సంపాదకీయం

ప్రాథమిక హక్కు అవసరం

ఫిబవరి 21. మాతృభాషా దినోత్సవం. మరో విధంగా చెప్పాలంటే తల్లిపాల లాటి సహజమైన అమ్మభాషను తల్చుకోవలసిన, నిలుపుకోవలసిన రోజు. ప్రపంచ ప్రజల స్వంత భాషలు సమాధి అయిపోతున్నాయని భాషాధ్యయనాలు ఘోషిస్తున్నాయి. కాని  మన దేశంలో చాలా మందికి అందులోనూ మేధావులనుకునేవారికి కూడా ఈ సమస్య తీవ్రత తెలియకపోవడం విచారకరం. రెండు రాష్ట్రాల్లోనూ, దేశంలోనూ ప్రపంచవ్యాపితంగానూ 13 కోట్లమంది మాట్లాడే తెలుగు భాష ఎలా మాయమై పోతుందని వారు కోప్పడుతుంటారు. అటవీ జీవుల, ఆఫ్రికా వాసుల అనేక భాషలు అంతరించిపోవడంలోని పాఠాలేమిటో అర్థం చేసుకోరు. మన దేశంలో సంస్కృతాన్ని దైవభాషగా పూజించే వారికి లోటు లేదు గాని ఆ భాష కొత్తగా వికసిస్తుందని ఎవరైనా చెప్పగలరా? రాజులూ పండితులూ నెత్తిన పెట్టుకున్న భాషకే దిక్కు లేనప్పుడు కుటుంబాల, ప్రభుత్వాల, విద్యావేత్తల ఈసడింపులకూ, నిర్లక్ష్యానికి గురవుతున్న సామాన్యుల భాషగా తెలుగుకు ముప్పు లేదనడం అవాస్తవికతే గాక అజ్ఞానం కూడా.
రెండో విషయం విద్యాబోధన. శాస్త్రీయ పరిశోధనలూ సామాజిక అనుభవాలూ సమాజాల చరిత్రలూ ఏవి చూసినా తొలిపాఠాలు తల్లి భాషలో చదివితేనే తర్వాత ఉన్నతస్థాయిలో మరింతగా రాణించగలరని అర్థమవుతుంది. మహారాజులు పండితన్మున్యులు విజ్ఞాన వేత్తల ఆత్మకథలు చెబుతున్నాయి. ప్రపంచీకరణ పేరిట దేశీయ భాషా సంసృతులను విధ్వంసం చేస్తున్న నేటి నేపథ్యంలో  మరింతగా వర్తించే సత్యమిది. వెనుకబడిన వారిలో చాలా మంది అర్థంతరంగా చదువు మానేయడానికి కారణం ఆంగ్లభాషాధిక్యతే. గతంలో సంస్క ృతం వారిపై స్వారీ చేస్తే ఇప్పుడు ఇంగ్లీషు వేధిస్తున్నది. తల్లి పాలు ఆరోగ్యానికి తొలి రక్షణ కల్పించినట్టే అమ్మభాష  అధ్యయనాలకు తొలిమెట్టు.
భాషా సాహిత్యాల ప్రజాస్వామీకరణ అవసరాన్ని గుర్తించబట్టే గిడుగూ గురజాడ వంటి వారు వ్యవహార భాషకోసం పోరాడారు. ఆర్థిక సరళీకరణ ప్రమాదకరం గాని భాషా సరళీకరణ చాలా అవసరం. ఇప్పుడు మాతృభాషా పరిరక్షణ పేరిట
ఉద్యమించే కొందరు పాత చాందసాలను, పాండిత్యాలను తెలుగు వెలుగులుగా భావించడం కూడా అశాస్త్రీయమే. అతకని పదాలను సృష్టించి అదే గొప్ప సేవగా చెప్పుకున్నా ప్రయోజనం శూన్యం. ఎయిర్‌ హోస్టెస్‌ అంటే విమాన సేవికే గాని గగన సఖి  కాదు. వాల్‌ పోస్టర్‌ అంటే గోడ ప్రకటనే గాని గోడ పత్రిక కాదు. ఫేస్‌ బుక్‌ అంటే ముఖ పుస్తకం అంతకన్నా కాదు. అర్థం చూడని భాషా సృష్టి అనర్థమే.
 తెలుగు భాషా వికాసం రేపటి తరాలను నిర్దేశించే విద్యాలయాల్లో జరగాలి గాని శిథిలమై పోతున్న రాజాస్థానాల్లో, దేవ స్థానాల్లో కానేకాదు. అచ్చ తెలుగు అంటే ప్రజల తెలుగు. శ్లోకాలు వల్లెవేయించడం, గీతాపారాయణాలు చేయించడం మాతృభాషాభివృద్దికి మార్గం కాదు. ఈ రెండు రకాల విపరీతాల నుంచి తెలుగును కాపాడుకోవడం తెలుగుబిడ్డల కర్తవ్యం. పెద్దల బాధ్యత.