1957

 కథ
- గనారా  - 99492 28298

రామాలయం ప్రక్క నుంచి రెండు ఆవుల్ని, నాలుగు గేదెల్ని రైలుకట్ట అవతలికి తోలుకుపోతున్నాడు వీరాస్వామి. ఉదయం తొమ్మిది గంటలకే ఎండ తీవ్రం అయి చికాకు కలిగిస్తుంది.
'ఎండదెబ్బ తింటాడని' తల్లి ఎంత వాదించినా తండ్రి అంగీకరించలేదు. పైగా కుర్రాణ్ని 'నువ్వే పాడు చేస్తున్నా'వని ఆమెపై విరుచుకు పడ్డాడు.
ఇంటి దగ్గరే ఉంటే తండ్రితో సూటిపోటి మాటలు పడాలి. పైగా, ఖాళీగా ఉంచకుండా గొడ్లసావిడి బాగు చెయ్యమంటారు. ఈ బాధపడేకన్నా అదేదో గొడ్లని తోలుకుపోతే పరలో చెట్లక్రింద యువబృందంతో ఆటలు ఆడొచ్చు.
వెళుతూ, వెళుతూ రామాలయానికి కాస్త ఎడంగా ఉన్న పంపుదగ్గర ఆగి, బుడ్డిలో నీళ్ళు పట్టుకొని, రెండు దోసెళ్ళ నీళ్ళు తాగాడు.
దారిని పోయేవారు ప్రతీరోజు ఇంటికి వెళ్ళేముందు ఆ పంపు దగ్గరే ఆగి కాళ్ళుచేతులు శుభ్రం చేసుకుంటారు. గుక్కెడు నీళ్ళు తాగడానికి సమీపంలో ఉన్న రెల్లిపేట పిల్ల వచ్చింది.
''మీకు వేరే కుళాయి ఉంది కదా! ఈ పంపు దగ్గరకు వచ్చావేంటి?'' గతంలో వచ్చిన గొడవలు దృష్టిలో పెట్టుకొని అడిగాడు వీరాస్వామి.
''ఇప్పుడు ఖాళీగానే ఉంది కదా! గుక్కెడు నీళ్ళు త్రాగి పోదామని''
''కాస్త దూరంగా జరిగి కడుగుకో! మీద పడతాయి''
పెద్దగొల్ల వీరాస్వామి ఆమె కులంతో తన కులాన్ని లెక్క కట్టుకున్నాడు.
తన కన్నా చాలా తక్కువ కులందే!
''పొద్దు ఎక్కువైంది కదా! ఇప్పుడు తోలుకుపోతున్నావేమిటి?''
వీరాస్వామితో మాట కలిపింది.
కుళాయి నొక్కి పంపు అంతా కడిగి దోసెళ్ళల్లో నీళ్ళు పట్టి ముఖంపై జల్లుకున్నాడు.
''ఓలమ్మో! మైలైపోతాది!'' వెటకారంగా అంది.
కోపంతో కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూసాడు.
''నేనేమన్నాను? బాపనోళ్ళే నీళ్ళు తోడి పోస్తారు''
వీరాస్వామికి ఆమె మాట తీరు నచ్చలేదు. పైగా కాసింత గర్వం తొణికిసలాడింది.
''నీకు నాకు తేడా ఏమిటో! నేను పందులు కాస్తాను. నువ్వు గొడ్లు కాస్తావు. నేను మనుష్యుల పెంట, నువ్వు గొడ్లది ఎత్తుతావు. అంతే తేడా!'' రోషంగా అంది.
వీరాస్వామి తమాయించుకొని వాదన పెంచకుండా భుజానికి ఉన్న తుండుగుడ్డ సర్ధుకొని ముందుకు పోయాడు. దారి పొడవునా అదే ఆలోచన! ఎంత మాట అంది? నా పని దాని పని ఒక్కటేనా! వాళ్ళు కల్లు తాగుతారు. నేను పాలు, పెరుగు తాగుతాను. నేను గొడ్లు మేపుతాను, వాళ్ళు గొడ్లు తింటారు' అనుకుంటూ రైలు కట్ట దాటి పరలోకి వెళ్ళి అక్కడ ఉన్న మందలతో కలసిపోయాడు.
