ఇది దురహంకార రావణకాష్ఠ దశ్యరూపం

ఇనాయతుల్లా
బాబ్రీమసీదు, అయోధ్య, కరసేవ, రథయాత్ర... 1990 దశకంలో పదేళ్లపాటు ఒక పార్టీకి ఇవి భజన మంత్రాలు. విభజన తంత్రాలు. మళ్లీ 2000 దశకంలో... గోద్రా, గుజరాత్‌, జీనోసైడ్‌, త్రిశూలం, కాసర్‌ బానో, అగ్గిపుల్ల, ముస్లిం కుటుంబాల దహనం, పదేళ్ల ముస్లిం పిల్లవాడి పైజామా తీసి గోచీకట్టి, పిలకపెట్టి, చనిపోయిన తల్లిదండ్రులకు కొరివి పెట్టించటాలు. ఓ పదేళ్లపాటు భుజాలు ఎగరేసుకుంటూ, కండువాలు గర్వంగా సర్దుకుంటూ... ఈ ఘటనలే నిత్య పారాయణాలు. ఇక పదేళ్ల పాటు ఒక ఘటననే వాళ్ల రికార్డుగా చెప్పుకోవటమెందుకని రోజుకొక కొత్త ఘటనకు, కొత్త వివాదానికి తెర తీస్తున్నాయి ఈ కాషాయ దళాలు. ఇవే తమ రాజకీయ ప్రస్థానానికి మైలురాళ్లుగా చెప్పుకుంటున్నారు.
ఒకప్పుడు ఈ దారుణాలు చేయటం పట్ల కొంత అపరాధ భావన ఏ మూలో దాగి ఉండేది. కానీ ఇప్పుడు ముసుగు తీసేశారు. నేరుగా జన బాహుళ్యంలో ఇది తమ వీరత్వంగా, శూరత్వంగా చెప్పుకుంటున్నారు. జబ్బలు చరుచుకుంటున్నారు. మరికొన్ని సందర్భాల్లో మెడలో దండలు వేయించుకుని ప్రశంసా పత్రాలు కూడా పొందుతున్నారు.
ప్రపంచంలో అతి పెద్ద ప్రజాస్వామిక, లౌకికవాద సర్వసత్తాక గణతంత్ర రాజ్యంగా అభివర్ణించుకుంటున్న భారత దేశంలో దానికి పూర్తి భిన్నమైన దృశ్యాలు సష్టిస్తున్నారు. సష్టిస్తున్నవాళ్లు వేరెవరో దుండగులు కాదు. ఎవరైతే ఈ దేశ లౌకికతత్వాన్ని, ప్రజాస్వామ్యాన్ని గణతంత్రాన్ని పరిరక్షిస్తామని రాజ్యాంగంపై ప్రమాణం చేసి ఈ దేశపు పార్లమెంటు సభ్యులుగా, శాసనసభ్యులుగా పదవులు వెలగబెడుతున్న వారే కావటం వింతల్లోకెల్లా పెద్ద వింత. ఒక పార్టీ దేశంలో మెజార్టీ సాధించి ఢిల్లీ పీఠం చేజిక్కించుకున్నప్పటి నుంచి ఈ అరాచకాల తెర తొలగిపోయింది. ఈ అకత్యాలకు పబ్లిక్‌ లైసెన్స్‌ దొరికింది. రాజ్యాంగాన్ని అపహాస్యం చేయటం, అంబేడ్కర్‌కు పూలదండలు వేయటం, గాంధీయిజాన్ని అభాసుపాలు చేయటం, రాజ్‌ఘాట్‌లో గాంధీ సమాధిపై పూలు జల్లటం... వీరికి పరిపాటి అయింది. దురదష్టవశాత్తూ ఉత్తరాది రాష్ట్రాల్లో ఈ పార్టీకి జనం మళ్లీ ఓట్లేసి గెలిపించి అధిష్ఠానంపై కూర్చోబెట్టటంతో దేశం రావణ కాష్ఠంలా రగిలిపోతోంది.
చౌశా ఈ పరిస్థితులన్నింటినీ బాగా ఆకళింపు చేసుకుని సామాన్య జనానికి సైతం బాగా అర్థమయ్యే విధంగా సరళమైన భాషలో ఈ రగులుతున్న 'రావణకాష్ఠం' దశ్యాన్ని కవిత్వీ కరించారు. చౌశా గారి లౌకిక దష్టి అభినందనీయం. ఈ సంకలనంలోని అన్ని కవితల్లో ప్రతి అక్షరంలో ఈ దేశాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయాలని తాండవిస్తున్న మత ఛాందస శక్తులను తూర్పారబట్టారు. ప్రధానంగా భారతదేశంలో మెజార్టీ మతం పక్షాన నిలబడి దేశాన్ని తక్షణమే కాషాయీకరించి, రాజ్యాంగాన్ని మార్చి, హిందూ దేశంగా ప్రకటించి... విర్రవీగాలని, తద్వారా తామేదో ప్రపంచ స్థాయి రికార్డు సష్టించామని కాలర్లు ఎగరేస్తున్న పాలకులను చౌశా తన కవిత్వంలో ధీటుగా ప్రశ్నించారు. వాళ్ల విద్వేషపు దుర్మార్గాన్ని బాగా ఎండగట్టారు. 'ఎవరు బాధ్యులు?' అనే కవితలో 'ఉన్మాదం చేలోపడ్డ గుడ్డెద్దులా/ దారి తప్పి రెచ్చి పోతుంది/ చేతిలో పగ్గాలున్నా వదిలేసి చోద్యం చూస్తున్నాడు యజమాని' అంటూ మతోన్మాద శక్తులకు దేశాధినేతే చోదక శక్తిగా మారడాన్ని చౌశా తీవ్రంగా నిరశించారు.
