రాయలసీమ ప్రేమకథలు కొన్ని కన్నీళ్లు .. కొన్ని ఆనంద బాష్పాలు ...

ఎస్‌.హనుమంతరావు
88978 15656
ఒక్క సాహిత్యంలోనే కాదు; మొత్తం కళా ప్రక్రియలన్నింటి లోనూ స్థానీయతకు ప్రాంతీయతకు ఇటీవలి కాలంలో ప్రాధాన్యం పెరిగింది. బహుశా వాస్తవికతకు దగ్గర కావడానికి ఈ అంశాలు దోహదపడటం ఒక కారణం కావచ్చు. అలాగే పెరిగిన అస్తిత్వ స్పృహ మరో కారణంగా చెప్పవచ్చు. ఆధునిక తెలుగు కథ రాయలసీమ నుంచి కొంచెం ఆలస్యంగా మొదలైందని విమర్శకుల అభిప్రాయం. ఎప్పుడు మొదలైనా మిగతా తెలుగు ప్రాంతాల కథలకు రాయలసీమ కథలు ఏమాత్రం తీసిపోవని ఎప్పుడో నిరూపితమైంది.
ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా మనుషుల అనుబంధాలు, అను భూతులు ఒకేలా ఉంటాయి. వివిధ భాషల సాహిత్యం పరిశీలిస్తే బోధపడే విషయం ఇదే. అయితే ప్రతి సమాజానికీ, ప్రాంతానికీ కొన్ని ప్రత్యేకతలుంటాయి. ఆయా ప్రాంతాల సంస్క ృతి, చరిత్ర, భౌగోళిక పరిస్థితులు ఈ ప్రత్యేకతలకు దారి తీస్తాయి. అన్ని సమాజాల్లాగానే రాయలసీమ సమాజానికి కూడా కొన్ని ప్రత్యేకతలు, పరిమితులూ ఉన్నాయి. వాటిని అక్కడి రచయితలు తమ రచనల్లో సమర్థవంతంగా ప్రతిఫలిస్తున్నారు. ముఖ్యంగా ఆ ప్రాంత కథకులు తమ కథల్లో సీమ ప్రత్యేకతలకు పట్టం కడుతున్నారు.
ఃవీy్‌ష్ట్ర ఱర అశ్‌ీష్ట్రఱఅస్త్ర ఎశీతీవ ్‌ష్ట్రaఅ aఅషఱవఅ్‌ స్త్రశీరరఱజూః అని మేథావులు అన్నా, ప్రపంచవ్యాప్తంగా కొన్ని 'మిత్స్‌' ప్రచారంలో ఉన్నాయి. రాయలసీమ అనగానే ఫ్యాక్షన్‌ గొడవలు, బాంబులు, వేటకొడవళ్లు... అనుకోవడం కూడా ఇలాంటి అపోహల్లో ఒకటి. ఈ 'మిత్‌'ని బదాబదలు చేస్తూ ఎంతో సాహిత్యమూ, ఎన్నో పుస్తకాలూ వచ్చాయి. అలాంటి కోవలోకి వచ్చేదే ఇటీవల వచ్చిన 'రాయలసీమ ప్రేమ కథలు' పుస్తకం. దీని సంపాదకుడు డా. ఎం.హరికిషన్‌.
ప్రేమ భావనను సమాజపు కొలనులో వికసించిన పద్మంలా అనుకోవచ్చు. ఆ పద్మపు రేకులే ప్రేమ కథలు. అసలు తెలుగులో ప్రేమ కథలు రావడమే తగ్గిపోయింది. ఈ కథల్ని చిన్నచూపు చూడటమే దీనికి ప్రధాన కారణం అనుకుంటాను. మన జీవితాల్లో ఒక సున్నితమైన అంశమైన ప్రేమపై కూడా కథలు రావాలని కోరుకునేవారు ఎందరో ఉన్నారు. ఈ నేపథ్యంలో రాయలసీమ ప్రేమ కథలు ఒక సంకలనంగా రావడం ఒక ఆహ్వానించతగ్గ పరిణామం.
