అలుపెరుగని ప్రవాహం

నచ్చిన రచన

- మందరపు హైమవతి - 9441062732

పైగంబర కవుల్లో ఒకరైన యం.కె.సుగమ్‌ బాబు గారి కవిత్వ ప్రయాణం సుదీర్ఘమైనది. అభ్యుదయకవిగా, విప్లవకవిగా, సమకాలీన ఉద్యమాలతో పాటు ప్రయాణించారు. రెండు దశాబ్దాల కిందట 'రెక్కలు' అనే లఘ కవితాప్రక్రియను సృష్టించి కవిత్వంలో తనదైన ముద్రవేసిన ప్రతిభాశాలి.

వీరు 'రెక్కలు ప్రక్రియపై చెరిగిపోని సంతకం చేసినా వచనా కవితా ప్రక్రియకు దూరం కాలేదు. చాలా ఏళ్ళ తర్వాత 'నీల మొక్కటి చాలు' కవితా సంపుటితో పాఠకుల ముందుకు వచ్చారు.

ఆధునిక సంక్లిష్ట సమాజానికి ప్రతికృతి ఈ కవితాసంపుటి. ప్రజల క్షేమం పట్టించుకోని నకిలీ ప్రజాస్వామ్యం, బూటకపు ఎన్‌కౌంటర్లు నిప్పుకణికల వంటి నిజాలు చెప్పినందుకు మేధావుల ప్రాణాలు, హరించడం వల్ల, కుబేరుల అంతం చూస్తారని ప్రగల్భాలు పలికి పెద్దనోట్లు రద్దు చేయడం, దేశాల మధ్య దూరం తరిగిపోయినా, మనుషుల మధ్య దూరం పెరిగిపోవడం వీటన్నిటి మీద సంధించిన కవితాస్త్రాలు, ఎక్కుపెట్టిన బాణాలు సుగమ్‌ బాబుగారి కవితలు.

ఇటీవల దేశాన్ని కుదిపివేసిన సంఘటన పెద్దనోట్లరద్దు, నల్లడబ్బును నియంత్రిస్తారని, కుబేరుల గర్వమణుస్తానని, ఆ డబ్బును సామాన్యుల అకౌంట్లో పదివేల రూపాయిల - చొప్పున వేస్తానని పాలకులు పెద్దనోట్లు రద్దుచేసారు. కుబేరులు కడుపులో చల్లకదలకుండానే వున్నారు. విజయ్‌ మాల్యాలు విమానమెక్కి ఎగిరిపోయారు. ఎందరో కుచేలురు మాత్రం కుప్పకూలిపోయారు. దీనినే 'దేశాభివృద్ధి' కవితలో ''పునాదుల్లో నల్లడబ్బు కాంక్రీటేగా! ససేమిరా బల్లడు / మన వల్లభుడు /  ఇక తాను నిలబడ్డనేల కూడా / నల్లడబ్బు దన్నుగా ఉన్నదేనని తెలిసి / ఎక్కడకు గంతేస్తాడో - ఏ కొత్త చట్టం తెస్తాడో /  త్వరలో ఇలా దేశం అభివృద్ధి చెందుతుందనుకొంటా '' నని నల్లధనమహారాజుల గర్వమణుస్తానని ప్రగల్భాలు పలికిన నేతపై వ్యంగ్యాస్త్రాన్ని ప్రయోగిస్తారు కవి.

పాలకులకు అక్షరమంటే భయం. యధార్థాలను విప్పిచెప్పే కవులంటే ఆగ్రహం. అజ్ఞానం మత్తులో మునిగిపోయిన సామాన్యప్రజలను మేల్కొలిపే రచనలంటే అసహనం. అందుకే కల్బుర్గి, పన్సారేలను హతమార్చారు. దీనిని నిరసిస్తూ 'తెలుగు కోడి'లో ''జనాన్ని మేల్కొల్పడం కన్నా / గొప్ప విద్యేముంది'. అనుకున్నా ఒకనాడు / కానీ ఆ ఆలోచనే తప్పని అర్థమైంది కర్ణాటకలో కల్బురి / మహారాష్ట్రలో నరేంద్ర దభోల్కర్‌ / గోవింద పన్సారేలు / వేకువ పుంజులయ్యారనే కదా / వారి గుండెల్లో బుల్లెట్లు పండించారు / త్వరపడిపోయి / నేను సైతమని గొంతెత్తి వుంటే / తెలుగుకోడి బిర్యానై వుందునా'' పాలకుల నియంతృత్వాన్ని ఎండగడతారు.

