కొరియర్‌

 మీనాక్షి శ్రీనివాస్‌ - 9492837332

''ఏరా నాలుగు రోజులుగా అజా పజా లేదు, ఎక్కడికెళ్ళేవురా? ''తండ్రి నీలకంఠం అడిగాడు అజరుని.
'' అదీ అదీ .. అమ్మకు చెప్పాగా. మా స్నేహితులందరూ కలిసి అరకు పిక్నిక్‌ వెడుతున్నామని'' తడబడుతూ చెప్పాడు అజరు.
'' ఆ హా .. పిక్నిక్‌ లో కొత్త బట్టలూ, సెల్‌ కూడా కొనిచ్చేరా? '' తీక్షణంగా అన్నాడు తండ్రి.
'' లేదు నాన్నా, సెలవల్లో సమయం వధా చెయ్యకుండా ఉద్యోగం చేసి సంపాదించుకున్నాం'' తల ఎగరేస్తూ చెప్పాడు.
'' ఆ హా .. ఏం ఉద్యోగాలో? అయినా మీరు చదివిన చదువుకు ఏం ఉద్యోగం వచ్చిందేమిటీ?'' ఆయన వదల లేదు.
'' అబ్బా ఏదో ఒకటి చేసాడు లెండి, పిల్లాడిలా ఇంట్లో అడుగుపెట్టాడో లేదో సీ ఐ డీ లా ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలు .. నువ్వెళ్ళరా నానీ .. వెళ్ళి స్నానం చేసి రా .. అన్నం తిందుగానీ, ఎప్పుడనగా తిన్నావో ఏమో!'' తల్లి వనజ అనడంతో ' బ్రతుకు జీవుడా' అనుకుంటూ లోపలికి తుర్రుమన్నాడు అజరు. ఇంటర్‌ పరీక్షలూ, ఆపై ఎం సెట్‌ పరీక్షలూ రాసి సరదాగా స్నేహితులందరం వెడుతున్నాం అంటే సరే అని వెయ్యి రూపాయలిచ్చి పంపేడు నీలకంఠం.
'' అది కాదే, వీళ్ళు ఏం చేసి సంపాదించారా అని ? నేనిచ్చిన డబ్బు ప్రయాణానికీ, తినడానికే సరిపోతాయి .. మరి వాడేసుకున్న బట్టలూ, వాడి చేతిలో సెల్‌, అవన్నీ ఎంతలేదన్నా పదివేలకు తక్కువుండవు? ఎలా వచ్చాయో తెలుసుకోకపోతే .. అది ఎలాంటి సంపాదనో .. మొదటిలోనే వంచకపోతే రేపటి రోజున ఎలా తయారవుతారో ఎవరికి ఎరుక, అసలే రోజులు బాగా లేవు.''
''మీరూ, మీ అనుమానాలూ .. వాడు ఆవారా ఏం కాదు, మన పెంపకంలో పెరుగుతున్న, చదువుకుంటున్న పిల్లాడు . మంచేదో, చెడేదో వాడికి ఆ మాత్రం తెలియదా. ఇంక మీరు సతాయించక భోజనానికి రండి'' అతని మాటని పూచికపుల్లలా తీసి పారేసింది వనజ.
'' అది కాదే ...''
'' అబ్బా .. రాన్రాను మీకు ఛాదస్తం బాగా పెరిగిపోతోంది .. ఇప్పుడేవంటారు వాడు ఏ దొంగతనమో చేసాడనా మీ అనుమానం?'' కొట్టినట్లే అడిగింది.
'' నాన్నా .. నాన్నా అన్నయ్య నాకీ బొమ్మ తెచ్చాడు'' పన్నెండేళ్ళ విజరు ఓ ఖరీదైన విమానం బొమ్మ పట్టుకుని పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చాడు.
'' మా నాయనే, తమ్ముడంటే ఎంత ప్రేమండీ వాడికి, ఎప్పటినుంచో చిన్నాడు ఇలాంటి బొమ్మ అడుగుతున్నాడని జ్ఞాపకం పెట్టుకు మరీ తెచ్చాడు.'' మురిసిపోయిందా తల్లి చిన్నాడి చేతిలో బొమ్మ అందుకుని చూస్తూ.
నీలకంఠం ఏం మాట్లాడలేదు. అతనికి చాలా భయంగా ఉంది, కొడుకు ఏ దారిలో ఆ డబ్బు సంపాదించాడో అని.
వనజ ఎదురుగా మాట్లాడడం అనవసరం అన్న
ఉద్దేశ్యంతో అప్పటికి మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
ఆయనో ప్రభుత్వ పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయుడు. ప్రస్థుత సమాజంలో రకరకాల పిల్లల పోకడ తెలిసిన వాడు.
ఆ రోజంతా ఇంట్లోనే ఉండిపోయిన కొడుకుని నిశ్శబ్దంగా వాచ్‌ చేసాడాయన. మర్నాడు కొడుకు బయటకు బయలుదేరగానే వాడికి తెలియకుండా చాటుగా అనుసరించాడు.
ఆ కాలనీలోనే ఉన్న ఓ పార్క్‌ దగ్గరకు చేరాడు, అప్పటికే అక్కడ ఇంకో అరడజను మంది పిల్లలున్నారు. ఓ చెట్టుకింద ఉన్న సిమెంట్‌ బెంచ్‌ మీద కూర్చున్నారంతా.
''ఒరే, మీ ఇంట్లో వాళ్ళు మిమ్మల్ని ఏం అన్నారు? ఎలా ఫీల్‌ అయ్యారో దాచకుండా ఉన్నది ఉన్నట్లు చెప్పండ్రా'' అందరిలోకీ కొంచెం పెద్దగా ఉన్న కుర్రాడడిగాడు. వాడే వాళ్ళ నాయకుడిలా ఉన్నాడు.
ఎవరూ ఏం మాట్లాడలేదు.
''ఒరే సునీల్‌ నువ్వు చెప్పరా ముందు?'' అడిగాడో పిల్లాడిని వాడు కొంచెం లావుగా, దుబ్బుగా ఉన్న జుట్టూ .. కొంచెం నిర్లక్ష్యంగా ఉన్న మాటతీరుతో ఉన్నాడు.
'' ఆ .. మా నాన మస్తు ఖుషీ అయ్యిండు, కాకుంటే అంతా కర్చు పెట్టేసినని జర కోపడ్డడు.'' హుషారుగా అన్నాడు.
'' అంతేనా ఏడకెల్లి వచ్చినయి, ఏం పని జేసినవు, ఏడకి పోయినవనైతే అడగలేదా?'' మళ్ళీ ప్రశించేడు సునీల్‌ని. సునీల్‌ అదేం లే అన్నట్లు తలెగరేసాడు, చేతులు తిప్పుతూ.
''ఒరే అజరు .. నువ్వు చెప్పరా''
'' మా నాయినా పెద్దగ ఏం అనలా, కాకుంటే ఏం
ఉద్యోగం, ఏం కత? అని అడిగిండు'' తండ్రి గట్టిగా అడిగాడనీ, తిట్టాడని చెపితే నవ్వుతారన్నట్లు బొంకాడు అజరు.
''ఏం జెప్పినవ్‌! ఏమైన జెప్పినవ్వా?'' కొంచెం ఆదుర్దాగా అడిగాడు వాడు.
''లే .. అన్నా .. ఏం చెప్పలా.'' భయం భయంగా అన్నాడు అజరు.
''చూడుండ్రి మీకిష్టమైతేనే చెయ్యుండ్రి, కానైతే ఏం సేస్తున్నం, ఏడకెడుతున్నం, అదంత ఎవ్వరికీ తెలియనీకుండ్రి .. అందరికీ జెబుతుండ .. తేడా వస్తే .. ఇగంతే .. సమజయిందా?''
''ఆ .. అన్నా .. అయిన ఇందుల చెప్పనీకేముందే, రెండుమూడు నెలలకోసారి ఆడకి పోవుడు మస్తు ఖుషీ చేసి .. ఆళ్ళిచ్చిన లగేజ్‌ ఈడ అందించుడు .. అందుల తప్పేమున్నది?'' రవి అన్నాడు.
'' గంతే! గంతే! .. మధ్యలో ఎపుడన్న, ఎవరన్న చెకింగ్‌ కు వచ్చిరా .. సమ్మగ సైడవ్వాలె, అంతే కానీ యాడనుండి తెస్తున్నం, యాడ ఇస్తున్నం అందంత సెప్పరాదె, ఏంది ఎరుకైతదా'' మళ్ళీ అడిగాడు.
'' ఆ అన్నా .. ఇంతకూ అందులే ఏమున్నదే'' అడిగాడు ఇంకో కుర్రాడు.
''అయన్నీ నీ కనవసరం, మాల్‌ తెస్తివా .. డబ్బు పుచ్చుకుంటివా .. ఖతం'' హెచ్చరికగా అన్నాడు.
''ఏం అజరు .. గమ్మునుండావ్‌ .. మీ అయ్య తిడతడంటే నువ్వు రామాకు ..'' క్రీగంట అజరు ని చూస్తూ, వాడి ఫీలింగ్స్‌ కనిపెడుతూ అన్నాడు.
'' లేదన్న, మా నాన్న ఏం అనడు, నే కూడ వస్తా .. మళ్ళీ ఎప్పుడు పోవాలో నాకు కూడ జెప్పన్నా'' ఎక్కడ వాడిని వద్దంటాడో అన్న ఆతత వాడి మాటల్లో.
''ఇప్పుడేం కాదులే, నే చెప్తా మళ్ళా .. మీ అందరి ఫోన్‌ లలో నా నంబర్‌ ఉందిగా.''
''ఉందన్నా'' అందరూ మూకుమ్మడిగా అన్నారు.
'' సరే .. సరే .. నె బోతున్నా .. మీరు ఇండ్లకు పొండ్రి..''
నీలకంఠం గుండె గొంతుకలోకొచ్చినట్లైంది. కచ్చితంగా వీళ్ళ చేత చేయకూడని పనే చేయిస్తున్నారు. నాలుగు తన్ని అప్పటికప్పుడు నిజం చెప్పించాలన్నంత కోపం వచ్చింది. కానీ నిభాయించుకున్నాడు. చాటుగా వాళ్ళు మాట్లాడుతుండగా ఫోటో తీసాడు సెల్‌ తో.
్జ్జ్జ
రెండు నెలలు గడిచిపోయాయి, అజరుకు మంచి కాలేజ్‌ లోనే ఇంజనీరింగ్‌ సీట్‌ వచ్చింది. ఇంటినుంచే వెళ్ళి రావచ్చుననే సరికి సగం బెంగ తీరిందా తండ్రికి. అయినా కొడుకును జాగ్రత్తగా ఓ కంట కనిపెడుతూనే ఉన్నాడు దసరాలొచ్చాయి ... 'మళ్ళీ స్నేహితులంతా కలిసి ఊరెడుతున్నాం' అంటూ బయలుదేరాడు అజరు. ఎక్కడికీ అంటే నాగార్జున సాగర్‌ అన్నాడు. కొడుకు నీడలా తిరిగిన ఆయనకు వాళ్ళు వెళ్ళేది అరకు అని తెలిసింది. ఎలా ఆపడం? తెలిసీ తెలియని వయసు .. అర్ధం చేసుకోవడం మాట అటుంచి ఎదురు తిరుగుతారు, ముళ్ళకంచె మీద పడ్డ బట్ట చందంగా, జాగ్రత్తగా హేండిల్‌ చేయాలి .. తెల్లవారితే ప్రయాణం అనగా నీలకంఠానికి గుండె నెప్పి వచ్చింది, ఆసుపత్రిలో చేర్చారు .. అజరు ప్రయాణం ఆగిపోయింది. మిగతా వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు. కొంచెం బాధగా ఉన్నా ఇవతల తండ్రి ప్రాణాపాయంలో ఉంటే ఎలా? దగ్గరే ఉండి జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్న కొడుకుని ఆప్యాయంగా చూసుకున్నాడు. కానీ ఇది పరిష్కారం కాదు, వాడు వెళ్ళే దారి ఎటువంటిదో వాడే తెలుసుకోవాలి.
నాలుగు రోజుల తరువాత వార్తా పత్రికలో పెద్ద పెద్ద అక్షరాలతో 'అరకు ఏజన్సీ నుండి కిలోలకొద్దీ గంజాయితో పట్టుబడ్డ ఇంజనీరింగ్‌ యువకులు' వారి వెనక ఎవరున్నారో వాళ్ళకి మాత్రం ఏం తెలుసు? పట్టుబడ్డది మత్తు పదార్ధాలతో .. వాళ్ళకి ఏళ్ళ తరబడి జైలు శిక్ష, ఆ ముఠా గురించి ఆరా తియ్యమని పోలీసులకో ఆదేశం మాత్రం .. అంతే. వాళ్ళ వెనుక కొమ్ముకాసే వాళ్ళెవ్వరూ లేని అమాయక విద్యార్దులు ... అక్కడితో వాళ్ళ జీవితం సమాప్తం. దొంగ రవాణా చేసే ముఠాకి ఇంకో నలుగురు దొరుకుతారు.
ఉదయాన్నే పేపర్‌ చదువుతున్న తండ్రి దగ్గరకు వచ్చిన అజరు కళ్ళవెంట ధారాపాతంగా కారే కన్నీటితో ఆయన కాళ్ళ దగ్గర కూలబడిపోయాడు .. అప్పటికే అతనికి మిగతా స్నేహితుల ద్వారా సంగతి తెలిసింది.
్జ్జ్జ
''సూర్య! ఎందుకు అర్జంట్‌ గా రమ్మని ఫోన్చేసావు ? '' గబగబా వస్తూ కంగారుగా అడిగింది హిమజ.
''నీకు సారీ, థాంక్స్‌ చెబుదామనీ'' ఆప్యాయంగా ఆమెను చూస్తూ అన్నాడు సూర్య.
''అవునా ఇదెందుకూ .. అదెందుకూ .. అతనినే చూస్తూ అల్లరిగా అంది హిమజ.
''నీకు తెలియకుండా, నీతో చెప్పకుండా నిన్నో ఆపరేషన్‌ లో భాగస్వామిని చేసినందుకు మొదటిదీ, ఆ ఆపరేషన్‌ జయప్రదం అయినందుకు రెండోదీ'' తనూ ఏమాత్రం తగ్గకుండా బదులిచ్చాడు.
''అనుకున్నా! అలాంటిదేదో లేకుండా ఈ బుద్దావతారానికి నాతో గడపాలనే ఆలోచన ఎందుకొస్తుందీ, ఇంతకూ ఏమిటా ఆపరేషన్‌? కాస్త వివరాలు చెబుతావా? అయినా విజయం వరించిందంటున్నావుగా ఇప్పుడా వివరాలెందుకులే, ఇప్పుడేం జరుగుతుందో అది చెప్పు'' కొంచెం కినుకగా అంది.
''మనం వల వెయ్యడం, చేప పడక పోవడమూనా? ఒక్క గంట ఆగి చూడు రెడ్‌ హేండెడ్‌ గా దొరికిపోతారు.. . రెండు రాత్రులుగా ఇక్కడ మాటువేసి ఈ కేసులో అతి ముఖ్యమైన, కీలకమైన వ్యక్తిని కనిపెట్టేసా. ఎవరికీ అనుమానం రాని విధంగా చిన్నచిన్న మర పడవల్లో స్మగ్లింగ్‌ కార్య కలాపాలు నడిపేస్తున్నాడు.
ఇటు నుంచి వెళ్ళేవి ఆ దీవిలోని వారికి ఆహార పదార్ధాలు. కానీ అటునుండి వచ్చేవీ చాలా ప్రమాదకరమైన మాదక ద్రవ్యాలు. అక్కడ ఆ దీవిలో పైకి కనిపించేది ఒక సాగు. అంతర్గతంగా పండించేది అత్యంత శక్తివంతమైన మత్తుపదార్ధాలు. అక్కడే వాటిని ప్రోసెస్‌ చేసి పప్పుదినుసులూ, కూరగాయల మాటున రహస్యంగా మరపడవల ద్వారా ఊళ్ళోకి చేర్చే ముఠా, దానికి నాయకుడు లింగప్ప.
సముద్రపుటొడ్డున నివసించే ఆ పల్లెవాళ్ళ ఇళ్ళల్లోకి వాటిని ఆహార సామాగ్రితో బాటు గుట్టుగా చేర్చి, వాళ్ళల్లో ఒకడైన గంగన్న ద్వారా లింగప్ప ఇంటికి చేరవేసి అత్యంత గోప్యంగా, లింగప్ప ఇంట్లోఉంచుకుని చదివించే మురారి ద్వారా అతని స్నేహితులనబడే కొందరు యువకుల ద్వారా మొత్తం రాష్ట్రంలో ఉన్న అన్ని పాఠశాలలకీ, కాలేజీలకీ నిశ్శబ్దంగా చేరుతున్నాయి. ఇప్పటికే చాలా మంది యువత, యుక్తవయసు కూడా దాటని పసివాళ్ళూ దానికి బాగా అలవాటు పడిపోయారు.
పట్నాల్లో, నగరాల్లో అయితే కనీసం తల్లితండ్రులకు కాస్త వినికిడి జ్ఞానం అయినా ఉంటుంది వీటిగురించి, కానీ పల్లెల్లో .. తమ పిల్లలకు ఏం జరుగుతోందో వాళ్ళూ ఎందుకు అలా నిర్వీర్యంగా, నిస్సత్తువగా తయారవుతున్నారో కూడా తెలియని తల్లితండ్రులు ఎవరో చేతబడి చేస్తున్నారనీ, మందుపెడుతున్నారనీ గుడులూ, గోపురాల వెంటా, దొంగస్వామీజీల వెంటా తిరుగుతూ, తమ పిల్లలు తమ ఇంట్లోనే దొంగలుగా మారి తగలేయగా మిగిలిన సొమ్ములు ఆ రకంగా పూజలనీ, తాయెత్తులనీ ఆ స్వామీజీల పరం చేస్తున్నారే కానీ ఒక్కళ్ళంటే ఒక్కళ్ళు కూడా వాళ్ళని డాక్టర్‌కు చూపించి అసలు ఏం జరుగుతోంది అన్నది తెలుసుకోకుండా ఉన్నారు.'' బాధా, ఆవేశంతో అన్నాడు.
'మరి ఇప్పుడు ఇదంతా నీకెలా తెలిసింది? అంటే ఎలా బయటకొచ్చిందీ? '' కుతూహలంగా అడిగింది హిమజ.
''మా అన్నయ్య ఈ ఊళ్ళోనే ఉన్నాడు .. వాడికో కొడుకు, నేనంటే వాడికి చాలా ఇష్టం .. నాకూ వాడంటే పంచప్రాణాలు, ఎంత బిజీగా ఉన్నా రోజూ ఒక్కసారైనా వాడితో మాట్లాడకుండా ఉండలేను అలాంటిది ఈ మధ్య గత కొన్నాళ్ళుగా వాడి మాటా.. తీరూ మారింది .. నాతో కూడా రెగ్యులర్‌గా, సరిగా మాట్లాడడం లేదు, ఏం జరిగింది అని అన్నయ్యనడిగితే ఏదో చెబుతున్నాడే కానీ వాడికీ విషయం అర్ధం కాలేదు. ఈ లోగా మా ఫ్లాట్స్‌ లోనే ఉంటున్న ఓ మాష్టారి ద్వారా నాకో సంగతి సాక్షాధారాలతో సహా తెలిసింది. ఎక్కడో చిన్న అనుమానం. నెల్లాళ్ళు గడిచేసరికి ఇంక నేనుండలేక సెలవు పెట్టి ఇక్కడికి వచ్చాను. రాగానే వాడి వాలకం చూడగానే నాకు అర్ధం అయిపోయింది. వాడు మాదక ద్రవ్యాలకు అలవాటు పడిపోయాడని ..నాలుగు రోజులుగా వాడికి తెలియకుండా వాడి నీడలా తిరిగి, మిగతా పిల్లలందరినీ చూస్తే అర్ధం అయింది సమస్య ఇక్కడే ఉందనీ.
