శ్రీలంక సంక్షోభం కొన్ని పాఠాలు

ఎంవిఎస్‌ శర్మ
భిన్న జాతులు, సమూహాలు ఉన్న దేశంలో వాటి నడుమ విద్వేష పూరిత వాతావరణం, ఘర్షణలు నెలకొంటే ఆ దేశంలో ఉత్పత్తిశక్తుల అభివద్ధి, ఆర్థికాభివద్ధి కుంటుపడుతుంది. ప్రస్తుతం మన దేశంలో మోడీ ప్రభుత్వం కూడా మెజారిటేరియన్‌ ఆధిపత్య వాదాన్నే వివిధ రూపాల్లో ప్రదర్శిస్తోంది. కేంద్రానికి, రాష్ట్రాలకు మధ్య... హిందువులకు, ముస్లిములకు మధ్య... హిందీ వారికి, హిందీయేతరులకు మధ్య ఘర్షణలను బిజెపి - ఆరెస్సెస్‌ కూటమి రెచ్చగొడుతోంది. ఇటువంటి స్థితిలో 'ఈజ్‌ ఆఫ్‌ డూయింగ్‌ బిజినెస్‌' విషయంలో ఎన్ని మార్పులు చేసినా ప్రయోజనం ఉండదు. ఇప్పటికే ఇన్ఫోసిస్‌ వంటి కొన్ని బడా కంపెనీలు తమ ప్రధాన కార్యకలాపాలను వేరే దేశాలకు తరలిస్తున్నాయి. దేశంలో కార్పొరేట్లు పెట్టే మదుపులు తగ్గిపోయాయి.
రోజువారీ ఆహార దినుసులు మార్కెట్లో లభించకపోవడం, ఒకవేళ లభించినా వాటి ధరలు అనూహ్యంగా పెరిగిపోవడం, పెట్రోల్‌, డీజిల్‌ దోరకకపోవడం.. శ్రీలంక ప్రజల్ని సంక్షోభం లోకి నెట్టిన తక్షణ కారణాలు. దేశ అవసరాలకు కావల్సిన ఆహార దినుసులను చమురు ఉత్పత్తులను దిగుమతి చేసు కోడానికి అవసరమైన విదేశీ మారక నిల్వలు అడుగంటి పోవడంతో ఈ విపత్కర పరిస్థితి ఏర్పడింది.
చమురు ఉత్పత్తుల కోసం అత్యధిక దేశాలు దిగుమతులపై ఆధారపడతాయి. అందుకు శ్రీలంక మినహాయింపు కాదు. కాని స్వతంత్రం వచ్చి (1948) ఏడు దశాబ్దాలు గడిచినా ఇంకా దేశీయ అవసరాలకు సరిపడా పాల ఉత్పత్తులను, ఆహార దినుసులను ఉత్పత్తి చేసుకోలేని దుస్థితిలో శ్రీలంక ఎందుకు ఉండిపోయింది ?
సింహళ జాతీయవాదం : 1950ల్లోనే శ్రీలంక ప్రభుత్వం కేవలం సింహళ భాషను మాత్రమే అధికార భాషగా గుర్తిస్తూ నిర్ణయించింది. ఆ తర్వాత కాలంలో కొన్ని సడలింపులు ఉన్నా, ప్రధానంగా సింహళ జాతీయ ఆధిపత్యవాదమే దేశంలో బలపడింది. శ్రీలంకలో తేయాకు, కాఫీ, రబ్బరు, సుగంధ ద్రవ్యాలు విస్తారంగా పండుతాయి. బ్రిటిష్‌ వారికి వలసగా ఉన్న కాలంలో ఈ తోటలను ఎక్కువ విస్తీర్ణంలో పెంచారు. అందుకోసం పెద్ద సంఖ్యలో తమిళులు అక్కడికి వలస వచ్చారు. గణనీయమైన సంఖ్యలో తమిళ భాష మాట్లాడేవారు శ్రీలంకలో ఉన్నారు. ఈ తోటల ద్వారా వచ్చే ఉత్పత్తులను ఎగుమతి చేసి కీలకమైన విదేశీ మారక ద్రవ్యాన్ని ఆర్జించడంలో కీలక పాత్ర పోషించారు.
ఎప్పుడైతే సింహళ జాతీయవాదం ప్రభుత్వ ప్రోద్బలంతో ఊపందుకుందో అప్పటినుంచీ తమిళులతో తాము పరాయి వారుగా పరిగణించబడుతున్నామనే భావన బలపడింది. అది క్రమంగా తీవ్రరూపం ధరించి తమిళ టైగర్లు ముందుకొచ్చారు. ఇంకోపక్క సంపన్నులుగా వున్న తమిళులు భారతదేశానికో పశ్చిమ దేశాలకో తరలిపోయారు. వ్యాపారాల్లో, సాంకేతికతలో తగు నైపుణ్యం ఉన్న తమిళులు దేశాన్ని వదలిపెట్టడంతో దేశ ఆర్థికవ్యవస్థ ముందడుగు వేసే అవకాశమే లేకుండా పోయింది.
