ప్రేరణ

కథ

- ఆంటోనీ చెకోవ్‌ - తెలుగు: కె. ఉషారాణి -9492879210

''అయ్యా, మీరెంత దయామయులో కదా, ఒక నిరుపేద, ఆకలితో అలమటిస్తున్న ఒక మనిషిని గమనించారు. నేను అన్నం ముఖం చూసి మూడు రోజులయింది. నా దగ్గర అయిదు కోపెక్‌లు కూడా లేవు. రాత్రి నిద్రపోయేందుకు ఓ జాగా చూసుకోవాలన్నా  డబ్బులు లేవు. దేవుడిమీద ప్రమాణం చేసి చెపుతున్నాను, నేనో గ్రామంలో బడిలో పంతులుగా పనిచేసాను. అక్కడి పంచాయితీలో వచ్చిన తగాదాల కారణంగా నా ఉద్యోగం  ఊడిపోయింది.  నిజానికి కొందరు తప్పుడు సాక్ష్యాలు చెప్పి నా ఉద్యోగాన్ని ఊడగొట్టారు. నా ఉద్యోగం పోయి ఇప్పటికి ఏడాది దాటిపోయింది.''

స్కొర్ట్స్లోవ్‌  పీటర్స్‌బర్గ్‌లో ఒక న్యాయవాది. బిచ్చగాని చిరిగిన నీలం కోటు వైపు ఒకసారి ఎగాదిగా చూసాడు. తాగుబోతు కళ్ళు, బుగ్గలపై ఎర్రటి మచ్చలు, చూడగానే ఇంతకు ముందే ఎక్కడో చూసినట్టనిపించింది స్కొర్ట్స్లోవ్‌కి. 

''ఇన్నాళ్ల తరువాత ఇప్పుడు నాకో అవకాశం వచ్చింది. కలుగా ప్రాంతంలో నాకో ఉద్యోగం వచ్చింది. అయితే అక్కడికి వెళ్ళడానికి దారి ఖర్చులకు నా దగ్గర సరిపడ డబ్బులు లేవు. దయతో మీరు సహాయం చేస్తే.. నాకూ అడగాలంటే సిగ్గుగానే ఉంది,  కానీ తప్పని పరిస్థితులలో మిమ్మల్ని అడగవలసి వస్తున్నది.'' అంటూ తన విన్నపాన్ని కొనసాగించాడా బిచ్చగాడు.

స్కొర్ట్స్లోవ్‌ యధాలాపంగా  అతని పాదాల వైపు చూసాడు. ఒక కాలి బూటు కేవలం చెప్పులా గుంటే రెండోది మాత్రం బూటు లాగే ఉంది. గబుక్కున స్కొర్ట్స్లోవ్‌కి గుర్తొచ్చింది.

''ఆ, మొన్న నువ్వు నన్ను సదవోయ్‌ వీధిలో కలిసావు! అప్పుడు నువ్వు ఒక స్కూల్‌ టీచర్‌ పని అనలేదే. ఒక విద్యార్థినని విద్యాలయం నుండి బహిష్కరించ బడ్డానని చెప్పావు. గుర్తుందా?''

''కాదు కాదు. అలా జరిగే  అవకాశమే లేదు'' అంటూ కలవర పాటుతో  గొణిగాడు బిచ్చగాడు. మీకు అనుమానంగా ఉంటే  నా దగ్గర ఆధారాలను కూడా చూపెడతాను'' అన్నాడు.

''ఇక అబద్ధాలు ఆపు. మొన్నే విద్యార్థినన్నావు. పైగా బహిష్కరించబడ్డట్టు కూడా చెప్పుకున్నావు. నీకు జ్ఞాపకం లేదా?''

స్కొర్ట్స్లోవ్‌ చీదరించుకుని బిచ్చగాని వైపు నుండి పక్కకు మొఖం తిప్పుకున్నాడు. ''నువ్వు చేస్తున్నది నేరం. పేదవాడివి ఆకలితో ఉన్నవాడివి అయినంత మాత్రాన నీకు ఇంత  నిస్సిగ్గుగా నేరం చేసే హక్కు లేదు !''

''నేను అబద్ధం చెప్పడం లేదయ్యా. కావాలంటే నా ఆధారాలు కూడా చూపెడతాను'' అంటూ మళ్లీ బతిమాలుతూ గొణగడం మొదలెట్టాడు బిచ్చగాడు.''