భావ, వస్తు, ప్రాంత ఏకతా ప్రాతిపదికగా అనేక కథా సంకలనాలు వచ్చాయి, వస్తున్నాయి. ఇది ఒక రకంగా కథా ప్రక్రియకున్న ప్రజాదరణకు సూచికగా భావించవచ్చు. ఈ సంకలనంలో ఉన్న కథలన్నీ సాంప్రదాయ దృష్టికి 'ప్రేమ కథలు'గా అనిపించకపోవచ్చు. 'బారు మీట్‌ గర్ల్‌' స్టోరీల కోవలోకి ఇవి రావు. ప్రేమే జీవితం కాదు. అది జీవితంలో ఒక అంశం మాత్రమే. ఈ ప్రేమ కథల్లో జీవితంలోని అనేక అంశాలు ప్రత్యక్ష, పరోక్ష ప్రస్తావనకు నోచుకున్నాయి.
రాయలసీమ ప్రేమ కథలంటే... ఆ ప్రాంత రచయితలు రాసిన కథలా? ... అవును. ఇందులో అన్ని కథలూ ఆ ప్రాంతానికి చెందిన రచయితలు రాసినవే. అంతేనా? ...చాలా వరకు ఆ ప్రాంత విశిష్టతలను నమోదు చేసిన కథలు. కొన్ని కథలు మాత్రం ఆ ప్రాంత కథకులే రాసినప్పటికి కథ వేరే ప్రాంతంలో జరిగినవి. ఉదాహరణకు మధురాంతకం నరేంద్ర రాసిన 'వెదురు పువ్వు'ను చెప్పుకోవచ్చు.
ఈ సంకలనంలోని మొదటి కథ బండి నారాయణస్వామి రాసిన 'ఆగామి వసంతం!'. ఒక రకంగా ఇది ప్రేమ కథ కాదు. చిన్నప్పటి నుంచీ కలిసి బతికిన పార్వతి, రాజు మేనత్త మేనమామ బిడ్డలు. రాజు కంటె ఆమె పెద్ద. చదువులో కూడా అతని కంటె ముందుంటుంది. పార్వతి ఉన్నత విద్య పూర్తి చేసుకుని ఉద్యోగస్తురాలవుతుంది. అతను చదువు ఆపేసి సేద్యంలో పడతాడు. పార్వతి తన కంటె అన్ని విధాల పై స్థాయి వ్యక్తిని పెళ్లాడాలని కోరుకున్నా ఏ సంబంధమూ కుదరదు. ఆ స్థితిలో రాజుని వివాహం చేసుకోమని కోరుతుంది. రాజుకి ఆ ప్రతిపాదన అంగీకరించడానికి కొంత టైం పడుతుంది. వయసు, చదువు అతనిలో కొన్ని సందేహాలు కలిగిస్తాయి. తను సేద్యగానిగానే మిగిలిపోవడం కూడా ప్రధాన కారణమే. అయితే బాల్యం నుంచి వారి మధ్య ఉన్న అను బంధం రీత్యా చివరికి రాజు పార్వతిని పెళ్లి చేసుకుంటాడు. ఇద్దరిదీ ఒక రకంగా పరిస్థితులకు అనుగుణంగా సర్దుబాటే. 'మొత్తానికి మేం బావున్నాం' అని కథ ముగిస్తాడు రాజు. ఈ మాటతో వారి సాంసారిక జీవితం సజావుగా సాగుతున్నట్టు సూచన చేశారు రచయిత. ఈ కథ తెలుగు నేలపై ఎక్కడైనా జరిగే అవకాశం ఉన్నదే. అయితే ఈ సంకలనంలో చోటు ఎలా లభించిందన్న ప్రశ్నకు జవాబు కథలోనే దొరుకుతుంది. కథలో ఒక చోట 'పొట్టకూటికోసం సేద్యం అనే ఊబిలోకి దిగబడిన ఒక రాయలసీమ రైతుని. ఊబి అన్నది తప్పుడు ఉపమానమేమో... ఎందుకంటే ఊబిలోని బురదలో తేమ ఉంటుంది. మా తోట బావిలో బురదపాటి తేమ కూడా లేదు' అని అంటాడు రాజు పార్వతితో. మరో చోట అతనే... 'మూడు కిలోమీటర్లు పోయి, ఆటోలో రెండు బిందెల నీళ్లు తీసుకొచ్చి ఎండిపోయిన ఏటికి గంగమ్మ పూజ చేసినారు' అంటాడు. ఇక్కడే ఇది అచ్చమైన సీమ కథని నిరూపితమవుతుంది.
