స్వాతంత్య్రానికి మూల్యం

ఆగష్టు 15 దేశ స్వాతంత్య్ర దినోత్సవం. షరా మామూలుగా ఎర్రకోట సందేశాలూ, వూరూరా పతాకావిష్కరణలూ, ప్రసంగ ప్రచారాలు సాగిపోతాయి. స్వాతంత్య్రం ఒక విలువైన వజ్రం. సున్నితమైన పువ్వు అంటూ శ్రీశ్రీ వంటివారు తమ మహాసంకల్పం ప్రకటించారు. నిరంతర అప్రమత్తతే స్వాతంత్య్రానికి చెల్లించాల్సిన మూల్యం అని ప్రపంచమంతటా పెద్దలు హెచ్చరించారు. మరి మనం ఆ హెచ్చరికను సరిగ్గా అర్థం చేసుకున్నామా? ఈ సందేహం రావడానికి కారణం గత కొద్ది రోజుల్లో అత్యున్నత న్యాయస్థానమైన సుప్రీం కోర్టు చేసిన వ్యాఖ్యలు ఇచ్చిన ఆదేశాలే. దేశంలో గోరక్షణ పేరిట లేదా ఇంకా రకరకాల ఆరోపణలతో సాగుతున్న మూకహత్యల పట్ల న్యాయస్థానం ఆందోళన వెలిబుచ్చింది. చట్టం ఏం చేస్తుందని ప్రశ్నించింది.అలాగే శబరిమలై ఆలయంలో మహిళల ప్రవేశాన్ని నిరోధించే ఆచారం చెల్లదని  స్పష్టం చేసింది. మణిపూర్లో బూటకపు ఎన్కౌంటర్లపై దర్యాప్తు జరపాలన్న తన ఆదేశాన్ని పాటించనందుకు సిబిఐని, అధిపతిని అభిశంసించింది. ఇవన్నీ కూడా అంత పెద్ద న్యాయస్థానమే ప్రశ్నించాల్సి వచ్చిందంటే పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా వుందో తెలుస్తుంది. మరి మన రచయితలు ఈ తీవ్రతను గుర్తిస్తున్నారా? తమ పౌర స్వాతంత్రాన్ని, భావ ప్రకటనా స్వేచ్చను రక్షించుకోవడం కోసం పోరాడాల్సిన అవసరాన్ని అర్థం చేసుకుంటున్నారా? తమిళ రచయిత పెరుమాల్మురుగన్తో మొదలైన హిందూత్వ మతోన్మాద శక్తుల దాడి తాజాగా మళయాల రచయిత హరీశ్తన నవలను

ఉపసంహరించుకునే వరకూ నడుస్తున్నదంటే ఏమనుకోవాలి? కేరళలో వామపక్ష భావజాలం, అభ్యుదయ ఉద్యమాల కారణంగా ఆయనకు మద్దతు లభించింది. కాని ఈ అభద్రతా వాతావరణం, అప్రజాస్వామికమైన బెదిరింపులు స్వాతంత్రాన్ని అపహాస్యం చేయడం లేదా? అప్రమత్తత అవసరం చెప్పడం లేదా? ఆంధ్ర ప్రదేశ్కు  రాజ్యాంగ బద్దంగా హామీ ఇచ్చిన ప్రత్యేక హోదా నిరాకరణతో పాటు ఇరు రాష్ట్రాల విభజన హామీల అమలులో జరుగుతున్న అంతులేని జాప్యంపైన కూడా అత్యున్నత న్యాయస్థానంలో విచారణ అవసరమైందంటే ఏమనుకోవాలి? ఈ సందర్భంగా కేంద్రం  సమర్పించిన అఫిడవిట్లు తెలుగు ప్రజల  ఆశలు వమ్ము చేసేవిగా లేవా? భారత రాజ్యాంగానికి మూలసూత్రాలలో ఒకటైన సమాఖ్య విధానానికి ఈ విధంగా భంగం కలిగించడం కూడా స్వాతంత్య్ర స్పూర్తికి విఘాతం కలిగించడం లేదా? ప్రాథమిక హక్కులు,  లౌకితతత్వం, సమాఖ్య విధానం, సామాజిక న్యాయం, సార్వభౌమత్వం తన దేశానికి   మూల స్తంభాలు. వాటిని పదిలంగా పరిరక్షించుకుంటేనే స్వతంత్ర భారత పురోగమనం గురించి మాట్లాడుకోగలం.