నేను ఒక్కడినే తిరిగితే వాళ్ళకు అనుమానం వస్తుంది. తాత్కాలికంగా ఇదంతా ఆపేస్తారు. దొరకకుండా జాగ్రత్త పడతారు. అప్పుడే నాకో ఆలోచన వచ్చింది. ప్రస్థుత పరిస్థితుల్లో ఏ ఉద్యోగస్తులూ కూడా సెలవు పెట్టి వట్టి పుణ్యాన ఇలా కూర్చోరు అందుకే నిన్ను రమ్మని, మన పెళ్ళి విషయం ఇంట్లో చెప్పే మిషతో వారం రోజులుగా ఇక్కడే ఉన్నా. అందుకే నిన్ను వెంటనే రమ్మన్నా ..మా వాళ్ళకు నిన్ను చూపించి మన పెళ్ళి విషయం మాట్లాడడానికే నేను ఈ ఊరు వచ్చినట్లు అందరికీ చెప్పాను. మనిద్దరం కాబోయే బార్యాభర్తలుగా సరదాగా గడపడానికి వచ్చినట్లు తిరుగుతూ అసలు విషయం కనిపెట్టాను.
పెళ్ళికి ముందు ఈ తిరుగుళ్ళేమిటీ ! అంటూ అన్నయ్యా, వదినా గొణుకుంటున్నా నిన్ను ఆ దీవి చూపించడానికి తీసికెళ్ళీంది కూడా అవన్నీ చూసి నిర్ధారించుకోడానికే ... పైకి మనిద్దరం ప్రేమికుల్లా పోజులిచ్చి ఫోటోలు దిగింది .. వెనకాల ఆ తోటలూ, వాటి మాటున సాగే ఆ గంజాయి సాగూ .. అంతా క్లియర్‌ గా వచ్చేలా ఫోటోలూ, వీడియోలూ అదంతా కవర్చెయ్యడానికే , అలాగే వీడియో కూడా .. అలా కవర్‌ అయ్యేలా రికార్డ్‌ చెయ్యడానికే సెల్ఫీలూ.
ఆటోమేటిక్‌ కేమరా విత్‌ వీడియో సౌకర్యం ఉన్న అత్యాధునిక హేండీ ఇది .. ఇది రికార్డ్‌ అవడమే కాదు వెంటనే ఆ దశ్యాలు గూగుల్‌ క్రోం ద్వారా పొలీస్‌ ఏ.సీ.పీ కు, మీడియా వాళ్ళకూ కూడా అందే ఏర్పాటు కూడా చేసాను.
ఇక్కడ ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా ఉండడానికే నీతో కొంచెం అతిగా ప్రవర్తించాను, దానికినన్నుక్షమించు.
''అదే అర్ధం కాలేదు .. ఉన్నట్లుండి ఈ బుద్దుడికి ఇంత సరసం ఎందుకొచ్చిందా అని అనిపించినా .. పోనీలే ఇప్పడికైనా చలనం వచ్చిందిలే అనుకున్నా'' చిన్నగా గొణిగింది హిమజ.
''ఏమిటీ అంటున్నావు? ''
''ఏం లేదు .. అందుకేనా నా మీద అంత ప్రేమ చూపిస్త అంటున్నాను ..'' కినుకగా అంది.
'' ఛా .. అదేం కాదు అయినా ప్రేమ అనేది మనసులో ఉంటుంది కానీ అదేమైనా వస్తువా చూపడానికి! ..నాకూ బాధగానే ఉంది. నిన్ను ఈ ఆపరేషన్‌ కోసం ఇలా తిప్పడానికి కానీ నాకు ఇంకో మార్గం కనిపించలేదు. ఎక్కువగా ఆలోచించడానికంత సమయమూ లేదు...'' అర్ధింపుగా అన్నాడు.
'' సరేలే .. నీ కాబోయే అర్ధాంగిగా నువ్వు చేసే మంచి పనుల్లో నన్ను పాలు పంచుకోనీ ..కాకపోతే ఇదంతా ముందే తెలిస్తే నేనూ ఆ కోణంలో చూసేదాన్నీ, ఆలోచించేదాన్నీ ...''
