ఆ శిల్పం పరిమళిస్తుంది

డా|| కత్తి పద్మారావు
9849741695


నిశ్శబ్దంలో ఓ గీతం ఉంది
నిశ్శబ్దం ఒక పుస్తకం
నిశ్శబ్దం ఓ ఆంతరంగిక చలనం
నిశ్శబ్దం ఓ సంగీత ధుని
అవును! ఆ ముంగురులు
కన్నుల్లో ఉండే వెలుగులకు తెరలు వేస్తున్నాయి
కళ్ళు కూడా 'నవ్వుకుంటాయ'ని
పెదవులకు తెలియదు
కనురెప్పలు ఎన్నో కావ్యాలు రాస్తాయి
కన్నులు మూసినప్పుడు
మనస్సు ఆకాశటపుటంచులను తాకి వస్తుంది
ఊహలు పేకమేడలవుతాయి
పూలు నవ్వుతాయి
పరిమళాలు గుభాళిస్తాయి
ఆకులూ నవ్వుతాయి
చల్లగాలి వస్తుంది
అవును! సాయంత్ర సంధ్యలో మరో చిరునవ్వు
ఎంతో వికాసం,
మళ్ళీ నిశ్శబ్దం
మనస్సు ముచ్చట్లు, చిన్న చిన్న మాటలు
నక్షత్రాలు బారులు తీరిన చప్పట్లు
కళ్ళు ఆర్పగానే నేల చిట్లుతున్న శబ్దాలు
కళ్ళలోనే నదుల సవ్వడి
చూపులోనే తరంగాల శ్రుతి
దారిపక్కంతా పచ్చని చెట్లు
పొన్నాయి పూలదారి
పచ్చికొబ్బరిముక్కల్లాగా
తంపటేసిన జీడిపిక్కల్లాగా!
ఆ పడతి మాటలన్నీ రుచిగా ఉంటాయి
ఆ చూపులకు నక్షత్రాలు నదుల్లో స్నానాలు చేస్తున్నాయి
మనుషుల్లో స్వచ్ఛత నశిస్తుందా!
నదులు కల్మషమైనట్లే
మనుష్యులు కల్మషమౌతున్నారా!
శబ్దాలన్నీ మాటలు కాలేవు
మాటలన్నీ నిజాలు కాలేవు
నిజాలన్నీ సార్వత్రికం కాలేవు
అవును! రోజూ నవ్వలేక
నవ్వులకొక దినమా!
బలవంతంగా నవ్వులా!
నవ్వు జీవితంలో నుంచి రాదా!
పక్షకులకు ఎగరడం ఎవరు నేర్పారు
అవును! ఆ పాటల్లో మాధుర్యమే కాదు
ఆవేదనా వుంది!
పొగొట్టుకొన్న జీవితం ఉంది!
తెంచుకోలేని సంకెళ్ళు ఉన్నాయి
లోతైన చీకటి ఉంది
తరంగాలు తరంగాలుగా వెన్నెల
జుంటితేనియల వర్షం
కొవ్వొత్తుల వెలుగుల ముసురు
పాటలో ఇన్ని ప్రకృతులా!
పాట వినేవాడు ఆనందిస్తున్నాడు
పాడే పడతి కళ్ళల్లో నీళ్ళు ఉన్నాయి
ఆ నీటి బొట్టుల్లో భవిష్యత్తు దర్శనం ఉంది
ఆ రూపం ఒకనాడు శిల్పం కంటే గొప్పది
ఆ శిల్పం ఎన్నో తుఫానులు ఎదుర్కొంది
ఇప్పుడు పురావస్తు గుర్తుగా మిగిలింది
దానిచుట్టూ ఓ జాజితీగ అల్లుకొంది
ఆ పూలు ఆ శిల్పానికి పరిమళం తెచ్చాయి
అవును! ఆ శిల్పానికే పువ్వులు పూశాయి
అవును! ఆ సరస్సుల్లో తెలుతున్న తామర పువ్వులు
ఆ కొలనుకు పరిమళం తెస్తున్నాయి
అంతరంగంలో నవ్వినప్పుడే
అది పెదాల మీద చిగురిస్తుంది
అవును! ఇది నవ్వుల రోజే
శిశువు పెదాల మీద నవ్వు
తల్లి కన్నుల్లో చిగురించిన నవ్వు
ప్రతి క్షణం వెలిగించే నవ్వు
అవును! ఆ శిల్పాన్ని అల్లుకున్న
అన్ని తీగలకు పువ్వులు పూశాయి
శిల్పంలో వన్నె తరగలేదు

చరిత్రకు అది పెద్ద ఆనవాలు సుమా..!