రంగుల హరివిల్లు

కె. ఉషారాణి - 9492879210

అలక అంటే అల్లరి. అలక అంటే సందడి. అలక అంటే పండగ. పచ్చని ఛాయతో అలక పున్నమిని మరిపిస్తుంది. మెలుకువగా ఉందంటే మాటల యంత్రం మూతపడదు. విజయ, వెంకట్‌ రావు ల గారాలపట్టి అలక  ఇంట్లో ఉంటే  వస్తువులన్నిటికి స్థానభ్రంశం తప్పదు. నాన్న కళ్ళద్దాలను వంటింట్లో, వంటింట్లోని అమ్మ చేతిగుడ్డ టి వి పక్కన, టి వి పక్కనున్న  అన్న మొబైల్‌ బాత్రూంలో ... పొద్దున్నే అందరికీ  వెతుక్కునే పనిపెట్టి అలక వార్తలలో మునిగి పోతుంది. అందరినీ ఎంతగా ఆటపట్టించినా అవసరమయినప్పుడు ఆదుకోవడం అలకలా మరెవరికీ సాధ్యం కాదు. అందుకే ఇంట బయటా అందరి తలలో నాలుక అలక.

ఇంగ్లీష్‌లో మాస్టర్‌ చేసి ప్రస్తుతం బెంగుళూరు సెయింట్‌ జేవియర్‌లో ఎంబిఏ చేస్తోంది. వచ్చే సెమిస్టరుతో చదువు పూర్తవుతుంది. కాంపస్‌లో సెలెక్షన్‌ కూడా వచ్చింది. అమ్మ నాన్న తమ బాధ్యత అనుకుని పెళ్లి ప్రొపొసల్స్‌ ముందుకు తెచ్చారు. వెంకట్‌ రావు కూతురిని ఆర్థికంగా స్వతంత్రంగా ఉండేటట్టు, స్వతంత్రంగా ఆలోచించేట్టు  పెంచారు. అయినా సంప్రదాయాలంటే గౌరవం. అందుకే పెళ్లి ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టారు. తన రిటైర్మెంట్‌లోగా  అలకను ఓ ఇంటిదాన్ని చేయాలని సగటు తండ్రిలాగే కలలు కంటున్నాడు.

''అలకా! ఈ ప్రపోజల్‌ చూడు ! అబ్బాయి బెంగుళూరులో ప్రైవేటు  బ్యాంకు ఆఫీసర్‌. మంచి పొజిషన్‌లో ఉన్నాడు. ఆఫీస్‌లో  మంచి పేరుంది. హైదరాబాద్‌లో అమ్మా నాన్న. ఇద్దరూ బ్యాంక్స్‌లో సర్వీస్‌  చేసే రిటైర్‌ అయ్యారు. అక్కడే  స్వంత ఇల్లుంది.  అక్కకి పెళ్లయి హైదరాబాద్‌లోనే ఉంది. నీకు కూడా బెంగుళూరులోనే జాబ్‌ వచ్చింది కాబట్టి ఇద్దరూ హాయిగా ఉండవచ్చు. అన్నిటికన్నా వాళ్ళకు బాగా ఇంటరెస్టింగ్‌గా ఉంది. రెండురోజులకు ఒకసారి ఫోన్‌ చేస్తున్నారు. నువ్వు వచ్చిన తరువాత మాట్లాడి చెప్తామన్నాను'' చెప్పడం ముగించి సమాధానం కోసం అలక వైపు చూసాడు.

''నా పరీక్షలింకా కాలేదు కదా నాన్నా !'' అంటూ దాట  వేయబోయింది.

''పెళ్లి పరీక్షలయిన తరువాతే పెట్టుకుందాం. మాట్లాడితే బాగుంటుందనుకుంటున్నాను. నీకు ఇష్టమయితేనేలే. ఆలోచించు. నేను, అన్నయ్య చూసాం. మాట్లాడాం. మాకు బాగుంటుందనే అనిపిస్తోంది. తొందరేం లేదు. నువ్వు వెళ్ళేలోగా చెపితే వాళ్ళకో మాట చెప్పవచ్చు.''

