అల్పాక్షరాల్లో అనల్పార్థ రచన

డా|| జోశ్యుల కృష్ణబాబు  -  9866454340

కొందర్ని కవిగా ఇష్టపడతాం. కాని వ్యక్తిగా అంత ఇష్టపడలేం. మరికొందర్ని వ్యక్తిగా చాలా ఇష్టపడతాం. కాని కవిగా అంగీకరించలేం. అయితే బొల్లోజు బాబా ఎంత మంచి కవో అంత మంచి మనిషి. ఆయనలో కవిత్వం-వ్యక్తిత్వం రెండూ పోటీపడతాయి. ముఖ్యంగా నేడు కొందరు కవుల్లో కనిపించే, ఇగో, అహం లాంటివి ఆయనలో ఎప్పుడూ, ఎక్కడా కనిపించవు. అందుకే ఆయన్ని అందరూ ఇష్టపడతారు. ఆయన కవిగా మరింత ఎత్తుకు ఎదగగల్గుతున్నారు. కాకినాడ సాహితీ స్రవంతికి కార్యదర్శి అయిన బాబా మంచి వక్త. ప్రతి సభకు శ్రద్ధగా హాజరయ్యే మంచి శ్రోత కూడ. బాబాకి మంచి సాహిత్య వారసత్వం ఉంది. వారి తండ్రి బసవలింగం గారు మాస్టారు. అయితే   ఉత్తి మాష్టారు కాదు. ఆయనకు తెలుగుతోపాటు, సంస్కృతం, ఆంగ్లం, ఫ్రెంచి, భాషా సాహిత్యాలలో మంచి అభినివేశం ఉంది. సువర్ణశ్రీ పేరుతో ఆయన రచనలు చేసారు. ''నేటి విద్యార్ధి'' అనే ప్రబోధాత్మకమైన నాటకం రాసారు. విద్యార్ధి నాయకునిగా ఫ్రెంచి పాలన నుండి యానాం విమోచనోద్యమంలో చురుకైన పాత్ర పోషించారు.

అదిగో! అటువంటి సాహిత్య సాంస్కృతిక వారసత్వం నుండి కవిగా ఎదిగిన వ్యక్తి బొల్లోజుబాబా. బాబా ఇంత వరకు నాల్గు గ్రంధాల్ని ప్రచురించారు. 1991లో ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతిలో 'ఈవారం కవిత' ద్వారా వీరు సాహితీ లోకానికి పరిచయమయ్యారు. 2009లో 'ఆకుపచ్చని తడిగీతం' అనేది వీరి తొలికవితా సంకలనం. ఈ గ్రంథాన్ని వీరు తన జీవనసహచరి శ్రీమతి సూర్యపద్మ గార్కి అంకితమిస్తూ, అలా ఎందుకిస్తున్నారో టాగూర్రాసిన,

స్ట్రేబర్డ్్సలోని ఒక చిన్న కవితను ఉదహరిస్తారు.

'మగువా!/ నా ప్రపంచాన్ని నీ సొగసరి/ అంగుళులతో స్పృశించావు. అంతే..!/ ప్రశాంతత సంగీతమై పల్లవించింది'.

అందుకే నా ఈ తొలి భావధార

 నీకే అంకితం అంటూ అంకితం ఇచ్చారు. ఇందులో మొత్తం 58 కవితలుంటాయి. అన్నీ హృదయపు లోతుల్లోకి చొచ్చుకుపోయి గిలిగింతలు పెట్టేవే. అక్కడక్కడ అధ్యాపకునిగా పిల్లలతో ఉన్న అటాచ్మెంట్ని కూడా కవిత్వీకరించటం కనిపిస్తుంది.

