రూపం - ప్రతిరూపం

కథ 
- అంపశయ్య నవీన్ - 9989291299

''ఈ మ్యారేజి హాల్‌ను ఇటీవలనే నిర్మించారు... దీని ఒక్కరోజు రెంటే ఎంతో తెలుసా?'' అన్నాడు మనోహర్‌.
''దీన్ని చూస్తోంటే మహాభారతంలోని 'మయసభ' గుర్తొస్తోంది. నిజంగా ఇంత బ్రహ్మాండంగా ఉన్న వో మ్యారేజిహాల్‌ను చూడటం నాకిదే ప్రథమం. ఇంతకు ముందెప్పుడూ ఇంత ఇంద్రభవనం లాంటి మ్యారేజి హాల్‌ను చూళ్ళేదు. ఒకరోజు రెంటు రెండులక్షలైనా
ఉంటుందనుకుంటున్నాను'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''రెండు లక్షలు కాదు, నాల్గు లక్షలట. అదిపోగా డెకరేషన్‌కు రెండు లక్షలట... దీన్ని యే ఆర్టిస్టు ప్లాన్‌ చేశాడో గాని అడుగడుగునా శిల్పకళతో ఉట్టిపడేలా చేశాడు. ఆ స్టేజిమీది సీతారాముల పాలరాతి విగ్రహాలు చూడు... ఇంకా స్టేజి వెనకా, స్టేజి పక్కలా ఎందరు దేవతల పాలరాతి విగ్రహాలున్నాయో చూడు... కింద ఫ్లోరింగ్‌ చూడు... అద్దంలోలాగా మన రూపాలన్నీ ఎంత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయో చూడు... ఇట్స్‌ ఫెంటాస్టిక్‌...'' అన్నాడు మనోహర్‌.
వాళ్ళిద్దరలా మాట్లాడుకుంటుండగానే స్టేజిమీద జరుగుతున్న పెళ్ళి ముగింపు దగ్గరకొచ్చింది. అందరూ స్టేజిమీదకు వెళ్ళి అక్షింతలు వేసి వధూవరులను ఆశీర్వదించటానికి సిద్ధమౌతున్నారు.
''ఏమండీ! అందరూ స్టేజిమీదకు వెళ్తున్నారు... మనమూ వెళ్దాం రండి! త్వరగా వెళ్ళకపోతే రష్‌ చాలా ఎక్కువైపోతుంది'' అంటూ సుకుమార్‌ దగ్గరకొచ్చింది అతని భార్య సునంద.
''రష్‌ ఆల్‌రెడీ ఎక్కువపోయింది. తొందరెందుకు... ఈ రష్‌ తగ్గనీ...'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''ఈ రష్‌ ఇంకా ఎక్కువౌతుందే గానీ తక్కువౌతుందా? ఇప్పుడే వెళ్దాం రండి. మీరసలు స్టేజిమీద ఉండాలి... పెళ్ళికూతురు తండ్రికి క్లోజ్‌ఫ్రెండయ్యుండి మీరిలా నిమ్మకు నీరెత్తినట్టు కూర్చుంటారా?'' అంది సునంద.
''నాకు ఈ తరహా పెళ్ళిళ్ళు... ఈ హంగామా... ఈ ఆర్భాటం నచ్చదని నీకు తెలుసు. ఈ పెళ్ళివాళ్ళు గొప్పకోసం ఎన్ని లక్షలు ఖర్చుపెడ్తున్నారో ఊహిస్తే నాకు ఆశ్చర్యం వేస్తుంది. ఈ ఒక్క పెళ్ళికవుతున్న ఖర్చుతో ఓ 20 మంది పేదవాళ్ళ పెళ్ళిళ్ళు చెయ్యొచ్చు'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''మీ ఛాదస్తం మీది... అందరూ పెళ్ళి ఎంత గ్రాండ్‌గా జరుగుతున్నదని గొప్పగా చెప్పుకుంటోంటే మీరేమో ఈ ఖర్చుతో 20 మంది పేదవాళ్ళ పెళ్ళిళ్ళు చెయ్యొచ్చు అంటున్నారు. నా ఖర్మకొద్ది దొరికారండి. మీ కమ్యూనిస్టు భావాలతో ఛస్తున్నాను.'' అంటూ సునంద అక్కడ్నించి విసుగ్గా వెళ్ళిపోయింది.
