సుఖము సురక్షితం .. మీ ప్రయాణం కథలు

నచ్చిన రచన

- ఎస్‌ వి ఆర్‌ కష్ణా రావు - 9491037422

కొన్ని దశాబ్దాలు వెనుక ప్రయాణంలో జరుగుతున్న ఆలస్యాన్ని చూసి ''నీవు ఎక్కాల్సిన రైలు ఓ జీవితకాలం లేటు'' అని ప్రముఖ సాహితీవేత్త ఆరుద్ర రైల్వేలపై వేసిన వ్యంగ్యాస్త్రం. కానీ నేడు....నేటి ఆధునిక యుగంలో శాస్త్ర, సాంకేతిక రంగాలు పురోగమించాక, డిజిటల్‌ యుగంలో మన జీవన వేగం పెరిగిన తర్వాత రైల్వే వ్యవస్థలో వచ్చిన మార్పులు, సౌకర్యాలు, రాయితీలు, ప్రయాణికులకు ముందస్తు సూచనలు, జాగ్రత్తలతో మనల్ని మన గమ్యాలకు సురక్షితంగా చేరుస్తూ మనజీవితంలో రైలు ప్రయాణం అంతర్భాగమై పోయింది.


రైల్వేలో ఉద్యోగైన రచయిత్రి డాక్టర్‌ దుట్టా శమంతకమణి ''రైలుబండి కథలు అనే సంకలనం'' ముప్పై కథలతో తీసుకువచ్చారు. ఈ ముప్పది కథలు మనల్ని పట్టు సడలకుండా చదివిస్తాయి. కథల్లో మమేకం చెందుతాం. మనసుల్ని స్పశించి, మంచి అనుభూతిని .కలిగిస్తాయి. ఇవి కల్పిత కధలు కావు, వాస్తవ పరిశీలన, ప్రత్యక్ష అనుభవం నుండి వెలువడిన వాస్తవ గాధలు. ఎదగడం అంటే మర్రి చెట్టులా కాదు రావి చెట్టులా జ్ఞానోదయం అంటారు రచయిత్రి ఓ కధ లో. ఈ సంకలనం చదివిన ప్రతీ ఒక్కరూ అటువంటి తప్తి చెందుతారు.
ఈ రచయిత్రిలో గల సామాజిక స్పహ, సామాజిక బాధ్యత, ఉద్యోగ నిర్వహణలో అంకిత భావం ''రైలు బండి కథలు'' రాయించింది ఏమో అని అనిపిస్తుంది ఈ సంకలనం ఆసాంతం చదివిన తర్వాత. ఇందులో రైల్వే వ్యవస్థ పుట్టుపూర్వోత్తరాలు, రైలు గుండె చప్పుడు, నాడు-నేడు వ్యవస్థలో జరుగుతున్న మార్పులపై ఆవేదన, ఉద్యోగ బందాలలో గల మానవీయ సంఘటనలు, రుగ్మతలు, అలాగే ప్రయాణికుల పట్ల తపన, వారికి మార్గదర్శకత్వం, రైలు ప్రయాణంలో ఏర్పడిన సంబంధ బాంధవ్యాలు, ఉద్యోగులు, ప్రయాణిలు ప్రవర్తించే తీరు ఇంకా అనేక సంఘటనలు, అనేక అంశాలు ఈ కథలలో గోచరమవుతాయి. దేశ జనాభాలో రైలు ఎక్కని వారంటూ ఉండరు అని అనుకోవచ్చు. రైలు ఎక్కే ప్రతి ప్రయాణికుడు '' రైలు గుండె చప్పుడు ''అనే కథ తప్పక చదవాల్సిందే. మనకు తెలియని అనేక విషయాలు దగ్గోచరం అవుతాయి. ఆశ్చర్య పోతాం కూడా.
బలమైన వ్యక్తిత్వం ఉన్న ఇద్దరు వ్యక్తులు కలిసి బతకాలంటే ''ఆశయం'' వారిని నడిపించాలి. ఈ దశలో 'సమాజం పట్ల నిబద్ధత' మనకు ఉన్నంతలో సాటి వారికి సేవ చేయాలన్న ధ్యాస ఉండాలని 'ఆలంబన' కథలో స్పశిస్తారు.
రైలులో మానవ సహజ అవసరాలు తీర్చుకుంటూ పరిసరాల శుభ్రత పట్ల కాస్తంత విచక్షణ లేక పోవడం, నీళ్లున్నా సరిగ్గా ఉపయోగించడం రాని మనుషులు ఎప్పుడు తెలుసుకుంటారని ఓ పాత్ర ద్వారా సందేహం వ్యక్తపరుస్తారు. నిజమే మరి. మన ఇంటిని చూసుకున్న విధంగా మనం ప్రయాణించే ప్రజావాహనాలను భావించం. రైల్వే వ్యవస్థలో ప్రతి విభాగం ఔట్సోర్సింగ్‌ చేసేస్తూ అందిన ప్రతి వ్యవస్థను ప్రైవేట్‌ పరం చేయడం పట్ల ''పయనం''అనే కథలో ప్రభుత్వాలు సామాజిక బాధ్యత నుండి తప్పుకోవడం పట్ల తీవ్రమైన ఆవేదన వ్యక్తపరుస్తారు.
