నాగలి వెంట నడిచే కవి

కంచరాన భుజంగరావు
94415 89602
ఓ కవి గారు
ఏ కవితలో చూసినా
ఒకే విషయాన్ని వలపోస్తుంటారు
చెట్లు చెట్లుగానే ఉన్నా
చెదలు వేర్లను తొలిచేసిన వైనాన్ని
విడమరిచి చెప్తారు
చివుళ్లు పచ్చగా ఉన్నా
చేవ చచ్చిన మొదుళ్ల రూపాన్ని
అక్షరాల అద్దంలో చూపుతారు
దారుశిల్పం ఎంత లావణ్యంగా ఉన్నా
మౌనం దాల్చి
షోకేస్‌లో బందీ అయిన
చెక్కమనసు లోగుట్టు విప్పుతారు

చెమట నది ఒడ్లొరుసుకుని పారినా
దాహం తీరక
నేల నరాల్లో రేగే
అలజడి గురించే మాట్లాడతారు
విత్తనంలో వత్తులు మొలకెత్తినా
పొలంలో చీకటి తిష్టవేసిందెందుకో
వేల పదాల్లో ఆరాటపడతారు
ముంగాలి లోతున నీరున్నా
ఆకుమడిలో అగ్గిపుట్టిందెలాగో
నాలుగు వాక్యాల్లో చిత్రిస్తారు
మట్టిమడతల్లో గుబాళింపులున్నా
దుక్కిలో రాలే
కన్నీటి చుక్కల కథ ఏమిటో వివరిస్తారు

పంటమడికి గిరాకీ బాగున్నా
పెట్టుబడికి అప్పు తప్పని
నాగలి నగుబాటు గురించే గానం చేస్తారు
నేలకలను నెత్తిన మోస్తున్నా
చావుకళ సాగులో దోగాడే
ప్రాచీనుడి చరిత్ర చెబుతారు

ఈ కవిగారికి ఒకసారి
తను తినే అన్నం మెతుకు మీద
నాగలి కనిపెట్టినవాడి
అస్థిపంజరం కనిపించిందట!
అప్పటినుండి అతడు
నాగలి వెంటే నడుస్తున్నాడు!