కులాలవారిగా దళితులైన మాలమాదిగలు కాస్త దూరంగా రెల్లిప్రజలు, పందుల్ని మేపే ఎరుకుల వాళ్ళు ఉంటారు. వీరికి బాగా దూరంలో కాపులు, గొల్లలు, రెడ్లు ఉన్నప్పటికి క్రమంగా పేటల విస్తరణ పెరిగి చిన్నపెద్ద గొడవలు జరుగుతుంటాయి.
కుళాయిల దగ్గర దళితులకు నీళ్ళు పట్టుకొనే అవకాశం లేకపోవడంతో తరచూ గొడవలు అవుతూ ఉంటాయి. 'సి.వి.కె.రావు' అనే కమ్యూనిస్టు నాయకుడు కలగజేసుకొని మరో కుళాయి అదనంగా వేయించి నీళ్ళ సమస్య పరిష్కరించాడు.
చల్లబడి, పొద్దు కుంగుతుంటే గొడ్లు చెరువులోకి తోలి శుభ్రం చేస్తూ అక్కడ ఉన్న గొల్ల కుర్రాళ్ళు, కాపుల కుర్రాళ్ళు, బ్రాహ్మణుల సొంత ఆవుల్ని తోలుకొచ్చిన పాలికాపులు పనిలో పడ్డారు.
అవతల ఒడ్డున ఎండిపోతున్న చోట బుడదలో పడి దొర్లుతున్న పందుల్ని కర్రపుల్లతో అదిలిస్తున్న, ఉదయం చూసిన రెల్లి అమ్మాయిని వీరాస్వామి చూసాడు. నూనెరాసి దువ్వుకుని, కొప్పులో పూలు పెట్టుకొని, పూలచీర కట్టి ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది. ఎంత పెంట తీసే పిల్ల అయినా తన అప్పాచెల్లెల కన్నా నాజుకుగా, శుభ్రంగానే కనిపిస్తుంది.
వీరాస్వామికి ఉదయం వచ్చిన కోపం లేదు.
''ఓరె పోలమ్మ వచ్చింది'' అన్నాడు స్నేహితుడు.
''నీకు పేరు ఎలా తెలుసురా!''
''నేను పాలు పోసె బాపనోళ్ళ ఇళ్ళల్లో దొడ్లు తుడుస్తుంది.''
్జ్జ్జ
ఓ రోజు గుళ్ళో భజన అయిన తరువాత ఎవరిళ్ళకు వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు. కాని వీరాస్వామి మరో ఇద్దరు స్నేహితులు కబుర్లు చెప్పుకుంటూ గుడి అరుగుమీద కూర్చున్నారు.
మొదటి ఆట సినిమా వదిలారు. రాత్రి పది అయింది. అక్కడక్కడ వీధి లైట్లు వెలుగుతున్నాయి. నాసిరకం కాంతి. నలుగురు ఆడవాళ్ళు గుంపుగా వస్తూ రెల్లిపేటవైపు తిరిగారు. బహుశా రెల్లి ఇంటి ఆడపడుచులనుకున్నాడు వీరాస్వామి.
మిత్రబృందంలో ఒకడు హుషారుగా విజులు వేసాడు. వెంటనే వాడ్ని వారించి,
''మీరు వెళ్ళండి మా వాడికి నేను బుద్ధి చెబుతాను. పెద్దలకు తెలిస్తే గొడవలు అవుతాయి.'' అని వీరాస్వామి సర్ధి చెప్పాడు.
ఆడవాళ్ళకు కోపం వచ్చింది.
''పోదం పదవే ఏదో సరదాగా ఈల వేసాడు. మనం గొడవ చేస్తే రెండువైపులా బుర్రలు పగులుతాయి. ఆ అబ్బాయి చెబుతున్నాడు కదా!'' అంటూ పోలమ్మ వీరాస్వామి కళ్ళల్లోకి చూసింది.
్జ్జ్జ
రామాలయ కమిటి శ్రీరామనవమి ఘనంగా చేయాలని నిర్ణయించింది. అటు రెల్లిపేట కూడా అమ్మవారి ఉత్సవాలు యధా ప్రకారం పెద్దఎత్తున జరపాలని నిర్ణయించారు.
పోలీసులకు సంకటంగా మారింది. గతం నుంచి అనేక తగాదాలతో ఉన్న కులాల మధ్య ఎక్కడ చిచ్చు రగులుతుందోనని భయం. చిన్న సంఘటనకు కూడా పట్టుదలకు పోయే కుల రక్కసి. ఇది గమనించి ఇరువర్గాల పెద్దల్ని పోలీసు స్టేషన్‌కు చర్చలకు యస్‌.ఐ. రప్పించాడు.
''టౌన్‌లోంచి మా పేటకు, వాళ్ళ పేటకు ఒకటే దారి. గుడి అరుగులపై కూర్చొని మా అమ్మాయిల్ని చూసి వెటకారం చేస్తుంటారు. చాలా సహించాం, ఈ గొడవలు ఎందుకని మేమే కంపదారి శుభ్రం చేసుకొని వేరే మార్గం ఏర్పరుచుకున్నాం. అయినా నీళ్ళ పంపు దగ్గరకు వచ్చే ఆడవాళ్ళని ఎగతాళి చేస్తూ అవమానిస్తున్నారు.''
''మా గుడి దగ్గర నవరాత్రులకు హరికథలు, బుర్రకథలు, డ్రామాలకు వాళ్ళంతా వచ్చి పోతుంటారు. అప్పుడప్పుడు ఆడవాళ్ళ వైపు రాళ్ళు పడుతుంటాయి. చాలాసార్లు సర్ధి చెప్పుకున్నాం'' కాపుపెద్ద అన్నాడు.
''నీతి లేని వెదవల్ని పట్టి ఇవ్వమన్నాం! పేట కుర్రాళ్ళు అదుపులోనే ఉంటారు'' రోషంగా ఒక రెల్లిపెద్ద అన్నాడు.
''సినిమా లైన్ల దగ్గర, బ్లాకు మార్కెట్టు దగ్గర గొడవలు ఉన్నాయి సార్‌!'' అన్నాడు కానిస్టేబుల్‌.
''మా కులపు కుర్రాళ్ళు మొరటోళ్ళు కాదు'' అన్నారు ఒక కాపు, ఒక గొల్ల.
''కల్లు పాక దగ్గర, సారా కొట్టు దగ్గర ఇవేవి ఉండవు సార్‌!'' కానిస్టేబుల్‌ వివరించాడు.
''గొడ్లు కోసిన చెత్త అంతా గెద్దలు మా పేటలో వేస్తున్నాయి. దూరంగా కోసుకోమన్నాం''
''ఎగిరే పిట్ట ఎవరి అదుపులో ఉంటుంది. పైగా వాళ్ళ గొడ్లు చస్తే, మేమే శుభ్రం చేసిస్తాము. బలిసినవాళ్ళు కాబట్టి నీచంగా మాట్లాడుతుంటారు''
''నోరు ముయ్యండి తాగుబోతు వెదవల్లారా!''
రెల్లి పెద్దకు కోపం వచ్చింది.
''మేము తాగుబోతు వెదవలమే సార్‌! బీడీలు, చుట్టలు తాగుతాం. నల్లమందు మింగుతాం! ఎందుకో తెలుసా! మురికి కాలవల్లో పీకల్లోతు మునిగి ఈ చేతులతోనే తీస్తాం! మలమూత్రాలు మేమే ఎత్తి పాడేస్తాం! శవాల్ని తియ్యడానికి మీరు పిలిస్తే పరుగెత్తి వస్తాం! ఆసుపత్రిలోకొస్తాం! అప్పుడు మాకు వచ్చే వాసన మీరు భరించగలరా! అందుకే సార్‌ తాగుతాం! మాకు సీమసరుకు ఎక్కడ దొరుకుతుంది? అందుకే కల్లుకి నాటుసారాకి బలైపోతాం'' అన్నాడు.
యస్‌.ఐ. నోట మాట రాలేదు.
''నా దగ్గర వెదవ వేషాలు వెయ్యకండి. నవమి ముందు వస్తుంది కాబట్టి ముందు మీరు చేసుకోండి. తరువాత జాతర చేసుకోండి. ఎవరన్నా వెర్రివేషాలు వేస్తే, బొక్కలో వేసి
కాళ్ళు చేతులు విరిచేస్తాను. కాగితాల మీద సంతకాలు చేసి వెళ్ళండి!'' అంటూ తీర్మానం చేసింది పోలీసు గొంతు.
్జ్జ్జ
జాతరకు సంబంధించిన మేకపోతులు పోలమ్మ ఇంటి దగ్గరే ఉంచారు రెల్లిపెద్దలు. అందుకే పరలో ఉన్న రాగిచెట్టు దగ్గరకు ఆకులు కోయడానికి పెద్దగెడ తీసుకొని వెళ్ళింది. దూరంగా తాటితోపు దగ్గర బిల్లాట ఆడుతున్న వీరాస్వామి చూసాడు. ఇదివరకు జరిగిన సంఘటన దృష్టిలో పెట్టుకొని కృతజ్ఞత చెప్పడానికి దగ్గరకు వెళ్ళాడు.