'' లేదు లేదు, నీకిదేమీ తెలియదు కనకే అంత సహజంగా, ఎవరికీ మన మీద అణువంతైనా అనుమానం కలగకుండా మన ఆపరేషన్‌ జరిగిపోయింది. లేకపోతే వాళ్ళకు మనమీద ఏ మాత్రం అనుమానం కలిగినా ఆ దీవిలోనే మన పని అయిపోయేది. నేను సంపాదించిన సాక్షాలన్నీ ఎప్పటికప్పుడు నా ప్రాణ స్నేహితుడూ, అడిషనల్‌ సూపరెంటెండెంట్‌ ఆఫ్‌ పోలీస్‌ అయిన ప్రణవ్‌కు అందజేసాను. అతను నా బాల్య మిత్రుడు కూడా! అందుకే అడగగానే ఈ సీక్రెట్‌ ఆపరేషన్‌కు అండగా నిలబడ్డాడు. అలాగే ఇక్కడ వీటి బారిన పడిన పిల్లల నుంచి రక్త పరీక్షలు జరిపి మెడికల్‌ రిపోర్ట్‌ తీసుకున్నాను. వాళ్ళనుంచీ, వాళ్ళ తల్లితండ్రుల నుంచీ రాతపూర్వక ఫిర్యాదు తీసుకున్నాను. నిన్న ఉదయం పిల్లలందరినీ పిక్నిక్‌ పేరుతో టౌన్‌ తీసికెళ్ళింది ఈ పని మీదే''
'' వెల్‌ .. నిజంగా నువ్వు చేసిన ఈ పని చాలా చాలా గొప్పది జరు .. మన పక్కనే రోడ్డు మీద ప్రమాదం జరిగి మనిషి చావు బతుకుల్లో ఉంటే కేస్‌ అవుతుందీ, మళ్ళీ పోలీస్‌ స్టేషన్‌ చుట్టూ, కోర్ట్‌ చుట్టూ తిరగాలి మన కెందుకొచ్చిన గోల అనుకుని చూసీ .. చూడనట్లే వెళ్ళిపోయే వాళ్ళెందరో ఉన్న ఈ సమాజంలో ఇంత రిస్క్‌ తీసుకుని, ఇంత తక్కువ సమయంలో, ఇంత సమర్ధవంతంగా అది కూడా ఎటువంటీ సంబంధం, బాధ్యతా లేకపోయినా చెయ్యడం ...నిజంగా నీ వంటి మంచి మనిషికి, మనసున్నమనిషికీ ఇల్లాలి నవబోతున్నందుకు నాకు చాలా చాలా ఆనందంగా ఉంది'' మనస్పూర్తిగా అంటున్న హిమజ గొంతులో దాచుకున్నా దాగని ఆనందం.
''ఇప్పుడిప్పుడే రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా కూడా చాప క్రింద నీరులా పాకుతోంది ..ఇప్పటికే చాలా ఆలశ్యం అయింది కనీసం ఇప్పటికైనా దీనిని సమూలంగా నాశనం చెయ్యకపోతే జరిగే విధ్వంసం బాంబు పేలుళ్ళ కన్నా, ఉగ్రవాదం కన్నాదారుణమైనది ..ఛా ..మనిషి ఇంత భయంకరంగా, రాక్షసంగా ఎందుకు తయారవుతున్నాడో ... డబ్బు కోసం ఎంతటి దారుణాలకైనా ఎంతలా దిగజారిపోతున్నాడో, ఒక్కసారి తను చేసే అన్యాయాలకి బలైపోతున్న వాళ్ళ స్థానంలో తనవాళ్ళని ఊహించుకుంటే అసలు మనిషనే వాడెవడైనా ఇలాంటి పనులు చేయగలడా?'' ఆవేశంతో, ఆవేదనతో రగిలిపోయాడు.
అతని మనసునీ, అదిపడే వేదననీ అర్ధం చేసుకున్నదానిలా భుజం మీద ఓదార్పుగా చెయ్యివేసి ఒత్తింది హిమజ.
''సారీ హిమా నిన్నూ, నీ ప్రేమనీ ఇలా ఈ ఆపరేషన్‌ కోసం వాడుకున్నందుకు'' సంజాయిషీ గా అన్నాడు.