స్టేజిమీదకు వెళ్ళేవాళ్ళ సంఖ్య క్రమక్రమంగా పెద్దదైపోయింది. ఒకర్నొకరు తోసుకుంటూ చాంతాడంత క్యూలో నిల్చున్నారు.
''ఈ క్యూలో నిల్చోవడాలు, అక్షింతలు వేస్తూ కానుకలు సమర్పించుకోడాలు... ఈ తంతు తనకు అసహ్యం'' అనుకున్నాడు సుకుమార్‌.
ఓ గంటలో క్యూ పొడవు తగ్గిపోయింది.
''ఇప్పుడైనా వెళ్దాం రండి'' అంటూ వచ్చింది సునంద. సుకుమార్‌ లేచాడు. అతనితోపాటే మనోహర్‌ కూడా లేచాడు.
స్టేజి మీదకు వెళ్ళిన ముఖ్యమైన వాళ్ళందర్ని ఫోటోలు తీస్తున్నారు. అందువల్ల క్యూ కదలటం చాలా ఆలస్యమైపోతున్నది.
''ఈ ఫోటోలొకటి పరమబోర్‌, ఈ ఫోటోల కారణంగానే మనం ఈ క్యూలో గంటలకు గంటలు నిల్చోవాలి'' అసహనంగా అన్నాడు సుకుమార్‌.
''అంటే యేమిటి మీ ఉద్దేశ్యం... అసలు ఫోటోలే వద్దనా? అవునులెండి... మీకు ఫోటోలంటే కూడా చాలా చిరాకు... మన పెళ్ళిలో ఓ ఫోటోసెషన్‌ పెట్టి మనల ఇద్దర్నే బోల్డు భంగిమల్లో ఫోటోలు తీస్తానని ఫోటోగ్రాఫర్లు ముచ్చటపడ్తే... మీరే అన్ని ఫోటోలకు ఫోజులిచ్చే ఓపిక లేదు. ఒకటిరెండు తీయండిచాలు అని ఆ ఫోటోసెషన్‌ను కాన్సెల్‌ చేశారు. నేనెంత డిజప్పాయింటయ్యానో! నాకు నిజంగా యేడుపొచ్చింది... నాకీ పెళ్ళే వద్దని వెళ్ళిపోదామన్నంత కసి పుట్టింది. ఆ ఫోటో సెషన్‌కు మీరొప్పుకుంటే ఓ వంద ఫోటోలయినా వచ్చేవి. వాటిని ఎన్నిసార్లు చూసుకునేదాన్నో! అంతా పాడుచేశారు'' అంది సునంద.
వాళ్ళలా మాట్లాడుకుంటోంటే వాళ్ళ వెనుక, ముందు
ఉన్నవాళ్ళందరూ ''వీళ్ళిక్కడే పోట్లాడుకుంటారా యేమిటి'' అనుకున్నారు.
వాళ్ళిద్దరు వధూవరుల్ని సమీపించారు. వధువు తండ్రి వరదారెడ్డిని చూడగానే సుకుమార్‌ ఆప్యాయంగా హగ్‌ చేసుకున్నాడు.
''థాంక్యూ ఫర్‌ కమింగ్‌'' అన్నాడు వరదారెడ్డి.
''నీ కూతురు పెళ్ళికి రాకపోవడమేమిటి. దీనికి నువ్వు థ్యాంక్స్‌ చెప్పడం బాగాలేదు'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''కంగ్రాఛ్యులేషన్స్‌! హ్యాపీ మ్యారీడ్‌ లైఫ్‌'' అంటూ సుకుమార్‌, సునందలు వధూవరుల నెత్తులమీద గులాబీ రెక్కలతో కూడిన అక్షింతలు వేశారు.
''ఒక్క నిమిషం ఆగండి...'' అన్నాడు వరదారెడ్డి. ఆగమన్నది ఫోటో కోసమని అర్థమయింది. సుకుమార్‌ ఒకపక్క, సునంద ఒక్కపక్క నిల్చోగానే ఫోటోగ్రాఫర్‌ కెమెరా క్లిక్‌మనిపించాడు. అయినా సునంద అలాగే నిల్చున్నది... ఫోటో తీయడం ఇంకా పూర్తికాలేదేమోనని లేక మరోసారి ఫోటో తీస్తాడేమోనని అలా ఆగిపోయింది.