మరో కధ 'వైకుంఠపాళి' లో గతంలో తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులు, సమాజం త్రికోణంలా ఉండి విద్యార్థుల్ని రక్షించేది. నేడు అంతర్జాలం ద్వారా ప్రజలకు సౌకర్యం కలుగుతున్నప్పటికీ, విద్యార్థి దశలో అంతర్జాలం దుష్ప్రభావం కలుగజేయడం, మీడియా సైతం చెడు మార్గాలకు ప్రేరణ అవుతుండడటాన్ని ఈ కథలో చిత్రించారు. విద్యా వ్యవస్థలో వస్తున్న మార్పులను చూసి కలత చెందిన హదయంతో ఈ కథలో రచయిత్రి తన అసంతప్తిని వ్యక్తపరిచారు.
ప్రేమించుకున్న జంట కలసి జీవితాన్ని పంచుకోవాలి అలా కానప్పుడు గతాన్ని మర్చి పోవాలని 'నిరీక్షణ' కథలో సుమ పాత్ర ద్వారా చెబుతారు. మనం వెళుతున్న ఈ రైలు చీకటిని చీల్చుకుంటూ గమ్యం వైపు ముందుకు నడుస్తుంది వెనక్కి వెళ్లడం లేదు జీవితం కూడా అంతే అని రచయిత్రి వ్యాఖ్యానిస్తారు. భూమి సూర్యుని చుట్టూ తిరుగుతున్నట్లు మానవీయత చుట్టూ తిరగాల్సిన కుటుంబ బంధాలు, అనుబంధాలు, అనురాగాలు, మమతలు వీటికన్నా ఆర్థిక వ్యవహారాల చుట్టూ మాత్రమే తిరుగుతున్నాయని 'ఆసరా' కథలో బోగీలు తుడిచే కుర్రాడి గురించి భార్య భర్తల మధ్య సంభాషణలు మన కళ్ళకు కట్టినట్లుగా కథ ఉంటుంది.
12 జీవనదులకు రొటేషన్‌ మీద సంవత్సరానికో పుష్కరం అంటే నది స్నానానికి మరో నది స్నానానికి మధ్య పాపాలు చేయండి ఈ స్నానంతో పునీతం కండి అంటూ ఈ వైజ్ఞానిక కాలంలో ప్రభుత్వం ప్రజలను మూఢనమ్మకం వైపు ప్రోత్సహిస్తుందని 'మరణమే జననం' అనే కథలో దీనిని తన ప్రగతిశీల దక్పథంతో తూర్పార పడతారు. ఈ కథలోనే మంచి స్నేహితుడు లేకున్నా బతకవచ్చు కానీ మంచి పోరుగు లేకపోతే కష్టం. జీవితంలో చిన్న చిన్న విషయాలే మనసుకు హాయినిస్తాయి. వాటి విలువ తెలియని వారి సమక్షంలో జీవితం నరకప్రాయం అవుతుందని మానసిక ఉపశమనం కలిగినట్లుగా ఆ కథ ఉంటుంది.
తప్త హదయం కథలో మనిషికో స్నేహం - మనసుకో దాహం లేనిదే జీవం లేదు. జీవితం కానేకాదు. మమతనే మధువు లేనిదే చేదు.మనకే మనకేం కావాలో తెలుసుకునే లోపల ఎవరు ఉన్నా లేకున్నా ....జీవితం గడిచిపోతుంది. బతుకుతాం... అంతే. జీవించలేము ., అని సందేశాత్మకంగా కథను తీర్చిదిద్దారు. ఎన్ని వ్యాపకాలు ఉన్నా మనిషికి మనిషి తోడు పక్కన ఉంటేనే - అసలైన తోడు. మధ్యలో ఏర్పడే ముడులు గట్టి బంధాలను ఇవ్వవు అని తన 'ఆట విడుపు' కథలో దాంపత్య జీవితం మర్మాలను నర్మగర్భంగా కథలో పాత్రల ద్వారా తెలియజేస్తారు.
రచయిత్రి జనవరి 2016 నుండి జూలై 2018 వరకూ ప్రతీ నెల ఒక కథ రాస్తూ 31 కథలను రేపటి కోసం అనే పత్రిక కోసం రాశారు. ఇవన్నీ కూడా ధారావాహికగా ఆ సంచికలో ప్రకటితమైనవి. వాటిలో ఒక కథను తప్పించి నేడు ''రైలుబండి కథలు అనే కథా సంకలనం'' 30 కథలతో పాఠకలోకానికి అందుబాటులోకి తెచ్చారు. వీరి సాహితీ ప్రయాణాన్ని ''పయనం వెనుక ప్రయాణం'' అని ముందు మాటలో పేర్కొన్నారు. ప్రముఖ నటుడు, రచయిత అమరజీవి రంగనాథ్‌ గారికి ''ఈ రైలు బండి కథలను'' అంకితం చేశారు.
ఈ సంకలనం చదవటంవలన మనలో రవఅషవ శీట ష్ట్రబఎశీబతీ పెరుగుతుంది అంటే అతిశయోక్తి కాదు. దేశీయ భాషలులోకి అనువాదం పొందే అర్హత ఉన్న కథల సంపుటి ఇది. సర్వేజనా పుస్తక పఠన ప్రాప్తి రస్థు.