సెలవుల్లో కళాశాల కళావిహీనంగా ఎలా ఉంటుందో చక్కని ప్రతీకలతో చెపుతారు, ''సార్గారండీ... సార్గారండీ'' అనే కవితలో బాబా. ఒక అధ్యాపకుడు పిల్లల్ని తీర్చిదిద్దే పనిని కవిత్వీకరిస్తూ

''పరస్పరవైరుధ్యాల అరణ్యంలో/ వాడు దారితప్పి కునారిల్లినపుడు/ నా అనుభవాల్ని దిక్సూచిగా చేసి బహూకరిస్తాను/ ఒక తరం తన నడతను ప్రసవించుకొనే వేళ/ నేను మంత్రసానినౌతాను''.

అనటంలో అధ్యాపకునిగా కేవలం పాఠాలు చెప్పటమే, తనపనికాదని, వారి వ్యక్తిత్వాన్ని తీర్చిదిద్దాల్సిన బాధ్యత కూడా తనకుందని ఈ కవితలో వ్యక్తంచేస్తారు. ఇలా మొత్తం కవితలన్నీ ఎంతో హాయిగా మనసుని స్పృశిస్తూ, మళ్ళీ మళ్ళీ చదవాలనిపిస్తాయి.

ఇక ఆయన 2007లో 'ఫ్రెంచ్పాలనలో యానాం'' అన్న పుస్తకం రాసారు. బాబాకు తన ఊరిపట్ల ఉన్న ప్రేమ, ఆ ఊరి చరిత్రపట్ల ఉన్న జిజ్ఞాస, ఈ గ్రంధ రచనకు ప్రేరణగా కనిపిస్తాయి. తండ్రి గారి ప్రోత్సాహం కూడా ఒక కారణం. బాబా తనకు అందుబాటులో ఉన్న వాఙ్మయ, లిఖిత ఆధారాలతో అనేక చారిత్ర ఘట్టాలను, విశేషాలను వివరిస్తూ ఇది రాసారు.

ఇక 2016 జూన్లో ఒకేసారి వీరు 'వెలుతురు తెర' 'స్వేచ్ఛా విహంగాలు' అనే రెండు పుస్తకాల్ని హైదరాబాద్లో కె.శివారెడ్డి గారి చేతుల మీదుగా ఆవిష్కరించారు. ఇందులో వెలుతురు తెర '59' కవితల సమాహారం.

ఇందులో కూడా ఒక అధ్యాపకునిగా తన జీవితంలో విద్యార్ధులతో ఏర్పడిన అనుబంధం, వారి జీవితాల్లో ఎదురయ్యే సమస్యలు, ప్రశ్నపత్రాల మూల్యాంకన సమయంలో కలిగే ఫీలింగ్స్ఇలా చాలా అంశాల్ని పట్టుకొని బాబా అక్షర చిత్రాల్ని ఆవిష్కరించారు. 'మూల్యాంకనం' అనే కవితలో..

''జవాబు పత్రాన్ని పట్టుకోగానే/ ఓ ఏడాది కాలాన్ని/ చేతిలోకి తీసుకొన్నట్లుంటుంది/ ఏదో అపరిచిత జీవితాన్ని/ తడుముతున్నట్లనిపిస్తుంది''

అంటారు. అంతేకాదు ''పేపర్లు దిద్దటం అంటే ఒక్కోసారి, పత్రికల్లో ఆత్మహత్యగానో, అత్యుత్తమ ర్యాంక్గానో, పతాక శీర్షిక కావటంకూడా'' అంటారు. ఈ కవిత చదువుతుంటే ఒక అధ్యాపకుడు మూల్యాంకనంలో ఎంత జాగ్రత్త వహించాలో కూడా అర్థమవుతుంది.

అలాగే అవసరమున్నా లేకపోయినా విచ్చలవిడిగా స్త్రీలకు జరుగుతున్న హిస్టోరెక్టొమి ఆపరేషన్లను నిరసిస్తూ

''నాగరీకుని/ వైద్యప్రయోగశాలలో/ స్త్రీ దేహమెపుడూ ఓ గినియాపిగ్గే!/ కారణాలేవైనా కానీ/ రెండు కోతల్ని భరించి/ ఒక తరాన్ని సృష్టించిన/ మానవజాతి మొదటి ఊయల/ మూడోకోతలో/ మొదలు తెగి నేలకూలింది'' అంటారు. ''గర్భసంచిని'' మానవజాతి మొదటి ఊయలగా భావించటం గొప్ప భావన. అలాగే ఒక్కోసారి కవితకు ప్రారంభ వాక్యాలు పేజీలు తిప్పుకొంటూ పోయే పాఠకుణ్ణి అక్కడే ఆపేస్తాయి.