పరిస్థితులు ప్రేరేపిస్తే భార్యాభర్తలిద్దరూ విడాకులు తీసుకుంటారు. అయినా ఒకరినొకరు విడిచి ఉండలేరు. చట్టప్రకారం విడిపోయినా వారు కలిసే ఉంటారు. కాపురమూ చేస్తారు, పిల్లల్నీ కంటారు. చట్టం దృష్టిలో వారిది ఇల్లీగల్‌ బంధం. ఇదే 'ఇల్లీగల్‌ లవ్‌ స్టోరీ'. రచయిత సుంకోజు దేవేంద్రాచారి. 'అసలు ప్రేమను నియంత్రించే చట్టాలున్నా యా?' అంటారు రచయిత. నియంత్రించలేవని నిరూపించే కథ. ఇందులో అసలు విలన్లు ధనం, కులం. పాలగిరి విశ్వప్రసాద్‌ రాసిన 'కరివేపాకు' ఒక విలక్షణమైన ప్రేమ కథ. ఈ కథలో మెర్సీ రచయిత్రి. భావుకురాలు. తను ప్రేమించిన వ్యక్తి దూరమైనా అతన్ని పిచ్చిగా ప్రేమిస్తూనే ఉంటుంది. అతనిది బతకనేర్చినతనం. ఆమెది భావుకత. మెర్సీ అతనిపై ప్రేమతో భర్తకు దూరమై బతుకును బజారుకు తెచ్చుకుం టుంది. భద్రమైన జీవితం కోసం ప్రేమికుడు ఆమెను తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నిస్తుంటాడు. భిన్న ధృవాలైన ఈ పాత్రల మధ్య సంఘర్షణను అద్భుతంగా పండిచారు రచయిత. హృదయమున్న ఏ పాఠకుడూ మెర్సీ పాత్రని అంత తేలిగ్గా మర్చిపోడు.
కథల్లో పరిష్కారాలు లభించినంత సులువుగా బతుకుల్లో సమస్యలకు ముగింపులు లభించవు. ఈ విషయాన్నే ప్రఖ్యాత అభ్యుదయ రచయిత సొదుం జయరాం 'క్లైమాక్స్‌ లేని కథ' ధృవపరుస్తుంది. ఈ కథలోని సిస్టర్‌ రెజీనా పాత్ర మన మనసుల్ని మెలిపెడుతుంది. మార్కి ్సస్టు మహౌపాధ్యాయుల్లో ఒకరైన ఫెడరిక్‌ ఏంగెల్స్‌ అంటాడు : 'వర్గ సమాజంలో మొదటి క్యాజువాల్టీ ప్రేమ' అని. పేదరికం రెజీనాని తను ఇష్టపడ్డ వ్యక్తి నుంచి, బతుకు నుంచి దూరం చేసి, బలవంతాన మతం పంచన చేరేటట్టు చేస్తుంది. 1970లో వచ్చిన ఈ ముగింపు లేని కథకు ఇరవై ఒకటో శతాబ్దంలోనైనా అర్థవంతమైన, అందమైన క్లైమాక్స్‌ లభిస్తుందని కచ్చితంగా చెప్పలేని పరిస్థితి!
