రుసిగాడు

కథ

- ఎండపల్లి భారతి -9652802460

మూడు దినాల నుంచి జొరం కాసి ఆస్పత్రికి బొయ్యి వాళ్ళిచ్చిన మాత్రలు మింగి మింగి నోరు పిడసరాయి అయిపొయింది . నోరు ఏమి తిన్నా రుతువు తెల్యా. బింకం తెచ్చుకోని నీల్లగుట్లోకి బొయ్యి నల్లేరు నేత కొల్లంతా ఇడిపిచ్చుకొని ఇంటికి దెచ్చి ఈనెలు దీసేసి నూనెలో ఏంచి పక్కన బెట్టుకున్నా.  అట్లే చిన్నెర్రగడ్డలు తెల్లగడ్డ ఒట్టిమిరపకాయ నాలుగు జిలకరపాసులు అంత చింతపండు కూడా నూనెలో ఏంచుకొని ఊరిబిండి నూరి దాంట్లోకి సంగటైతే బాగుంటుందని ఉడుకుడుకు సంగటి  గెలిక్కొని ఒక ముద్ద గిన్నెలోకి ఏసుకొని ఊరుబిండి ఒక గెంటేసుకొని తిందామని గిన్నెముందర కూసుంటి. ఆ యాలకి ఎంకటపెద్దమ్మ వచ్చే. ఆయమ్మ వాకిట్లోనే నిలబడి ఏంచేస్తావుండావు నాయనా జరమొచ్చిందంటనే పలకరిద్దామని వస్తి అనే.

నేనుండుకోని ''సుమారుగా ఉంది పెద్దమ్మా నోరు రుతువు తప్పోయింటే నల్లేరు ఊరుబిండి నూరుకోని తిందామని గిన్నె ముందరబెట్టుకున్న. రా ఇంట్లోకి నువ్వూ పట్టెడు సంగటి తిందువు'' అంటి. ఏడ వద్దులే నాయనా అంటా ఇంటిముందర అరుగు మింద కుసుండే. నాకు ఆయాలకే అర్ధమయ్యే. ఆ యమ్మ కోడాలు ఆ యమ్మకు కడినీళ్ళు సరిగ్గా పొయదు.  ఆ యమ్మను చీడపురుగు చూసినట్టు చూస్తుంది. ఆయమ్మ అనలేక అనుభవిచ్చలేక ఆకలైనపుడు ఏ తల్లి పెడుతుందా అని కాసుకోనుంటుంది. ఈ పొద్దు నా వంతు అనుకొని ముద్దసంగటి, గెంటి ఊరుబిండి గిన్నెలో ఏసుకొని చెంబునీళ్ళు ముంచి ఎత్తక పొయ్యి ఆ యమ్మ ముందర బెడితి.  అది చూసి అయ్యో నాయనా ఏలరా నాకు బెట్టింది అని నగతా చెయ్యి గిన్నెలో బెట్టె. అంతకు ముందు నల్లగా బీదగా ఉన్న ముకం సంగటి ముద్ద చూస్తానే బొలిసికాయే గతం పసుపుగా ఎలిగిపాయె! అదరా బదరా సంగటి పిడస చేత్తో ఎత్తుకొని ఊరుబిండిలో అద్దుకొని నోట్లో బెట్టుకొని లట్లు ఏస్తా బలేఉంది నాయనా ఊరుబిండి, నువ్వూ తినుపో నేనూ తింటా అనే. నేనూ గిన్నె ఎత్తుకొచ్చికోని ఆ యమ్మ పక్కన పెట్టుకోని ఇద్దరం తింటూ ఉన్నాం.  నా జ్వరం నోటికి ఆ నల్లేరు ఊరుబిండి న్యాలిక్కి అంటతా ఉంటే చేదుగా ఉండే  నోరు రుతువొస్తా ఉంది.చెరొక ముద్ద మింగేస్తిమి. చెయ్యి కడిగి మా పెద్దమ్మ తినేసిన  చెంబుగిన్నె పారబోసి మల్లీ వచ్చి మా పెద్దమ్మ ముందర కూసుంటి. ఆయమ్మ అప్పటికే చెంబు నీళ్లు తాగేసి, నాయనా ఈ పొద్దంతా నాకు సంగటే వద్దు కడుపు నిండిపోయింది అనే.

మేమిద్దరం మాట్లాడుతా  ఉన్నట్టే మా ఆడబిడ్డ నీలా వచ్చే!వదినా ఏమిచేస్తున్నావు వెంకటవ్వ కూడా ఈడే ఉందే అంటా ''ఏం వెంకటవ్వా కోడాలు  టెంకాయల పండక్కి(వినాయకచవితి) ఏమి చేసింది'' అని అడిగే . ''ఏమో నాయనా నన్ను ఆడికి ఎక్కనిస్తారా వాళ్లకు బుద్ది పుట్టి చేసింది నా ఆకులో అంతేస్తే తింటా. ఇంక వంటా వార్పూ అంటారా నా కంటికి కనపడదు నోరు ఇడిసి అడిగితే నీ కరగదు గదా ఏల దింటావు ఎవరు నీతో పడేవాల్లు అంటారు. వాల్ల దగ్గర ఆ మాటలు అనిపిచుకోలేక ఉడికిన సంగటి ఉడికిన సారు అంతేస్తే తింటా లేదంటే గమ్మునుంటా'' అని బాధపడే మా పెద్దమ్మ.

''నీ కొడుకు ఏమీ అనడా'' అడిగే నీలా .

''వాడేమంటాడు  పెండ్లాము ఎట్ల  చెబితే అట్లింటాడు. దానికీ ఒక కొడుకుండాడులే. దానికీ కోడాలు వస్తుంది. నన్నెట్ల చూస్తావుందో దాని కోడాలూ దాన్నీ అట్లే చూస్తుందిలే'' అనే మా పెద్దమ్మ

అంతలో నీలా ఉండుకొని ''అయినా నీ కోడాలు అంత పాసింది ఈ ఊరుపైన లేదవ్వా, నీ కోడలట్లా దోడుమైన దాని గురించి మా అవ్వ ఒక కథ చెప్తా ఉండే! ఇను !

కొడుకు పసోడుగా ఉన్నపుడే మొగుడు చనిపోతే ఒక అమ్మ ఒంటిగానే కొడుకును కస్టపడి సాకి పెండ్లిచేసింది. కోడాలు వచ్చినంక అత్తనే ఆ యమ్మ సంసారమంతా కోడలికి అప్పగించి బయటపని చేసుకునేది. కొడుకు సేద్యానికి పోతా ఉన్నాడంట. ఈ అత్తనే ఆమె పని అంతా చేసుకొని సంగటేలకొచ్చి కుసునేదంట తినేదానికి. అప్పుడు బాగా గింజలు పండేకాలం. దినామూ అనప గింజలు, అలసందు గింజెలు ఏసి కూరచేసేది కోడాలు. చేసిన కూర అన్నం, గిన్నె నిండా పెట్టి అత్త ముందర బెట్టేది. ఆ యత్త తినబోయేముందు ''ఏల నాయనా నాకు గింజల కూర ఏసినావు నా రుసిగాడు పొయ్యిందే నా రుసిబోయే'' అని  దిగిన కాడికి తిని గింజలన్నీ కడిగేసేదంట. ఇట్లా కోడాలు అన్నం బెట్టినపుడల్లా అదే మాటనేది  అత్త . ఆ కోడాలు ఇన్నన్ని దినాలు ఇని మొగునికి చెప్పింది. కాదే మీ అమ్మకు నేను అన్నం పెట్టినప్పుడల్లా నా రుసిగాడు బొయ్యిండే నా రుసిబొయ్యే అంటుంది. ఈ వయసులో మీ అమ్మ ఎవరినో మరిగింది. ఊర్లో పదిమందికి తెలిస్తే మానం బోతుంది మీ అమ్మను అడివిలోకల్లా పిల్సుకొనిపొయ్యి చంపేసి వచ్చేయి అని మొగునికి నూరిపోసింది.

వాడు పెండ్లాము జెప్పింది నిజమేమోనని వాళ్ళమ్మను బిల్సి అమ్మా రేపు మసికిలితోనే అడివికి కట్లెకు బోవల్ల అనిజెప్పి  ఆ మర్సునాడు మబ్బుతోనే లేసి పయనమయ్యే యేలకి భార్య సద్ది కట్టించింది. సద్దిమూటెత్తుకొని అమ్మ బిడ్డ ఇద్దరూ అడివికి బయలు దేరినారు. మనూరు ఒడ్నికొండట్ల కొండకు పాతాఉండారంట. వాళ్ళమ్మకు కాళ్ళు నొప్పులెత్తుకున్నాయి. నడసలేక ఒక తావున బండమింద కూసుంది ''నాయనా అడవొచ్చేసింది కదా ఇంకెంతదూరం నాయనా మనం బొయ్యేది అని అడిగింది. ఇంకో పర్లాంగు దూరమమ్మా అన్నాడు కొడుకు. పెండ్లాము కట్టించిన సద్దిమూట తిందామని పక్కనే బండమీద పెట్టి ఆ పక్కనే దొనల్లో నీళ్లుంటే అమ్మా బిడ్డా పొయ్యి కాళ్ళు చెయ్యి మొకం కడుక్కొచ్చి, పక్కన తీల్లాకులు బెరుక్కొచ్చి ఎదురుబొదురు కూసోని బండమీద పరుసుకోని సద్దిమూట ఇప్పినారు. సద్ది మూటలో పెండ్లాము  పచ్చిశనగగింజల కూర జెసి పెట్టుండాది. కొడుకు తనకు పెట్టుకొని అమ్మకు ఆ శనగగింజల కూర ఎయ్యబోతే ఆ యమ్మ ఉండుకోని నాయనా నా రుసిగాడు బొయ్యిందే నా రుసి బోయే నాకేల నాయనా ఈ గింజెల కూర అనే. అప్పుడు కొడుక్కి అనుమానమొచ్చి కాదమ్మా రుసిగాడు బోయే  రుసిగాడు బోయే అంటావు రుసిగాడంటే ఎవరమ్మాఅని అడిగే. అయ్యో నాయనా రుసిగాడంటే నా పండ్లు. పండ్లుఉంటేనే కదా ఇట్లా గింజలు నమిలినపుడు రుసి తెలిసేది, పండ్లూడి పొయ్యి నాకు రుసి  తెలియడం లేదు అనే.

అబుడు ఆ కొడుకుండుకొని అరరే ఎంత పొరపాటు అయిపోతా ఉండే. ఊరికే మాయమ్మను సంపుకుంటావుంటినే అని వాల్లమ్మను తొడుక్కొని ఇంటికొచ్చేసినాడంట.

అట్లా నీకోడలు కూడా దానికి జోడుమైనది అనే నీల .. ఆ యాలకి ఆ ముసలిదానికి కడుపులో సంగటి  పడేకుందికి కంటినిండా నిద్రొచ్చిందేమో ఆ అరుగు మిందనే వొరగ పండుకొని నిద్రబోయే.

నేనూ నీలా మా పన్లు చేసుకోను మేము ఎలిపోతిమి .