అనంతక్షోభ

కవిత

- లోసారి సుధాకర్‌ 9949946991

నువు రావు

ఎంతకీ మత్యువూ  రాదు

రాత్రిళ్ళు పగుళ్లు

ఒక నిర్జీవ ప్రపంచం

చుట్టూ పరిభ్రమిస్తూంది

హఠాత్తుగా ఆ చైతన్యం నుంచి

మేల్‌ కొంటాను నా విశ్వమంతా

నువు నిండి ఉంటావు

భూమ్యాకాశాలను చేతులుగా చాచి

నీ చేరువుకై వెతుకుతాను

అనంత శూన్యంలో చిక్కుకు పోతానా

ఆరోహణ అవరోహణాలు

ఏవి అంతు చిక్కవు

ఏ పాదముద్రలు ఏ గమ్యాన్ని చేర్చగలవు

ఎన్నికాలాలు

మరెన్నిన్ని పర్యాయాలు

ఎంగిలి పడుతూ నోటి కాడనుంచి

అన్నమ్మెతుకులు

అగాధాల్లోకి జారిపోలేదు అంతే

ఇది అనాది సత్యం

కలసి రాని దేనికైనా నిరీక్షణ

మహా నరకం అతి మహాక్షోభ

్జ

అమావాస్య నిశి లో

వెన్నెలకొరకు  వెతకడం

నడి సంద్రంలో వొడ్డును

తడిమి చూసుకోవటం

మరణం మరో పార్శ్వం