కొండిగాడు

కథ

- డా|| తవ్వా వెంకటయ్ - 9703912727

తిరుపతి ఆస్పత్రిలో చికిత్స పొందుతూ కొండిగాడు చనిపోయినట్లు ఊరంతా తెలిసింది. వారం రోజుల కిందట తమ ఊర్లో నుండి పక్కఊరికి పుల్లలు కొట్టడానికి పోతా పోతా టీవీఎస్‌ స్కూటరు ప్రమాదానికి గురై నోటిగుండా నెత్తరొచ్చింది. కడపకు తీసుకొని పోయినారు. అక్కడ వాళ్ళు కాదంటే తిరుపతికి తీసుకొని పోయినారు. అక్కడ చేరినాక బాగానే ఉందని చెప్పినారు. అది తెలిసినప్పుడు ఊర్లో చాలా మంది ఊపిరిపీల్చుకున్నేరు. మన కొండిగానికి బాగానే ఉందంటలే పరవాలేదు అని అందరూ చెప్పుకుంటా ఉండిరి. ఇంతలేకే పిడుగులాంటి వార్త ఊరంతా పాకిపోయింది. పాపం కొండిగాడు అని కొందరు, ఒరేయ్‌ కొండిగాడు లేకపోతే ఎట్టరా అనేటోల్లు కొందరు. తవ్వారుపల్లెలో ఈ కులము ఆ కులము అనకుండా అందరి నోళ్లలో నాలుక లాగా ఉండినాడు కొండిగాడు.

అసలు పేరు కొండయ్య నలుగురి బిడ్డల తండ్రి. సుమారు అరవై సంవత్సరాల వయసు. చదువు అచ్చరం ముక్క రాదు. పూర్తిగా వ్యవసాయ కూలీ. వంశపారంపర్యంగా వచ్చిన ఎట్టితనం .తండ్రి నుంచి వచ్చిన రెండు ఎకరాల భూమి . ఇదే బతుకుదెరువు. భూమి సాగు సేచ్చడు. రైతులకు పనికి పోతడు. ఇంటి రైతులకు వెట్టితనం సేచ్చడు. ఆడబిడ్డకు పెళ్లి చేసినాడు. మిగిలిన ముగ్గురు మగపిల్లల్ను సదివించు కుంటాండాడు. పెద్ద కొడుకు హైదరాబాదులో గ్రూప్‌ టు శిక్షణ తీసుకుంటాండాడు. మరొకడు ఎం.సి.ఏ చదువుతున్నాడు. ఇంకొకడు పాలిటెక్నిక్‌ చదువుకుంటాండాడు. కొండిగాడు బతికుండగా ఇంటి రైతులకు ఎట్టితనం సేచ్చాండే. వాళ్ళు సచ్చిపోతే వారికి గుంతలు తీచ్చండే. వారి ఎనుములు సచ్చినా, కుక్కసచ్చినా దాంటను తీసకపోయి ఊరావతల పారేచ్చండే. ఊళ్ళో ఎవరికైనా ఒళ్ళు బాగా లేకపోతే దిగదీచ్చండే. వామిదొడ్లో పనికి పోతండే. నీరుగట్టు పనిసేచ్చండే.  ఇప్పుడు ఆ పనులన్నీ ఎవరు సేచ్చారూ. అందుకే వీళ్లందరి దిగులు. కొండయ్య బాగా తాగుబోతు. కడుపారా మందు తాపి కొంత లెక్క చేతిలో పెడితే ఏ పని సేచ్చడు. ఇది అందరికీ తెలిసిన సత్యం. అందుకే చీటికిమాటికి ఏ పని అవసరమైనా కొండయ్య దగ్గరికి వస్తారు అందరూ .

ఒక తూరి ఊర్లో అంకాలమ్మ తిన్నాల రోజు ఇంటి రైతు సుబ్బారెడ్డి అంకాలమ్మ కు మొక్కుబడిగా దున్నపోతును వదిలినాడు. దున్నపోతును అంకాలమ్మకు బలి ఇచ్చే ఒక రోజు ముందు రాత్రి సుబ్బారెడ్డి కొండయ్య ఇంటికాడికొచ్చి ''ఏరా కొండిగా రేపు మీరంతా సీకట్లోనే( వేకువ) ఇంటికి రావాల్రా అని చెప్పి పోయినాడు. తన ఇంటి రైతు అంకాలమ్మ కు దున్నపోతును మొక్కుబడిగా వదిలినాడని సంవత్సరం కిందటే కొండయ్యకు తెలుసు. దాంతో తోటి మాలలకు తలా ఎనిమిది సేర్లు పోను మిగిలిన సియ్యలన్నీ ఆరేసుకోవచ్చని ఎంతో సంబరంతో మునిగినాడు. రాత్రంతా నిద్ర పోలె చుట్టాల అందర్నీ పిలిచినాడు. రాత్రి రెండు గంటలప్పుడు కోడిని పట్టుకొని కోసినాడు. తన పెళ్ళాన్ని లేపినాడు. ఏయ్‌ లేయ్యే తెల్లవారి పోతంటే ఇంకా నిద్రేనా? లేచి కోడి సియ్యల కురాకు సెయ్‌. పోయి దున్నపోతును పట్టుకొని రావాల. గమ్మున నిద్రపోవడానికేనా పండగొచ్చింది .. లేచి చెయ్‌ అని పెళ్ళాన్ని నిద్ర లేపి, బొడ్డులో ఉన్న మందు సీసా తీసి సెమ్ములో పోసుకొని నీళ్ళు కలుపుకొని గుటగుటా తాగె. పగలంతా పని చేసి వచ్చిన కొండయ్య పెళ్ళాం దెశమ్మ ఏందిబ్బా నీ రొప్పట. రోంతన్న తెల్లవారనీ. నీ పంపరా నీదేనా. మనసల్ను రోంతసేపన్నా నిద్రపోనియ్యవే నీ పాసుగుల సేచ్చలే సించ్చుకుందువు. అని ఆదరాబాదరా కోడికురాకు పొయ్యినేసింది. రోంతసేపు ఉడుకుతానే ఉడికి ఉడకని కురాకు తెల్లెలో బేసుకొని ఆ కైపు మోపున పీకల కాడికి తిన్నేడు కొండయ్య.

అప్పటికి నాలుగు గంటలయింది. ఇంకా నమాజ్‌ కూడా సదవలేదు. ఎట్టిమాలల ఇంటి కాడికి పోయి ఎట్టిమాల్లోల్లనందర్ని నిద్ర లేపినాడు. రేయ్‌ రమణ లేయ్యి రా సోమి సుబ్బాడ్డి ఇంటి కాడికి పోయి దున్నపోతును పట్టుకొని రావాల, అని తన చిన్నాన కొడుకును లేపినాడు. తన మేనత్త కొడుకు ఇంటి కాడికి పోయి తూటు మామ లెయ్యి, నువ్వే ఇంతసేపు పండుకుంటే ఎట్టబ్బా. లేయ్యి మామ బెన్నె పొద్దు పోతది అని చెప్పి, ఎనిమిది మంది ఎట్టి మాలలను లేపి తనవెంట తోడుకుని తెల్లవారేటప్పటికల్లా సుబ్బారెడ్డి ఇంటి కాడికి పోయినాడు .అప్పటికే సుబ్బారెడ్డి పెళ్ళాం లేసి బోనం కుండ సిద్ధంగా చేసింది.

పలకలు(తప్పెట) వాయించే వాళ్ళు వచ్చినారు. సుబ్బారెడ్డి ఇంటి యాప చెట్టుకు కట్టిన దున్నపోతును ఇప్పి పగ్గాలు వేసి గట్టిగా కట్టినారు. ఎనిమిది మంది ఎట్టి మాలలు బిర్రుగా పట్టుకున్నారు దున్నపోతు పారిపోకుండా. సుబ్బారెడ్డి భార్య బోనం కుండ భుజాన్ని పెట్టుకున్నేది. ఇంటిల్లిపాది బయలుదేరినారు. ఎట్టిమాలలు పలకలు వాయించుకుంటూ ఊలలు, కేకలు, డాన్స్‌లు చేసుకుంటా వీధి గుండా బయలుదేరి తూర్పు చేలల్లో జమ్మిచెట్టు కాడికి పోయినారు.

సాకలి గుర్రప్ప చిన్న కొడుకు వేట కొడవలి తీసుకొని దున్నపోతు తలకాయను ఒక్క దెబ్బకు తెగ నరికినాడు. సుబ్బారెడ్డి పొట్టేలును కూడా అంకాలమ్మ కు బలి ఇచ్చినాడు.

అంకాలమ్మకు బలి ఇచ్చిన దున్నపోతును ఎట్టిమాలలు అందరూ కలిసి దున్నపోతు కాళ్లకు తాళ్లు కట్టి పెద్దబడెలు దున్నపోతు కాళ్ళ సందులో నుంచి దూర్చి భుజాలకెత్తుకొని బరువుగా ఇంటికి తెచ్చినారు. పొట్టేలును సుబ్బారెడ్డి ఇంటికి తీసుకపోయినారు సాకలోళ్ళు.

అంకాలమ్మ కాడ నుంచి తెచ్చిన దున్నపోతును కొండయ్య ఇంటికాడ తుమ్మ చెట్టు కింద పడేసినారు. కత్తులను ఇసుక రాయి మీద నూరి బాగా పదును ఎక్కించారు. ఎనిమిది మంది ఎట్టి మాలలు కాక మరి కొందరు దున్నపోతు చుట్టూ గుమిగూడి ఉన్నారు. నలుగురు నాలుగు వైపుల దున్నపోతు కాళ్లు పట్టుకొని చర్మం ఒలిచి జబ్బలు తీసి పక్కన పెట్టి, ఓ గంట కల్లా సియ్యలు కువ్వ పోసినారు. ఎనిమిది మంది మాలలకు తలా ఒక సేరు సియ్యలు పోగా మిగిలిన దున్నపోతు కూరనంతా కొండయ్య తన బంధువులతో కలిసి ఒరికిళ్ళు కోసి దండెలు దండెలుగా ఆరేసినాడు.

కూర పొయ్యికెక్కించింది కొండయ్య భార్య. మాలలంతా ఎవరింటికి వాళ్ళు పోయినారు. కొండయ్య ఒక్కడే దున్నపోతు తల కోచ్చండు. ఇంతలో ఇంట్లో ఫోన్‌ మోగింది. బ్బా ....బ్బోవ్‌ ఫోను అరుచ్చంది . సూచ్చురా అని చెప్పింది కొండయ్య భార్య. నేను పనిసేచ్చండగదే ఊరుకుండానా ఇట్ట దెంకోనిరా మాట్లాడతా ఎవరో.. అని బిస్సగా దున్నపోతు తల కోస్తా రొప్పుతా చెప్పినాడు కొండయ్య.

ఫోన్‌ తీసుకచ్చి కొండయ్య కిచ్చింది భార్య.

అలో.. అలో... ఎవరుబ్బా.. ఏందిరా దీనేమ్మ ఈ సెల్లు ఇనపడే సావదు. అలో ...ఆ ఏంరా పెద్దోడా బాగుండావా? తిన్నాలకు రమ్మంటే రాకపోతివి సుట్టాలంతా వచ్చినారు. నువ్వు లేకపోతే ఎట్టనో ఉంది. మీయమ్మ గూడా దిగులుగా ఉంది. ఆడ నువ్వు ఈడ మేము. ఏం తింటాండావో.. ఏం తినలేదో . ఏమి ఇయ్యాలప్పుడు ఫోన్‌ చేసినావే. ఏమన్నా అవసరంగా ఉందా అని అడిగినాడు. లెక్క పంపియాల్నా ఎంత ? మూడువేల రూపాయలా పంపిచ్చలే. ఈ రోజో రేపో పంపించ్చలే. బాగా సదువుకో నామాదిరి మీరు పని సెయ్యలేరు. నాకంటే సదువు గిదువులేదు. మీరు బాగా సదువుకోవాల ఈ మాలా మాదిగ కట్టం మీ వల్ల కాదురా. అని చెప్పి ఉంటా పని శానా ఉంది. అని ఫోను పెట్టేసినాడు.

యేయ్‌ పోను తీసకపోయి ఇంట్లో పెడుదురా అని పిలిచినాడు పెళ్లాన్ని కొండయ్య. ఎవరుబ్బా ఫోన్లో అని అడిగింది భార్య. ఎవరే మనోడే పెద్దోడు లెక్క కావాలంట మూడు వేలు. తీసుకొని వచ్చి పంపిచ్చా, అని అదారాబాదరా సియ్యలు కోసే పనిని పక్కన పెట్టి ఊళ్ళోకి పోయినాడు. నాగిరెడ్డి ఇంటి దగ్గరికి పోయి ఆయన భార్య బయట ఉంటే మ్మా నాగిరెడ్డి లేడూ అని అడిగాడు. కొండయ్య మాట వినగానే ఇంట్లో నుండి నాగిరెడ్డి బయటకు వచ్చి ఏమి రా ఇంతలేకే మొదలు పెట్టినవా తాగేది అని మందలింపుగా పలకరించినాడు. అది కాదు బ్బా ఒక మూడు వేల రూపాయలు లెక్క కావాల నా పెద్ద కొడుక్కు అవసరంగా ఉంది. ఫోన్‌ చేసినాడు, బువ్వపెట్టే హాస్టల్లో కట్టాలంట సర్దుబాటు చేయిబ్బా. నేను పనికి వచ్చి సెల్లుపెడతాలే అని అడిగినాడు. యాడుంది రా లెక్క. పత్తి అడిగే నా కొడుకు లేడు. ఒడ్లు అన్నీ అట్టనే ఉండాయి. యాడుంది లెక్క. యాడన్న చూసుకోపో తర్వాత ఇచ్చా అని ఉత్త చేతులు చూపించినాడు. సరేలే బ్బా లేకపోతే నువ్వుగంగ ఏం సేచ్చవ్‌. ఉంటే ఇచ్చేవానివే. అని సెంచిరెడ్డి ఇంటికి పాయ. సెంచి రెడ్డి కొండయ్య ముఖం సూచ్చానే ఏమి రా ఇట్ట వచ్చినావు పనులన్నీ అయిపోయినాయా అని అడిగాడు. అది కాదు బ్బా నీతో పని ఉండి వచ్చినా అన్నాడు. నాతో ఏం పని రా. ఓ మూడు వేలు లెక్క కావాలా నా పెద్ద కొడుకు అయిదాబాదులో ఉన్నాడు. వానికి పంపియాలా. యాడ ఉందిరా లెక్క. దిక్కు తెలియక సచ్చంటే. ఎప్పుడూ లెక్క లెక్క అంటాంటావు. రేపు వారంలో ఇచ్చలే. మొన్ననే ఓ పది వేలు ఉంటే పొట్టేలు పట్టుకొని వచ్చినా మల్లా లెక్కెట్టొచ్చది. అని ఆయప్ప ఊరికినే పంపించా. అట్ట అయిదారు మందిని అడిగా ఏ ఒక్కరూ ఇయ్యలా. అందరూ మా దగ్గర లేదు, మా దగ్గర లేదు అన్నేరు. ఇంటికి వచ్చా వచ్చా వీరారెడ్డి దగ్గరికి పోయినాడు. రెడ్డి మంచం మీద కూర్చొని అప్పుడే సియ్యలు తింటా ఉండి కొండయ్య మొఖం చూడగానే రా రా కొండిగా సియ్యలు తిందూరా అని పిలిచే ప్రేమగా.కొండయ్య నెత్తిగీరుకుంటా నాకేం వద్దులేబ్బా ఇంటి కాడ సుబ్బాడ్డి వదిలిన మాంచి దున్నపోతునుకోసినా సియ్యలకు కొదవలేదు. ఈ పొద్దు నీతోనే పని ఉండి వచ్చినా ఈరారెడ్డి . ఏం పని చెప్పు రా అడిగిన వీరారెడ్డితో మూడు వేలు లెక్క కావాలబ్బా అన్నాడు. వీరారెడ్డి ఏడుందిరా లెక్క సరేలే. మాటాంతు రా తీసుకొని పోదు అని చెప్పినాడు. దాంతో కొంత నిమ్మలపడి. ఇంటికి వచ్చా వచ్చా బాలిరెడ్డి అంగడిలో ఒక క్వార్టర్‌ మందు తీసుకొని ఇంటికి వచ్చి తాగినాడు. కడుపారా తిన్నేడు. పడ్డుకుని పొద్దుమాటేంతుగా వీరారెడ్డి ఇంటికి పోయినాడు. వీరారెడ్డి బాండు రాయించుకొని మూడు వేల రూపాయలు చేతిలో పెట్టాడు. సంబరంగా ఇంటికి తీసుకుని వచ్చి వేరే వాళ్లకు చెప్పి ఆ లెక్కను తన పెద్దకొడుకు పంపించినాడు. పెద్ద కొడుక్కు ఫోన్‌ చేసి నాయనా నీకు లేక్క పంపించినా చూసుకో .రేపు వారం ఇంటికి రారా నిన్ను చూడ బుద్ధి అయితాంది. వట్టి తునకలుండాయి. బాగా చేసుకుని తిందువు గాని ఇంటికి రా అని పిలిచినాడు . సందకాడ అందరూ పండుకున్యాక కొండయ్య ఒక్కడే లేసి పెళ్ళాన్ని బువ్వ పెట్టమని సెప్పినాడు. పెళ్ళాం గిన్నె నిండా పెట్టిన సియ్యలకూర బువ్వా కడుపారా తిని కళ్ళలో నుండి కన్నీళ్ళు రాల్చినాడు. ఎందుకుబ్బా ఏడుచ్చండవు అని అడిగింది భార్య. ఏం లేదే అబ్బికి లెక్క పంపియ్యడానికి ఊరంతా తిరిగినా ఎవరు ఒక రూపాయి ఇయ్యలా. ఆ ఈరారెడ్డి కాళ్లుకడుపు పట్టుకుంటే మూడు వేలు ఇచ్చినాడు. అందరికీ పని చేసినా నా అక్కరకు ఒక్కరంటే ఒక్కరు కూడా ఆదుకోలేదు. ఆ ఈరారెడ్డి తప్ప. నేను చచ్చిపోతే మీ బతుకెట్టా అని కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టినాడు. కొండయ్య భార్య కూడా ఏడుస్తూ.. ఏంది మాటలుబ్బా అయ్యి తిని పండుకో ఏం కాదు గాని మన రెడ్లే సాయం సేచ్చారు. అని ధైర్యం చెప్పింది. వారం దినాలు గడిచిన తర్వాత పెద్దకొడుకు ఇంటికి వచ్చినాడు. మధ్యాహ్నం పూట ఒట్టిముక్కలకూర, సంగటి చేసుకొని అందరు తిన్నారు. కొడుకు నిద్రపోతుంటే లేపి నాయనా నేను సుంకేసులకు పుల్లలు కొట్టడానికి పోతాండా మాటాంతు వచ్చా, అని చెప్పి బయలుదేరినాడు టీవీఎస్‌ స్కూటర్‌ లో.