మొదటి సారిగా అలకలో అలజడి మొదలయింది.

మిగిలిన సెలవులు అవునా .. కాదా అన్న డైలమాతోనే గడిచిపోయాయి. చివరికి నాన్నమీద నమ్మకం గెలిచింది. సరే నని చెప్పి బెంగుళూరు బయలుదేరింది.

పెళ్లి చూపులు సాంప్రదాయ బద్ధంగా జరిగాయి.

పెళ్ళికొడుకు ఆనంద్‌ పెద్ద అందంగా లేకపోయినా ఆరడగులున్నాడు. ఓకే అనుకుంది.

అలక చెప్పాలనుకున్న రెండు మాటలు చెప్పింది.

''ఉద్యోగం ఎట్టి పరిస్థితులలోను మానను. పూజలు, నోములు,  వ్రతాలూ చేయను. దేవుడిని నమ్మినా వ్రతాలు చేయడం స్వాములను సేవించడం ఇష్టంలేదు''. ఆనంద్‌ ఇందుకు అంగీకరించాడు. వాళ్ళ అమ్మ, నాన్న, అక్కా కూడా అందుకు అడ్డుచెప్పలేదు. పరీక్షల తరువాతే పెళ్ళనుకున్నారు. అయితే పెళ్ళికి ఇంకా సమయం ఉన్నందువలన నిశ్చితార్ధం చేయాలని నిర్ణయించారు. అలకకు కూడా ఇందులో ఇబ్బంది ఏమి కనిపించలేదు. పది రోజుల్లో నిశ్చితార్ధం జరిగిపోయింది.

ఒకే ఊరులో ఉండడంతో ఆనంద్‌, అలక వీలయినప్పుడు కలిసేవారు.

అలకకు భయం పోయింది. నెమ్మిదిగా ప్రత్యేకమయిన గుర్తింపుకు మురిసిపోవడం మొదలయింది.

పరీక్షలయిపోయాయి.

ముహుర్తాలు పెట్టుకున్నారు.

పెళ్లి కూతురిని చేయడం దగ్గరినుంచి అంపకాల వరకు అన్నీ సాంప్రదాయ బద్ధంగా జరిగాయి. ఆనంద్‌ అమ్మ ప్రతి చిన్న పెద్ద విషయంలో జోక్యం చేసుకుని తనకు నచ్చినట్టు చేయించుకుంది. కొన్ని విషయాలలో నచ్చకపోయినా తప్పదన్నట్టు సద్దుకున్నారు అలక అమ్మా నాన్న.

రిసెప్షన్‌ ఖర్చుకూడా అలక నాన్నని భరించమన్నా తగువుకు ఇష్టపడక, ఒకే గారాల కూతురి ఆనందం కోసం ఒప్పుకున్నారు అలక తల్లి తండ్రులు.

పెళ్లి అంటే సంబరం అనుకున్న అలకకు అడుగడుగునా అమ్మా నాన్న ఒదిగి ఉండడం ఆనంద్‌ వాళ్ల కోరికలు తీర్చడం చిరాకు తెప్పించాయి. ఆనంద్‌ చదువు తనతో సమానమే. ఇష్టపడే చేసుకుంటున్నాడు. తనూ ఉద్యోగం చేయబోతోంది. ఏం  తక్కువని ఈ రకమయిన పెత్తనం? పెళ్లి తంతు ముగిసిన వెంటనే ఆనంద్‌ అన్న మొదటి వాక్యం ''ఇక నుంచి మా అమ్మ చెప్పినట్టే విని నడుచుకో. మా అమ్మకు నచ్చనివి చేయాలని ప్రయత్నించకు. తనకు ఇష్టం లేకపోయినా నాకోసం నువ్వు ఉద్యోగం చేయడానికి ఒప్పుకుంది'' అదిగో ఆ రోజుతో మొదలయిన అశాంతి రోజు రోజుకూ పెరుగుతూ పోయింది. ఇది వరకు ఆనంద్‌కీి పెళ్లి తరువాత ఆనంద్‌కీి పోలికే లేకుండా పోయింది. విజయ కూడా నెమ్మిదిగా ఇవన్నీ సర్దుకుంటాయని అలకకే సద్దిచెప్పింది.