పోలమ్మ చిన్నగా నవ్వుకుంది.
''ఆ రాత్రి చాలా భయం వేసింది. మీ పెద్దలకు తెలియదు కదా పోలమ్మ! వాడు వట్టి ఎదవ. మీరు వెళ్ళిన తరువాత గట్టిగా తగిలించాం''
''మా పేటలో ఆడొళ్ళకు నేనంటే చాలా ప్రేమ. అందుకే నా మాట వింటారు... నా పేరు నీకెలా తెలుసు?''
''ఆ వెదవే చెప్పాడు''
పై కొమ్మలు అందక పోలమ్మ ఎగురుతుంటే వీరాస్వామి గెడ తీసుకొని కొన్ని రాగికొమ్మలు కోసి ఇచ్చాడు.
''నీవు చాలా పొడుగు'' అంది అభినందనంగా.
నాలుగు రోజులు వరుసగా వచ్చి ఆకులు కోసుకుంటుంది. గెడ పైకి ఎత్తి ఎగురుతుంటే మట్టిగాజులు సవ్వడి, నల్లపూసలు, ఎర్రపూసల దండ ఎగిరి గుండెలపై లయబద్దంగా పడి సంధ్య వెలుగులో మెరిసిపోతున్నాయి. వీరాస్వామికి, పోలమ్మ శరీరంలో రహస్యంగా దాకున్న హోయలు ఒక్కొక్కటిగా బయటపడుతుండటం చూసాడు.
పోలమ్మ నదురుగా కనపడుతుంది.
వీరాస్వామిలో నిగారింపు తన్నుకు వస్తుంది.
క్రమంగా అక్కడ పోలమ్మకు, వీరాస్వామికి స్నేహితులకు జత కలసింది.
్జ్జ్జ
కొద్దిరోజులకు అమ్మవారి జాతర కూడా వచ్చింది. సాయంకాలం వూరేగింపు మొదలై తెల్లవారుజామున ముగుస్తుంది.
మధ్యాహ్నం అందరూ ఊరేగింపుకు సిద్ధమవుతుండగా పోలమ్మ ఇత్తడి కేరీజీతో రావిచెట్టు దగ్గరకు వచ్చింది.
దూరంగా కనబడుతున్న వీరాస్వామిని చూసి రమ్మని సైగ చేసింది. స్నేహితులు తలోదిక్కులో ఉన్నారు.
''తిను అమ్మవారి ప్రసాదం'' అని కేరేజీ మూత తీసింది. లోపటి నుంచి కమ్మని వాసన వచ్చింది. నూనెలో తేలిన ముక్కలు కనిపించాయి.
''ఈ రోజు వేటపోతు వేసాము'' అంది పోలమ్మ.
కారేజీ మూతలో నాలుగు గారెలు, 'పోతు' మాంసం వడ్డించింది.
అనుమానంగా ఆమె ముఖంలోకి చూసాడు.
''ఈరోజు అమ్మవారికి నైవేద్యం''
''గొడ్డు కాదు కదా!''
''ఏఁ కావాలా! చాలా బాగుంటుంది. బలం కూడాను''
దూరంగా జరిగాడు.
''కాదు! ఇక్కడకు వచ్చే మేకపోతే!''
అనుమానిస్తూనే నోట్లో పెట్టుకున్నాడు.
మరోటి, మరొకటి పూర్తి చేసాడు.
్జ్జ్జ
ఆ నోట, ఈ నోట రెల్లిపిల్ల వెంట వీరాస్వామి తిరుగుతున్నాడని అటువైపు, ఇటువైపు వాళ్ళకు తెలిసింది.
పోలమ్మకు రెండు, మూడుసార్లు వాంతులు అయ్యాయి.
తండ్రి నిలదీసాడు
విషయం చెప్పింది
కులపెద్దలతో సమాలోచన జరిపాడు తండ్రి.
''వాళ్ళకు మనకు ఏదో ఒక విషయంలో గొడవలు జరుగుతూనే ఉన్నాయి. ఇప్పుడు మరింత పెరుగుతాయి. బాగా ఆలోచించాలి. టౌనులో మిగిలిన పెద్దలతో కూడా చెప్పడం మంచిది'' అన్నాడు రెల్లిపెద్ద.