''ఎందుకో తెలీటంలేదు కాని/ ఆ వీధిలోంచి వెళ్ళాలనిపించటంలేదు''

అన్న కవిత అలాంటిదే. ఆ కవితను చదవకుండా ముందుకు వెళ్ళలేం. ఒక విద్యార్ధి ఆవేదన, యాక్సిడెంట్లో నుజ్జయి గుడిసె ప్రక్కనే పడివున్న వాడి ఆటో, ఆ ప్రక్కనే

ఉన్న డొక్కురిక్షా ఇలా కవి, ఈ కవితలో ఒక చిన్న కథనే చెప్పారనిపిస్తుంది.

అలాగే ఆ తరంవారి బాల్యపు జ్ఞాపకాల్లో రేడియో ఒకటి. అందుకే అంటారు బాబా,

''నా బాల్యాన్ని ఆక్రమించిన/ ఆ పాత రేడియో అంటే నాకెంతో ఇష్టం/ రోజుకోసారి దాన్ని తాకనిదే/ ఆరోజు గడిచినట్లుండదు/ అయినా బాల్యానికి పాతేమిటి? కొత్తమేటి?'' అంటారు.

ఇక్కడొక విషయం ప్రస్తావించాల్సి ఉంది. తెలుగు కవితకు ఇస్మాయిల్గారు వేసిన బాట ఒక విలక్షణమైనది. అభ్యుదయ కవిత్వోద్యమం వచ్చిన దగ్గర నుంచి కవిత్వానికి పీడన, అణగారిన బ్రతుకులు, వేదనలు, సమస్యలే కవితావస్తువులు అవుతూ వచ్చాయి. జీవితమూ, ప్రపంచమూ ఎంత దుర్భరంగా ఉన్నాయో ఎలుగెత్తి చెప్పడమే పనిగా ప్రధాన స్రవంతి కవిత్వం సాగిపోయింది.

అయితే ఎంతసేపూ ఈ సమస్యలు బాధలేతప్ప జీవితంలో మరేవీ లేవా? అని చాలా కొద్ది మంది కవులు మాత్రమే ఆలోచించారు. జీవితంలో ఆనందం కూడా ఉంది. దాన్ని పట్టించుకోవద్దా? జీవితం పట్ల ఇష్టాన్ని పెంచొద్దా? ఆ పనికే ఇస్మాయిల్పూనుకొన్నారు. ఎవ్వరూ చెప్పని రీతిలో 'జీవిత మహోత్సవంలోని అద్భుతాన్ని ఆవిష్కరించటమే కవిత్వం పని' అంటారు ఇస్మాయిల్.

ఇదంతా ఎందుకు చెపుతున్నానంటే ఇలాంటి అనుభూతివాదమే, బాబాగారిలో కనిపిస్తుంది. వెలుతురు తెరలోని స్నేహంచెట్టు, పక్షి ప్రేమికులు, అదే గులాబీ, రెండు చింతలు, మూల్యాంకనం, ఒక హిస్టరెక్టామీ, ఊడుపు-వంటి కవితలన్నీ చాలా వరకు అనుభూతి, ఆనందం ప్రధానంగా సాగిపోతాయి. అందుకే ఇస్మాయిల్సాహిత్య పురస్కారానికి బాబాను ఎంపిక చేయటం జరిగిందని నా కనిపిస్తోంది.