మనది అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్యదేశం. ప్రజలకోసం, ప్రజలచేత అని పిలవబడే ప్రజాస్వామ్యం. పదవికోసం, పదవిచేతగా మారిపోయింది. ప్రజలను కన్నబిడ్డలుగా పాలించవలసిన పాలకులు ప్రజలనే ఎన్‌కౌంటర్లు చేస్తున్నారు. బూటకపు ఎన్‌కౌంటర్లలో ఎంతోమంది అమాయకులు నిష్కారణంగా ప్రాణాలు పోగొట్టుకొంటున్నారు. దీనినే 'ఎన్‌ కౌంటర్‌' కవితలో ''ప్రజాస్వామ్యంలో /ఎన్‌ కౌంటర్‌ /ఎవరు ఎవరిపైకి / గురిపెట్టారు తుపాకులు / కొండల్లో కోనల్లో. ముళ్ళల్లో... తుప్పల్లో.. దూరం దూరంగా పడిపోయిన శవాలు! / ప్రజల్ని చంపడమేగా / ప్రభుత్వాల పని? ప్రజల్ని కాపాడవలసిన ప్రభుత్వమే ప్రజల్ని చంపుతుందా? ఇదేనా ప్రజాస్వామ్యం?'' అని సూటిగా నిలదీస్తారు కవిగారు.

ఇటీవల తెలంగాణా ప్రభుత్వం కొంతమంది సినీనటులు మత్తుమందుల్లో కూరుకుపోతున్నారని, వారి దగ్గర డ్రగ్స్‌ వున్నాయని కేసులు పెట్టి కొన్ని రోజులు టి.వి.నిండా, పేపర్లు నిండా అవే వార్తలు. ఈ వ్యవహారాల గురించి 'సినిమా బాగుంది' కవితలో ''సినిమాబాగుంది /  డ్రగ్స్‌.. గ్రాఫిక్స్‌ బ్రహ్మండం /  క్లైమాక్స్‌ అదిరిపోయింది| చివరికి, నిషా, ఆనందం /  బూడిదలో మిగిలే అస్తికలే మరి! /  జీవితాన్ని మాయం చేసే మాహమ్మారిని /  టార్గెట్‌ చేయడం చాలా బాగుంది /  క్లైమాక్స్‌ అదిరిపోయింది - సినిమా బాగుంది |'' అని వ్యంగ్యంగా డ్రగ్స్‌ వ్యవహారంపై ప్రభుత్వం తీసుకొన్న చర్యలను వ్యాఖ్యానిస్తారు.

సుగమ్‌ బాబుగారి కలం పదునైనది. ప్రజావ్యతిరేకమైన పాలకవర్గచర్యలను ఎండగట్టడంలో ఎంత ప్రతిభా వంతమైనదో, ఆధునిక సంక్లిష్ట సమాజంలో మరుగున పడిపోతున్న మానవ సంబంధాలను చిత్రీకరించడంలో అంత పదునైనది. మనుషులు పక్కపక్కనే వుంటారు కానీ, మనసుల మధ్య కనబడని గోడలు. దీన్ని వర్ణిస్తూ 'కరెక్టే' కవితలో ''ఎవరికి వారు కరెక్టే.. నా ఫ్రెండ్స్‌ /  శివుడు కరెక్టే /  దేవుడే కరెక్టే /  మాకిరణ్‌, ఓల్గా /  ఒకరేమిటి అందరూ కరెక్టే | అని స్నేహితుల మధ్య కూడా కన్పించని దూరం.. /  అదీ కరెక్టే '' అని స్నేహితుల మధ్య కూడ కన్పించని దూరాన్ని కళ్ళకు కట్టినట్లు వర్ణిస్తారు.

కవికి ఇలా మనుషుల మధ్య విస్తరించిన ఎడారి నచ్చదు. ఏమీ భేదాలు లేకుండా కలిసిపోవడం ఇష్టం. ''కలిసిపోవడమే!' లో ఏరునదిలో సంద్రంలో /  సంద్రం ఆకాశంలో కలిసిపోయినట్టు /  కలిసిపోవటమే / అని అంటూ ''పుట్టుక జీవితాన్ని /  జీవితం కాలాన్ని /  కాలం మృత్యువును కలిపేసినట్టు కలిసిపోవటమే'' అని జీవన తాత్వికతను మరింత లోతుగా అభివర్ణిస్తారు.

ఈ యాత్రిక జీవనంలో తెల్లారిలేస్తే మానవుడు రూపాయల గుఱ్ఱమెక్కి పరుగుపందెంలో పాల్గొంటున్నాడు. అసలైన జీవనానందాన్ని పొందలేక పోతున్నాడు. 'స్పర్శ' లో కవి ''ఎవరేమి సంపాదించుకుంటారు బ్రదర్‌! ఒక్క పలికరింపేగా / ఒక ఆత్మీయతేగా / ఒక నవ్వు ముఖం ఆప్యాయంగా / ఎదురవ్వడమేగా / శ్వాసలో శ్వాసను కలుపుతూ / ఆలింగనం చేసుకోవడమేగా! / పులకరింపజేసే మానవ స్పర్శ / అదే అనుకుంటాను / ఈ మాత్రం హాయిని నోచుకోపోతే / ఏం మిగిలినట్టు.. /  ఏం సంపాదించినట్టు?'' అని సంపాదన కర్థం తెలుసుకోమంటారు. పచ్చకాగితాల స్పర్శతో కాదు మనసులో పచ్చదనం గుబాళించే మానవస్పర్శలోనే ఆనందం వుందని  కవితాత్మకంగా చెప్తారు.

