ఆమెకు.. ప్రేమతో,

సునీత గంగవరపు
94940 84576

ఆమె నడుస్తున్నప్పుడంతా
పాదాల గుండెకు ఏవో
గుచ్చుకుంటూనే ఉంటాయి
వొంగి తుడుచుకునే వ్యవధి లేకనో
మరే దారిలేకనో కానీ
ఆమె ఓర్చుకోవడమే అలవాటుగా మార్చుకుంది

బరువో.. బాధ్యతో
ఆమె బతుకు బండను భారంగా
దొర్లిస్తుంటుంది
తెగిన కలలపూసల దండలు
ఆమె దారిపొడవునా చేదు గురుతుల్ని
రాల్చుతుంటాయి
వెచ్చని పులకరింతలు కాదు..
పచ్చిగాయాల సలపరింతలే
ఆమె దేహం నిండా

ఎవరో రాసిన నిర్బంధ లేఖపై
చదవకుండానే సంతకం చేస్తున్న
అభాగ్యురాలామె
ఆకాశంలో సగం కాదు
అసమానతల సమాజంలో
వెక్కిరించబడుతున్న అమావాస్య ఆమె
మారుతున్న కాలంలో
తాను ఆశించిన జవాబు కోసం
కొంగు నడుముకు బిగించి
ఇంకా ఇంకా వెతుకుతున్న
వేయి కాగడాల ప్రశ్న ఆమె

ఇప్పుడామెకు
ఆమె జీవితం కావాలి
వ్యర్థంగా నలిగిపోతున్న రాత్రుల నుంచి
ఉపశమనం కావాలి
ఆమె ప్రభాతాల్ని బంధించిన పిడికిలి నుంచి
విముక్తి కావాలి
స్వేచ్ఛగా పరిమళించే
మల్లె మొగ్గల్లాంటి తెల్లని నవ్వులు
ఆమె సొంతం కావాలి

ఇప్పుడైనా ఆమెను చదవనిద్దాం..
ఈ ప్రపంచాన్ని..
భయ భ్రమల్లోంచి
బయటపడేందుకు తెరిచివుంచిన మార్గాన్ని

ఇప్పుడైనా ఆమెను చూడనిద్దాం..
రెప్పచాటున దాగిన స్వప్నాల్ని
వెలుగుచూడని అనేకానేక వాస్తవాల్ని
ఇప్పుడామెను మాట్లాడనిద్దాం..
గుండె నది వొడ్డున గూడుకట్టుకున్న
ద్ణుఖాన్ని తెంచి..
మనసు పొరల్లో అలుముకున్న
చీకటి తెరల్ని నిర్భయంగా తొలగించి

ఆమెనికనైనా స్వేచ్ఛగా సాగనిద్దాం
సృష్టిని ప్రతిసృష్టించే ఆమె కోసం
భావితరాలకు దన్నుగా నిలిచే
రేపటి అమ్మల కోసం ...