వాక్యాంతాన్ని నేనే!

కంచరాన భుజంగరావు
9441589602
ఇప్పుడే
ఓ రెండు వాక్యాలకు పురుడు పోశాను
పూట పూటకీ రెండేసి వాక్యాలైనా సృష్టిస్తాను
రాత్రికి పహారా కాస్తూ
భద్రంగా చీకటి దీపాలను ఆర్పే వేళకు
ఉదయ భాస్కరుడి చేతికి
కాసిన్ని కొత్త రూపకాలను కానుకిస్తాను!

నా గుండెకు, నీ గుండెకూ నడుమ
రస దండమొకటి నిర్మిస్తాను
నా ఊహల సాగరంలో పులిమిన
పదాల పట్టు పోగులతో కవితా కన్యక కోసం జరీ చీరలల్లి
ఆ దండెం మీద ఆరేస్తాను!

బతుకు భాష తెలిసిందే కనుక
బతకాల్సిన బాట కూడా ఎరుకైందే కనుక
నిజాన్ని, నిక్కచ్చి మాటల్లో వెలిగించాలని తప్ప
వ్యాకరణ సూత్రాల పట్ల పెద్దగా వ్యామోహం లేదు
జీవితానుభాలను గాలించి జల్లెడ పట్టాలని తప్ప
అనుకరణల పట్ల అనురక్తి లేదు
శైలీ, శిల్ప నిర్మాణ రీతుల్లో
అనుసరణ అస్సలు సరిపడదు!

ఎప్పటికప్పుడు వాక్యాలు వొదులైపోకుండా
అందమైన కవిత్వంలో
అనంతాకాశాన్ని ముంచి
చుక్కల్ని పొదిగి జరీలల్లుకుంటాను
ఆగ్రహ జ్వాలల్లాంటి అక్షరాలతో
అవనీ తలాన్ని స్పఅశించి
పద్యాంతాల్లో నిలువుటద్దాలు పేర్చుకుంటాను!

కవిత్వంతోనే
నా ఊపిరి వెలిగించుకుంటాను
కవిత్వంలోనే
నా ఆయువు పొడిగించుకుంటాను
నా కవిత్వానికి
నేనే వాక్యాంతాన్నవుతాను!