నిన్ను నీవు గుర్తించడమే వెన్నెల ...

కవిత

- డాక్టర్‌ కత్తి పద్మారావు -9849741695

సూర్యుడు తన కిరణాలతో

భూమి పొరల్లోకి వెళుతున్నాడు

సూర్యుడు తన్ను తాను విస్తరించుకొనే కొలది

మనిషికి ఓ జీవన సంక్షోభం

అవును| అతడు తన్ను తాను తెలిసికోలేక పోతున్నాడు

విధ్వంసకునిగా మారాడు, అతడికి రాత్రిళ్ళు నిద్రలేదు

ఉన్నది పోతుందని ఆరాటం, లేనిది కావాలనే ఆశ

అతడు, పుత్ర వ్యామోహితుడు

కొడుకుని చూసుకొని మురిసిపోతాడు

కొడుకుకి అవినీతి పాఠాలు చెబుతాడు

కొడుకుకి హిపోక్రసి నేర్పుతాడు

అతన్ని ప్రశ్నించిన వారి గొంతు నొక్కుతాడు

వేల లాటీలను రోజూ ఝళిపిస్తాడు

అతనీ జీవితం ప్రతినాయకునిగా ప్రారంభమైంది

అతనెప్పటికీ నాయకుడు కాలేక పోతున్నాడు

నిజమే! ఉదయకాలం అల్పాహారం లేక

ఆ పిల్లవాడు సొడబడుతున్నాడు

లక్షల ఎకరాల్లో పండిన పంట

టన్నులు టన్నులు ఏమౌతుందో తెలియదు?

నీతికి, అవినీతికి మధ్యగీత చెడిపి వేశారు

విద్య వ్యాపార కుహరంగా మారింది

పిల్లలను చెట్లు చేమల నుండి దూరంచేసి

కోళ్ళఫారాల్లో కోళ్ళలా పెంచుతున్నారు

పేరా రాయడం రాకుండ వేలు ఖర్చు పెడుతున్నారు

ఇప్పుడు చదువు ఒక ¬దా! జ్ఞానం కాదు!

చదువు ఒక ప్యాషన్‌ షో

తన పని తాను చేసుకోవడం రాదు

తన శరీరం గూర్చి తనకు తెలియదు

ఎదుటి వాళ్ళకు ఎలా కనపాడాలనే ఆరాటం

రోజూ వస్తువులు కొనే వ్యసనం

నిన్నటిది రోత, ఈ రోజు మీద మోజు

మోజుతోనే జీవితం 'గతం' అవుతుంది

సృజనం లేదు, వీక్షణం లేదు

పునర్వీక్షణ లేదు, అన్వేషణ లేదు

పాతవస్తువుల్లో నైపుణ్యాన్ని చూడకుండానే

కొత్త వస్తువు తన మీద దూకుతుంది

ప్రతి వస్తువుకి ఒక నిర్మాణం వుంటుంది సుమా!

వస్తువు నుండి అనుభూతి రాదు

ఒక హాస్టల్‌ పిల్లవాడికి ఒక చాక్లెట్‌ ఇచ్చిచూడు

వాడు తింటున్నపుడు ఒక అనుభూతి వస్తుంది

ఒక తల్లిలేని పిల్లకు జడవేసి చూడు

నీకు ఒక ఫీల్‌ వస్తుంది

ఒక గుడ్డివానికి చెయ్యి అందించి

నడిపించు ఒక స్ఫూర్తి వస్తుంది

నీవు చేసే సేవలో నీ కొచ్చే అనుభూతి వస్తువు నుండి రాదు

ప్రపంచం నీ ముందు మార్కెట్టును పరిచింది

నిన్ను నీవు చూసుకొనే అద్దాన్ని

అది నీకివ్వలేక పోయింది, నీ కోసం నీకు 'స్పేస్‌' లేదు

ఒక గాఢత లేదు, ఒక పునర్వీక్షణ లేదు, ఒక వివేవచన లేదు

నీలో ఎంతో భావసముచ్ఛయం వుంది సుమా!

దాన్ని తవ్వితీసి ప్రపంచానికి నీవే అందించు

నీవు కొన్ని మాటల మధ్య బ్రతుకుతున్నావు

మాటలు రోజూ మారుతున్నాయి

మార్కెట్‌ ప్రచారం చేస్తున్న మాటల్లో

పసలేదు, రుచిలేదు అందులో వంచన వుంది

ఆ మాటలు నిన్ను ఉత్తేజ పరుస్తున్నాయి

నీ శరీరాన్ని కదిలించడానికి కూడా

వాళ్ళు యంత్రాలే కనిపెట్టారు

నిన్ను సూర్యుణ్ణి చూడనివ్వడం లేదు

నిన్ను వెలుతరనే చీకటికిలోకి నెట్టారు

నీవు పబ్బులో రాతంత్రా వెలుతురులో ఎగిరావు

అందుకే పగలు నీవు చీకటిని కోరుకొంటున్నావు

శ్రమ జీవిని చూడు ఆమె పత్తి తీసింది, వరి నాటేసింది

మట్టి మోసింది రాత్రి నిదురించింది

ఆమె పగటి వెలుగును చూడగలుగుతుంది

అవును! ప్రకృతే ఓ సంపద నీకు నీవే ఒక భావజాలగనివి

ప్రకృతిని గుర్తించు, నిన్న నీవు కూడా గుర్తించు

అప్పుడు నీవు ఆకాశమంత ఎదుగుతావు

నీకు నీవు కొంత టైముంచుకో

నీవు నీ దగ్గరున్న వస్తువులన్నింటి కన్న ఉన్నతమైనదానివి

వస్తు వ్యామోహం వ్యసనపు ఊబి

నీ గుణాలకు రూపం ఇవ్వు, నీ ప్రతిభలకు వన్నెనివ్వు

ఆ చెట్టు  రోజు పూలు పూస్తుంది, పరిమళాలు వెదజల్లుతుంది

రెండు సూర్య కిరణాలు రెండు చుక్కల నీటితో

అది సజీవంగా వుంది ప్రపంచ విజేతలంతా

తమను తాము గుర్తించిన వారే

నీ విజయ గమనాన్ని నిర్దేశించు

నిన్ను నీవు గుర్తించడమే వెన్నెల