కొండయ్య పెళ్ళాం కొండయ్యను ఆపి నీకు మోటర్‌ సైకల్‌ శాతకాదు కదా వాళ్ళ స్కూటర్‌ ఎందుకు తెచ్చుకున్నేవుబ్బా అనింది. ఆ సుంకేసుల అయ్యప్ప ఇచ్చింటే తీసకచ్చినా. ఏం నాకెందుకు చేతకాదు సైకిల్‌ తొక్కుతాన్లా బాగానే. అట్టనే ఇదీ. అని తన భార్య చెప్తున్నా లెక్కచేయకుండా మూడు అమ్సులు మందు తాగి స్కూటర్‌ ఎక్కి బయలుదేరినాడు కొండయ్య. బయలుదేరిన రోచ్చేపటికి ఎవరో పరుగుపరుగున కొండయ్య భార్య దగ్గరకు వచ్చి ఓమ్మా నీ మొగుడు స్కూటర్‌ నుంచి కింద పడినాడని చెప్పినారు. ఆమె బోరుమని మొత్తుకుంటా తన కొడుకులను, తన బావ కొడుకులను పంపించింది. అటు నుంచి అటే కడపకు తీసుక పోయినారు. ఆడ కాదంటే తిరుపతికి తీసుకపోయినారు. అప్పుడు పోయినోడు పానంతో వచ్చాడనుకుంటే శవమై తిరిగి వచ్చండాడు నాయనా... మాకు ఇంగదిక్కెవరు, తండ్రో... అని గుండెలు పగిలేలా ఏడుస్తోంది.

