బహుముఖ దాడులతో అభద్ర భారతం

వర్తమానం

- తెలకపల్లి రవి

     క్కడ మేధ నిర్భయంగా తలెత్తుకు మసలుతుందో.. ఎక్కడ శిరస్సు శిఖరమై నిలుస్తుందో.. ఎక్కడ ప్రపంచం సంకుచితత్వాల అడ్డుగోడలతో  ఛిద్రమై పోదో.. ఎక్కడ జ్ఞాన స్రవంతి దారితప్పి అజ్ఞానాంధకారపు టెడారిలో ఇంకిపోదో..ఎక్కడ మానవ మేధస్సు విశాల దృక్పథంతో వికసిస్తుందో ఓ తండ్రీ ఆ స్వర్గస్వేచ్ఛలోకి నా దేశం మేలుకోనీ.. విశ్వకవి రవీంద్రుని ఈ  చరణాలు భయ బీభత్సాలకు జంకని  స్చేచ్చా పిపాసులైన బారతీయ మేధావుల  చైతన్య ప్రతిధ్వనులు. సంస్థలనే గాక వ్యక్తులను కూడా టెర్రరిస్టులుగా ముద్ర వేసి నిషేధానికి లోను చేసేందుకై మోడీ ప్రభుత్వం పార్లమెంటులో శాసన వ్యతిరేక కార్యకలాపాల నిరోధ చట్టం(సవరణ) బిల్లు ఆమోదిస్తున్న రోజునే 49 మంది కళాకారులు, రచయితలు ఒక లేఖ రాేయడం దీనికి తాజా నిదర్శనం. దీనిపై సంతకాలు చేసిన శ్యాం బెనగళ్‌, మణిరత్నం, రేవతి, అదూర్‌ గోపాలకృష్ణన్‌, అనురాగ్‌ కశ్యప్‌, రామచంద్ర గుహ, గౌతమ్‌ ఘోష్‌, అపర్ణాసేన్‌, ఆశిష్‌ నంది, అమిత్‌ చౌదరి, జాయ్‌మిత్ర, సుమిత్‌ సర్కార్‌ వీరెవరూ క్రియాశీల రాజకీయ వేత్తలు గాని,  కార్యకర్తలు గాని కాదు. ప్రజాస్వామ్య సంస్కృతిని, విలువలను కోరేవారు మాత్రమే. వీరంతా  ఒకే  భావాలు వున్నవారు  కూడా కాదు. కాకపోతే దేశంలో ప్రజాస్వామ్య విలువలు, భావ ప్రకటనా స్వేచ్చ హరించుకు పోతున్నాయని, దాడికి గురవుతున్నాయని బాధతోనే  అందుకు వ్యతిరేకంగా ముందకొచ్చారు. గతంలోనూ రచయితలు అవార్డువాపసీ  ఎలాటి అలజడికి దారితీసిందో మర్చిపోలేము. సినిమాలు,  రచనలుపై ఆంక్షలు వేషభాషలపై, తిండి తీర్థాలపై వేధింపులకు గురైన మరెందరో  ఆయా సందర్బాలలో తమ ఆవేదనాగ్రహాలను  ప్రకటించడమూ చూశాం.

''అర్బన్‌ మావోయిస్టు'ల విషయంలో ఏ మాత్రం రాజీ పడే ప్రసక్తి లేదని హోం మంత్రి, బిజెపి అధ్యక్షుడు అమిత్‌ షా బల్లగుద్ది చెబుతున్నప్పుడే వీరు ఆ వైఖరిని సవాలుచేశారు. ప్రభుత్వ చర్యలకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడినంత మాత్రాన, పాలక పార్టీని విమర్శించినంత మాత్రాన వారందరినీ దేశ ద్రోహులుగా జాతి వ్యతిరేకులుగా, అర్బన్‌ మావోయిస్టులుగా  చిత్రించడమేమిటని వారు వేసిన ప్రశ్న. ప్రజాస్వామ్యంలో అసమ్మతి తెలిపే హక్కు ప్రతివారికీ వుందంటూ రాజ్యాంగం 19వ అధికరణంలోని భావ ప్రకటనా స్వేచ్చను వారు ప్రస్తావించారు. గోరక్షణ పేరిట జరుగుతున్న హత్యలను దళితులపై దాడుల లెక్కలను కూడా పొందుపర్చారు. విచిత్రంగా మరో 61 మంది నటులు కళాకారులు సామాజిక ప్రముఖులు వీరి లేఖను ఖండిస్తూ మోడిపై ప్రశంసలు కురిపిస్తూ మరుసటి రోజు ప్రకటన విడుదల చేశారు. . తాజా ప్రకటన చేసిన 61 మందిలో సెన్సార్‌బోర్డు చైర్మన్‌ ప్రసూన్‌  జోషి, నటి కంగనా రౌత్‌ తదితరులున్నారు. ఆ 49 మంది దేశ విచ్ఛిన్న శక్తులకు మద్దతు నిస్తున్నారని  మోడీ నాయకత్వంలో దూసుకుపోతున్న దేశ ప్రతిష్టకు భంగం కలిగిస్తున్నారని వీరు ఉద్దేశాలు ఆపాదించారు. గతంలో హిందువులపై దాడులు జరిగినప్పుడు, మావోయిస్టులు హత్యాకాండకు పాల్పడినప్పుడు మీరెందుకు ఖండించలేదని అసందర్భమైన సవాళ్లు చేశారు. మణిరత్నం తీసిన రోజాలోనే మొదటిసారిగా తీవ్రవాదాన్ని తెరకెక్కించారన్నది తెలిసిందే. పైగా లేఖ రాసిన వారు జరుగుతున్న ఘటనలపై ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తూ మతసామరస్యాన్ని కాపాడాలని మాత్రమే కోరారు.  ప్రధాని అలాటి దాడులపై బాధ వ్యక్తం చేసిన సంగతి కూడా గుర్తు చేస్తూ కఠిన చర్యలు అవసరమని కోరారు. అంతేతప్ప  తిట్టిపోయలేదు.