''ఇంకా నిల్చున్నావేం? పద! చాలామంది మన వెనుక నిల్చున్నవాళ్ళు వీళ్ళెప్పుడు పోతారా అని చూస్తున్నారు'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''అయ్యో! ఫోటో తీసినట్టే అనిపించలేదు. అప్పుడే ఫోటో తీయడం అయిపోలేదు అనుకున్నానండి. మళ్ళీ తీస్తాడేమోనను కున్నాను... నేను సరిగ్గా కెమెరాకేసి చూడనేలేదు. ఫోటో ఎలా వచ్చిందో యేమో... కొంపదీసి కళ్ళుగాని మూశానో యేమో... గుడ్డిదానిలా పడ్తానేమో! మరోసారి తీస్తే బావుండు'' అంది సునంద.
''ఎలా పడ్తే యేం... నువ్వా ఫోటోను చూడబోతున్నావా యేం... శ్రీరామ చింతల్లో బోడకోతి అన్నట్టు వందలమందిలో మనమొకరం... ఎక్కడో వందల ఫోటోలలో కలిసిపోయిన మన ఫోటో మనకు చూపిస్తారనుకుంటున్నావా?'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''యేమిటి మీరు? నన్ను బోడకోతి అంటున్నారాయేం?''
''నిన్ననలేదు... అదో సామెత. వందల మంది ఫోటోలు దిగుతున్నప్పుడు మన ఫోటో ఎలా వచ్చిందోనని ఆలోచించటం తెలివితక్కువ తనం అంటున్నా'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''వాళ్ళు మనకు మన ఫోటో చూపించరా యేమిటి? చూపించమని మీ ఫ్రెండ్‌ను అడగండి''
''అడుగుతాలే! నీ పిచ్చి నీది. వేల ఫోటోలలో మన ఫోటోను గుర్తుపట్టడం ఎంత కష్టమో నీకు తెలీదు. సరేగాని భోజనానికి వెళ్దాం పద...'' అన్నాడు సుకుమార్‌ విసుగ్గా.
''ఇప్పుడే వెళ్ళి అడగండి... ఫోటోలచ్చాక మా ఫోటో ఒక కాపీ ఇవ్వండి అని చెప్పిరాపొండి. మీరు చెప్పొచ్చాకే భోజనానికెళ్దాం'' అంది సునంద.
''నీకేమన్నా పిచ్చా? అంతమందిలో నేను మళ్ళీ వెళ్ళి మా ఫోటో వచ్చాక ఒక కాపీ మాకు ఇవ్వండి అని అడగాలా? నాన్‌సెన్స్‌...''
''మీరిప్పుడెళ్ళి ఫోటో ఒకటి మాకోసం దాచిపెట్టండి అని మీ ఫ్రెండ్‌కు చెప్పి రాకపోతే నేను భోజనానికి రాను'' అంది సునంద మొండిగా.
''ఓసి నీపిచ్చి పాడుగాను... ఇంతమాత్రానికే భోజనానికి రానని అలుగుతావా? తర్వాతెప్పుడైనా అడుగుతాను గానీ భోజనానికి వెళ్దాం పద...''
''ఎప్పుడో కాదు. ఇప్పుడే వెళ్ళి చెప్పిరావాలి... లేకపోతే వేల ఫోటోలతో మన ఫోటో కలసిపోయి అస్సలు దొరకదు''
''ఇప్పుడే వెళ్ళి చెప్పడం నాతో కాదు... అదిగో, మీ అన్నయ్య మనల్ని చూసి ఇటే వస్తున్నాడు. నీ ఫోటో పిచ్చి గురించి అతనికి చెబుతానుండు'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''వద్దు... యేమీ చెప్పొద్దు... ఆయనవెంట మా వదిన కూడా ఉంది. ఫోటోను గురించి నేనిలా చేస్తున్నానంటే ఆమె నన్ను చూసి నవ్వుతుంది''
''మొగుడు కొట్టాడని కాదు... తోడికోడలు చూసిందని యేడ్చిందట నీలాంటిది'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''మీకు సామెతలు బాగానే వస్తాయని ఇంతకాలం నాకు తెలీదు'' అంది సునంద.
