మట్టికాదు మనిషి

- కళ్ళేపల్లి తిరుమలరావు 9177074280

ఆ పట్నంలో ప్రధానమైన ప్రాంతాలలో అది ఒకటి. విద్యా, వైద్యం, రవాణా అన్ని సౌకర్యాలు అందుబాటులో
ఉండే ప్రాంతం అది.
ఆ ప్రాంతంలోని ప్రధాన రహదారి, దాని నుండీ పోయే ఉపరహదారి - రెండిటి మధ్యన ఉంది. ఆ ఆరుసెంట్ల స్థలం. దానిలో వాడకుండా వదిలేసిన రెండు గదుల రేకుల ఇల్లు ఉంది.
అది వడ్రంగి రమణయ్య ఇల్లు. రమణయ్య నలభై సంవత్సరాల కిందట పక్కనున్న చిన్న పల్లెటూరి నుండీ ఆ పట్నానికి వచ్చాడు.
అతనికి వడ్రంగం పని తప్ప ఏమీ తెలియదు. ఆ పని మీదే ఆ స్థలం కొన్నాడు. ఆ చిన్న ఇల్లు కట్టుకున్నాడు.
అతని ఇద్దరు కొడుకులూ అక్కడే పుట్టారు. పెద్దకొడుకు రంగారావు తండ్రిలాగా వడ్రంగం పని నేర్చుకున్నాడు. రెండో కొడుకు నాగరాజు మోటారుసైకిళ్ళ రిపేరు పని నేర్చుకున్నాడు.
ఇద్దరికీ పెళ్ళిళ్లు చేశాడు రమణయ్య.
కొడుకులు, కోడళ్ళు, తను, తన భార్య ఉండగలిగేంత ఇల్లు కాదది. మరి రెండు గదులు కట్టించే ఆర్థిక స్థోమత రమణయ్యకు లేదు.
రెండు గదులు కట్టుకుని అక్కడే ఉండమని కొడుకులతో చెప్పాడు. రంగారావు సరేనన్నాడు.
'స్థలం పంచితేగానీ గదులు కట్టటానికి వీలులేదు' అని అడ్డుపడ్డాడు నాగరాజు.
'నేను చనిపోయాక ఈ స్థలాన్ని ఇద్దరూ సమానంగా తీసుకోండి' అని కొడుకులతో అనేవాడు రమణయ్య.
రంగారావు, నాగరాజులు ఆ పక్క పేటల్లో అద్దె ఇళ్ళలో కాపురాలు పెట్టారు.
తల్లిదండ్రులను తన వద్దకు వచ్చి ఉండమన్నాడు రంగారావు. వాళ్ళు వినలేదు. దానితో వాళ్ళను అక్కడే ఉంచి అన్ని అవసరాలూ తనే చూసేవాడు రంగారావు.
అక్కడే రమణయ్య భార్య చనిపోయింది.
రమణయ్య కూడా అక్కడే చనిపోయాడు - తన స్వార్జితమైన స్థలాన్ని ఇంటిని చూస్తూ
దానితో ఇల్లు మూతపడింది.
్జ్జ్జ
'అన్నయ్యా, నాన్న చనిపోయి రెండు సంవత్సరాలు నిండాయి. ఆ స్థలం ఇద్దరం పంచుకుందాం. మెల్లగా ఇళ్ళు కట్టుకుందాం. ఈ అద్దె ఇళ్ళతో అవస్థలు పడలేకపోతున్నాం' అన్నాడు తమ్ముడు నాగరాజు.
సరేనన్నాడు అన్న రంగారావు
స్థలం కాగితాలు బయటకు తీశారు. కొలతలు వేయించారు.
ఆ ఆరుసెంట్ల స్థలానికి దక్షిణాన ప్రధాన రహదారి, తూర్పున ఉపరహదారి ఉన్నాయి.
దక్షిణాన ఉన్న ప్రధాన రహదారి వైపు స్థలాన్ని రెండుగా విభజిద్దామంటే వెడల్పు తగినంత లేదు.
తూర్పున ఉన్న ఉపరహదారి వైపు స్థలాన్ని రెండుగా విభజిస్తే ఇద్దరికీ స్థలం చదరంగా వస్తుంది. అలాగే చేశారు.
వాస్తు ప్రకారం ప్రధాన రహదారి, ఉపరహదారి రెండూ ఉన్న స్థలభాగం అన్న తీసుకోవాలి. ఉపరహదారి మాత్రమే ఉన్న స్థలభాగం తమ్ముడు తీసుకోవాలి.
కానీ రెండు రోడ్లు ఉన్న భాగం నాకే కావాలని పట్టుపట్టాడు నాగరాజు. రంగారావు సరేనన్నాడు.
స్థలంలోని రేకుల ఇల్లు కూల్చేశారు. సర్వేరాళ్ళు పాతారు. సుమారు చెరొక నూటయాభై గజాల స్థలం వచ్చింది. రిజిస్ట్రేషన్‌ అయిపోయింది.
్జ్జ్జ
ఆరునెలలు గడిచాయి. అన్నదమ్ములిద్దరూ తమ స్థలాలలో ఇళ్ళు కట్టాలనుకున్నారు. డబ్బు సమకూర్చుకునే ప్రయత్నాలలో ఉన్నారు.
ఇంతలో రోడ్ల విస్తరణ మొదలైంది.
నాగరాజు స్థలానికి దక్షిణం వైపు ఉన్న ప్రధాన రహదారిని విస్తరించారు. నాగరాజు స్థలంలోని వంద గజాలు రోడ్డులోకి పోయాయి. యాభై గజాల స్థలం మాత్రమే సన్న పీలికలా మిగిలింది.
ఆ యాభై గజాల పీలిక నాగరాజుకు ఎందుకూ
ఉపయోగపడదు. ఎవరికైనా అమ్ముదామా అంటే - ఎవరికీ ఉపయోగపడదు.
ఒకరోజు అన్న రంగారావు దగ్గరకు వచ్చి 'నా యాభైగజాల స్థలం నువ్వే తీసేసుకో - అక్కడ ఉన్న రేటుకి' అన్నాడు నాగరాజు.
తమ్ముడు, నిజానికి నువ్వు తీసుకున్న స్థలం నేను తీసుకోవలసినది. దాన్ని నువ్వు కావాలని తీసుకున్నావు. ఒకవేళ దాన్ని నేనే తీసుకుని ఉంటే అప్పుడు రోడ్ల విస్తరణలో నా స్థలమే పోయి ఉండేది.
నువ్వు మాత్రం ఇప్పుడు ఎక్కడికి పోతావు నా స్థలం నుండి యాభై గజాలు నీకు ఇస్తాను. అప్పుడు నీకు వంద గజాలు అవుతుంది. ఇల్లు కట్టుకోవటానికి సరిపోతుంది' అన్నాడు రంగారావు.
'అయితే అక్కడ గజం పదివేలు పలుకుతుంది. మరి ఎంత ఇవ్వమంటావు?' అడిగాడు నాగరాజు.
'తమ్ముడూ, నేను నీకు యాభైగజాల స్థలం ఇస్తానంది డబ్బులకు కాదు' తమ్ముడి భుజం మీద చెయ్యేసి నిమురుతూ చెప్పాడు రంగారావు.
అన్న మాటలకు ఆశ్చర్యపోయాడు నాగరాజు
తను ప్రతిదీ లాభనష్టాల దృష్టితో చూశాడు. అందుకే విలువ ఎక్కువని రెండు రోడ్డులు ఉన్న స్థలం పట్టుపట్టి తీసుకున్నాడు.