ఇక రవీంద్రుని స్ట్రేబర్డ్స్కి, స్వేచ్ఛావిహంగాల పేరుతో బాబా చేసిన అనువాదం తెలుగులో ఇంతదాకా వచ్చిన టాగోర్అను వాదాల్లో గొప్పవాటి సరసన తప్పకుండా చేరితీరుతుందని చెప్పాలి. అనువాదకవి మూలకవి భావాన్ని ఒడిసిపట్టుకొని తనదైన వాక్సరళిలోకి లాక్కోవాలి. మూలానికి సమాంతరంగా ఉండాలి. పేలవంగా ఉండకూడదు. బిగి సడల కూడదు. ఉదాహరణకు-

నిI షaఅ అశ్ీ షష్ట్రశీశీరవ ్ష్ట్రవ పవర్. ుష్ట్రవ పవర్షష్ట్రశీశీరవర ఎవకు అన్నదానికి ''శ్రేష్ఠమైనదాన్ని నేనెన్నుకోలేదు. శ్రేష్ఠమైనదే నన్ను ఎన్నుకొంటుంది'' అన్నదాన్ని చూపొచ్చు. కొన్నిచోట్ల మూలాన్ని అధిగమించి అల్పాక్షరాల్లో అనల్పార్థ రచన సాధిస్తారు   బాబా. ఈ క్రింది కవిత చూస్తే అర్ధమవుతుంది.

''రాత్రి చీకటి తిత్తి/ సువర్ణోదయంగా పగిలింది అంటారు''

దీన్ని చదివేటప్పుడు కలిగే స్పందన

నిచీఱస్త్రష్ట్ర్ర సaతీసఅవరర ఱర a పaస్త్ర ్ష్ట్రa్పఱతీర్ర/  షఱ్ష్ట్ర ్ష్ట్రవ స్త్రశీశ్రీస శీట ్ష్ట్రవ సaషఅకు అన్న మూలవాక్యాలు చదువుతోంటే కలగదంటారు ముందుమాటలో వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు.

ఒక విధంగా చెప్పాలంటే ఈ కవిత్వం చైనీస్మోడ్రన్పొయిట్రీని తలపిస్తుంది అంటారు సత్య శ్రీనివాస్. అలాగే  ''గొప్ప వినయాన్ని కలిగి ఉన్నప్పుడు శ్రేష్ఠత్వానికి దగ్గరైనట్లే'  అన్న ఇందులోని రవీంద్రుని వాక్యాలు బాబాకే అన్వయిస్తానిపిస్తుంది.

ఇంకా ఎడారి అత్తరుల పేరుతో ప్రముఖ సూఫీ కవుల గీతాలకు అనువాదాలు, ఇరవై ప్రేమకవితలు- ఒక విషాదగీతం, గాధా సప్తశతి - కొన్ని అనువాదాలు, వివిధ పుస్తకాల పరిచయ వ్యాసాలు, వీటితోపాటు కవిత్వంలో, అలంకారాలు, ప్రతీకలు ఎలా ఉండాలో చెప్పే వ్యాసాలు, ఇవన్నీ ఇ-బుక్స్రూపంలో వెలువరించారు.

ఇప్పటికే వీరి ''ఆకుపచ్చని తడిగీతం'' పుస్తకానికి ''శిలపరశెట్టి సాహితీ ప్రత్యేక పురస్కారం'', ''కళాలయ సాంస్కృతిక సంస్థ, పాలకొల్లు వారి సాహితీ పురస్కారం'' లభించాయి. కాకినాడలో 2017, డిశెంబర్10న ఇస్మాయిల్మిత్రమండలి బాబాకి ఇస్మాయిల్కవితా పురస్కారాన్ని ఇవ్వటం సర్వదా, సర్వధా అభినందనీయం. ఆ పురస్కారానికి కూడ ఒక గౌరవం సంతరించుకొన్నట్లయింది.

భవిష్యత్తులో మిత్రులు బాబా మరిన్ని విలువైన గొప్ప రచనలు చేయాలని, ఇంకా ఎన్నెన్నో పురస్కారాలు అందుకోవాలని కోరుతూ వారిని హృదయపూర్వకంగా అభినందిస్తున్నాను.