ఈలోగా అక్కడికి సునందవాళ్ళ అన్నయ్య వదినలొచ్చారు... కుశల ప్రశ్నలయిపోయాక అందరూ కలిసి భోజనాలకెళ్ళారు.
్జ్జ్జ
ఎప్పుడు అవకాశం వచ్చినా సునంద తను ఇదివరకు దిగిన ఫోటోలను గొప్ప ఆర్తితో చూసుకునేది.
''ఈ ఫోటోలో నేను బావున్నాను కదూ?'' అనో, ''ఈ ఫోటోలో మరీ చండాలంగా ఉన్నాన''నో భర్తతో అంటుండేది.
''ఫోటోలు బావుండటం, బాగా లేకపోవడం యేమిటి? ఫోటోలు మనమున్నట్టు వస్తాయి...'' అనేవాడు సుకుమార్‌.
''ఈ ఫోటోలో నేను కట్టుకున్న పట్టుచీర ఎలా
ఉందంటారు'' అని కూడా అడుగుతుండేది. చీరల విషయాన్ని సుకుమార్‌ అసలు పట్టించుకునేవాడు కాదు.
అతడు ఆ ఫోటోలను ఒక్క సెకండ్‌ చూసి ''బావుంది'' అని చెప్పి తను చదువుతున్న పుస్తకంలో మునిగిపోయేవాడు
''లేదులెండి... ఫోటోగ్రాఫర్‌ను బట్టి ఫోటోలుంటాయి... మంచి ఫోటోగ్రాఫర్‌ అయితే మన ఫోటోలు చాలా బాగా వస్తాయి... చెత్త ఫోటోగ్రాఫర్‌ అయితే చెత్తగా వస్తాయి'' అంటుంది సునంద.
ఎక్కడ తెలిసినవాళ్ళ ఫంక్షన్‌ జరిగినా సునంద కొత్తచీరతో ముస్తాబై తప్పకుండా వెళ్ళేది. తప్పకుండా ఫోటోలు దిగేది. ఫోటోలు దిగుతున్నారంటే చాలు, వాళ్ళు పిలిచినా, పిలువకపోయినా వెళ్ళి అందరితోపాటు నిల్చునేది. అలా పిలువకపోయినా వెళ్ళి ఫోటోలు దిగుతున్నందుకు తనవెనక ఎంతమంది నవ్వుకుంటున్నారో ఆమె గమనించేది కాదు. గమనించినా పట్టించుకునేది కాదు.
ఈ విషయంలో సుకుమార్‌, సునంద చాలాసార్లు ఘర్షణ పడేవాళ్ళు.
''వాళ్ళు పిలువకుండానే వెళ్ళడం యేమిటి? ఫోటోల మీద నీకింత పిచ్చేమిటి?'' అని సుకుమార్‌ అంటే ''నా ఇష్టం దీనివల్ల మీకొస్తున్న నష్టం యేమిటి?'' అనేది.
''ఇదో రకమైన పిచ్చి'' అని సుకుమార్‌ అంటే
''అవును... పిచ్చే! ఎవరి పిచ్చి వాళ్ళకు ఆనందం'' అని జవాబొచ్చేది.
ఈ విషయంలో ఇద్దరూ కొన్నిసార్లు చాలా తీవ్రంగా పోట్లాడుకునేవారు.
''నేను చాలా అందంగా ఉన్నానని, నాకు బోల్డు పట్టుచీరలున్నాయని, అవన్నీ ఆ ఫోటోల్లో కనిపిస్తున్నాయని, అంత అందమైన భార్యకు ఆ భర్త కాకిముక్కుకు దొండపండులా ఉన్నాడని జనం అనుకుంటున్నారని మీరు కుళ్ళుకుంటున్నారు'' అనేది. ఆ మాట విని అతడు గొల్లున నవ్వేవాడు. ఆ నవ్వు ఆమెకు మరింత చిరాకు తెప్పించేది.
''నువ్వు అందంగా ఉన్నావా? నేను కాకిముక్కు, నువ్వు దొండపండువా?'' అన్న ధ్వని అతని నవ్వులో ఆమెకు వినిపించేది. ఇలా ఉండగా సుకుమార్‌ చెల్లెలు ప్రమీల పెళ్ళి డిసైడయ్యింది.
ఆ పెళ్ళి చాలా గ్రాండ్‌గానే జరిగింది. ఐదారుగురు ఫోటోగ్రాఫర్లు... వధూవరుల్ని వివిధ ఫోజుల్లో నిల్చోబెట్టి బోల్డు ఫోటోలు తీశారు.
తనను, సుకుమార్‌ను కూడా అలా నిల్చోబెట్టి ఫోటోలు తీస్తే బావుండునని సునందకనిపించింది. అతనితో ఈ విషయం ప్రస్తావిస్తే నోటికొచ్చినట్టు తిట్టేశాడు.
పెళ్ళి అయిపోయి అందరూ భోజనాలు చేశాక సుకుమార్‌ మిగతా చెల్లెళ్ళు, వాళ్ళ భర్తలు, సుకుమార్‌ వాళ్ళ అమ్మానాన్నలు అందరూ ఫోటోలు దిగడం మొదలెట్టారు. తమను ఎవరైనా ''మీరిద్దరూ రండి'' అని పిలవకపోతారా అని సునంద చాలా రెస్ట్‌లెస్‌గా, కాలుగాలిన పిల్లిలా ఎదురుచూసింది. కానీ ఆమెనెవరూ పిలువలేదు.
ఇక లాభం లేదని సునంద పెళ్ళికొచ్చినవాళ్ళ డ్రైవర్లకు భోజనాలు వడ్డిస్తున్న భర్త దగ్గరకే వెళ్ళి ''మీవాళ్ళందరూ ఫోటోలు దిగారు. మనల్నెవరూ పిలువలేదు. ఎంత ఘోరం... ఫోటోగ్రాఫర్లు వెళ్ళేటట్టున్నారు. మనం వెళ్ళి ఓ రెండు మూడు ఫోటోలు దిగుదాం రండి... దయచేసి తిట్టకండి. వెంటనే రండి'' అంది సునంద.
''పనిమీదున్నాను... ఒక అరగంటసేపు ఆగు. వస్తాను'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''అరగంట ఆగితే వాళ్ళు వెళ్ళిపోతారు. ప్లీజ్‌... రండి'' అంది సునంద.
''యేం వెళ్ళిపోరు... అరగంట కాదు. పావుగంటలో వీళ్ళకు డబ్బులిచ్చి వస్తాను... కొంచెం ఆగు'' అన్నాడు సుకుమార్‌. సునందకు ఫోటోలమీద ఉన్న పిచ్చి అతనికి తెలుసు. వెళ్ళకపోతే హర్ట్‌ అవుతుందని త్వరగానే ఆమెతో స్టేజిమీదకు వెళ్ళాడు.
ఫోటోగ్రాఫర్స్‌ కెమెరాలు సర్దుకుంటున్నారు. ఆ ఫోటోగ్రాఫర్స్‌లో శ్రీనివాస్‌ అనే ఫోటోగ్రాఫర్‌ అంటే సునందకు చాలా ఇష్టం. ఇదివరకు అతడు తీసిన ఆమె ఫోటోలు చాలా బాగా వచ్చాయి. ఇంకెవరు తీసినా అంత బాగా వచ్చేవి కావు అని ఆమె అనుకుంటుంది. శ్రీనివాస్‌ దగ్గరకు వెళ్ళి ''మా ఫోటోలు తీద్దువుగని రా శ్రీనివాస్‌!'' అంది సునంద.
''అయ్యో మేడమ్‌! మెమరీకార్డు ఇప్పుడే అయిపోయింది. అక్కడ శ్యామ్‌ ఉన్నాడు చూడండి... అతనితో తీయించుకోండి'' అన్నాడు శ్రీనివాస్‌.
''ఛీ! నీతోటే తీయించుకోవాలనుకున్నాను... ఇంకో మెమరీకార్డు లేదా?'' అంది.
''లేదు మేడమ్‌... సారీ... శ్యామ్‌ ఫోటోలు బాగా తీస్తాడు... నేను చెప్పనా?'' అన్నాడు శ్రీనివాస్‌.
''వద్దులే... ఎవరైతే యేం. శ్యామ్‌తోటే తీయించుకుందాం పద'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''వద్దు... నాకు ఫోటోలే వద్దు'' అంటూనే విసురుగా నడుచుకుంటూ అక్కడ్నించి వెళ్ళిపోయింది సునంద.
సుకుమార్‌ ఎంత ఆగమని బతిమాలినా ఆగలేదు.
భోజనం కూడా చెయ్యకుండా ఇంటికెళ్ళి, తన రూంలో పడుకొని భోరుమని యేడ్వసాగింది. ఎంతమంది వచ్చి బతిమాలినా, ''ఫోటోగ్రాపర్‌ను ఇంటికే తీసుకొచ్చాం... ఇప్పుడు ఎన్నంటే అన్ని ఫోటోలు దిగుదువుగానీ రా'' అని వాళ్ళ అత్తగారొచ్చి బతిమాలినా రాలేదు.
స్వయంగా సుకుమారే వచ్చి ''ఫోటోగ్రాఫర్‌ను మన ఇంటికే తీసుకొచ్చాను. రా... ఎన్నంటే అన్ని ఫోటోలు దిగొచ్చు'' అని చెప్పినా ఆమె రాలేదు. తిండి తినకుండానే పడుకుంది.
ఆ మర్నాడు త్వరగా లేచి, తన సూట్‌కేసు సర్దుకొని బయటకు వెళ్తూ ''నేను మా అమ్మదగ్గరకు వెళ్తున్నాను. తిరిగిరాను'' అని చెప్పి ఒక్కతే బస్‌స్టేషన్‌ దాకా వెళ్ళి బస్సెక్కి వాళ్ళ తల్లిగారింటికి వెళ్ళిపోయింది. ఆమె వెంటే తన స్కూటర్‌ తీసుకొని సుకుమార్‌ వెళ్ళినా ఆమె అతనికి కలవలేదు.
్జ్జ్జ
పదిరోజుల తర్వాత సునంద వాళ్ళ అన్నయ్య మోహనరావొచ్చాడు.
అతన్ని చూడగానే ''మీ చెల్లెలు యేమంటోంది మోహన్‌'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
మోహన్‌ వెంటనే జవాబు చెప్పలేదు.
''సమస్య కొంచెం సీరియస్‌గానే ఉంది బావా? 'వాళ్ళందరూ ఫోటోలు దిగారే కానీ తమను పిలువలేదని మీమీదా, వాళ్ళ అత్తమీద మా చెల్లెలుకు చాలా కోపమొచ్చింది. వాళ్ళు దిగుతున్నప్పుడు దాన్నికూడా పిలవొచ్చుకదా! చాలా హర్టయ్యింది'' అన్నాడు మోహన్‌ మొహం మాడ్చుకొని.
''కాపురం చెయ్యనంటోందా?'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''ఇంచుమించు ఆ ధోరణిలోనే మాట్లాడుతోంది''
''నేను అనుకోవడం యేమిటంటే ఫోటోల్లో తనను తను చూసుకోవాలన్న కోరిక జబ్బుకింద మారిందని. అదో రకమైన పిచ్చే... ఓ సైకియాట్రిస్టును సంప్రదిస్తే ఎలా ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
''సైకియాట్రిస్టు దగ్గరకు వెళ్దామంటే నాకు పిచ్చి లేచిందనుకుంటున్నారా అంటుందేమో'' అన్నాడు మోహన్‌.
''అంటుంది. ఈ దేశంలో మానసిక జబ్బుల్ని సైకియాట్రిస్టులను కన్‌సల్ట్‌ చెయ్యడం ద్వారా నయం చెయ్యొచ్చుననే ఇంగితజ్ఞానం చాలామందికి లేదు. సైకియాట్రిస్టు అనగానే పిచ్చిలేచినవాళ్ళను మాత్రమే అక్కడికి తీసుకెళ్తారు అనుకుంటారు. నాకు బాగా తెలిసిన సైకియాట్రిస్టు ఒకతనున్నాడు. అతని సలహా తీసుకుందాం...'' అన్నాడు సుకుమార్‌.
ఆరోజు సాయంత్రం వాళ్ళిద్దరు కలిసి సైకియాట్రిస్టు
డా|| శ్రీధర్‌ దగ్గరకు వెళ్ళారు.
