కవితలు

ఎలా?

రాయపాటి శివయ్య - 9885154281

మా ఊరు
ఈ.రాఘవేంద్ర
- 9494074022

 

 

ఎలా?
రాయపాటి శివయ్య
9885154281

నేనిట్లా
ద్రవించలేని కఠినశిలగా
వథాగా పడివుంటే ఎలా?
ప్రాణం పోసుకొని మనిషనిపించుకున్నాక
పదిమందికి బాసటగా నిలవకపోతే ఎలా?
మంచిని విత్తుగా గుప్పిట పట్టి
సంఘక్షేత్రంలో విత్తకపోతే ఎలా?
ఉరకలెత్తే గాలిని శ్వాసించే నేను
గుండెల్ని కదిలించే తడివున్న
ఒక జీవద్భాషను సష్టించకపోతే ఎలా?
సాంద్రమైన ఒక మాటను నాటి
మనిషిని మనిషిని కుట్టి
అనుబంధపు పరిమళాలు
వెదజల్లక పోతే ఎలా?
పదును మొనలున్న
ఒక పదమో, పద్యమో విసిరి
విశ్వాన్ని కొత్తగా
వికసింపజేయకపోతే ఎలా?

సలసల మరిగే చారెడు అక్షరాలు ధారగా పోసి
లేలేత పత్రాల ఎద లోతుల్లోనూ,
సుతారమైన పూల నరాల్లోనూ పిడికిలెత్తే నినాదాలు పండించకపోతే ఎలా?
ఒంటరై కృంగిన ఎదలో ఉత్తేజం నింపేందుకు
తన లోతట్టు సరస్సులోనే దాగిన విశ్వాసపు ఊటను తోడిపోయకపోతే ఎలా?
ఎప్పుడూ నా స్వార్థపు ఊబిలోనే చిక్కుబడిపోకుండా
సమాజ హదయాంతరాల్లోకి తొంగిచూసి
మంచి చెడులను పరామర్శించకపోతే ఎలా?
గుండెల్లో గూడుకట్టుకున్న జడత్వపు గుట్టల్ని బద్ధలుకొట్టే చలనకిరణాలు ప్రసరించకుండా
శూన్యాన్ని మోస్తూ వట్టిబొమ్మలా తొలగిపోతే
నేనింతా నిరర్థకచిహ్నమై
పిడికెడుమట్టిగా మిగిలిపోవడమే.

 

మా ఊరు
 ఈ.రాఘవేంద్ర
- 9494074022

ఊరికి దూరంగా జరిగాక
ఊర్లోని ప్రతీది అపురూపమైన జ్ఞాపకంగా
గుచ్చుకుంటున్నది

ఏరు, చెరువు, బడి, పీర్లగుడి
కట్టకింది బావి, దద్రం, చింతోపు
పులగారిదిన్నె
గాజులరామన్న తోట
కలివికాయల చేను
క్రికెట్‌ మైదానమైన మడికట్లు
ఊరిచెట్టుకు విచ్చుకున్న కొమ్మలు
ఆ రెమ్మరెమ్మల్లో రెక్కలల్లార్చుకుంటూ పిట్టలుగా
గూళ్ళుకట్టుకున్న
తియ్యని అనుభూతులు ఎన్నో

ఊరికి
కాలానికి
కొంచెం దూరం నడిసొచ్చాక
బాల్యం
జ్ఞాపకాలదొంతరల్లో
బిందువులు బొట్టుబొట్టుగా
మదిలోకి రాలుతుంటాయి

ఆనేల
గాలి
నీరు
జ్ఞాపకాల్లాగే మనతో
మెలకువగా నడుస్తుంటాయి

చెట్టుని నీడను చేసుకున్నవాడికి
ఇల్లు విలువ తెలుస్తుంది
మట్టిని తల్లిగా కొలిచేవాడికి
ఊరివిలువ కనపడుతుంది

ఊరంటే నాలుగిండ్లు నాల్గురోడ్లు కాదు
మనతో అందరినీ
అందరితో మనల్ని
మనతో మనల్ని పెనవేసుకున్న
ఆత్మీయతానుబంధాల గుడి