నా పోస్టుమార్టం రిపోర్టు నాకివ్వండి!

సాంబమూర్తి లండ
96427 32008

పెద్ద కోరికేం కాదు
అన్యాయమైన ఆశా కాదు
ఒక సాదాసీదా కోరిక
ఒక అతి మామూలు ఆశ
సముద్రాన్ని పిడికిట్లో పట్టుకుని
ఆఖరిసారి అడుగుతున్నా
'నా జ్ఞాపకాల్ని నాకివ్వండి'

బడి కెళ్ళే మొదటి రోజు
నాయినమ్మ చీర చెంగు నా రెప్పల చూరు వరకూ
పచ్చని పందిరిలా అల్లుకొనే
అతి చిన్న జ్ఞాపకం
'మీ నాన్నుంటే నీ బర్త్డేకి ఏం కొనిచ్చుండేవార్రా'
అన్న నేస్తం మాటలకు
నా చెంపలపై ఉప్పుజలపాతాలు జారని
మంచుముద్ద లాంటి జ్ఞాపకం!

చాపెక్కిన సంబరంలో
కోవెల మెట్ల మీద
స్నేహితురాళ్ళ మధ్య అక్కను చూస్తూ
మేనత్త ముసిముసి నవ్వుల మబ్బయ్యే
మోస్తరు జ్ఞాపకం

నా చిటికెన వేలికి లంకె కుదిరే వేళ
అమ్మ కళ్ళల్లో నక్షత్రాలు
నాన్న కళ్ళల్లో చందమామలు పూసే
సగటు జ్ఞాపకం

ఉచితాల మీద ఆపేక్ష కాదిది
రాత్రికి రాత్రి పొలంలో మేడలు మొలవాలన్న
ఆత్రం కాదిది
ప్రాంతానికో అంతస్తు చొప్పున
ఇంటిని కట్టే వ్యూహం లేదిందులో
పాత బరువు దించి కొత్త బరువెత్తుకొనే చోట
జీవితం భుజం మార్చుకునే కూడళ్ళలో
గాలరీ బోసిపోకూడదనే ఆశ
నా జ్ఞాపకాల్ని నాకివ్వండి!

ఇరవై ఏళ్ళకు ముందెప్పుడో
ఏ ఉపగ్రహ ఛాయాచిత్రానికీ చిక్కని అల్పపీడనం
నా జ్ఞాపకాల మీద కన్నేసింది
వాయుగుండం అంతకంతకూ తుపానై
అంతుపట్టని మృత్యు అలై
నా తీరాన్ని గుద్దుకుని ఇక్కడే తిష్టవేసింది
పొదల చాటున నక్కిన కొండ చిలువ
ఒక్కొక్కటిగా నా జ్ఞాపకాలన్నిటినీ మింగేసింది

రక్తశుద్ధి యంత్రాలతో
నా జ్ఞాపకాలను పూరించాలని చూడొద్దు
పడకలు పెంచి
ప్రాణాలు పదిలమని నమ్మించలేరు
ఎత్తైన ఆసుపత్రుల ముందు
ఆకాశమంత ఎండుచెట్లను నిలబెట్టి
వాటి మొదళ్లకు
నా స్మ ృతుల్ని అనాథల్లా కట్టేయకండి

నా జ్ఞాపకాల్ని నాకు తిరిగివ్వలేనప్పుడు
నా చావుడప్పును మోగిస్తున్న చేతులేవో తేల్చండి
కనీసం
నా పోస్టుమార్టం రిపోర్టునన్నా
నన్ను చదువుకోనివ్వండి!