''ఈలోగా ఆ కుర్రాడిని కట్టడి చేసి ఈ వూరు నుంచి పంపేస్తే?''
''అటువైపు పెద్దలకు కబురు చేసి మాట్లాడదాం''
''మనపిల్లదే తప్పంటారు'' పేట ఆడవాళ్ళు కూడా సలహా ఇచ్చారు.
''తప్పు ఒకరివైపు ఉండదు'' అన్నాడు ఎవరో
''ముందు వాణ్ని మనపేటలోకి తీసుకువచ్చి పెళ్ళి చేసుకోమని అడుగుదాం!''
''వాళ్ళు పెద్దకులపోలన్న, గర్వం. పైగా కుర్రాడికి చప్పుడు కాకుండా పెళ్ళి జరిపిస్తారు''
''అప్పుడప్పుడు మన కూడు తిని, నీళ్ళు తాగినవాడికి పట్టింపేంటి?'' ఆ విధంగా చర్చ జరిగింది.
వీరాస్వామి మనస్సులో పోలమ్మ పూర్తిగా ఆక్రమించింది. రెండురోజులుగా కనిపించటం లేదు. మనస్సులో ఏదో కీడు సంకించింది.
రాత్రి 8 గం||లకు గుడి దగ్గరకు వెళుతున్నట్లు ఇంట్లో అబద్ధాలు చెప్పి బయటకు వచ్చాడు.
మసక మసక వెలుగులో తలకు తువాలు చుట్టి, మెల్లగా నడుచుకుంటూ రెల్లిపేటలోకి ప్రవేశించాడు.
మట్టిరోడ్డు, ముగ్గులతో తీర్చిదిద్దిన వాకిళ్లు. అన్ని గుడిసెలే! అయినా, మట్టితో మెత్తిన గోడలు, పసుపు పూసిన గడపలు. అక్కడక్కడ కోళ్ళు గూడులు ఉన్నాయి. దూరంగా పెద్దదడి కట్టి పందుల్ని ఉంచారు.
వీరాస్వామి వాళ్ళు రెల్లి ప్రజల కన్న కాస్త ఉన్నత కులస్తులు. ఉన్నవారే!. పెంకుటిల్లు, మట్టితో మెత్తిన ఇటుక గోడలు, ఎత్తు అరుగులు. గచ్చు చేయని అరుగు మీద అప్పుడే ఈనిన మేకపిల్లలు, గడ్డివేసిన గదులు చిందరవందరగా
ఉంటాయి. వాకిల్లో మేకల మంద కట్టిన దడి, దూడల పెంట, రొచ్చుతో చెమ్మగిల్లిన వాకిళ్లు, ఇంటికి ఇంటికి పశువుల పాక, గుప్పుమనే వాసన.
పోలమ్మ వాకిలిలో చల్లగాలికి నిద్రపోతుందేమోనని గమనిస్తుంటే, పాక వెనక నుంచి నలుగురు కుర్రాళ్లు వచ్చి వడిసిపట్టి, నోరు మూసి వేగంగా అక్కడ నుంచి గుంజుకుపోయారు.
నోట్లో గుడ్డకుక్కి చేతులు పెడవిరిచి కట్టి అమ్మవారి గుడిలో వేసారు. బైట తాళం పెట్టారు.
వీరాస్వామి ఇంట్లో కనిపించకపోయేసరికి అంతటా వెతికారు. కనిపించలేదు. అతని సావాసగాళ్ళని అడిగారు.
''అన్నవరం చూసి రావాలని!'' అన్నాడని స్నేహితుడు చెప్పాడు.
''అదే జరిగి ఉంటుందని'' కుటుంబం సమాధానపడింది.
్జ్జ్జ
తన్ని పట్టుకొన్న వాళ్ళల్లో ఏసుపాదం ఒకడు. నూకరాజు ఉన్నారని అర్థం అయింది. ఇద్దరూ కూడా తనతో పాటు 5 వరకు చదివారు.
రెల్లిపేటలో జనం అంతా ఎవరి పనుల్లోకి వాళ్ళు తెల్లవారకుండానే వెళ్ళిపోతారు.
