స్వేచ్ఛా సరిహద్దు

కవిత

- వైష్ణవిశ్రీ - 8074210263

రాత్రి నిద్రెందుకో గతాన్ని తోడుతుందెప్పుడూ
అందమైన అబద్దంతో  మోసగించటం చేతకాదు కాబోలు

అప్పుడే తెగిపడిన పక్షిరెక్కల శబ్దం
చెవిని తాకక ముందే
గుండెలో గునపాలు దిగుతాయి

కలత నిద్రకు ఉలిక్కిపడిన  కళ్లు టపేలున తెరుచుకుంటాయి
పసిపాప లేలేత పాదాలు పరుగులు తీయలేక అలసిపోతాయప్పుడు

పచ్చని చెట్టొకటి ఉరితీయబడిందనటానికి సూచనగా
పక్షి గూడు చెదిరి
పిల్లలన్నీ తలా దిక్కుకు విసిరేయబడతాయి
దేశం గుండె  బద్దలైనట్టుంది
నగ్నశరీరాన్ని మోయలేక మోస్తోందిప్పుడు

అంకెల్ని గుచ్చే గడియారంలో రేయింబగళ్ళ ముళ్ళు రెండూ
గోడ మీదే ఆరు కాలాల్ని ఆరగించుకుంటాయి
పసిపాప లేలేత పాదాలతో పోటీపడుతూ

నా నిద్ర రాని రాత్రి తెల్లారట్లేదని
నేను కలల్ని జోకొడుతుంటాను
నిద్రమత్తును విడిచిన దేశ మిప్పుడు
స్వేచ్ఛా సరిహద్దును ముద్దాడుతోంది
వందేమాతరమంటూ...