''నిన్నెవరయ్య నమ్మేది!? అంటూ అసహ్యించుకున్న్నాడు స్కొర్ట్స్లోవ్‌. ''విద్యార్థుల పట్ల, స్కూల్‌ టీచర్ల పట్ల ప్రజలకున్న  దయా  హదయాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని నువ్విలాగ వేషాలు వేస్తున్నావు. ఎంతటి దిగజారుడు, ఎంతటి నికష్టత, తలుచుకుంటేనే వాంతి వస్తుంది!'' అంటూ స్కొర్ట్స్లోవ్‌ నిర్దాక్షిణ్యంగా బిచ్చగాడిని తిట్టి పోసాడు. మరో వైపు తనలోని ప్రేమకు, దయా హదయానికి  తానే పొంగిపోయాడు. బిచ్చగాడు అబద్ధాలు చెప్పడం చూస్తే అతనికి అసహ్యం వేయడమే కాదు. అతని  మనసు గాయపడింది  కూడా. ఆలా నిస్సిగ్గుగా బయటపడి ఇతరులకు బాధలు చెప్పుకోవడం ఒక విధంగా  దయార్ధ  హదయాలపై దాడే అని అనిపించింది. మంచి మనసున్న వారు పేదలకి దానం చేయాలన్న  సత్‌ సంకల్పాలన్నీ ఈ అబద్ధాలు చెప్పేవారి  వలన  నీరుగారి పోతాయి అని నిట్టూర్చాడు.

మొదట్లో బిచ్చగాడు తనని తాను సమర్ధించుకున్నాడు. ఒట్లేసాడు. ఆ తరువాత సిగ్గుతో తల దించుకున్నాడు. మౌనంగా ఉండి  పోయాడు.

కాసేపయిన తరువాత గుండెలు మీద చెయ్యి వేసుకుని, తల దించుకునే, ''అయ్యా! నేను అబద్ధాలు చెప్పిన మాట నిజమే. నేను స్కూల్‌ టీచర్ని కాదు. విద్యార్థిని కూడా కాదు. అదంతా కట్టు కధే. నేను రష్యాలో భక్తి గీతాలు పాడేబందంలో ఒకడిని. తాగుడుకు బానిసని అవడం వలన  నన్నా  పనిలో నుంచి తీసేసారు. కానీ ఏంచేయను? దేవుని మీద ప్రమాణం చేసి చెపుతున్నాను, అబద్ధాలు  చెప్పకుండా నాకు దినం గడవదు. నేను నిజం చెపితే నాకు ఎవరూ ఏ సహాయం చేయరు. నిజం చెప్పి ఆకలితో మాడి  పోవాలి. చలిలో గడ్డ కట్టాలి. మీరన్నది నిజమే. నేను అబద్ధాలే చెప్పాను. కానీ నాకు గత్యంతరం లేకపోయింది. ఏం చేయను?''

''ఏం చేయాలా ? ఏం చేయాలి అని నన్ను అడుగుతావా? సిగ్గు లేదూ??'' స్కొర్ట్స్లోవ్‌ బిచ్చగాని పైపైకి  ఎగబడి  మరీ గట్టిగా కేకలేశాడు. ''పని చెయ్యి. పని. నువ్వు చెయవలసింది అదే.'' అంటూ హుంకరించాడు .

''పని .... పని చేయాలని  నాకు కూడా తెలుసు. కానీ పని ఎక్కడుంది''

''అర్థం లేకుండా మాట్లాడకు. నువ్వు యవ్వనంలో ఉన్నావు. బలంగా ఉన్నావు. ఆరోగ్యంగా ఉన్నావు. నీకు చెయ్యాలనుకుంటే పనే దొరకదా. నువ్వొక  బద్దకస్తుడివి. తాగుబోతువి. కొవ్వెక్కి బలిసావు. వోడ్కా తాగి తాగి పొట్ట పెంచావు. అబద్ధాలు చెప్పడం మరిగావు. నీ నిలువెల్లా అవినీతే. ఎందుకూ పనికి రాకుండా పోయావు.  అబద్ధాలు చెప్పడం, అడుక్కోవడం, ఇంతే నీ బతుకు. ఒక ఆఫీస్‌లో కూచుని మాత్రమే నువ్వు పని చేయడానికి సిద్దపడతావు. రష్యన్‌ భక్తి గీతాలు బందగానం చేయడమో లేదా బిలియర్డ్‌ ఆటలో గుర్తులు గీచే పనో మాత్రమే చేయాలనుకుంటావు. నీకు పనేం ఉండకూడదు. నెల నెలా జీతం మాత్రం  రావాలి.

''కాయ కష్టం చేయడం నీకు సరిపడదు కదా ! ఏ ఫ్యాక్టరీ లోనో, ఏ బరువులు మోసే పనో చేయొచ్చుకదా! నువ్వు నాజూకయిన పనులే చేయాలనుకుంటావు అవునా?''.

''మీరన్నవన్నీ  నిజమనుకోవలసి వస్తుంది ఎవరయినా. కానీ నాకు అటువంటి పనులు మాత్రం ఎవరిస్తారు? అన్నాడు  విచారంగా బిచ్చగాడు. ''కూలి పని చేసే వయసు కాదు నాది.. ఓ వ్యాపారం చేసే వయసూ కాదు. వ్యాపారం చేయాలన్నా  సహాయకుడి దగ్గరి నుండి మొదలు పెట్టాలి. ''ఇప్పుడు ఈ వయసులో నాకా పనులు ఎవరిస్తారు చెప్పండి. నేనా తరగతి మనిషిని కూడా కాదు కదా ! ఫ్యాక్టరీలో పనా నాకు చేతకాదు. పని చేయడానికి పనిలో మెళుకువలు తెలియాలి కదా! నాకటువంటి పనులు రానే  రావు.''

''చెత్తవాగుడు కట్టి పెట్టు ! నువ్వు చేసే పనిని సమర్ధించుకోడానికి ఏదో ఒకటి వాగకు. కట్టెలు కొట్టే పని నేనిస్తాను. చేస్తావా ?'' దబాయించాడు స్కొర్ట్స్లోవ్‌.   

''నాకేం  అభ్యంతరం  లేదు. అయితే ఇప్పుడు కట్టెలు కొట్టే  వాడికి పని పోతుంది పాపం''  అనక తప్పలేదు బిచ్చగాడికి.

'' సోమరి పోతులంతా చెప్పే కుంటి  సాకులే  ఇవి ! పని ఇవ్వగానే ఏదో వంక పెడతారు'.

''ఆబ్బె అదేం లేదండి.  నేను తప్పకుండా  చేస్తాను''

''మంచిది, అదీ చూద్దాం ... అన్నాడు స్కొర్ట్స్లోవ్‌. వెంటనే కాస్తంత వికతానందంతో తన ఇంట్లో  పనిచేసే వంట అమ్మాయిని కేకేశాడు. 

''ఓల్గా ! ఈతనిని మన కట్టెల  కొట్టంలోకి తీసుకెళ్ళు. అక్కడ కట్టెలు కొట్టే పనిని పురమాయించు'' అని చెప్పాడు.

బిచ్చగాడు విధిలేక ఆమెను అనుసరించాడు. అతని నడతను బట్టి చూస్తే ఆకలికి తాళలేక కట్టెలు కొట్టడానికి ఒప్పుకున్నట్టు కనిపించదు. కేవలం అవమానం నుండి బయట పడడానికి, మాట తప్పలేక ఒప్పుకున్నట్టు కనిపిస్తుంది. వోడ్కా ప్రభావం వల్ల  కూడా పని చేయడానికి ఏ మాత్రం ఇష్టపడి  ఉండడు.

స్కొర్ట్స్లోవ్‌ వెంటనే డైనింగ్‌ గదిలోకి వెళ్ళాడు. అక్కడి నుండి కట్టెలు కొట్టే కొట్టం కనిపిస్తుంటుంది. కిటికీ దగ్గర నిలబడి అటువైపే చూడడం మొదలు పెట్టాడు. 

స్కొర్ట్స్లోవ్‌, వంటామె, బిచ్చగాడు పెరట్లోకి వెళ్లడం గమనించాడు. కొట్టం వైపు నడవడం  చూసాడు. ఓల్గా వాడిని కోపంతో తిట్టడం, చేతులూపడం, కట్టెల కొట్టం తలుపు తీయడం, తలుపు దభాల్న వేయడం అన్నీ కనపడుతూనే

ఉన్నాయి.

''ఈమె కాఫీ తాగుతుండగా మధ్యలో పిలిచాననుకుంటాను. అందుకే మండి పడుతున్నట్టు ఉంది. విచిత్రమైన మనిషి'' అనుకున్నాడు.

నకిలీ స్కూల్‌ మాస్టర్‌, నకిలీ విద్యార్థి ఓ చెక్క ముక్కను పట్టుకుని ఎర్రటి తన బుగ్గలకు ఆనించడం, ఆలోచనలలో మునగడం  చూసాడు. వంటామె ఓ గొడ్డలి వాడి ముఖాన  కొట్టింది. కాండ్రించి నేలపై ఉమ్మింది. ఆమె హావభావాలు చూస్తే అతనిని తిట్టి పోస్తున్నట్టు కనిపిస్తూనే ఉంది. బిచ్చగాడు ఇక  తప్పదన్నట్టు  ఓ కట్టెను లాక్కొని కాళ్ళ మధ్య పెట్టి కొట్టడం మొదలెట్టాడు. కానీ చెక్క ముక్క నిలవడం లేదు అటు ఇటు కదులుతున్నది. కింద మీద జారి పడి  పోతున్నది. గొడ్డలి దెబ్బదానిపై పడడమే లేదు. ఆఖరికి చెక్కను మళ్ళీ కాళ్ళ మధ్య గట్టిగా అదిమి పెట్టుకున్నాడు. గొడ్డలిని కర్ర పైకిఎత్తి వేటు  వేసాడు. అయినా  కర్ర కదిలి పోయింది.  ఊపిరి బిగ బట్టి ప్రయత్నం చేసాడు. ఈ సారి గొడ్డలిని మరింత జాగ్రత్తగా గురిపెట్టి కర్రపై వేసాడు. అయినా చెక్క ముక్క జారిపోతూనే ఉంది. బిచ్చగాడు ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు.

స్కొర్ట్స్లోవ్‌కి కొంచం సిగ్గనిపించింది. ఏ మాత్రం అనుభవం లేని ఓ తాగుబోతుని, రోగిష్ఠిని కఠినమైన పనిలో పెట్టానేమో అని కాస్త బాధనిపించింది కూడా. అయినా వెంటనే తేరుకున్నాడు.

''ఫరవాలేదు, పని చెయ్యనీ ...'' అతని మంచి కోసమే కదా నేను చెప్పింది'' అని సంతప్తి పడ్డాడు. అలా ఆలోచిస్తూ డైనింగ్‌ గది నుండి చదువుకునే గదిలోకి వెళ్లి పోయాడు.

ఓ గంట గడిచిన తరువాత ఓల్గా వచ్చింది. కట్టెలు కొట్టే పని అయిందని చెప్పింది.

''ఇదిగో ఈ అర్ధరూబుల్‌ అతనికి ఇచ్చేయి'' అన్నాడు స్కొర్ట్స్లోవ్‌. ''అతనికి పని నచ్చితే మళ్ళీ  రమ్మను. అతనికి పని ఎప్పుడూ  ఉంటుందని చెప్పు''

అలా నెలలోని ప్రతి మొదటి రోజు బిచ్చగాడు వచ్చి కట్టెలు కొట్టి అర్ధరూబుల్‌  తీసుకెళ్లడం మొదలయింది. నిజానికి అతను నిలబడడమే కష్టంగా ఉన్నట్టు కనిపించే వాడు మొదట్లో.  పోను పోను మరింత క్రమం తప్పకుండా రావడం, నెలలో మరిన్ని ఎక్కువ సార్లు రావడం మొదలు పెట్టాడు. అలా కట్టెల కొట్టంలోని కట్టెలన్నీ  కొట్టడం పూర్తి చేసేసాడు. అతను  వచ్చిన తరువాత  ఏ  పని చెప్పినా  చేసేవాడు. ఒక్కొక్క సారి పేరుకు పోయిన మంచును అంతా  ఊడ్చేసేవాడు... చెత్తను తుడిచేవాడు. తివాసీలకుండే  దూళి దులిపేసేవాడు. రగ్గులను శుభ్రం చేసేసేవాడు. ఎప్పుడూ వారానికి 35, 40 కోపెక్కులకు తక్కువ కాకుండా ఆర్జించేవాడు. ఒక సారైతే ఏకంగా పాత కోటును కూడా సంపాదించుకున్నాడు.