బెంగుళూరులో కాపురం పెట్టడం ఉద్యోగంలో చేరడంతో సమస్యలు మరింత జఠిలమవడం మొదలయ్యాయి. వంటలో ఇంటి పనిలో సాయం చేయక పోగా చేసిన వంట బాగులేదని పేచీ. ఆఫీస్‌లో ఆలస్యమయితే రభస. జీతం మొత్తం తన చేతికివ్వాలని ఆదేశం. శనివారం ఆదివారం తనకు సెలవు కాబట్టి అలక ఆఫీస్‌కి వెళుతున్నందుకు గొడవ. ఎం సి ఏ చదువుకుని, విదేశాలకు వెళ్లివచ్చి ఒక విదేశీ బ్యాంకులో పనిచేస్తూ ఇలాంటి అభ్యంతరాలు అలక ఊహకే అందలేదు. జీతం తక్కువని ఊడిగం దండగని రోజూ పేచీ. మొత్తం కుటుంబాన్ని హీనంగా మాట్లాడడం, బూతులు తిట్టడం మామూలయింది. వినివిని అలకకు నీరసం వచ్చింది. పెళ్లి సంబరాల అలలు ఒడ్డును ఢీకొని విచ్చిన్నం అవడం మొదలయ్యాయి. భరించే ఓపిక ఇక లేక అలక అమ్మ దగ్గరికి హైదరాబాద్‌ చేరుకుంది. రెండో రోజే ఆనంద్‌ వచ్చి సారీ చెప్పి ఏమాత్రం ఇబ్బంది పెట్టనని నమ్మించి తీసుకెళ్లాడు. ఏమాత్రమయినా తప్పు తెలుసు కుంటాడన్న చిన్న ఆశాకిరణం అలకను  వెళ్లేట్టు చేసింది.

వెళ్లిన మరునాటి నుండి మళ్ళీ తిట్లు శాపనార్ధాలు మొదలు.

''మా అబ్బాయికి కొంచం కోపం ఎక్కువ. తాను అరిచినప్పుడు నువ్వు మాట్లాడకు. తనే తరువాత నీకు నచ్చినట్టు మారతాడు'' అంటూ ఆనంద్‌ అమ్మ అలకకే నీతి  బోధ చేసింది. అయోమయంలో పడింది అలక.

ఇంట్లో రోజూ  జరుగుతున్న గందరగోళాలకు మనసు పాడయి అమ్మను రమ్మంది. అమ్మే ఆనంద్‌ ప్రవర్తన చూసి సరయిన నిర్ణయం తీసుకోను సహకరిస్తుందని ఆశ. ఆ రోజు శనివారం. ఆఫీస్‌కి వెళ్ళింది.  వెళ్లేముందు తన పనిలో లోపాలను చూపించి తిట్టి తిట్టి పంపించాడు. సాయంత్రం ఆఫీస్‌లో బాస్‌ ఈ ఆరునెలల కాలం పని బాగుందని మెచ్చుకుంటూ ఇంక్రిమెంట్‌ శాంక్షన్‌ చేసారు. కానీ సంతోషం ఎవరితో పంచుకోగలదు? భయపడుతూనే ఇంటికెళ్లింది. ఇంటికి వెళ్లేసరికి వాయింపుడు మొదలయింది. అలకనే కాదు భర్తను ఎలాచూసుకోవాలో చెప్పనందుకు విజయను కూడా నానా తిట్లు తిట్టడం మొదలు పెట్టాడు ఆనంద్‌. తిట్ల వర్షం కొనసాగుతూనే ఉంది. రాత్రి తొమ్మిదయింది . అలకకు  సహనం నశించింది. ''సరే, నేనింతే . నాకు మరోలా ఉండడం చేతకాదు. నాకు కూడా నీ పద్ధతులు మాటలు నచ్చలేదు, నేను వెళ్ళిపోతే నువ్వేకదా మళ్ళీ  పిలుచుకొచ్చావు'' అంటూ నిలదీసింది. అంతే ఎదురు చెప్పినందుకు ఆనంద్‌ మరింత రెచ్చి పోయాడు. చివరకు వాదనలు పెరిగాయి. పచ్చి బూతులు తిడుతూ కోపంతో ఊగిపోయాడు. ఇంట్లో ఇక ఉండవద్దని తన మాటకు ఎదురు చెపితే సహించనని అరుపులు కేకలు మొదలెట్టాడు. అరిచి  అరిచి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

విజయ అలకను  తీసుకుని హైదరాబాద్‌ వెళ్లేందుకు సిద్ధమైంది. భర్తకు, వియ్యపురాలికి విషయం చెప్పింది. ఆమె, ''నా కొడుకు కోపం నాకు తెలుసు. ఈ రాత్రికి ఎందుకు ? మేము ఇప్పుడే బయలు దేరి వస్తున్నాం. వాడికోపం పాలపొంగు. మేము వచ్చినాక బయలు దేరుదురు. ఆగమని వేడుకుంది''. విజయ  మెత్తబడింది. తల్లీ కూతురు నడుం వాల్చారు. ఆరునెలలలో ముద్దులకూతురు జీవితం ఇలా అయినందుకు విజయకు నిద్ర పట్టలేదు. ఏమయినా ఇంతటి సంస్కార హీనుడితో బతకమని కూతురికి చెప్పదలుచుకోలేదు . తనతో తీసుకెళ్లాలనే నిర్ణయించుకుంది. ఆలోచనలతో సతమతమవుతున్నది.

గోడ గడియారం పన్నెండు కొట్టింది. రాత్రి నిశ్శబ్దంగా ఉండడంతో గంటలు స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి. ఊర కుక్కల అరుపులు అప్పుడప్పుడూ వినిపిస్తున్నాయి. కాలనీలోకి వస్తూ పోతున్న కారు శబ్దాలు, మోటారుసైకిల్‌ హార్‌న్‌లు వినిపిస్తున్నాయి గంటకో గడియకో. ఆనంద్‌ ఇంకా ఇంటికి రాలేదు. ఈ ఇంటి నుండి బయటపడి ఉంటే బాగుండును. అనవసరంగా ఆగిపోయింది. తనే భరించలేని ఈ వాతావరణంలో అలకను వదలి  వెళ్లడం అసంభవం? ఓ మాట ఎలాగూ వస్తున్నామంటున్నారు కాబట్టి వాళ్లకు కూడా చెప్పి తీసుకుని వెళ్లి పోతుంది. విజయ  ఆలోచనలకు  బ్రేక్‌ కొడుతూ మొబైల్‌ రింగ్‌ అయింది.

కొత్త నంబర్‌. ఎవరయివుంటారో అనుకుంటూ రెస్పాండ్‌  అయింది.

'అమ్మా ! ఒక ఆక్సిడెంట్‌ జరిగింది. ఫన్‌ డే మాల్‌ దగ్గర. మొబైల్‌లో మీ ఫోన్‌ నంబర్‌ ఉంది. అందుకే మీకు ఫోన్‌ చేస్తున్నాను. ఒక సారి రాగలరా? హతాశురాలయింది. ఫన్‌ డే మాల్‌లోనే ఆనంద్‌ ఆఫీస్‌. ఏమైఉంటుందో అన్న  ఆందోళనను కనపడనీయకుండానే అలకకు విషయం చెప్పింది.  వెంకట్‌ రావుకి ఆనంద్‌ తల్లికి కూడా ఫోన్‌ చేసి ఇద్దరూ  పరిగెత్తారు. అర్ధరాత్రి. కొత్తఊరు. కోలనీ లోని  ఇంటి నుండి రోడ్‌ మీదికి వెళ్లి టాక్సీ పట్టుకోవాలి. పరుగు లాంటి నడకతో  టాక్సీని పట్టుకున్నారు. టాక్సీ మాల్‌ చేరుకునే సరికి జనం గుంపులు గుంపులుగా ఉన్నారు. తనకు వచ్చిన నంబర్‌కి ఫోన్‌ చేస్తే ఓ పోలీస్‌ ఎత్తాడు. మనిషిని హాస్పిటల్‌కి చేర్చామని చెప్పి టాక్సీలో పంపాడు. తీరా హాస్పిటల్‌ చేరేసరికి ఆసలు విషయం బయటపడింది. నాలుగో అంతస్తులో ఉన్న రెస్టారెంట్‌లో ఆనంద్‌ కాసేపు కూచుని ఉన్నట్టుండి అక్కడినుండి దూకాడు. ప్రాణాలు గాలిలో కలిసి పోయాయి. బాడీ పోస్ట్‌ మార్టంకి తెచ్చారు. బాడీని గుర్తించాలి.  అలక పూర్తిగా షాక్‌లోకి వెళ్లి పోయింది. కళ్ళు చూస్తున్నాయి. కానీ మెదడు పని చేయడం లేదు. అసలు స్పందించడం లేదు. ఈ మనిషికి డిప్రెషన్‌ ఉందేమో అని అత్తగారితో ఒకటి రెండు సార్లు అలక  అన్నా  ఆమె తననే తిట్టిపోసింది.  లేకపోతె 'నన్ను హింసించడమేమిటి,  తాను నాలుగో అంతస్తునుండి దూకడం ఏమిటి ? ఎలాగూ వెళ్ళ దలుచుకున్నాను మాట్లాడకుండా వెళ్ళిపోయి ఉంటే బాగుండేదేమో! అనవసరంగా ప్రాణం తీసుకున్నాడు? పెళ్లయిన నాటినుండి ఆనంద్‌ పెట్టిన హింస వలన నష్టపోయింది తాను. కానీ  ఆనంద్‌ తీసుకున్న నిర్ణయం తన కన్నా అతని  అమ్మా నాన్నలకే ఎక్కువ నష్టం  అనిపించింది అలకకు  ఆ క్షణానికి. జరగాల్సిన కార్యక్రమాలన్నీ జరిగిపోతున్నాయి.

దురదష్టం! సంప్రదాయాలు మళ్ళీ ముందుకొచ్చాయి. కాళ్ళపారాణి  ఆరకుండా  అలకకు విధవ అన్న ముద్ర పడింది. క్రతువుకు పంపమని అత్తగారు ఒత్తిడి చేసినా విజయ పంపలేదు.  క్రమేపి అలకకు తనకు జరిగిన నష్టం అర్థం అవడం మొదలయింది.  బెంగళూరులో ఉద్యోగం మానేసింది. ఆడబడుచు అత్తగారిమాటల తూటాలు డిప్రెషన్లోకి నెట్టేశాయి. మనసు చేతనస్థాయికి వచ్చేందుకు రెండు నెలలు పట్టింది. డాక్టర్‌ సలహాతో హైదరాబాద్‌లోనే మళ్లీ ఉద్యోగం సంపాదించుకుంది.

కొత్త ఉద్యోగంలో కొత్త మనుషుల మధ్య గతం మర్చిపోవచ్చని ఆశపడింది. కానీ .. ఉహు గతం వెన్నాడడం కొనసాగుతూనే ఉంది.

ఓ రోజు

లంచ్‌ రూమ్‌లో అడుగు పెట్టబోతుంటే అడుగులు ఆగిపోయాయి.

అనిత ''ఈ రోజు మా అక్కకి గాజులు పెడతారు మీరందరూ రావాలి. అలక విడో కదా ! అమ్మ పిలవవద్దనింది. అశుభం అంట. అందుకని తను లేనప్పుడు పిలుస్తున్నాను. వస్తే మళ్ళీ  బాగుండదు.''

ఆ రోజునుంచి సీట్‌ దగ్గరే లంచ్‌ చేయడం అలవాటు చేసుకుంది. లంచ్‌ రూంలో ఉన్న ముప్పైమంది అమ్మాయిలలో ఒకరు కూడా అలక తప్పులేదుకదా అనలేదు. అనుమానించేవారు. నాకెందుకులే అనుకునేవారు!