'' పోనీలే .. ఇలాగైనా ఇంట్లో వాళ్ళకి మన ప్రేమ విషయం చెప్పి పెళ్ళికి దారి చేసావు .. గత ఐదేళ్ళుగా చెబుతూనే
ఉన్నావు అప్పుడు చెబుతా, ఇప్పుడు చెబుతా అంటూ! మొత్తానికి ఈ ఆపరేషన్‌ మనకిలా కోపరేషన్‌ అయ్యింది ..' అల్లరిగా అతని జుట్టు చెరిపేసింది.
'' ఆ! హిమా ఇంక నువ్వు ఇక్కడుండడం అంత మంచిది కాదు .. అవిగో దూరంగా పడవలు కనబడుతున్నాయి. ఈ ఏరియా అంతా స్పెషల్‌ పోలీస్‌ బెటాలియన్‌ అధీనంలో
ఉంటుంది. నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళిపో. నేను కాసేపు ఆగి అంతా సవ్యంగా జరిగింది అని నిర్ధారించుకున్నాకా వస్తా.''
'' చూడు! నువ్వు చేసేది సాఫ్ట్‌ వేర్‌ ఉద్యోగం, అయినా ఓ బాధ్యత కల పౌరుడిగా ఇదంతా చేసావు. చాలు, పోలీస్‌ వాళ్ళకు చెప్పేసావుగా ఇంకా నీకెందుకు .. ఇక్కడ ఏదైనా గొడవా, కాల్పులూ జరిగితే ... మనకెందుకూ ..రా నువ్వుకూడా, వెళ్ళిపోదాం'' భయంభయంగా అంది హిమజ.
''అరే ! .. ఒక బాధ్యతాయుతమైన పౌరుడిగా మన బాధ్యత మనం సరిగా నిర్వర్తించాలి .. ఇలా ఎవరికివారే మనకెందుకూ! అనుకుంటే ఈ వ్యవస్థా, సమాజం ఇంకాఇంకా నాశనమైపోతాయి. భయంలేదు నేను ఈ (డీల్లో) విషయంలో ప్రత్యక్ష్యంగా లేనుగా, కాకపోతే వీళ్ళని అరెస్ట్‌ చెయ్యడంతోనే సమస్య తీరిపోదు ..ఆ దీవికి వెళ్ళి అక్కడ రహస్యంగా జరుగుతున్న ఆ ప్రాసెస్‌ అంతా సమూలంగా నాశనం చెయ్యాలి. అప్పుడే దీనికో శాశ్వత పరిష్కారం దొరుకుతుంది..అలాగే ఇక్కడున్న ఈ పిల్లలందరికీ మంచి వైద్యం, ఆ మహమ్మారి నుండి బయటపడే విధంగా మంచి కౌన్సిలింగ్‌ ఇప్పించి వాళ్ళను మామూలుగా అయ్యేటట్లు చూడాలి. .. సరే అవన్నీ తరవాత విషయాలు కానీ, లే ముందు నువ్వు ఇక్కడ నుండి వెళ్ళు ... నేను కూడా ఇక్కడే ఉండనులే, అలా తీరం వెంబడి నడుస్తూ .. చూస్తా ఏం జరుగుతుందో .. పదపద ..'' తను లేచి ఆమెకు చెయ్యి అందించాడు విజరు.
కాసేపటికే అక్కడకి మఫ్టీలో వచ్చిన పోలీస్‌ యంత్రాంగం ఒడ్డుకు వచ్చిన మర పడవలని సీజ్‌ చేసి అందులో ఉన్న మత్తు పదార్ధాలనీ, వాటితో బాటుగా ఆ మనుషులనీ తమ అధీనంలోకి తీసుకుని కేస్‌ నమోదు చెయ్యడం ... తరువాత ఆ దీవిని చుట్టుముట్టి అక్కడ జరుగుతున్న ఈ అరాచకాన్ని సమూలంగా నాశనం చేసి అవసరమైన చోట్ల మాదకద్రవ్యాల నివారణ కేంప్‌, దాని బారిన పడి నలుగుతున్న అందరికీ కౌన్సిలింగ్స్‌ ఇచ్చి మామూలు మనుషులుగా చెయ్యడం చకచకా జరిగిపోయాయి.