చాలా మంది భౌతికమైన అందానికే ప్రాముఖ్యం ఇస్తారు. కానీ ఆత్మ సౌందర్యానికి ప్రాధాన్యమివ్వరు. అందరిమాట, అలా వుంచితే కవుల అందం వాళ్ళ కవిత్వంలో మాత్రమే ఉంటుందని 'కవి అందం' లో ''మహాకవి కృష్ణశాస్త్రి /  ఎంత అందగాడు /  ఆ వెండి గిరజాల జుత్తు /  తెల్లని లాల్చీ / భుజంపై జరీకండువా'' అని అతని అందమైన రూపాన్ని ఆరాధిస్తాడు కవి. అలా ఫోటో దిగాలనుకొంటాడు. కానీ ''కృష్ణశాస్త్రి అందం / ఫోటోలో లేదన్నాడో కవిమిత్రుడు /  కవిత్వంలో ఉందన్నాడు'' అని కవికి అందాన్నిచ్చేది కవిత్వమేనంటారు.

ఎగురుతున్న పిట్టలోనూ ఎండిపోయిన చెట్టులోనూ కొండలపైనుంచి దూకే జలపాతంలోనూ, నిశ్చలమైన తటాకంలోను అందాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు. అందమైన తాజ్‌మహల్‌లోనూ, శిధిలమైన కట్టడంలోనూ ఏదో సౌందర్యాన్ని చూచి పరవశిస్తాడు. 'జీవన సౌందర్యం' లో ''ఒక్కో అడవిపిట్టను చూసినప్పుడు/ మళ్ళీ మళ్ళ చూడాలనిపిస్తుంది/  దాని రంగులు, కళ్ళు, కదలికలు / బుల్లి పిట్టలో ఎంత అందం / ఎంత ఠీవి/ మనకు సంబంధం లేకపోయినా / ఏదో

ఉంటుంది / అంటూ / ఒక్కో మనిషి తనదారినే పోతుంటాడు/  అతని చూపు అతని మౌనం /  ఆ నడక, ఆ దీక్ష /  ఇవన్నీకూడా, మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలనిపిస్తయ్‌ / నిజంగా /  మళ్ళీ మళ్ళీ చూడాలనిపించడమే/ ఆకర్షణేమో/ జీవన సౌందర్యరహస్యమేమో '' అని అదీ, ఇదీ అని నిర్వచించలేని జీవన సౌందర్య రహస్యాన్ని విప్పి చెప్పారు.

సుగమ్‌బాబు గారి ఆరుపదుల సాహిత్యజీవితంలో ఎక్కడా ఆయన కవితాప్రయాణం ఆగిపోలేదు. ఎప్పటికప్పుడు కాలంతో పాటు ప్రవహిస్తూ కొత్తగా చివురిస్తూనే వున్నారు'  ''నన్ను ప్రవహించనీయండి కవితలో ''నా ప్రయాణం ఎంతో వుంది / ప్రతి మలుపులోనూ కొత్తదనం, ఊపిరికి అందని

ఉత్కంఠ / ఆహ్వానించాల్సిన వసంతాలు అనేకం - కొత్తభాష కొత్త వ్యక్తీకరణ / నాదైన నడక సంతరించుకోవాలి / నేను ప్రవాహాన్ని నాదారిన నన్ను ప్రవహించనీయండి'' అని నిరంతర ప్రవాహానికి సన్నిద్ధుడవుతారు కవిగారు.

వైవిధ్యమైన కవితలతో ఈ కవితాసంపుటి పాఠకులలో ఆలోచనలను రేకెత్తిస్తుంది. వస్తు శిల్పాలు రెండింటిలో ఈ కవితలు పరిణతి సాధించాయి. సుమారు రెండు దశాబ్దాలు రెక్కలు రాసిన అనుభవం ఈ కవితా సంపుటిలో ప్రతిబింబించాయి. క్లుప్తత, గాఢత, సరళతో ఒకదానితో ఒకటి పోటీ పడ్డాయి. రెక్కల కవితానిర్మాణ పద్ధతి ఈ కవిత్వ నిర్మాణంలో అప్రయత్నంగా ఒదిగిపోయింది. సూదుల్లా గుచ్చుకొనే వ్యంగ్యం, అలవోకగా సిద్ధించిన వాక్యనిర్మాణం, కవితలన్నిటిలో అంతర్లీనంగా ప్రవహించే జీవన తాత్వికత ఈ సంపుటిని ఉన్నతీకరించాయి.

ముఖం ఎదురుగా ముఖం, కళ్ళలోకళ్ళు, ఇదిగదా దగ్గరతనం, పెంపుడుపిల్లిలా ఒదిగిన కన్పించని దూరం, పూనకం వచ్చినట్లు మూడురోజులుగా ముసురుపదాన్ని జరీ తలపాగలా ధరించడం మొ|| వాక్యాలు హృదయాకాశంలో మెరుపులను మెరిపిస్తాయి.

సుగమ్‌ బాబుగారి ఈ కవితా ప్రవాహం ఎక్కడా కుంటుపడగూడదని, రాళ్ళదారిలో, సెలయేళ్ళదారిలో కొత్తచూపుతో ప్రవహించాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను.