సామాజిక పోరాటంలో సమగ్ర ద ష్టి

తెలకపల్లి రవి

 ప్రొఫెసర్‌ కంచ ఐలయ్య పుస్తకంలో అధ్యాయం పునర్ముద్రణపై ప్రకంపనాలు ఈ కోవలోనే వున్నాయి. ఆ పుస్తకాన్ని నిషేధించాలని, ఐలయ్యను ఉరి తీయాలని బాధ్యత గల శాసనకర్తలే మాట్లాడ్డం దారుణం. తన ఫోటోను కాళ్ల కింద వేసి తొక్కడం మరో అఘాయిత్యం. ఏదైనా నచ్చని వాటిని ఖండిస్తూ తమ వాదనలు చెప్పొచ్చు, రాయొచ్చు. అంతేగాని ఆ రచయితపై దాడి చేయడం అప్రజాస్వామికం.

మహా రచయిత కొడవటిగంటి కుటుంబ రావు ఏడెనిమిది దశాబ్దాల కిందటే 'కులం గాడి అంత్యక్రియలు' అంటూ ఒక కథ రాశారు. కాని ఇప్పటికీ మానని గాయంలా కులం భారతీయ సమాజాన్ని పట్టి పీడిస్తూనే వుంది. కుల తత్వాల ప్రకోపంతో పాటు మతాల మధ్య మంటలు పెట్టే రాజకీయాలు నడుస్తున్నాయి. కుల మత తత్వాలు జంట భూతాల్లా వెంటాడుతున్న వాస్తవాన్ని గుర్తించిన వారెవరైనా ఆచితూచి మాట్లాడాలి. ఇలాంటి సందర్భాల్లో ఏ పక్షమైనా అవకాశవాద రాజకీయాలకో లేక వ్యక్తిగత ప్రచార లంపటానికో పాల్పడితే పరిస్థితి మరింత దిగజారుతుంది. వైశ్యులకు సంబంధించి ప్రొఫెసర్‌ కంచ ఐలయ్య పుస్తకంలో అధ్యాయం పునర్ముద్రణపై ప్రకంపనాలు ఈ కోవలోనే వున్నాయి. ఆ పుస్తకాన్ని నిషేధించాలని, ఐలయ్యను ఉరి తీయాలని బాధ్యత గల శాసనకర్తలే మాట్లాడ్డం దారుణం. తన ఫోటోను కాళ్ల కింద వేసి తొక్కడం మరో అఘాయిత్యం. ఏదైనా నచ్చని వాటిని ఖండిస్తూ తమ వాదనలు చెప్పొచ్చు, రాయొచ్చు. అంతేగాని ఆ రచయితపై దాడి చేయడం అప్రజాస్వామికం.

హిందూ సమాజంలో కుల వివక్ష, పీడన కఠోర వాస్తవాలనేది ముందుగా ఎవరైనా అంగీకరించాల్సిన అంశం. అగ్రకులాలుగా చెప్పుకున్నవారు కిందివారిపై అణచివేత, ఆధిపత్యం సాగించిన మాట పచ్చి నిజం. పూర్వీకుల అప్పులు సంక్రమించినట్టే ఈ తప్పులపై విమర్శలు కూడా మోయడానికి సదరు తరగతుల వారసులు సిద్ధపడవలసిందే. ఇప్పటికీ ఆ కులతత్వాలున్నవారు వాటికి సమా ధానం చెప్పుకోవాలి. లేనివారు విమర్శకులతో గొంతు కలపొచ్చు. మరో వైపున కుల వివక్షపై పోరాడేవారు, పోగొట్టాలనుకునేవారు అన్ని కులాల లోని సహ ద యులతో విశాల ఐక్యత పెంపొందించాలి తప్ప కొన్ని కులాలను రెచ్చగొట్టేలా వ్యవహరించకూడదు. గాంధీజీని 'చతుర్‌ బనియా' (తెలివైన కోమటి) అని వర్ణించిన అమిత్‌ షాలా చేయకూడదు.

ప్రస్తుత వివాదం పూర్వాపరాల్లోకి వెళితే-2011 నవంబరులో ఎమెస్కో సంస్థ ప్రచురించిన 'హిందూ మతానంతర భారత దేశం' అనే ఐలయ్య పుస్తకంలో 13 అధ్యాయాలున్నాయి. ఇందులో 11 అధ్యాయాలు కులాలకు ఆయన ఇచ్చిన వర్ణనలు... గిరిజనులు ఉచిత ఉపాధ్యాయులు, మాదిగలు బడుగు వర్గ శాస్త్రజ్ఞులు, మాలలు ఉత్పత్తి సైనికులు, రజకులు బడుగువర్గ స్త్రీవాదులు, క్షురకులు సామాజిక వైద్యులు, యాదవులు మాంసం పాల ఆర్థికవేత్తలు, గౌడ-కంసాలి-కమ్మరి-కుమ్మరి-వడ్రంగి మొదలైన కులాల వారు అజ్ఞాత ఇంజనీర్లు, శూద్రులు (అంటే కాపులు, రెడ్లు, కమ్మ తదితరులు) ఆహార ఉత్పత్తిదార్లు, కోమట్లు సామాజిక స్మగ్లర్లు, బ్రాహ్మణులు ఆధ్యాత్మిక నియంతలు, ఇక ఆ తర్వాత భారత దేశంలో ఇప్పటి వరకూ రూపుదిద్దుకున్న మేధా ప్రపంచం 'ఇంటలెక్చువల్‌ గూండాలు' అనే శీర్షికతో కొట్టిపారేశారు. రాజకీయ పాలనా రంగాలలో ఫెడరల్‌ వనరుల మీద బ్రాహ్మణ వైశ్య శక్తులు పెత్తనం చలాయిస్తుంటే రాష్ట్ర స్థాయిలో కమ్మ, రెడ్డి, పటేల్‌, జాట్‌, మరాఠా వంటి అగ్రవర్ణ శూద్రులు అధికారాన్ని నియంత్రిస్తున్నారని సిద్ధాంతీకరించారు. భారత దేశంలో రాజకీయ నాయకత్వం దాదాపుగా మొత్తం ఇదే శక్తులతో ఇదే నేపథ్యం వున్న వారితో నిండిపోయిందన్నారు. కమ్యూనిస్టులతో సహా అందరిపైనా ప్రతికూల వ్యాఖ్యలు ఆ పుస్తకంలో అనేక చోట్ల చూస్తాం. కొన్ని అంశాలు ఎంత అశాస్త్రీయంగా వున్నాయంటే క ష్ణుడు రాసిన గ్రంథాన్ని (భగవద్గీతను) బ్రాహ్మణీయ శక్తులు కచ్చితంగా తిరగ రాసి వుంటాయని వూహిస్తున్నారు.

ఆది కాలం నుంచి ఆధునిక కాలం వరకూ మొఘలులు ఆంగ్లేయుల పాలనా కాలంతో సహా కుల వ్యవస్థ కొనసాగుతున్నదంటే దోపిడీ రాజ్య ప్రయోజనాలను అది కాపాడుతున్నది గనకనే. కాని కులాల పుట్టుక పరిణామం గతంలో వర్తమానంలో వాటి పాత్ర వంటి వాటిపై సమగ్ర పరిశీలన లేకుండా వ్యక్తిగత అనుభవ వాదంతో సాధారణ సూత్రీకరణలు చేస్తే సరిపోదు. 'ఉత్పత్తి ప్రాథమిక దశలో వర్గమే కులం' అని డి.డి.కోశాంబి అన్నారు. సుదీర్ఘ పరిణామ క్రమంలో దేని నిర్దిష్టతలు దానికి వున్నాయనేది వాస్తవం. అలాంటి చర్చ చాలా సార్లు జరుగుతూనే వుంది. ఆ విధంగా చూస్తే నేటి ప్రపంచీకరణ దశ నాటికి కులం ఏఏ మార్పులకు లోనైంది? ఉదాహరణకు శూద్రులను చదువుకోరాదని నిషేధించిన సమాజంలో ఐలయ్య షెపర్డ్‌ ప్రొఫెసర్‌ ఎలా కాగలిగారు? ఆయన తన పుస్తకంలో శూద్రులలో అగ్రవరా?లు వున్నట్టు చెప్పడానికి నేపథ్యం ఏమిటి? వివిధ కులాలలో పైకి జరగడం (ఊర్ధ్వ చలనం) కిందకు జారడం (అథ: పతనం) ఏ మేరకు జరిగింది? మధ్యంతర కులాలలో మార్పులేమిటి? ఇన్నేళ్ల రిజర్వేషన్ల తర్వాత కూడా దళిత వర్గాలు ఎందుకు అసమానతలకు, అమానుషాలకు గురవుతున్నాయి? అగ్రవరా?లుగా చెప్పబడే వారిలోనూ పేదరికం ఎంత వుంది? అన్ని కులాలలోనూ మహిళలపై వివక్ష ఎందుకు కొనసాగుతూనే వుంది? ఇవీ ఇలాంటి ఇంకా అనేక ప్రశ్నలు వేసుకోవాలంటే చరిత్రనూ, ఆర్థిక సాంస్క తిక అంశాలను మేళవించి చూడాలి. భూమి-ఉపాధి వంటి వాటితో దానికి వున్న పీటముడిని విప్పడం ఇంకా ముఖ్యం.

వైశ్యులనే తీసుకుంటే ఉత్పత్తిదారులుగానూ వ్యాపారులుగానూ ఆయా దశల్లో పాత్రలు పోషించారు. 'శూద్రుల శ్రమ, వైశ్యుల పన్నులు రాజ్యాన్ని బతికించాయి' అని చరిత్రకారులు రాశారు. వారు సామాజిక స్మగ్లర్లనో లేక వారిది పాపిష్టి పెట్టుబడి అనో అంటే అది ఆ ఒక్క కులానికే వర్తించే విషయం కాదు. అతి పవిత్రమైన పెట్టుబడి ఎక్కడైనా ఎవరి దగ్గరైనా వుందేమో తెలియదు. పెట్టుబడి ఎప్పుడూ చెమట, రక్తంతో తడిసే వుంటుందనేది నానుడి. దేశ సంపదలో 58 శాతం కలిగి వున్న ఒక్క శాతం సంపన్నులను గుత్త కుబేరులుగా గాక కోమట్లుగా ముద్ర వేయడం వల్ల జరగాల్సిన పోరాటం దారి తప్పడమే అవుతుంది. జిఎంఆర్‌నో అంబానీనో కార్పొరేట్లుగా గాక వైశ్య ముద్రతో చూపించడం అంటే ఆర్థిక విశ్లేషణను విస్మరించడమే అవుతుంది. చిల్లర వ్యాపారంలో ఎఫ్‌డిఐల ప్రవేశంతో చితికిపోయే చిరు వ్యాపారిని లేదా జిఎస్‌టి భారానికి గుడ్లు తేలేసే వర్తకులు కూడా పోరాటాలు నిరసనల్లో పాల్గొంటున్న సందర్భం ఇది. ప్రజాస్వామిక శక్తులు చేసే వాదన ఇలాంటి సమైక్య పోరాటాలకు దోహదపడేలా వుండాలి.

హిందూమతంలో వివక్షపై అమానుషాలపై పోరాడ్డం వేరు, మతాల మంచి చెడ్డల మధ్య తీర్పులు చెప్పడం వేరు. ఆది బౌద్ధాన్ని పక్కన పెడితే ఏ మతంలో వుండే లోపాలు, పాపాలు వాటికి వున్నాయి. ప్రత్యేకతలూ వుండొచ్చు. అది వేరే చర్చ. ఇప్పుడు కావలసింది మత సామరస్యం. రాజకీయాల నుంచి మతాలను దూరంగా వుంచడం. కాని ఉదార ప్రజాస్వామ్య విధానాలను అనుసరించినందువల్ల క్రైస్తవ ప్రపంచం నేడు అత్యంత శక్తివంతమైందిగా ఆవిర్భవించిందని ఐలయ్య చేసే ప్రశంస సామ్రాజ్యవాద రక్తసిక్త చరిత్రను మరుగు పరుస్తుంది. ఇంగ్లీషు భాషకు ప్రాబల్యం ఇచ్చింది వలసాధిపత్య ఫలితమే. ప్రపంచమంతటినీ వలసాధిపత్యానికి లోను చేసిన ఇంగ్లాండు అనుసరించిన మతం శక్తి దాయకమనీ, విముక్తి సాధనమని ఆయన చెప్పే దాంట్లో ఔచిత్యం లేదు. ఇంగ్లీషు వస్తే చాలునని, తెలుగులో గాక ఇంగ్లీషు మీడియమైతే హఠాత్తుగా అభివ ద్ధి జరిగిపోతుందని చెప్పడం వూహాజనితం, స్వీయాత్మకం తప్ప శాస్త్రీయం కాదు. హిందూత్వ పేరిట మతతత్వ రాజకీయం తిష్ట వేసుకుంటే హిందూ మతం మరణ శయ్యపై చేరిందని ఐలయ్య సూత్రీకరిస్తున్నారు. హిందూ మతానంతర జోస్యాలు చెబుతున్నారు. పుంఖాను పుంఖాలుగా హిందువులు క్రైస్తవంలో చేరిపోతున్నారని ఆయన చెప్పే మాట హిందూత్వ శక్తుల ప్రచారంతో అచ్చంగా సరిపోతుంది. ఇది వాస్తవాలతో పొసగదు. పైగా హాని చేస్తుంది.

కనుక శ్రమ జీవుల పట్ల పక్షపాతాన్ని ఆహ్వానిస్తూనే మొత్తంపైన ఐలయ్య పరిశీలన పాక్షికమైనదని చెప్పవలసి వుంది. పైగా అది ఇప్పుడు జరగాల్సిన విశాల పోరాట ఐక్యతకు విఘాతం కలిగించే అవకాశం వుంది. పాలక వర్గాలు ఈ పుస్తకంపై వచ్చిన విమర్శలకు అవసరాన్ని మించి స్పందిస్తున్నాయంట, స్వాములు రంగ ప్రవేశం చేసి రెచ్చిపోతున్నారంటే అందుకోసమే. అందుకే ప్రజాస్వామిక వాదులు అప్రమత్తం కావాలి. ఈ నాడు అన్ని కులాలలోనూ అత్యధికులు ఆర్థికంగా చితికిపోతున్నారు. అందులోనూ అణగారిన వర్గాలు మరింత నష్టపోతున్నాయి. అందుకే ప్రొఫెసర్‌ ఐలయ్యపై దాడులను ఖండిస్తూనే ఈ మొత్తం సమస్యను సమగ్రంగా చూడటం అవసరం. మతం మార్కెట్‌ జట్టుకట్టిన ప్రపంచీకరణ ఘట్టంలో ఆర్థిక సామాజిక సమానత్వంకై పోరాటాల మేళవింపు జరగాల్సిందే.