స్వాతంత్య్రం

దుప్పాడ రామకృష్ణ నాయుడు
8790408525


ఎండమావి జీవితంలో
ఎంగిలాకులేరుకునే దీనుల
ఎండిన ప్రేగుల ఆకలి అరుపులు
నిత్యం నా చెవిలో మారుమ్రోగుతుంటే
చీకటి నిండిన బ్రతుకులలో
వేకువ కోసం వేచియున్న
అనాధల దీనమైన చూపులు
ప్రతిక్షణం నా కళ్ళ ముందు కదలాడుతుంటే
కూడు కోసం కూలి కోసం
గూడు కోసం నిలువ నీడ కోసం
వీధికెక్కిన శ్రమజీవుల వీపులపై మూపులపై
ఖాకీల లాఠీలు విరామమెరుగక కరాళ నృత్యం చేస్తుంటే
బ్రతుకు కోసం బాగుకోసం
స్వేచ్ఛా సమతల కోసం
బయటికొచ్చిన బాలల అబలల
మానప్రాణాలను హరిస్తున్న మానవమృగాలు
రేయింబవళ్ళు వీధుల్లో విచ్చల విడిగా విహరిస్తుంటే
నా దేశం స్వతంత్రించిందని ఎలా నమ్మను?
ఈ దేశం గణతంత్రమని ఎలా చెప్పను?
ఆకలి కడుపులతో ఆరుబైట నిదురించే

చినిగిన గుడ్డలతో చిల్లుబడ్డ బ్రతుకులైన

అనాథలు అభాగ్యులు

దగాపడ్డ దీనులు సమాజం వెలివేసిన హీనులున్న

నా దేశానికి స్వతంత్రం లేదంటాను

వచ్చిన స్వతంత్రం ఈ దేశానికి కాదంటాను



ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రజలంతా భాగస్వాములైతే

అందలమెక్కి కూర్చున్న అభివృద్ధి అట్టడుగు అభాగ్యునికి అందని నాడు

సంపదకు భాగస్వాములు కాని

ఈ అభాగ్యులను ప్రజలు కాదనుకోవాలా?

లేక, ఈ దేశంలో ప్రజాస్వామ్యం లేదనుకోవాలా?



దేశమంటే మనుషులైతే

దేశమెప్పుడో స్వతంత్రిస్తే

ఈ దీనుల కెందుకు లేదు స్వతంత్రం?

స్వతంత్రం లేని ఈ దీనులను మనుషులు కాదునుకోవాలా?

లేక ఈ దేశానికి స్వతంత్రం లేదనుకోవాలా?

ఏమనుకోవాలి?

నేనేమనుకోవాలి?