కడలికెరటం

కవిత 
- కోడే యామినీ దేవి
9492806520


అల.. అల..
అల వెంట అల.. అల వెంట అల
తీరం చేరేలోగా.. ఊపిరి పీల్చేలోగా
ఒకటి తర్వాత మరొకటి
తేరుకునే సమయముండదు
ఆదమరచే వీలూ ఉండదు

ఒకో అలా ఒకో అడుగు
తీరం చేరాలనే తపనే తోడు
కడలి జీవితంలో
కల్లోల సంఘటనలు
అలుపెరగక సాగుతున్నా
ఊహించని ఉప్పెనలై
ముంచే సుడిగుండాలు

వర్షించే మేఘాలు
హర్షించే నయనాలైనాక
చెలియలికట్టకు హద్దులు గీస్తూంటే
కుదుర్లేని అలజడి
అస్తమానూ అల్లుకుంటూంటే
కుదుటపడాలనేదే
సంఘర్షణ కావచ్చు

ఒక అల తేజమై
ఇంకొకటి స్థబ్దమై
మరొకటి నిశ్శబ్దమై
ఆ వెంట నిస్తేజమై
వెనువెంట నిరాశక్తమై
ఆ తర్వాత ఆశే జీవమై
పునర్జీవమై సాగుతూ
అల
అల వెంట అల
అలా..
అలవాటుగా వస్తుంది

శ్వాస నింపేందుకు
చిరునవ్వుని చేర్చేందుకు
అంతులేని పయనమై
అలుపెరుగని గమ్యమై
కడలి నురగలతో
తీరం పాదాన్ని తాకుతూ
చివరికంటా వెంట
పుట్టి గిట్టడానికి
నడుమ కాలంలా... అల