సాయంత్రానికి కొండయ్య శవాన్ని ఇంటికి తీసుకు వచ్చినప్పుడు ఊరి రైతులందరూ గుమిగూడి వచ్చినారు. అందరూ కొండయ్య భార్యపిల్లలకు ధైర్యం చెప్పినారు. ఏమీ కాదులేమ్మీ మేము ఉండాముకదా భయపడద్దు లే అని ధైర్యం చెప్పినారు. వారందరి మాటల వల్ల గుండె దిటం చేసుకున్నేది దెశమ్మ.

దినాలు అయిపోయినాయి. కొడుకులు ముగ్గురు ఇంటి దగ్గరే ఉంటారు. కొండయ్య భార్య తన పెద్ద కొడుకు తో హైదరాబాదు బోయి చదువుకో నాయనా అని చెప్పింది. పోతా లేమ్మా అని చెప్పి ఓ నెల రోజులు ఇంటి దగ్గరే ఉన్నాడు. ఒకరోజు పొద్దున్నే అందరు నిద్రలెయ్యందే వీరారెడ్డి ఇంటి కాడికి వచ్చినాడు. మ్మీ దెశమ్మా అని గట్టిగా పిలిచినాడు. ఏంబ్బా ఇంతపొద్దన్నే వచ్చినావు అనింది. ఏం లేదుమ్మీ ఎనుము సచ్చిపోయింది. అది పడేయ్యాలా ఎవరినన్నా పంపియ్యి అని చెప్పి పోయినాడు. ఇన్నాళ్లు తన మొగుడు ఇట్టాంటియన్నీ చూసుకుంటా ఉండే. ఇప్పుడు ఏమి చేయాలో దిక్కుతోచక నిద్రపోతున్న తన పెద్ద కొడుకును నిద్ర లేపింది. నాయనా ఈరారెడ్డి ఎనుము సచ్చిపోయిందంట ఎనిమిదిమంది ఎట్టిమాలోల్లను తీసుకొనిపోయి ఆ ఎనుమును పడేసిరా నాయనా అని చెప్పింది. కొండయ్య పెద్దకొడుకు నిద్ర లేసి కళ్ళు నులుముకుని తూర్పుదిక్కు చూసినాడు. అప్పుడే

ఉదయించిన సూర్యుడు మబ్బుల్లో కి మళ్ళీ జారుకుట్టున్నట్టు అనిపించింది .ఇంటి పక్కన ఉన్న బడెను భుజాన పెట్టుకుని తోటి వెట్టిమాల్లోల్లను పిలుచుకొని వీరారెడ్డి ఇంటి దొడ్డి గుమ్మం దగ్గరకు పోయినారు. పశువుల పాకలో పడిఉన్న ఎనుమును ఎట్టిమాలలు పొర్లించి దాని కాళ్ళకు తాడు కట్టి బడెను దూర్చి ఎనిమిది మంది ఎత్తుకచ్చి ఊరావతల పడేసినారు. అందరికి చెమటలు కక్కుతున్నాయి. కొండయ్య పెద్దకొడుక్కు మాత్రం భుజం నొప్పి పట్టింది. తన తండ్రి ఇన్నేళ్లు ఇటువంటి పనులు ఎంత ఓర్పుగా చేశాడో తలచుకున్నాడు. ఈ మాలా మాదిగ పనులు మీరు సెయ్యలేరు. బాగా సదుకోనాయనా అని తన తండ్రి చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చినయి. గుండెలు ఆవిరయ్యాయి. తన చేతిలో ఉన్న బడెను విసిరి చెట్లల్లో పడేశాడు. మబ్బుల్లో దాగిన సూర్య కిరణాలు మబ్బులను విడిచి ముఖం మీద పడ్డాయి. వెనక్కి చూడకుండా తన వాడవైపు బయలుదేరినాడు.