'హిజాబ్‌' అనే కవితలో కర్నాటకలో జరిగిన హిజాబ్‌ ఉదంతాన్ని కళ్లకు కట్టినట్లుగా చిత్రించారు. ఆ కవితలో ఈ మతోన్మాద శక్తులను 'వివాదాలే మీ అజెండానా/ మత కల్లోలాలే మీ జెండానా?' అని పదునైన ప్రశ్నలతో తన కవితాకరవాలాన్ని ఝుళిపించారు చౌశా. విద్యాలయాల్లో విభజన రేఖలు, కాషాయ రంగు కండువాలు, జై శ్రీరాం నినాదాలు... అంటూ ఇలాంటి మత దురహంకారులకు ఎదురొడ్డి తన హిజాబ్‌తోనే మూతోడ్‌ జవాబ్‌ (నోరు మూయించే సమాధానం)గా నిలిచిన అదే కాలేజీలోని ముస్లిం యువతికి కవి చౌశా 'శభాష్‌ ముస్కాన్‌' అంటూ అభినందన తెలిపే కవిత రాయటం అభినందనీయం. అంటే కవి ఇలాంటి కుహనా దేశభక్తులను దునుమాడే యువతీ యువకుల పక్షాన నిలబడాల్సిన అగత్యమున్నదని, వాళ్లను ఒంటరి చేయకుండా వాళ్లకు వెన్నుదన్నుగా నిలిచి ఒక నైతిక స్థైర్యాన్ని కల్పించాలంటూ తమ కవితల్లో చక్కని సందేశం ఇచ్చారు.
భారతదేశంలో విపక్షాపూరిత సీఏఏ- ఎన్‌ఆర్సీ చట్టాలను ప్రభుత్వం ప్రవేశపెట్టినప్పుడు యూనివర్శిటీలో పెద్దఎత్తున ఆందో ళనలు జరిగాయి. అయితే యూనివర్శిటీలోకి పోలీస్‌ దుస్తుల ముసుగులో ప్రవేశించిన కాషాయ మూకలు ముస్లిం విద్యార్థిను లపై సాగించిన దాష్టీకాన్ని చరిత్ర క్షమించదు. అందుకే భారతదేశ చరిత్రలో షాహీన్‌ బాగ్‌ ఉద్యమం ఉద్భవించింది. బురఖాలలో ఒక ఒడిలో తమ పసిపిల్లలనెత్తుకుని మరొక ఒడిలో అంబేడ్కర్‌ చిత్రపటాన్ని పెట్టుకుని ముస్లిం యువతులు చేపట్టిన కఠోర ఉద్యమం భారతీయ పాలకుల వికతత్వాన్ని కడిగి అవతల పారేసింది.
లౌకిక రాజ్యం అంటే అన్ని మతాలు సమానం అనే సంకుచిత అర్థాన్ని పక్కన పెడదాం. లౌకికరాజ్యం అంటే ప్రభుత్వానికి ఏ మతమూ ఉండకూడదన్నది రాజ్యాంగంలో పొందుపరిచిన నిజమైన సారాంశం. కానీ ఉత్తరప్రదేశ్‌లో ఒక మఠ సన్యాసి, ఒక మత దుస్తులు ధరించి ఆ రాష్ట్రానికి ముఖ్య మంత్రి కావటం భారత దేశ రాజ్యాంగానికి తలవంపులు తేవటం సిగ్గుచేటైన విషయం. సదరు ముఖ్యమంత్రి ఇటీవల ఎన్నికల్లో నిస్సంకోచంగా తన విధానం 80 శాతం 20 శాతం అంటూ బహిరంగ సభల్లో మాట్లాడటం ఒక సామాజిక నేరం. అంటే మా పోరాటం ఈ దేశంలోని 20 శాతం ముస్లింలపైనే. మేం 80 శాతం ఉన్నాం... అని ఒక జాతిని ఉద్దేశించి ఒక మతాన్ని ద్వేషిస్తూ సాక్షాత్తూ ఒక ముఖ్యమంత్రి ప్రకటించటం ఈ దేశ రాజ్యాంగాన్ని ప్రజాస్వామ్యాన్ని బహిరంగంగా మంటగలపటమే. చౌశా ఈ రాష్ట్రంలో ప్రస్తుతం అమలవుతున్న 'బుల్డోజర్‌ న్యాయం' అనే కవితను చాలా బలంగా రాయటం బహుదా ప్రశంసనీయం. 'ఇప్పుడు బుల్డోజర్‌ న్యాయం అమలవుతోంది/ న్యాయస్థానాలు కళ్లకు గంతలు కట్టుకున్నాయి/ ప్రజాస్వామ్యం సిగ్గుతో తలదించు కుంది/ హింస పకపకా నవ్వింది/ మతోన్మాదం రంకెలేసింది' అంటూ ఈ సంకలనంలో ఉత్తరప్రదేశ్‌ ముఖ్యమంత్రి ఇటీవల ఒక నేరారోపణ చేస్తూ ముస్లిం ఇళ్లపై నేరుగా బుల్డోజర్లు నడపడాన్ని కవి చౌశా సూటిగా ప్రశ్నించారు.
చౌశా భారతదేశ ఖ్యాతిని ప్రపంచ స్థాయిలో నిలబెట్టిన ముస్లిం క్రీడాకారిణి నిఖత్‌ జరీన్‌ను ప్రోత్సహిస్తూ 'అవమానాల నిచ్చెనెక్కి/ అసాధారణ ప్రతిభా పాటవాలతో/ భరతమాత నుదుటిపై సింధూరమై నిలిచావని' చెప్పటం... ముస్లిం మైనార్టీ యువతి ఎన్నో అవాంతరాలు దాటుతూ వచ్చి తన ప్రతిభను చాటుకోవటం అరుదైన విషయమన్నారు. 'శివం శవం' అనే కవితలో ఇటీవల తెలంగాణలో ఒక పార్టీ నాయకుడు చెప్పిన అంశాన్ని ఇలా తూర్పారబట్టారు.. 'మసీదులన్నీ తవ్వి/ శివం దొరికితే మాకు శవం దొరికితే మీకు/ విద్వేష విషాన్ని నింపుకున్న పాములన్నీ ఒకే పుట్టలో దూరాయి'. అసలు వీళ్లు నాయకులుగా ఒక సెక్యులర్‌ దేశంలో ఎలా చలామణి అవుతున్నారు? అని సామాన్య జనం సైతం ప్రశ్నిస్తున్నారు. ఒక మత ప్రవక్తపై అవాకులు చవాకులు పేలిన ఒక పార్టీ రాజకీయ ప్రతినిధి గురించి రాస్తూ కవి 'విశ్వమానవాళి ముందు/ దేశమాత పరువు గంగలో కలిసింది' అన్నారు. ఎన్నో ఏళ్లుగా ఎన్నో తరాలుగా భారతదేశంలో హిందూ మతం తన పురాణేతిహాసాల్లోని మానవీయ విలువలను చాటుతూ అత్యుత్తమ సహజ జీవన శైలికి తార్కాణంగా నిలబడి ప్రపంచ దేశాల మన్ననలందుకుంది. కానీ హిందూమతానికి పెద్దపీట వేస్తున్నామంటూ బయల్దేరిన ఈ ఉన్మాద నేతలే ప్రపంచం ముందు భారత దేశాన్ని దోషిగా నిలబెట్టారు. భారతీయ ఓటర్లు, పౌరులు ఈ అంశాన్ని గ్రహించాల్సిన అవసరం ఉందన్నారు కవి చౌశా.
ఈ సంకలనంలో అన్ని మతాల దురహంకారాలను దుయ్యబట్టారు. 'పరువుహత్య' అనే కవితలో ఆఫ్రిన్‌ సుల్తానా పెళ్లాడిన నాగరాజును ఆమె అన్న హతమార్చడాన్ని కవి నిరసిస్తూ కవిత రాశారు. తాలిబన్లు అఫ్గానిస్థాన్‌లో సమాజాన్ని రాతి యుగాలవైపు నడిపించటాన్ని ఆయన నిర్ద్వందంగా ఖండించారు. మొత్తంగా కవి చౌశా మతోన్మాదం ఈ ప్రపంచానికి పట్టిన పెద్ద పీడ అంటూ దేశాన్ని శాస్త్రీయ దృక్పథం వైపు నడిపించే బాధ్యతను యువత, మేధావులు తీసుకోవాలని ఈ సంకలనం ద్వారా స్వప్నిస్తున్నారు.
ఈ సంకలనంలో కవి చౌశా భారత దేశంలోని ప్రపంచం లోని మతోన్మాదశక్తులపై సాహసోపేతంగా తన కవితా గాండీవంపై నుంచి బలమైన కవితా బాణాలను ఎక్కు పెట్టి బలంగా విసిరిన వైనం పాఠకులలో ఒక చైతన్య దీప్తి రగిలి స్తుంది. ఇంకెన్నాళ్లో ఈ రావణకాష్ఠం రగలడం కుదరదు. దీన్ని తుదముట్టించే లౌకికవాద ప్రజాస్వామిక మేధావిలోకం సంఘటిత శక్తిగా మారాలని పిడికిలి బిగించి ఈ మత రక్కసిని తరిమి వేయాలనే చౌశా గారి కల నిజమవుతుందని ఆకాంక్షిద్దాం.