జీవితం కొట్టిన దెబ్బకి ఆ కన్నెపిల్ల కన్న కలలు కల్లలవు తాయి. కుటుంబాన్ని పోషించే తండ్రి ఉద్యోగం, ఫ్యాక్టరీ మూతపడటంతో పోయి, ఆమె బతుకు బండలవుతుంది. పరిస్థితులేమైనా ఆమె జీవితం చిన్నాభిన్నం కావడానికి కారణం ఆర్థికమే. తనని ఆరాధించిన ప్రియుడు మధ్య తరగతి గీత దాటలేడు. జీవితం నాశనమైనా, అతని మీద ఇష్టాన్ని తనని తాను అర్పించుకోవడం ద్వారా వ్యక్తపరుస్తుంది. చివరికి ఆసుపత్రిలో క్యాన్సర్‌ రోగిగా ప్రియుడికి తారసపడుతుంది. బతుకులో తోడు కాలేకపోయినా, ఆమె అంతిమయాత్రను నిర్వహించి తృప్తి పడతాడు ప్రియుడు. ప్రియునికి ఆమె పేరు కూడా తెలీదు. ఎప్పుడూ మల్లె మొగ్గలు కోసుకుంటూ కనిపించే ఆ అమ్మాయికి 'జాస్మిన్‌' అని పేరు పెట్టుకుంటాడు. ఇంతలోనే పరిమళించి అంతలోనే నేల రాలే మల్లె లాంటి పాత్ర జాస్మిన్‌. కరుణరసాత్మకంగా సాగిన ఈ కథ శీర్షిక కూడా అదే. రచయిత ఎం.హరికిషన్‌.
మైనార్టీ అస్తిత్వ కోణాన్ని ప్రేమకథ నేపథ్యంలో ఆవిష్కరిం చిన కథ వేంపల్లి షరీఫ్‌ 'టోపీ జబ్బార్‌'. జబ్బార్‌ అమ్ముల్ని ఇష్టపడతాడు. మత చిహ్నమైన టోపీని పెట్టుకుని ఆమెకు ఎదురుపడటానికి సిగ్గు పడుతుంటాడు. అమ్ములు మాత్రం ఆ అబ్బాయిని టోపీతోనే చూడాలని కోరుకుంటుంది. అయినా టోపీ ధరించి ఆమెకి కనిపించడానికి ఇష్టపడడు. ఏదో న్యూనతా భావం అతని మనసులో. అది వ్యక్తిగతమైంది కాదు. సామాజికమైంది. అమ్ములు మొక్కు కోసం తిరుపతి వెళ్లి గుండు కొట్టించుకుని, అలా గుండు చేయించుకోవడం ఒక పవిత్ర కార్యంగా భావిస్తుంది. అమ్ములు ధోరణి ఆ అబ్బాయిని ఆలోచింపజేస్తుంది. సిగ్గు నుంచి బయట పడతాడు. 'మనిషి జీవితంలో అన్ని పార్శ్వాలపై మత ప్రభావాన్ని కొత్త కోణంలో చూపిందీ టీనేజ్‌ ప్రేమ కథ. ఒకేలాంటి విషయంపై మైనార్టీ, మెజార్టీ మతస్తుల ప్రవర్తన ఎలా ఉంటుందనే సంగతిని స్పృశించిన కథ.
పాఠకుల హృదయాలపై పన్నీరు చిలకరించి పులకరింప జేసిన ప్రేమ కథ గోపిని కరుణాకర్‌ 'నిత్య కళ్యాణం పచ్చ తోరణం'. తిరుమల సత్రాల నేపథ్యంలో సాగిన ఈ కథ 'లవ్‌ ఎట్‌ ఫస్ట్‌ సైట్‌' మార్క్‌ కథ. పెళ్లిలో కాఫీలు సప్లై చేసే మునిరెడ్డిపై ఒక అమ్మాయి పన్నీరు జల్లుతుంది కాకతాళీ యంగా. అలా మొదలవుతుంది వారి మధ్య ప్రేమ. ఇది ఫలించే ప్రేమ కాదని ప్రేమికులకీ తెలుసు. పాఠకులకీ తెలుసు. పెళ్లివారు వారి ఊరుకి తరలిపోతుంటే వారితో వచ్చిన ఆ అమ్మాయి రెడ్డిపై అదే పనిగా పన్నీరు చిలకరిస్తుంది. అతని చొక్కా తడిసిపోతుంది. కన్నీళ్లతో ఆమె కళ్లు తడిసిపోతాయి. తడిసిన ఆ కళ్లని చూసి మునిరెడ్డి సంతృప్తి పడతాడు. మెరుపు తీగ మెరిసేది క్షణికమైనా దాని వెలుగు కళ్లు మిరుమిట్లు గొలుపుతుంది. చదువరుల హృదయాల్ని జలతరంగిణిలా మ్రోగించే సున్నిత ప్రేమ కథ.
పైరగాలి లాంటి హాయైన అనుభూతిని కలిగించే కలవ కొలను సదానంద కథ 'పైరుగాలి'. ఒక జానపద గేయం లాంటి ఈ అరవైల నాటి కథ అప్పటి పరిస్థితులకు అద్దం పట్టింది. బలహీన వర్గాల్లో చదువు ప్రాధాన్యతను నొక్కి చెప్పటం మరో కోణం. ప్రేమ కథల్లో ఓ గమ్మత్తుంది. కథ చదువు తున్నప్పుడు నాయికా నాయకులతో పాఠకులు తాదాత్మయం చెందుతారు. కథలో ప్రేమికుల ప్రేమ ఫలిస్తే తామే జయం పొందినట్టు ఊగిపోతారు. విఫలమైతే విషాదంలో కూరుకుపోతారు. ఫ్యూడల్‌ పీడన నీడన ప్రేమ లత బతకడమే గొప్ప... అది పుష్పించడం ఒక మహా అద్భుతం. సుప్రసిద్ధ రచయిత మధురాంతకం రాజారాం గారి 'ప్రియ బాంధవి' ఊహించని ముగింపుతో చదువరుల మనసుకు గొప్ప ఊరటనిస్తుంది. సత్యమూర్తి, పంకజంల ప్రేమ విజయతీరాలకు చేరుకుంటుందని వారితో సహా ఎవరూ అనుకోరు. కాని రచయిత ఇచ్చిన ముగింపుతో ఆనందంతో ఉబ్బితబ్బిబ్బు అవుతారు పాఠకులు. కథ చివరిలో శ్రామిక వర్గానికి చెందిన పాలేరు నర్సింహులు ఒక మెరుపులా మెరిసి పఠితుల హృదయాల్ని దోచుకుంటాడు.
సీనియర్‌ అభ్యుదయ రచయిత కేతు విశ్వనాధరెడ్డి రాసిన 'ప్రేమ రూపం' ఒక విశిష్టమైన ప్రేమ కథ. దీనిలో నాయకి అచ్చమ్మ ప్రేమకి ఇచ్చిన నిర్వచనం మధ్య తరగతికి మింగుడు పడేది కాదు. ''యింత తిండికీ, బట్టకీ మగ మనిషి చాటుకోసమే కదా?... అదేంది ఆ ప్రేమలేం సేసుకుం టాము?... వాటిని కొరుక్కుని తిని బతకలేం కదా?'' అంటుంది ఆమె. ఆమె కథనే పత్రికలో రాస్తే దాన్ని చదివిన ఒక పాఠకురాలు 'పనికిమాలిన కథ' అని ఈసడించు కుంటుంది. 'ప్రేమను శాసించే సూత్రాన్ని గుర్తించింది' (అచ్చమ్మ) అని సమాధానమిస్తాడు రచయిత. బహుశా దీన్ని ప్రేమ కథగా అంగీరించరేమో చాలా మంది. అవును దీనిలో భావోద్వేగపు ప్రేమలేఖలు, స్వీట్‌ నథింగ్స్‌ లాంటి వలపు ముచ్చట్లు లేవు. ఒక్క జీవిత సత్యం తప్ప. సన్నపురెడ్డి వెంకటరెడ్డి రాసిన 'బొగ్గుల బట్టి' మామూలు చూపుకు ప్రేమ కథగా కనిపించదు. శారీరక అనుభవం నుంచి మొదలై, మానసికంగా మారిన కథ. ఎందరితోనే పరిచయాలున్నా, తనకు నచ్చిన వాడితోనే స్థిరపడటంతో కష్టాలు కొని తెచ్చుకుం టుంది రంగి. మగవారి సెక్సువల్‌ జెలసీ వల్ల అనేక ఇబ్బందులు పడ్డ ఆమె, తన భర్త మరణంతో మగవారిని పూర్తిగా దూరం పెట్టేస్తుంది. పురుష ప్రపంచం ఆమెలోని పచ్చదనాన్ని పూర్తిగా మాడ్చి, ఉత్త బొగ్గుగా మార్చివేసింది అంటాడు రచయిత.
కేఎస్వీ రాసిన 'మనసున మల్లెలు' కథ, కథానాయిక సునీతదే అనుకుంటాం. చివరికి అది ఆమె భర్త శంకరం కథ కూడా అని తెలుసుకుంటాం. ఆఖరి వాక్యంలో కథ ప్రాణాన్ని పెట్టాడు రచయిత. అన్నట్టు మనసున మల్లెలు కురవని మనిషంటూ ఉంటాడా లోకంలో? 'మొలకల పున్నమి' వేంపల్లి గంగాధర్‌ కడప మాండలికంలో రాసిన గ్రామీణ ప్రాంతపు ప్రేమ కథ. డబ్బు, పలుకుబడి వున్న భూస్వామి కొడుకు లొంగదీసుకోవాలని ఎంత ప్రయత్నించినా లొంగక ధైర్యంగా నిలబడిన యువతి శ్యామల. తను మనసిచ్చిన పాలేరు సాంబ చనిపోయినా, అతని కోసమే పరితపించిపోయే ఉదాత్త పాత్ర ఆమెది. కథ మధ్యలో సీమ జానపద పాటలు అలరిస్తాయి. చిన్ని వాక్యాలతో వేగంగా చదివించే కథనం దీని ప్రత్యేకత. మధురాంతకం నరేంద్ర 'వెదురు పువ్వు' కొంచెం మిస్టిక్‌ ధోరణిలో సాగిన కథ. వెదురుతో చేసిన ఒక మామూలు పువ్వు బొమ్మకి మహిమను ఆపాదించి అంటగడతాడు ఒకడు, భద్రాచలం యాత్రలో ఉన్న కథకుడికి. ఆ పువ్వు తన ప్రేమని గెలిపిస్తుందని నమ్మిన కథకుడు ఎన్నో ఇబ్బందులు ఎదురైనా జాగ్రత్తగా దాన్ని ప్రేయసి దగ్గరికి చేర్చుతాడు. సార్థక నామధేయురాలైన ప్రేయసి చంచల దాన్ని ఒట్టి మామూలు పువ్వు బొమ్మగా తీసి పారేస్తుంది. 