంతటి భయంకరమైన విషయాలు చూస్తూ, నేనీ చీకటిలో బయటికి రాలేను. దయచేసి నన్ను వదిలేరు! అసలింతకీ నేనేందుకు బయటకు రావాలి ?''
''నువ్వెందుకు భయపడుతున్నావు? నీ దగ్గర తుపాకీ ఉంది కదా! దయచేసి మనిద్దరం కలిసి వెళ్దాం. ఒక్కడినీ వెళ్ళాలంటే నాకూ భయంగా ఉంది. ఇద్దరం కలసి వెళితే భయం ఉండదు. వింటున్నావా? లే. బయలు దేరు'' అరిచాడు వేటగాడు.
''ఎక్కడికి నాయనా బయలుదేరేది? మూలిగాడు ఆటవికుడు. నన్ను నేను సమర్పించుకోడానికి బయలు దేరమంటావా ఏం? అంత అమాయకంగా కనిపిస్తున్నానా?''
''అంటే నువ్వు రావన్న మాట ''
ఆటవికుడు సమాధానం చెప్పలేదు. మనిషి నిస్సహాయంగా వేస్తున్న కేకేలు విని కుక్క ఓ మూలుగు మూలిగింది.
''నిన్నే అడుగుతుంటా, వస్తావా? రావా?'' కోపంతో
కళ్ళురుముతూ గద్దించాడు వేటగాడు.
''నువ్వెళ్లు. నన్నడగకు'' అన్నాడు ఆటవికుడు కోపంగా.
''ముదనష్టపువాడ!'' తిట్టుకున్నాడు వేటగాడు.
''ఫ్లేర్కా పద''
తలుపుతీసుకుని బయటికి నడిచాడు. గాలి ఒక్కసారిగా గుడిసెలోకి చొచ్చుకువచ్చింది. కాండిల్‌ దీపం వెలుగు కాసేపు గాలికి రెపరెప లాడి, చివరికి ఆరిపోయింది.
వేటగాడు బయటికి వెళ్ళగానే ఆటవికుడు తలుపు గొళ్ళెం బిగించాడు. కిటికీలోనుంచి మెరుపుల వెలుగులో తన అతిధి దారిలో నడుస్తూ వెళ్లడం, పైన్‌ చెట్లు ఊగడం, రోడ్డు మీద బురద గుంటలు ఆటవికుడికి కనిపిస్తున్నాయి. ఎక్కడో దూరంగా ఉరుముల ప్రతిధ్వనులు వినిపిస్తున్నాయి.
'' దేముడా, దేముడా, దేముడా, ఏం వాతావరణం రా భగవంతుడా'' అని గొణుకుంటూ, ఆటవికుడు గుడిసె వెచ్చగా ఉండేందుకు వెలిగించిన కట్టెపొయ్యి దగ్గరికి చేరాడు. పొయ్యి వెలిగించుకున్నాడు. తలమీది నుండి పాదాలదాకా గొర్రె చర్మంతో తయారుచేసిన రగ్గు కప్పుకుని పడుకుని, చుట్టూ వినిపిస్తున్న శబ్దాలను గమనిస్తున్నాడు. ఇదివరకు వినిపించిన మనుషుల అరుపులు ఇంక వినిపించడం లేదు కానీ ఉరుముల శబ్దం గట్టిగా వినిపించడమే కాదు ఎక్కువసేపు వినిపిస్తున్నాయి కూడా. ఈదురు గాలి వీస్తూనే ఉంది. వాన ద్వారబందాల మీద, కిటికీలమీద చాచి కొడుతూనే ఉంది.
''తెలివితక్కువ పనిమీద వెళ్ళాడు. ఈ సరికి వానలో చిత్తుగా తడిసిపోయి ఉంటాడు. అడుగులు తడబడుతూ
ఉండి ఉంటాయి. గజగజా వణుకుతూ ఉండి ఉంటాడు'' అని వేటగాడిని తలుచుకుంటూ అనుకున్నాడు ఆటవికుడు.