మరోరోజు

మనీషతో విగ్నేష్‌ ''ఆ నరేన్‌  గాడు  అలక సింగిల్‌ అనుకుని లైన్‌ వేస్తున్నాడు. నాకు డౌట్‌ వచ్చి పొద్దున్న చెప్పా. ఆమె విడో .. పైగా హస్బెండ్‌ సూయిసైడ్‌ చేసుకున్నాడు!'' అని  అనడం విన్నది. మనసు కకావికలం అయింది.

ఇంకోసారి, విరాజ్‌ ఓ ఆఫర్‌ ''అలకా, నాకు నీతో

ఉండడానికి అభ్యంతరం లేదు. పెళ్లంటే మా ఇంట్లో ఒప్పుకోరు. నీ కయినా సింగిల్‌ గా ఉండడం  బోర్‌ కదా!''

మనీషా ఓ రోజు టీ కి రమ్మంది, సరే కదా అని  వెళితే మాటల్లో ''సడన్‌ గా నాకో లక్ష  కావాల్సి వచ్చింది. సంసారం అంటే అంతేనమ్మా. ఎటూ నీకేం ఖర్చులు లేవుగా. ఇచ్చావంటే నెమ్మదిగా తీరుస్తాను'' అని అసలు విషయం బయట పెట్టింది.

సుస్మిత తనతో పాటే ఎం బి ఏ చదివింది. హైదరాబాద్‌ వచ్చాను రమ్మంటే ఓ రోజు వాళ్ళింటికి వెళ్ళింది. చాలా సరదాగా కాలేజి కబుర్లు చెప్పుకున్నారు. ఇంటికి బయలుదేరుతూ  టీ పోయ్‌ మీద మర్చిపోయిన సెల్‌ కోసం లోపలికి వెళితే సుస్మిత అమ్మగారు ''అంత మంచిదయితే ఎందుకు సూయిసైడ్‌ చేసుకున్నాడంటావు? నీకు విషయం తెలిసుండదు. జాగ్రత్త !'' అని హెచ్చరించడం చెవిన పడింది. ఇక ఒత్తిడిని  భరించలేక డైరెక్ట్‌గా కౌన్సిలర్‌ దగ్గరకు పరిగెత్తింది.

ఇవి కొన్నే .. ఇటువంటి అనుభవాలు కోకొల్లలు. ఆనంద్‌తో పెళ్లి చేసుకుని ఆనందాన్ని అనుభవించక పోయినా తనను తాను చంపుకుని ఆనంద్‌ అలక ఆనందాన్ని తుడిచిపెట్టగలిగాడు.  అవమానాలు ఎదురవడం ఇప్పుడిక అలకకు పరిపాటయింది. ప్రపంచం చేతిలోని సెల్‌లో ఇమిడిపోతోంది. అలాగే ప్రపంచంలోని ఆలోచనలలో అభివృద్ధి గుండెలలో ఇమిడిపోగూడదూ!

పిత స్వామ్య భావజాలం  ఎంత లోతుగా వేళ్లూనుకుని ఉన్నాయో అలకకు క్రమంగా  అర్థం అవుతూ వస్తున్నది. ఈ దేశంలో బొట్టు ఓ అలంకారం మాత్రమే కాదు. పిత స్వామ్య భావజాలానికి  అదో చిహ్నం. ఒక  అర్హత. ఆర్థ్ధిక సమానత్వం, స్వయం పోషణ ఉన్నా సామాజికంగా, సాంస్క తికంగా వెనుకబాటుతనాన్ని అధిగ మించకపోతే  స్త్రీ పరిస్థితిలో మార్పురావడం కష్టం. కందుకూరి అంత పెద్ద ఎత్తున విధవా వివాహాలను ప్రోత్సహించినా సమాజంలో స్త్రీ స్థానం ఇంకా గమ్యానికి సుదూరంలోనే ఉంది. మారాలంటే మరో పెద్ద

ఉద్యమం కావలసిందే. ఆ మార్పుకు కృషి చేయాలని నిర్ణయించుకుంది అలక. లక్ష్యాన్ని చేరేందుకు కార్యాచరణకి అవసరమైన ఆలోచనలతో ముందుకు సాగింది.