మేధావులను అపహాస్యం చేయడం, కల్బుర్గి, పన్సారే వంటివారిని హత్యలు చేయడం జెఎన్‌యు, హెచ్‌సియు వంటిచోట్ల రకరకాల పేరిట నిర్బంధాలు, హత్యలూ,  అత్మహత్యలూ మనం చూశాం. వీరెవరూ మావోయిస్టులు కాదు.  సమాజంలో ప్రగతిశీల లౌకిక భావనలతో పనిచేసే వారందరిపైనా ఆ ముద్ర వేయడం బిజెపి ఆరెస్సెస్‌ల వ్యూహంగా మారింది. నోబుల్‌ బహుమతి గ్రహీత అమర్త్య సేన్‌తో సహా జాతీయ, అంతర్జాతీయ ప్రఖ్యాతి గాంచిన జ్ఞాన వంతులను ప్రజాపక్ష మేధావులను ఆ విధంగా చిత్రించడం జరుగుతున్నది. కమ్యూనిస్టులతో సహా చాలా మంది మావోయిస్టుల హత్యాకాండకు గురైనప్పుడు ఖండించడం తెలిసిన విషయమే. నేనే  నేరుగా వరవరరావుతో వాదోపవాదాలు చేసిన వీడియో క్లిప్పింగులూ వున్నాయి. అయితే రాజకీయ కారణాలతో  ఆయనను 80ఏళ్ల వయసులో ఏదో కేసులో ఇరికించి కోర్టులచుట్టూ తిప్పుతూ  ఎరవాడ జైలులో ఆరోగ్య సదుపాయాలు కూడా అందించకుండా వేధించడం ఎలాటి మానవత్వం?

అభ్యుదయ వాదులపై అనేక  ముద్రలు వేసి అమానుష వేధింపులకు గురి చేసే ఈ ప్రభుత్వం మరోవైపున మతతత్వ దాడులకు పాల్పడే మూకల పట్ల ఎందుకు మమకారం ప్రదర్శిస్తుంది? మోడీ కూడా భరించలేనట్టు మాట్లాడే ప్రజ్ఞాసింగ్‌లు ఎలా పార్లమెంటు సభ్యులై పోయి మళ్లీ నోరు పారేసుకోగలుగుతున్నారు? కేంద్రానికి లేఖ రాసిన వారు ఈ వైరుధ్యాలనే దృష్టికి తీసుకొచ్చారు. భారతదేశ భవితవ్యంపై  ఆందోళనతోనే తాము ఈ సూచనలు  దృష్టికి తెస్తున్నామని మొదటి లేఖ రాసినవారు పేర్కొన్నారు. ఇదే సమయంలో మూక హత్యలకు కారకులైన దుండగులపై ఉపేక్షను కూడా ప్రశ్నించారు. జార్ఖండ్‌లో తబరేజ్‌ అన్వర్‌ ఇలాటి దాడిలోనే మరణించడం తనకు బాధ కలిగించిందని పార్లమెంటులో చెప్పిన ప్రధాని దుండగులపై ఎలాటి చర్యలు తీసుకున్నారో కూడా చెప్పాలని కోరారు. భక్తి విశ్వాసాలకు సంబంధించిన రామనామాన్ని  జైశ్రీరాం నినాదంగా మార్చి మరో మతం వారిపై దాడికి దౌర్జన్యానికి సాధనంగా చేసుకోవడాన్ని ఆక్షేపించారు. ఆవేదన వెలిబుచ్చారు. ఒక విధంగా ఈ లేఖ ఈనాటి దేశ పరిస్థితికి దాని ముందున్న సవాళ్లకు ప్రతీక. దానిపై అలాటి వారితోనే ఎదురుదాడి చేయించడం దేశంలో ప్రబలుతున్న మతవాద మితవాద దాడికి నిదర్శనం.

ప్రస్తుత  పార్లమెంటు సమావేశాలలో ఏడు బిల్లులపై ప్రతిపక్షాలన్నీ సామూహికంగా అభ్యంతరం చెప్పినా అభ్యంతరకరమైన బిల్లులను ఆమోదింపచేసుకోవడం దీని కొనసాగింపే. ఈ బిల్లులన్నీ  వివిధ వ్యవస్థల, తరగతులపై ఎక్కుపెట్టినవే. దశాబ్దాల పోరాటంతో సాధించుకున్న సదుపాయాలను హక్కులను ఒక్క దెబ్బతో లాగివేసేవే.  సమాచార హక్కు (సవరణ)బిల్లు  ఆ హక్కుకు కాపలాదారులుగా వుండవలసిన వారి హక్కులకే ఎసరు పెట్టింది. అనేక పరిమితుల మధ్యనైనా సమాచారం పొందే హక్కుతో సామాజిక కార్యకర్తలు ఎన్నో విషయాలను వెలికితీయగలిగారు. ఇప్పుడు ఆర్‌టిఐ  ప్రధాన కమిషనర్‌కు కమిషనర్ల మనుగడ ఇకపై కేంద్రం దయాభిక్షఫై ఆధారపడేలా చేస్తున్న సవరణ ఇది. 65ఏళ్ల వయసు వచ్చే వరకూ గాక కేంద్రం నిర్ణయించినంత కాలమే వారు పదవిలో వుంటారని చెప్పడం వల్ల  పూర్తిగా లోబర్చుకోవడమే అవుతుంది. ఎన్నికల సంఘం, సుప్రీంకోర్టుల వలె స్వయం ప్రతిపత్తి వుంటుందని చెబుతున్న నిబంధన తొలగింపు వారిని  పరాధీనులను చేస్తుంది. ముస్లిం మహిళల రక్షణ కోసం తెచ్చినట్టు చెబుతున్న తలాక్‌ బిల్లు  వారికి మేలే చేయకపోగా మరిన్ని కష్టాల పాలు చేస్తుంది. తలాక్‌ చెల్లదని సుప్రీం కోర్టు ఇచ్చిన తీర్పును అమలు చేస్తే సరిపోయేది కాస్తా దాన్ని ఒక నేరపూరిత చర్యగా మార్చి ఆ భర్తను మూడేళ్ల పాటు జైలులో పెట్టడం,  ఆ భార్యాబిడ్డలకు పోషణ కోసం పరిహారం ఇవ్వాలిన ఆదేశించడం  అర్థం లేని నిబంధన. చెల్లని తలాక్‌ కింద వారికి విడాకులు ఇచ్చినట్టు కాదు, అతను జైలులో వుండి పరిహారం చెల్లించే అవకాశమూ వుండదు. 489ఎ కింద గృహహింస చట్టం అమలు చేసే బదులు మొత్తం సమస్యను మరింత జటిలం చేసి ఆ మొత్తం కుటుంబాన్ని వీధులపాలు చేసే చట్టమిది.  స్త్రీలకు జరిగే అన్యాయాలను కుల మత కోణంలోకి మార్చడమే పెద్ద తప్పు. ఇతర మతాల వ్యక్తిగత చట్టాలలోనూ అనేక తప్పులున్నాయి. మతతత్వ కోణంలో ఏదో చేసినట్టు చూపించి అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో ఓట్లు రాబట్టుకోవడానికి తప్ప ఈ బిల్లు ఎందుకూ ఉపయోగపడదు. అయినా దీన్ని కూడా  మాయోపాయాలతో ఆమోదించుకున్నారు. టిడిపి, వైసీపీ, టిఆర్‌ఎస్‌లు పరోక్షంగా బిల్లు ఆమోదానికి సహకరించడం అభ్యంతర కరం.

పరిశీలన లేకుండా ఏకపక్షంగా బిల్లులు ఆమోదించేసుకోవడంపై 17 ప్రతిపక్షాలు చైర్మన్‌ వెంకయ్య నాయుడుకు మరో లేఖ రాస్తూ పరిశీలన లేకుండా  ఏదోలా ఆమోదించేసుకోవడం సరికాదని హెచ్చరించాయి. రాజ్యసభలో పూర్తి సంఖ్యాబలం లేకున్నా టిఆర్‌ఎస్‌, అన్నాడింఎకె, బిజెడి వంటి పార్టీల వత్తాసుతో బిజెపి ఏకపక్ష వైఖరితో ముందుకు పోతున్నది. కార్మికుల జీతభత్యాలు, హక్కులు, భద్రతలకు సంబంధించిన 17 చట్టాలను రెండింటిగా కుదించి యాజమాన్యాల ఇష్టానికి వదిలేసేలా రూపొందించినవే జీతాల కోడ్‌, పనిపరిస్థితుల బిల్లులు.  అంతర్‌ రాష్ట్ర నదీజల వివాదాల బిల్లు  రాష్ట్రాలను మరింతగా కేంద్రానికి బందీలను చేస్తుంది. ఇప్పటికే చెప్పుకున్న  ఉగ్రవాద కార్యకలాపాల నిరోధ బిల్లు   ఎన్‌ఐఎ నేరుగా రాష్ఠ్ర ప్రభుత్వాల పాత్ర లేకుండా తలదూర్చడానికి అవకాశమిస్తుంది. డిఎన్‌ఎ సాంకేతికత బిల్లు కూడా లోతుగా చర్చించవలసినదే. 2014లో 60 శాతం బిల్లులు 2009లో 71 శాతం బిల్లులు పూర్తి అధ్యయనం తర్వాతే సభ  ఆమోదించిందని ప్రతిపక్షాలు పేర్కొన్నాయి. కాని మోడీ సర్కారు పోకడ అందుకు పూర్తి భిన్నంగా వుంది. ఇక సభ బయిట చూస్తే అసహన దాడులు, హక్కుల హరించే ధోరణులూ దోపిడీకి సోపానాలు వేసే శాసనాలు  స్వేచ్చాభారతాన్ని శృంఖలావృతం చేస్తున్న సన్నివేశం ఆందోళనకరమైంది. గనకే ఈ మేధావులు కళాకారులు అంతగా హెచ్చరించాల్సి వచ్చింది. కాని జాతీయంగానూ ప్రాంతీయంగానూ లౌకిక ప్రజాస్వామిక  విలువల కోసం,  రాష్ట్రాల హక్కుల కోసం నిలవాల్సిన అనేక పార్టీలు ఆ మాత్రం మెళకువతో నిలదీసే బదులు వత్తాసు నివ్వడం నిజంగా బాధాకరమైన వాస్తవం. ఎపికి ప్రత్యేక హోదా నిరాకరించడమే గాక పన్ను రాయితీలు కూడా ఇచ్చేది లేదని కేంద్రం దురహంకార పూరిత నిర్లక్ష్యం ప్రదర్శించినా ప్రశ్నించలేని పరిస్థితి కూడా అందులో భాగమే.  ఇవన్నీ చాలనట్టు ఇప్పుడు కాఫీ డే వ్యవస్థాపకుడు వి.జి.సిద్ధార్థ  ఆత్మహత్య వంటి పరిణామాలు పారిశ్రామిక వర్గాలలోనూ ఆందోళన పెంచుతున్నాయి. నచ్చని పార్టీలకు, భావాలకు చెందిన వారిపై సిబిఐని, ఈడీని ప్రయోగించి వేటాడే తీరును అందరూ ఖండిస్తున్నారు. టాక్స్‌ టెర్రరిజం అంటూ ఇంగ్లీషు పత్రికలన్నీ సంపాదకీయాలు రాశాయి. పోనీ దేశంలో అభివృద్ధి ఏమైనా వేగంగా వుందా అంటే షేర్‌ మార్కెట్‌లో 11.7 లక్షల కోట్టు మోడీ మలి పాలన మొదటి యాభై రోజులలోనే మాయమై పోయాయి. యుపిలో ఉన్నావ్‌ అత్యాచార బాధితురాలి కుటుంబ సభ్యులను ప్రమాదం ముసుగులో హతమార్చారన్న ఆరోపణ వంటివి దేశాన్ని కుదిపేస్తున్నాయి. ఫిరాయింపు రాజకీయాలు పరాకాష్టకు చేరాయి.  అందుకే అనేక కోణాలలో భావస్వేచ్ఛ కోసమూ, రాష్ట్రాల కోసమూ దేశంలో లౌకిక ప్రజాస్వామిక విలువల కోసమూ, శ్రామిక హక్కుల సంరక్షణ కోసమూ సమైక్యంగా గళం వినిపించాల్సిన సమయమిది. 49 మంది కళాకారులు వినిపించిన సందేశమదే.