అందరూ వెళ్ళిపోతారు కాని...

కవిత

- డా|| రావి రంగారావు - 9247581825

అందరూ వెళ్ళిపోతారు, కాకపొతే

రకరకాలవాళ్ళు రకరకాలుగా వెళ్ళిపోతారు...

వర్షం కురిసి వెలిసి ఆరిపోయాక

రహదారులమీదికి వెళ్ళే గండు చీమల్లా కొందరు వెళ్ళిపోతారు...

పంచదార వాసన పట్టి తిష్ట వేసుక్కూర్చుని మెక్కుతుంటే

గమనించినవాళ్ళు డబ్బాను దులపటం మొదలుపెడితే

పరుగు లంకించుకున్న ఎర్ర చీమల్లా కొందరు వెళ్ళిపోతారు...

స్నానాల గదుల్లో ఏ రుచులకోసం దూరిపోతాయో కాని

వేడి నీళ్ళు నిప్పుల్లా నెత్తిన పడుతుంటే

మాడిపోతూ చెల్లాచెదురుతున్న నల్ల చీమల్లా కొందరు వెళ్ళిపోతారు...

శోభనం గదిలో భర్త సన్నిధిలోకి పాల గ్లాసుతో

తహతహతో వెళ్ళిపోతున్న నవ వధువులా కొందరు వెళ్ళిపోతారు...

శత్రు సైనికులతో పోరాడడానికి నిరంతర ఆయుధధారులై

దేశం సరిహద్దుల్లోకి వెళ్తున్న సైనికుడిలా కొందరు వెళ్ళిపోతారు...

 

కొందరు పనులు చేస్తూ

ఇక పని లేదని తెలిసి వెళ్ళిపోతారు...

కొందరు తగినంత పని లేకపోతే స ష్టించుకొని

పనులన్నీ అయ్యాకే నిదానంగా వెళ్ళిపోతారు...

కొందరు పని చేయమంటే చాలు

తిరస్కారంతో అలిగి వెళ్ళిపోతారు...

కొందరు పువ్వుల్లా కాసేపుండి వెళ్ళిపోతారు

కొందరు రవ్వల్లా వెంటనే వెళ్ళిపోతారు...

కొందరు చంద్రుడిలా ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు వెళ్ళిపోతారు...

సాయంత్రం సూర్యుడిలా వెళ్ళిపోయినా కొందరు మాత్రం

లోకం గుండెల్లో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతారు...