అవిరామంలో...

పాయల మురళీక ష్ణ
9441026977

అంతపెద్దగుంపులో
నడుస్తున్న రెండు పాదాలు
ఎంత కళాత్మకంగా
ఒంటరితనాన్ని చేరదీసాయో
ఎవరికి తెలియదు

 నడుస్తూ నడుస్తూ
 ఒకవాకిలి దగ్గర
 ఓరగా చూపుల్ని ఎందుకు వదిలేసాయో
 కొందరికైతే తెలుసు

 తెరుచుకోబడే కిటికీ రెక్కశబ్దం లాంటి
 ఉదయాన్నే ముఖమ్మీద చిలకరించబడ్డ
 ముత్యపు చుక్కల పరిచయం లాంటి
 ఆ స్పర్శ..
చిట్టచివరి రాత్రి వెలుగు..
తొట్టతొలి ఉదయపు చీకటి..

పాదముద్రలపై బుసకొట్టే చూపులు
కంటకాల నాలుకల్ని బయటకి తీసాయి
ప్రశాంత వదనం మీద
మెల్లమెల్లగా చెరిగిపోతున్న చిరునవ్వు
తన్యతను శ్వాసించడం మొదలుపెట్టింది

ఏటికివతల
ఉమ్మెత్తపువ్వు క్రింద
జ్ఞాపకం మిగిలిపోయింది
చంపావతి నింపాదిగా నడుస్తోంది..
పాదాలు తెగిపడ్డా యుద్దం విరమించని వీరుడిలా...