'సత్యా సత్యాలతోనూ నిజా నిజాలతోనూ, కల్పనా వాస్తవికతలతోనూ తయారుచేసిన బొమ్మలా బలవంతంగా విరిసిన వెదురు పువ్వు నాకేసి జాలిగా చూడసాగింది' అన్న వాక్యంతో కథని ముగిస్తారు రచయిత నరేంద్ర. కథ ఆయువుపట్టు ఉన్నది ఇక్కడే. రమణజీవి 'హృదయం' అచ్చమైన ప్రేమ కథ. తొలి యవ్వనపు ప్రేమ కథ. మంచి శైలీ, శిల్పాలతో అలరారిన కథ. మంచి అనుభూతిని కలిగించిన కథ. అస్తిత్వవాదిగా, సాహితీ విమర్శకుడిగా, 'సంసార వృక్షం' లాంటి ప్రసిద్ధి చెందిన నవలా రచయితగా ప్రఖ్యాతుడైన ఆర్‌.ఎస్‌. సుదర్శనం గారి కథ 'మధుర మీనాక్షి' కూడా ఈ సంకలనంలో చోటు చేసుకుంది. గతంలో వచ్చిన సుదర్శనం గారి కథా సంపుటి టైటిల్‌ కధే ఇది. పరిణితి చెందిన ఇద్దరు స్త్రీ, పురుషుల మధ్య సంభాషణ ఎంత రసవత్తరంగా ఉంటుందో ఈ కథ అనుభవంలోకి తెస్తుంది. తాత్వికత పతాక స్థాయికి చేరుకున్న ఈ కథ మేథో పాఠకుల్ని ఆకట్టుకుంటుంది.
అభ్యుదయ రచయిత సింగమనేని నారాయణ గారి 'నీకూ నాకు మధ్య నిశీధి' ఒక హుందాగా సాగిన కథ. ఇందులో సుధ పాత్ర చాలా పరిణితిని ప్రదర్శిస్తూ, గురజాడ పాత్రలా మెరుస్తుంటుంది. కథానాయకుని పట్ల మక్కువ ఉన్నా, వాస్తవ దృష్టితో అతన్ని వారించడమే కాకుండా ఊహాలోకం నుంచి నేలకి దించుతుంది. కథా శీర్షికలోని 'నిశీధి' సామాజిక పరిస్థితులకు ప్రతీకగా రచయిత భావించారనిపిస్తుంది. 'గజల్‌' అంటె ప్రేమ సంభాషణ అని అర్థం. యామినీ సరస్వతి కథ 'పదబంభరం'ని చదువుతుంటే ఆ మాట గుర్తుకొచ్చింది. ఆచార్య చాలామంది మగవాళ్లలాగానే భార్యలోని పాండిత్యాన్ని, రసికతను, చమత్కారతను పట్టించుకోడు. ఫలితంగా ఒక సంభ్రమాశ్చర్యాలకు లోను చేసే ఒక వింత అనుభవాన్ని పొందుతాడు. మానసిక శాస్త్రంలో ఫాంటసీల ప్రస్తావన ఉంటుంది. ఈ విషయాన్ని మరో రకంగా చర్చించిన కథ. 'ఎలాగైతేనేం ఎవరికి వాళ్లం తృప్తిపడ్డాం' అంటుంది ఆచార్య భార్య శ్రీవిద్య. కథలో రచయిత 'రసికత నిరసించదగింది కాదు. అది సంస్క ృతికి గుర్తు. జాతి జీవనానికి లక్షణం. మనిషి ఔన్నత్యానికి చిహ్నం' అని అంటారు. ఈ కథలో గట్టు దాటకుండానే రాసక్యం సాధించారు భార్యా భర్తలిరువురు.
ఇవన్నీ ప్రేమ కథలే అయినా... 'ప్రేమ పవిత్రం' లాంటి భావ వాద ధోరణిలో సాగేవి కావు ఈ కథలు. వస్తువేదైనా కథ నేల మీద నడిచినంత వరకు విలువైనదే! ప్రేమ ఒక నెపం. జీవితమే గీటురాయి వీటికి. ఆ పరీక్షలో నెగ్గి మెరిసిన కథలివి. పాత, కొత్త తరం వారు రాసిన ఈ కథలు ఈ తరం పాఠకులను ఆకట్టుకుంటాయని భావిద్దాం.