పదినిముషాలు గడిచాయో లేదో అడుగుల చప్పుడు వినిపించింది. ఆ తరువాత తలుపు కొట్టిన శబ్దం.
''ఎవరది'' అంటూ అరిచాడు ఆటవికుడు.
''నేనే, తలుపు తియ్యి'' అన్న యువకుడి గొంతు వినిపించింది.
ఆటవికుడు పొయ్యి దగ్గరి నుండి లేచాడు. కాండిల్‌ వెతికి పట్టుకుని ముట్టించాడు. తలుపు తెరిచాడు. ఎదురుగుండా వేటగాడు, అతని కుక్క వానలో తడిసి ముద్దయి కనిపించాయి. ముంచుకొచ్చిన వానలో తప్ప తడిసారు. ఇప్పుడిక వాన వెలిసింది గాని వాళ్ళ బట్టలు మాత్రం
ఉతికిన తరువాత పిండడానికి సిద్ధంగా ఉన్న బట్టలలాగా నీళ్లు కారుతున్నాయి.
''ఏం జరిగింది'' అడిగాడు ఆటవికుడు
''ఒక మహిళా రైతు బండి తోలుకొస్తున్నది. బండి దారిలో ఇరుక్కుపోయింది. ఆమె పాపం చాలా ఇబ్బంది పడుతుండింది.'' గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ జవాబు చెప్పాడు వేటగాడు.
''ఆ ! పిచ్చిది. భయపడి ఉండి'' ఉంటుంది. ఇంతకీ బండిని దారి పైకి ఎక్కించావా?''
''నీలాంటి నీతి నియమాలు లేని వాడితో నాకు మాట్లాడవలసిన అవసరం లేదు. నువ్వొక అడవిని కాపలా కాచేవాడివి! పైగా నీకు జీతంకూడాను! నువ్వొక వెధవవి!!'' తడిసిన కోటును బెంచీమీదకి విసిరేస్తూ అన్నాడు.
ఆటవికుడు అపరాధంతో కుంగి పోయాడు. పొయ్యి దగ్గరికి నెమ్మదిగా జారుకున్నాడు. కాస్త గొంతు సవరించుకుని నిద్ర కుపక్రమించాడు. యువకుడు బెంచి మీద కూచునే
ఉన్నాడు. ఆలోచిస్తూ కాళ్ళు బారజాపాడు. కాసేపటికి లేచి నిలబడ్డాడు. కాండిల్‌ని ఆపేసాడు. మళ్ళీ పడుకున్నాడు. ఇంతలో మళ్ళి పెద్దగా ఉరుములు మొదలయ్యాయి. ఉరుముల మెరుపుల మధ్యలోనే లేచి. నేలమీద గాండ్రించి ఉమ్మి అరవడం మొదలెట్టాడు.
'' వీడో పిరికోడు.... ఆ అమ్మాయే గనక హత్య చేయబడి ఉంటే ... ఏమయ్యేది? ఆ అమ్మాయిని రక్షించే నాధుడెవడు? ఈ ముసలోడు పైగా దైవ భకుడు కూడా నట! వీడొట్టి పంది వెధవ.''
ఆటవికుడు ఓ నిట్టూర్పు విడిచాడు. ఇంతలో ఏమూలో పడుకున్న ఫ్లేర్కా వానలో తడిసిన ఒంటిని గట్టిగ విదిలించుకుంది. ఆ నీళ్లు గదంతా చిమ్మాయి. ముసలోడి పైన కూడా పడ్డాయి.
''నీకు ఒక అమ్మాయి హత్యకు గురైనా లెక్క లేదన్నమాట?'' నువ్వింత నిష్ఠ దరిద్రుడివని నాకు తెలియదు.
కాసేపు నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఇప్పుడిక ఉరుములు మెరుపులు చాలా దూరం నుంచి వినిపిస్తున్నాయి. వాన మాత్రం పడుతూనే ఉంది .