వీరికి ఫలానా వృత్తి అని లేకపోయినా ఎక్కువమంది మురికి కాలువలకు, బళ్ళు తోలడానికి, ఆడవాళ్ళు అయితే దొడ్లు తుడవడం. ఈ వృత్తే అనాదిగా ఉన్నదేనా! లేక మధ్యలో వచ్చిందా! అనేది అనుమానమే! ఆ నోట, ఈ నోట విన్నదాన్ని బట్టి కొండల్లో గడ్డి తెచ్చి అమ్మేవారని అందుకే 'రెల్లి' అని పేరంటారు. కాయకూరలు, పళ్ళు దిగువనున్న పట్టణాలు విశాఖ, అనకాపల్లికి తెచ్చి అమ్మి గౌరవప్రదంగా జీవించేవారు. గిరిజనుల మీద దాడులు పెంచి, బ్రిటీష్‌వారు అనేక చట్టాలు తెచ్చిన తరువాత వీరు ఉపాధి కోల్పోయి అనేక ప్రాంతాలకు విస్తరించారు. పట్టణీకరణ వల్ల ధనికుల, పాలకుల అవసరాలకు దళితులకే దళితుల్ని చేసారంటారు ఈ వర్గాన్ని.
ఏసుపాదం తొమ్మిది గంటలకు వచ్చి కట్టు విప్పి ముఖం కడుక్కోమన్నాడు.
బయట తన్ని పట్టుకున్న వాళ్ళే కాక మరో ఇద్దరు
ఉన్నారు.
మంచినీళ్ళు, కాస్త టీ ఇచ్చారు.
''పోలమ్మ అంటే నీకు ప్రేమే కదా!''
''అవును''
''అది కడుపుతో ఉంది. తెలుసా!''
తల వూపాడు.
''దాన్ని ఏం చేస్తావు?''
''పెళ్ళి చేసుకుంటాను''
''మీ కులపెద్దలు ఒప్పుకోరు. నీ కుటుంబానికి నిప్పు, నీళ్ళు ఇవ్వరు''
''తెలుసు. అయినా ఈ వారం అన్నవరం తీసుకువెళ్ళి పెళ్ళి చేసుకుంటాను. పోలమ్మ లేకుండా బతకలేను''
వీరాస్వామికి వాళ్ళకి మధ్య సంభాషణ అలా జరిగింది.
''నీవు తీసుకువెళ్ళి పెళ్ళి చేసుకోవడం జరగని పని. మేమే ఇక్కడ అమ్మవారి గుడిలో చేస్తాం. ఈ సాయంకాలమే!''
రెల్లి పెద్దలు వచ్చిన తరువాత చర్చల్లో యువకుల వాదనే నెగ్గింది.
పెళ్ళి సమయంలో పేటలో స్త్రీలు, పురుషులు కాపలాగా ఉన్నారు.
పేట కులస్తుల ఆచార వ్యవహారాలతో పెళ్ళి జరిగింది. దంపతులకు సాంప్రదాయ ప్రకారం మొదటిరాత్రి ముగిసింది.
మరుసటిరోజు వీరాస్వామి ఆచూకి తెలిసింది. బ్రహ్మాండం బద్దలైంది.
ఏడ్పులు, పెడబొబ్బలు. ఇంట్లోంచి బయటకు వచ్చాయి. అన్ని పేటలకు తెలిసిపోయింది.
అక్కడ వీరాస్వామి కులంవాళ్ళు తక్కువ. కొందరు కాపులు, కొందరు రెడ్లు, దూరంగా బ్రాహ్మణ అగ్రహారం, అక్కడక్కడ ఇతర కులాలు.
ఐక్యత లేదు. ఎవరి కులం, గౌరవం వారిదే!
రెల్లి ప్రజలు వివిధ కులాల సమాఖ్య అయినా అనేక దశాబ్ధాలు వీరిని పాకీపనికి ఈ సమాజం పరిమితం చెయ్యడం వల్ల అంతా ఒకే కులం అనే భావన వాళ్ళల్లో జీర్ణించిపోయింది.
కేసు పోలీసుస్టేషన్‌కు చేరింది.
కులపెద్దలు, వీధిపెద్దలు చేరారు.
వీరాస్వామి తల్లి కొడుకును పట్టుకొని ఏడ్చింది.
వెనక అప్పాచెల్లెల్లు ఉన్నారని ప్రాధేయపడింది.
మౌనం వహించాడు.
కులపెద్దలు వెలివేసామన్నారు.
రెల్లిపెద్దలు గౌరవంగా వీరాస్వామిని స్వీకరించారు.
కొందరు సంస్కర్తలు కులాంతర ఆదర్శ వివాహం అన్నారు.
పరువు హత్యలేని చరిత్ర అక్కడ తాత్కాలికంగా ముగిసింది.