వాళ్ళు సునందను గూర్చి చెప్పిందంతా విని ''ఆమెకు చీaతీతీషఱరరఱరఎ అనే జబ్బుంది. మనందరిలో కూడా ఈ జబ్బు ఉంటుంది. కానీ ఆమెలో ఇది తారాస్థాయికి చేరింది. 'నార్సిసిజం' అంటే యేమీలేదు, మన రూపాన్ని మనం అదేపనిగా చూసుకోవాలని కోరుకోవడం... మన ఫోటోల ద్వారా మనల్ని మనం అదేపనిగా చూసుకోవడం... మన ఫోటోల్ని మనం చూసుకోవాలన్న కోరిక మనందరిలోనూ
ఉంటుంది. నిజానికి మనలో మనల్ని చూసుకోవాలన్న గాఢమైన కోరిక లేకపోతే ఫోటోగ్రఫీకి ఇంత డిమాండ్‌ ఉండదు. కొందరిలో ఇది మరీ ఎక్కువైతే పిచ్చికింద మారుతుంది. ఒకసారి ఆమెను నా దగ్గరకు తీసుకురండి. ఆమె జబ్బును నయం చెయ్యటానికి ప్రయత్నిస్తాను'' అన్నాడాయన.
సైకియాట్రిస్టు దగ్గరకు వెల్దామని సునందతో అంటే ఆమె గయ్యిమని అరచిందట. చావనైనా చస్తానుగానీ సైకియాట్రిస్టు దగ్గరకు రానందట. నెలరోజులు గడిచాయి... మూడు నెలలు గడిచాయి. కానీ సునంద భర్త దగ్గరకు రాలేదు. సుకుమార్‌ ఆలోచించాడు. ఎంత ఆలోచించినా సమస్యకు పరిష్కారం దొరకలేదు.
సుకుమార్‌ మరోసారి అతని సైకియాట్రిస్టు ఫ్రెండ్‌ దగ్గరకెళ్ళాడు. అతడో సలహా ఇచ్చాడు.
ఆమె ఫోటోలను చాలా తీయించండి. ఫోటోగ్రాపర్‌కు చెప్పండి... ఆమె ఫోటోలు చాలా అగ్లీగా రావాలని. ఆ వికారంగా వచ్చిన ఫోటోలను ఆమెకు చూపించండి. వాటిని చూశాక తప్పకుండా ఆమెకు ఫోటోగ్రఫీ మీదున్న ఆ మోజు తగ్గుతుందనుకుంటాను. ఈ ప్లాన్‌ సక్సెస్‌ కావటం ఫోటోగ్రాఫర్‌ మీదనే ఆధారపడి ఉంటుంది. ఫోటోగ్రాఫర్లు తల్చుకుంటే చాలా వికారంగా వచ్చేట్టుగా కూడా ఫోటోలు తీయగలరు'' అన్నాడు సైకియాట్రిస్టు డా|| శ్రీధర్‌.
చివరకు సైకియాట్రిస్టు సలహా సక్సెసయ్యింది. చాలా వికారంగా ఉన్న తన ఫోటోలను చూసి సునంద ఇవి తనవేనా అని అనుమానపడింది. సునందవాళ్ళ అమ్మా, నాన్న, అన్నలు, అక్కలు... అందరూ సమఝాయించటం వల్ల సునంద మూడు నెలల తర్వాత మళ్ళీ భర్త దగ్గరకొచ్చింది. కావాలనే తన భర్త తననలా వికారంగా కనిపించేలా ఫోటోలు తీయించాడని కూడా ఆమె తెలుసుకుంది.
అప్పుడప్పుడు ఫోటోల విషయంలో వాళ్ళు తీవ్రంగా ఘర్షణ పడ్తూనే ఉన్నారు. ఆ ఘర్షణలు విడాకుల దాకా వెళ్తాయేమోనని కూడా సుకుమార్‌వాళ్ళ అమ్మానాన్నలు అనుకునేవారు.
ఒకసారి సుకుమార్‌ వెళ్ళి సైకియాట్రిస్టు శ్రీధర్‌ను కలిసి విషయమంతా చెప్పాడు. ''ఇలాంటి కొన్ని పిచ్చుల్ని మనం నయం చెయ్యలేం సుకుమార్‌! యూ హావ్‌ టు లివ్‌ వితిట్‌. మీరుకూడా పోనీరులే అని వదిలేయండి. మరీ సీరియస్‌గా తీసుకోకండి'' అన్నాడు డా|| శ్రీధర్‌.