''సహాయం చేయమని, ఆ అరుస్తున్నది వేరే ఎవరో అమ్మాయి కాకుండా, నువ్వే అయి ఉంటే ! అప్పుడేమయి
ఉండేది. నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ ప్రశ్నించాడు వేటగాడు. '' నీకెలా అనిపించేది ? పశువా! ఎవరూ సహాయానికి రాకపోతే నీకెలా ఉండేది? నీ పాడు బుద్ధి చూ స్తే నాకు అసహ్యం వేస్తున్నది. పురుగులు పడి చస్తావు!''
మళ్ళీ చాలాసేపు విరామమిచ్చి :
''నీ దగ్గర డబ్బులు ఉండి ఉంటాయి. అందుకే నువ్వు మనుషులను చూసి భయపడుతున్నావు! ఒక పేద వాడు ఎన్నటికీ ఇలా భయపడడు.''
''నన్నిలా అన్నందుకు నువ్వు దేముడికి సమాధానం చెప్పుకోవలసి ఉంటుంది. నా దగ్గరేం డబ్బు లేదు.'' బొంగురు గొంతుకతో పొయ్యి దగ్గరి నుండే అన్నాడు ఆటవికుడు.
''అబద్ధం! నీలాంటి నీతిలేని వారిదగ్గర తప్పకుండా డబ్బు ఉంటుంది. లేకపోతే నువ్వు మనుషులను చూసి ఇలా భయపడేవాడివి కాదు. నీ దగ్గరున్న డబ్బంతా తీసుకుని నీకు పాఠం చెపుతాను!'' అరిచాడు వేటగాడు.
ఆర్టీఓమ్‌ పొయ్యిదగ్గరి నుండి నెమ్మదిగా లేచాడు. కాండిల్‌ వెలిగించాడు. దేముడి విగ్రహం ముందు కూచున్నాడు. అతని మొఖం పాలిపోయి ఉంది. వేటగాడినే చూస్తున్నాడు. అతడి నుంచి దష్టి మరల్చడమే లేదు.
''నిన్ను దోచుకు తీరతాను'' కూచున్న చోటు నుండి లేస్తూ అన్నాడు వేటగాడు. నేనంటే ఏమనుకుంటున్నావు? నీలాంటి వాడికో గుణ పాఠం చెప్పాలి. చెప్పు. డబ్బు ఎక్కడ దాచావో చెప్పు?''
ఆర్టీఓమ్‌ లేచి కూచుని కళ్ళు పైకెత్తి తదేకంగా వేటగాడినే చూస్తున్నాడు.
''ఎందుకలా గింజుకుంటున్నావు? డబ్బెక్కడ దాచావు? నోరేమన్నా పడిపోయిందా? సమాధానం చెప్పవేం?''
అరుచుకుంటూ యువకుడు ఆటవికుడి పై పైకి ఎగబడ్డారు.
''వీడు గుడ్లగూబలాగా చూస్తున్నాడు! సరే! నాకు డబ్బిచ్చేయి. లేదా నేను నిన్ను కాల్చేస్తాను.''
''నా మీదెందుకు పడతావు? గద్దించాడు ఆటవికుడు''. కంటి నుండి పెద్ద నీటి చుక్కలు జల జల రాలాయి.
దేముడన్నీ చూస్తూనే ఉంటాడు. నేనే పాపం ఎరగను. నన్నన్న మాటలకు నువ్వు దేముడికి సమాధానాలు చెప్పుకోవలసి వస్తుంది. నా డబ్బులు అడిగే హక్కు నీకేమాత్రం లేదు.''
కన్నీరు మున్నీరవుతున్న ఆర్టీఓమ్‌ మొఖాన్ని వేటగాడు చూసాడు. కోపంతో గదిలో అటూ ఇటూ పచార్లు చేసాడు. టోపీ తలపై పెట్టుకున్నాడు. తుపాకిని చేతిలోకి తీసుకుని అడుగులు బయటికి వేసాడు.