ఒక నష్టం - ఒక కష్టం

కవిత

  - శ్రీనివాస్‌ - 9441307185

రిగిపోతుంది

ఒక భీభత్సం జరిగిపోతుంది

నీ తెలివి తెప్పరిల్లే లోపే

దేహాలు మాంసం ముద్దలు ముద్దలుగా కురిసి

ఛిద్రమైన వాహన శకలాలు

మంటల్లో తగలబడుతూ

నువ్‌ ఆకాశం వరకూ కట్టిన మేడ నిలువునా కూలిపోతుంది

ఒక విమానాన్ని ఒక పక్షి ఢీకొని కూల్చేసినట్టుగా

నువ్‌ పొట్ట వుబ్బించి వూదిన బుడగ ఒక పిన్ను పొడిచి పేల్చినట్టుగా

పూసపూసా కూర్చిన దండ 

మధ్యలో  పుటుక్కున తెంపేసినట్టుగా

నువ్‌ ఆదమరచి ఆనంద లహరుల్లో

తేలుతున్నప్పుడు

నవ్వుల మండపంలో ఒకడెవడో

విధ్వంసం వ్రేల్చి పోతాడు

విషాదగీతం రాసిపోతాడు

 

మనిషి కానివాడెవడో ఎప్పుడో మనమధ్యే అంచెలంచెలుగా తయారౌతాడు

నువ్‌ కూడా కొంచెం కొంచెం

ఎరువు వేసే వుంటావ్‌

తోటకూర నాడు

వుపేక్షించిన బీజం

ఒకనాటికి నిన్ను కూల్చే

వటవ క్షం అవుతుంది

 

సమాధానం చెప్పని ప్రశ్నలు

నువ్‌  సంచీలో

మిగుల్చుకుంటూ పోతే

మెట్లెక్కుతున్న స్వరాల గానం

తీవ్రశ తిలో వుంటుంది

దేశభక్తి అంటే కాశ్మీర్‌ కాపాడుకోవడం ఒక్కటేనా

వీరజవాన్లను స్తుతిస్తూ మరో దుశ్చర్యవరకూ

వాయిదా వేసుకుంటూ పోవడమేనా

నీ తోటివాడ్ని మాలవాడన్నప్పుడే

నీలోంచి ఒకడ్ని పరాయివాడ్ని చేశావ్‌

నిను కన్న తల్లిని బతుకుతక్కెడ లో

సమాన తూకం ఇవ్వనపుడే

మరికొంత పోగొట్టుకున్నావ్‌

అష్ట దరిద్రుడ్ని చేసి వొకడినీ

కుత్సితాలతో కూల్చి వేరొకడ్నీ

నీ నిలువెత్తు స్వార్ధానికి

కులమనీ,మతమనీ

ప్రాంతమనీ,లింగమనీ

వైరుధ్యాలు కల్పించీ

ఎదగాలన్న నీ సంకల్పం వల్లే కదా

దేశాన్ని కుట్టలేని దేశభక్తి వొలికిపోతోంది

తాము మనుషులమనే గుర్తింపుకు

పోరాట భూమికల్ని ఏర్పరచిన

నీ మకిలితనం వాళ్ళనింకా

నీ బూటకదేశపు మంత్రం

ఆహ్వానించలేక పోతోంది

 

ఒకడు నువ్‌ నిల్చున్న భూమిని పెళ్ళగించి

నిను కాందిశీకుణ్ణి చేస్తాడు

ఒకడు బుర్రకెక్కిన విషాన్ని

బీజావాపనం చేస్తాడు

ఏదో వొక విలయం తో

నిత్యం సంక్షోభాల పండుగ చేసుకుంటాడు

పూర్ణ సంసారాల్ని

పసిపాపడితోసహా చిదిమి

రేపటిని కొంతకాలం

శూన్యంలోకి నెడతాడు

వెన్నెల శ తిచేసుకొన్న పూలకొమ్మకు

నెత్తురుపూస్తాడు

రక్తానికి రంగులద్దకు

కోటి వ్యాజ్యాలు సమాధానం కోసం దఖలైనప్పుడు

కోటి వాద్యాలతో కప్పిపుచ్చలేవు

ఒకానొక వల విసిరినగాలంలో

బందీ కాబోకు

కన్నుల గుమ్మం దగ్గర

చెవి ఆనించి చూడు

లోన వాన కురుస్తూన్నంత సేపూ

ముఖాకాశానికి వెలుగురాదు

శతఘ్నులు ఘుర్ఘురిస్తున్నంత సేపూ

ఆకాశం వెన్నెల కురవదు

చిన్న కెలక అడ్డు పడినా

గొంతు లోకి నీరు దిగడం పూర్తిగా జరగదు

 

ఇవాళ్టి విధ్వంసం

ఎన్నాళ్ళకింద పురుడు పోసుకుందో

మాళిగల్లో దాచిన తాళపత్రాలకు కూడా అందవు

 

శవాల్ని వూడ్చడమంత సులభం కాదు

శవం పుట్టకుండా చెయ్యడం

పాతర పెట్టవలసిందొకటుంది

అనుక్షణం తీర్చిదిద్దుతున్న అసమానత్వం!

అహరహం క్రమిస్తున్న లాభ దాహం!