స్కొర్ట్స్లోవ్‌ వేరే ఊరు మారాల్సి వచ్చినప్పుడు  వస్తువులు సర్దడానికి, ఫర్నిచర్‌ మార్చడానికి కూడా అతనినే

ఉపయోగించుకున్నాడు.  అటువంటి సమయంలో కూడా  బిచ్చగాడు తల వేళ్ళాడేసుకుని బండి పక్కన నడుస్తుండేవాడు. విచారంగా నెమ్మదిగా అడుగులేసే వాడు. కనీసం హడావుడి పడుతున్నట్టు కనిపించనన్నా  కనిపించే వాడు కాదు. ఫర్నిచర్‌ని ముట్టుకున్నట్టు కూడా అనిపించేది కాదు. చలితో వణికి పోయేవాడు. వేన్‌లోని మిగిలిన పనివారంతా  ఏమి పట్టనట్టు, గందర గోళంగా  ఉండి, పెద్ద మనుషుల  కోటు వేసుకున్న ఈ బిచ్చగాడిని చూసి తెగ ఎగతాళి చేసే వారు.

పనంతా  అయిన తరువాత స్కొర్ట్స్లోవ్‌ అతనిని పిలిచి, ''నా  మాటలు నీకు బాగా ఉపయోగపడ్డా యనుకుంటున్నాను'' అంటూ చేతిలో ఒక రూబుల్‌  పెట్టాడు. ''ఇది నీ కష్టానికి. ఇప్పడు నువ్వు నెమ్మదస్తుడిగా తయారయ్యావు. పనికి బెదరడం లేదు. ఇంతకీ నీ పేరేంటి ? అని అడిగాడు.

''లూషకోవ్‌''

''చూడు లూషకోవ్‌, నేను నీకు ఇంతకంటే మంచి పని ఇవ్వగలను. నీకు రాయడం వచ్చా?'' అని అడిగాడు.

''వచ్చండి.''

''అయితే రేపు నాతో పనిచేసిన నా  స్నేహితుడి  దగ్గరకు వెళ్ళు. అతను నీకు చూచివ్రాతలు  వ్రాసే పనిని అప్పగిస్తాడు. బాధ్యతగా చేసుకో. నేను చెప్పిన మాటలు ఎప్పుడూ  గుర్తు పెట్టుకో. కష్టపడి పని చెయ్యి. జీవితంలో బాగుపడు. నేను చెప్పినవి ఎప్పుడూ మర్చిపోకు! సరేనా !!'' అని చెప్పి స్నేహితునికి వ్రాసిన ఉత్తరాన్ని అతని చేతిలో పెట్టాడు.

తానొక మనిషిని సన్మార్గంలో పెట్టినందుకు  స్కొర్ట్స్లోవ్‌  చాలా తప్తిగా ఉన్నాడు. లూషకోవ్‌ భుజం తట్టి కరచాలనం చేసాడు.

మర్నాడు లూషకోవ్‌, స్కొర్ట్స్లోవ్‌  ఇచ్చిన ఉత్తరాన్ని తీసుకుని అతని స్నేహితుని దగ్గరకు వెళ్లాడు. ఆ తరువాత స్కొర్ట్స్లోవ్‌  పెరట్లో పని చేయడానికి అతనెన్నడూ రాలేదు.

కాల చక్రంలో  రెండేళ్లు గడిచిపోయాయి. ఓ రోజు  స్కొర్ట్స్లోవ్‌ సినిమాటికెట్‌ కొనుక్కోడానికి  థియేటర్‌  క్యూలో నిలబడి ఉన్నాడు. టికెట్‌ ఇచ్చే వ్యక్తికి డబ్బులు ఇచ్చేటప్పుడు, అతని పక్కనే ఉన్న  ఒక పొట్టి  మనిషిని చూసాడు. అతను  మేక చర్మం కాలర్‌ ఉన్న చొక్కా తొడుక్కుని, పిల్లి చర్మం టోపీ పెట్టుకుని మురికి బట్టలేసుకుని ఉన్నాడు. అతడు గ్యాలరీ టికెట్‌ అడుగుతున్నాడు. అందుకు తన దగ్గరున్న కోపెక్‌లను పోగుచేసి ఇస్తున్నాడు.

''నువ్వు  లూషకోవ్‌ కదూ '' అని అడిగాడు స్కొర్ట్స్లోవ్‌. తన దగ్గర కట్టెలు కొట్టిన నాటి లూషకోవ్‌ను గుర్తు  చేసుకుంటూ.

''ఇప్పుడేం చేస్తున్నావ్‌? బాగున్నావ్‌ కదా'' అంటూ కుశలమడిగాడు. 

''తమరి దయ వలన బాగున్నానండి'' నేనిప్పుడు ఒక నోటరీ ఆఫీస్‌లో పని చేస్తున్నాను. 35 రూబుల్స్‌ సంపాదిస్తాను.''  జవాబిచ్చాడు లూషకోవ్‌.

