సృజనమే జీవన చైతన్యం

డాక్టర్‌ కత్తి పద్మారావు
98497 41695
మబ్బులు ముమ్మరంగా కమ్మే ఉన్నాయి.
నదులు సముద్రం వైపు పరిగెడుతున్నాయి.
ఆ కొండ చరియలన్నీ
ముత్యాలతో అలంకరించినట్టుగా ఉన్నాయి.
చెరువులు గట్టు తెగి ఊళ్ళలోకి పరిగెడుతున్నాయి.
చేపలు ఈత మాని మోరలెత్తి చూస్తున్నాయి.
సముద్రం అంచులు దాటి దూకే పనిలో ఉంది.
ఆ పూలమొక్కలు ఆనందభాష్పాలు రాలుస్తున్నాయి.
వాన నీళ్లలో కన్నీళ్లు కూడా ఉన్నాయి.
రోడ్డు కి ఆ యానాదుల గూడేనికి తేడా లేదు.
ఇంట్లోకే నీటి ప్రవాహం.
కరెంటు పోయి చీకటి గుయ్యారంగా గూడెం.
దోమల రొదలో విష జ్వరాలు.
ప్రభుత్వం డ్రమ్ములు కొట్టుకొంటోంది.
వందిమాగధులు కొమ్ముబూరలు ఊదుతున్నారు
రాజ్యం బథిరమయ్యింది
కళ్లుండి కూడా చూడలేని అంధత్వం.
ఆ గిరిజన గూడెంలో జ్వరాల తరకల వరస
ధనియాల రసం కాచి ఇవ్వడానికి కూడా
పొయ్యిలో పుల్లలు రగలడం లేదు
ఆరినపొయ్యి వెలిగి వారం రోజులయ్యింది
పీక్కుపోయిన కళ్ళతో
మంచం మూలల్లోకి ఒదిగిపోయిన పిల్లోడు
నోట్లో పమిట అదుముకుంటూ ఏడుస్తున్న ఆ అమ్మ వ్యధ
గుండెలు అవిసిపోయే ఎక్కిళ్ళు
ఆ పడవలో ఉన్న జాలరికి
పెను నీటి ధారలో తడిసి కళ్ళు కన్పించడం లేదు
తెడ్డు నీటి ఒరవడికి నెట్టేస్తూ ఉంది
ఆ వేపచ్చెట్టుకు పూసిన తెల్లని పూలవర్షం
నక్షత్రాలు రాలినట్టు ఉంది
ఆ తల్లిదండ్రులు ఆ బిడ్డపై అనేక వత్తిళ్లు చేస్తున్నారు
వత్తిళ్లు ముళ్ల కిరీటమే అవుతుంది
ఆశయం స్వీయ జీవనం
జననీ జనకులు దానికి ప్రేరణ శక్తులు కావాలి
నిజానికి భూమిలో నాటిన విత్తుకు నీరు కావాల్సి ఉంది
నీరే విత్తు కాదు
మెదడు మీద ఒత్తిడి పెరిగే కొలదీ
మేధస్సు చిధ్రమౌతుంది ఆలోచన భగం అవుతుంది
మనస్సు, మేధస్సు పరస్పర ప్రేరణలు పరస్పర ఆధారితాలు
కోరిక తరం కావాలి, నీది కాదు
ఆ కుంభ వర్షంలో
రెండు మైళ్ళ దూరం వరకు నిలబడి ఉన్నారు
ఏదో రాతి విగ్రహాన్ని దర్శించడానికి ఆ చంటి బిడ్డను
ఆమె చంకలో వేసుకుని నిలుచుంది
మూఢనమ్మకం ఒక ఊబి
అది శిరస్సు మునిగే వరకూ ఉపేక్షిస్తుంది
ఆలోచనకు మేకులు కొడుతున్నారు
అభివృద్ధి అగాధంలో ఉంది
గుండె పొరల్లో అతిగా కొవ్వు పేరుకు పోయింది
ఏమి తింటున్నారో ఏమి తాగుతున్నారో తెలియదు
నాలుక చప్పరిస్తూ ఉంటుంది
దృశ్యం కళ్ళ ముందు కదుల్తూ ఉంటుంది
దృశ్యాదృశ్య వీక్షణ భ్రమణం
ఊబకాయాభివృద్ధి నడవలేని అధోగతి
ఏమి పెరుగుతుందో... ఏమి తరుగుతుందో గణనమే లేదు
విస్తరంతా పదార్థాలే!
రోగగ్రస్తమౌతున్న శరీరం
పేగు నిడివి ఎంత? వాడు తినేదెంత?
సండే అంటే బలిదానం రోజే
విశ్రాంతి అంటే అతి వినోదం కాదు
పునర్వివేచనకు లిప్త మాత్రం శూన్యం కావాలి
వాన వెలుస్తుంది కదలికలోకి రండి
నూత్న సృజన ఆవిర్భవిస్తుంది
జీవితం ఫలవంతం అవుతుంది.
విత్తు విచ్చుకున్నట్టు పువ్వు పరిమళిస్తున్నట్టు
సజనమే జీవన చైతన్యం!