పద్యం ఉదయించిన వేకువ

కవిత

- మెట్టానాగేశ్వరరావు - 9951085760

నాలో నేనుండేదీ..
నీ వైపు నా అడుగులు తరలివచ్చేదీ...
ఓ పద్యం కోసమేననీ
నాకు తెలిసినంతగా నీకు తెలియక పోవచ్చు...

తెలియకపోయినా ఫరవాలేదు
పద్యానికి రెక్కలొచ్చాక
నిన్ను గుర్తుపట్టి తప్పక నీ మీద వాలుతుంది!

రాత్రంతా కల్లోలితమై కుదుపేస్తుందనీ
ముందురోజు కలగానైనా రాదు
తుఫానుసముద్రంలో
పడవెన్ని కుదుపులకు లోనయ్యిందో అన్ని
కుదుపులు పడకుండా
పద్యం సూర్యోదయాన్ని లోకానికి ఇవ్వదు..
బలహీన అనైతిక క్షణాల్లో
లోపల తిష్టవేసుకున్న చీకటిపురుగుల్ని
కొంచెం కొంచెం పొడుచుకు తినందే
పద్యవిహంగం ససేమిరా వూరుకోదు..!

నడక మొదలైన నాటినుంచీ
ఎన్ని తప్పటడుగులూ
తప్పువైపు అడుగులు పడ్డాయో..
పద్యం పుట్టేవరకూ నాకూ అంతుపట్టదు..
ఒక్కో వాక్యమూ ఒక్కో వంకరనీ సరిచేసీ
చరణాల్లో దుమ్మునీ క్షాళనం చేసాక...
వున్నట్టుండీ నా ప్రయాణం కొత్త మలుపు తిరిగింది!

పద్యం పురోడోసుకున్నాక
జీవక్షణాలు పెరగడం గమనించాక...
నీవు ఆకుపచ్చని లతవై చుట్టుకున్నావు..
పద్యమెంత పని చేసిందీ..
నిన్నూ నన్నూ ఒక్కటి చేసిందీ.....

పద్యం ఉదయించిన వేకువలో...
నీవూ నేనూ జీవహరితానికి అంటుకడుతున్నాం!
ఇక
మనిద్దరమూ పద్యానికి నమస్కరిద్దాం!!