ఒక సాయంకాలం...

ఏటూరి నాగేంద్రరావు

74166 65323
ఒక సాయంకాలం చల్లటిగాలిలో
ఎందరో గుర్తుకొస్తారు
వారి నీడలు తెడ్లు వేస్తూ కదులుతుంటాయి
అక్కడ వృద్ధులు ఆశలు నరుక్కొని
పిచ్చిగా ఆకాశం వైపు చూస్తుంటారు
చేదు నిజాల్ని సైతం కాసేపు చంపేసి
వెన్నుపూసల్ని నిటారుగా నిలుపుతారు
వాళ్లు బాహువులై కాలం పడవని
నెట్టుకుంటూ మరణాన్ని స్వప్నిస్తూ
మిత్రమా ఇప్పటికిదే జీవితమంటూ
తూలుతూ లేస్తుంటారు
ఎవరికి బెదిరో
నడుస్తున్న నా కాళ్ళల్లోకి
కాలం ముల్లులు గుచ్చుతోంది
గడియారం ముల్లులు
నా పాదాల్ని తొలుస్తున్నాయి
నా చావు సంకేతాలు
రాలిపోయిన దగ్ధ శూన్యంలో వెతుక్కోలేను
రాత్రి ఎనిమిదయ్యింది
అంతా వెళ్ళిపోయారు
అనుభూతుల్ని ఖాళీ చేసి
నేను ఏదో తెలియని దిగుల్తో
మా ఇంటికి అడుగులేస్తూ!