అలాగే తల్లిదండ్రుల చివరి దశలో వాళ్ళను చూసే బాధ్యత పెద్ద కొడుకుదేనన్నాడు. తను తప్పించుకున్నాడు.
ఒకవేళ రోడ్ల విస్తరణలో అన్న స్థలమే పోయి ఉంటే - పోగా మిగిలిన స్థలాన్ని అన్న నుండీ తను మరీ తక్కువ ధరకు కొని ఉండేవాడు.
కానీ అన్న తనలాంటి వాడు కాదు.
ఇదంతా ఆలోచిస్తే నాగరాజుకు కళ్ళనీళ్ళు తిరిగాయి.
'అయితే ఈసారి వాస్తు ప్రకారం రెండు రోడ్డులున్న స్థలం నువ్వు తీసుకో. దాని పక్కనున్న ఒక్క రోడ్డు ఉన్న స్థలం నేను తీసుకుంటాను.
ఆరు నెలల క్రితం వాస్తును పాటించకుండా నేను స్థలం తీసుకున్నాను. దానితో నా స్థలం రోడ్ల విస్తరణలో పోయింది. ఇంకా నాకు చిన్న రోడ్డు ప్రమాదం కూడా జరిగింది అన్నాడు నాగరాజు.
'మరి, ఆరు నెలల క్రితం నేను కూడా వాస్తు తప్పి నువ్వు తీసుకోవలసిన స్థలం తీసుకున్నాను కదా. మరి నాకు ఏ నష్టం జరగలేదు.
నీ స్థలం రోడ్ల విస్తరణలో పోవటం, నీకు రోడ్డు ప్రమాదం జరగటం - కేవలం యాదృచ్ఛికం.
జీవితం అనిశ్చితమైనది. జీవితంలో ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి జరుగుతూనే ఉంటుంది. ఒక్కోసారి వరసగా మంచి జరగవచ్చు. మరోసారి వరసగా చెడు జరగవచ్చు. వాటిని వాస్తుకో, మరోదానికో అంటగట్టటం మానవ నైజం.
వాస్తు అనేది ఇంటికి గాలీ, వెలుతురూ సక్రమంగా రావటం కోసం. నూతులు, బోరింగులు, లెట్రిన్‌ టాంకుల మధ్య దూరం పాటించటం కోసం. పక్కపక్కనే నివాసాలు
ఉండే వారి మధ్య వివాదాలు రాకుండా ఉండటం కోసం మాత్రమే.
అంతేగానీ వాస్తు వల్ల ప్రాణం పోతుంది. లేదా కోటీశ్వరులు అవుతారు అనేది కేవలం భ్రమ.
ఈ విషయం నాలాంటివాడు కాక పండితులు చెపితే సమాజంలో మార్పు వస్తుంది.
నువ్వు మోజుపడ్డ రెండు రోడ్ల స్థలం నువ్వే ఉంచుకో మరో ఆరు నెలలు చూడు. దానినిబట్టి ఆలోచిద్దాం' అన్నాడు రంగారావు.
్జ్జ్జ
ఆరు నెలల గడిచాయి.
నాగరాజు వ్యాపారం బాగుంది. అతనికి ఏ నష్టం జరగలేదు. ఇల్లు కట్టటానికి డబ్బు బాగా సమకూరింది.
రంగారావు తన స్థలం నుండీ యాభైగజాల స్థలాన్ని తమ్ముడు నాగరాజుకు ఇచ్చాడు. రిజిస్ట్రేషన్‌ చేశాడు.
అన్నదమ్ములు ఇద్దరూ తమ స్థలాలలో ఇళ్ళు కట్టటం మొదలెట్టారు.
'స్థలం, డబ్బు కంటే అనుబంధం, ఆత్మీయతలు గొప్పవి. వాస్తు కేవలం సౌకర్యం కోసమే' తను తెలుసుకున్న నిజాలు ఆచరిస్తూ, నలుగురికీ చెప్పసాగాడు నాగరాజు.