''దేముడి దయవలన బాగుపడ్డావన్నమాట. నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. నిజానికి నువ్వు నాకు మనవడి లాంటి వాడివి. నేనే నిన్ను సరైన దారిలో పెట్టాను. నేను నిన్నెంతగా తిట్టానో నీకు గుర్తుండే ఉంటుంది. అప్పుడయితే నువ్వు భరించలేక కుప్ప కూలి పోయావు. నా మాట విని బాగు బడినందుకు నాకు చాల సంతోషంగా ఉంది.''

''ధన్యవాదాలు స్కొర్ట్స్లోవ్‌, అన్నాడు లూషకోవ్‌. నేనా రోజు మీ దగ్గరకు రాకపోయి ఉంటే  ఇప్పటికీ నన్నో స్కూల్‌ మాస్టారిగానో, విద్యార్థిగానో పరిచయం చేసుకుంటూ

ఉండేవాడిని. మీ ఇంటికి రావడం  వలనే నేను బురద గుంట  నుండి బయట పడ్డాను. నా జీవితం మలుపు తిరిగింది''

''నాకెంతో సంతోషంగా ఉంది.''

''మీ మాటలకు  చేతలకు కతజ్ఞతలు. ఆ రోజు మీరు చెప్పిన మాటలు ఆణి  ముత్యాలు. మీకు, ముఖ్యంగా  మీ వంటామెకు  నేను ధన్యవాదాలు చెప్పాలి. ఆ ఆదర్శమూర్తికి, కరుణామయికి శిరసు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను. నేను బతికినన్ని రోజులు మీకు రుణపడే ఉంటాను. కానీ నన్ను నిజంగా కాపాడింది మాత్రం మీ వంటామే.''

''అదెలా ?'' ఆశ్చర్య పోయాడు స్కొర్ట్స్లోవ్‌.

''అదెలాగంటే, నేను మీ దగ్గరికి కట్టెలు కొట్టేందుకు వచ్చే వాడిని కదా !.  రాంగానే ఆమె ''ఓ తాగుబోతా'' అంటూ తిట్ల దండకం  మొదలు పెట్టేది. ''భగవంతుడు నిన్ను వదిలించుకున్నాడు. అయినా నీకు చావు  రాదు'' అని నా ఎదురు గుండా కూచుని తిట్టి పోసేది, నా ముఖంలోకి చూస్తూ.. దుఃఖపడేది.. ఏడ్చేది.. ''నష్ట జాతకుడా ! నీ జీవితంలో సుఖమనేదే లేదు కదా, నువ్వు యమలోకంలో నిలువునా కాలిపోతావు, తాగుబోతా! ఏడుపుగొట్టు వెధవ! నువ్వు బాగుపడవు'' అంటూ అదే తరహాలో తిట్ల దండకం మొదలు పెట్టేది. నా గురించి ఎన్ని సార్లు మదన పడిందో! ఎంతగా దుఃఖించిందో నేను చెప్పలేను. కానీ నన్ను పూర్తిగా  కదిలించింది మాత్రం ఒకే ఒక్క విషయం... నేను కొట్టవలిసిన కట్టెలు ఆమె కొట్టడం! నేను ఒక్క కట్టెముక్కను కూడా మీ ఇంట్లో కొట్టలేదన్న విషయం మీకు తెలుసా?! నా  బదులు ఆమే కట్టెలు  కొట్టేది. ఆమే నన్ను కాపాడింది. నేను మారడానికి కారణం అమే. ఆమె ప్రవర్తనే నన్ను పూర్తిగా మార్చేసింది. ఆమె ప్రభావంతోనే  క్రమంగా నేను తాగడం మానేసాను. ఎందుకంటే నేను చెప్పలేను. ఆమె మాట  తీరు, చేతలు, ఆమె చెప్పే  విధానం, అన్నీ  నన్ను పూర్తిగా మార్చేసాయి. నేను ఎన్నటికీ ఆమెను  మర్చిపోలేను,''  అంటూ ఆగాడు.

కాసేపటికి తేరుకుని, మనం లోపలకి  వెళ్లాల్సిన సమయం వచ్చింది. బెల్‌ మోగబోతున్నది. ఇక మనం బయలు దేరదాం''  అంటూ లూషకోవ్‌  స్కొర్ట్స్లోవ్‌కి నమస్కరించి గ్యాలరీ వైపు అడుగులు వేసాడు.