దానికి తోడు దాదాపు 25ఏళ్ల పాటు తమిళ టైగర్లతో పోరాటానికి, ఆ ఉద్యమాన్ని అణచివేయడానికి శ్రీలంక ప్రభుత్వం తన శక్తినంతటినీ వినియోగించాల్సి వచ్చింది. ఒక అంతర్యుద్ధ వాతావరణం నెలకొన్న ఈ కాలంలో... దేశంలో పెట్టుబడులు పెట్టడానికి స్వదేశీ, విదేశీ మదుపరులు ఎవరూ సాహసించలేదు. ప్రభుత్వం పెట్టుబడులు పెట్టగల పరిస్థితిలో లేదు.
మొదటి పాఠం : భిన్న జాతులు, సమూహాలు ఉన్న దేశంలో వాటి నడుమ విద్వేష పూరిత వాతావరణం, ఘర్షణలు నెలకొంటే ఆ దేశంలో ఉత్పత్తి శక్తుల అభివద్ధి, ఆర్థికాభివద్ధి కుంటుపడుతుంది. ప్రస్తుతం మన దేశంలో మోడీ ప్రభుత్వం కూడా మెజారిటేరియన్‌ ఆధిపత్యవాదాన్నే వివిధ రూపాల్లో ప్రదర్శిస్తోంది. కేంద్రానికి, రాష్ట్రాలకు మధ్య; హిందువులకు, ముస్లిములకు మధ్య; హిందీ వారికి, హిందీయేతరులకు మధ్య

ఘర్షణలను బిజెపి - ఆరెస్సెస్‌ కూటమి రెచ్చగొడుతోంది.
ఇటువంటి స్థితిలో 'ఈజ్‌ ఆఫ్‌ డూయింగ్‌ బిజినెస్‌' విషయంలో ఎన్ని మార్పులు చేసినా ప్రయోజనం ఉండదు. ఇప్పటికే ఇన్ఫోసిస్‌ వంటి కొన్ని బడా కంపెనీలు తమ ప్రధాన కార్యకలాపాలను వేరే దేశాలకు తరలిస్తున్నాయి. దేశంలో కార్పొరేట్లు పెట్టే మదుపులు తగ్గిపోయాయి.
రెండో పాఠం : ఆహార స్వావలంబన
శ్రీలంక ప్రభుత్వం తోటల ద్వారా వచ్చే తేయాకు, రబ్బరు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, కాఫీ తదితర ఉత్పత్తుల అమ్మకాల మీదనే ఎక్కువ దష్టి పెట్టింది. ప్రజల నిత్యావసరాలైన ఆహారధాన్యాలను దేశంలో ఉత్పత్తి చేయడం మీద తగిన శ్రద్ధ పెట్టలేదు. 1960 దశకంలో ఒక్కసారిగా తేయాకు, రబ్బరు వగైరా ఉత్పత్తుల అంతర్జాతీయ ధరలు పడిపోయాయి. ఎగుమతుల ఆదాయం బాగా తగ్గింది. ఇంకోవైపు ప్రజల నిత్యావసరాలను దిగుమతి చేసుకోడానికి విదేశీ మారక ద్రవ్యం అవసరం బాగా పెరిగిపోయింది. అప్పుడు శ్రీలంక ప్రభుత్వం హరిత విప్లవం తలపెట్టింది. అది పూర్తి ఫలితాలనిచ్చే లోపే సింహళ - తమిళ వివాదం ముందుకొచ్చింది. ఏడాది క్రితం వంద శాతం సేంద్రియ వ్యవసాయం చేపట్టాలని నిర్ణయించడంతో దేశంలో పండే పంటల దిగుబడులన్నీ పడిపోయాయి. ప్రజల కడుపులు నింపడానికి శ్రీలంక ప్రభుత్వం బొచ్చె పట్టుకుని ఐఎంఎఫ్‌ దగ్గరికి పోయి 17వ సారి అప్పు ఇవ్వాలని వేడుకుంటోంది.
భారతదేశంలో కూడా 1950, 1960 దశకాల్లో... దేశ అవసరాలకు సరిపడా తిండిగింజల ఉత్పత్తి జరిగేది కాదు. అమెరికా, ఇతర పశ్చిమ దేశాల చుట్టూ తిరిగి దేబిరించాల్సి వచ్చేది. 1970 దశకంలో చేపట్టిన హరిత విప్లవం దేశ ఆహార స్వావలంబనను సాధించింది. దానర్థం దేశ ప్రజలందరూ కడుపు నిండా తినగలుగుతున్నారని కాదు. పెట్టుబడిదారీ సమాజంలో ఆకలిని రూపుమాపడం సాధ్యం కాదు. కాని దేశ ప్రజలందరికీ కావల్సినంత పరిమాణంలో ఆహారధాన్యాలను మనమే పండించుకోగలుగుతున్నాం. ఏడెనిమిది కోట్ల టన్నుల తిండి గింజలు నిల్వ చేసుకోగలిగాం. తిండి కోసం విదేశాల చుట్టూ తిరగనవసరం లేదు.
ఇప్పుడు మోడీ ప్రభుత్వం ఈ స్వాలంబనకే ఎసరుపెట్టే వ్యవసాయ చట్టాలను తెచ్చింది. రైతుల చారిత్రాత్మక పోరాట ఫలితంగా ఆ చట్టాలు రద్దయి వుండొచ్చు. కాని మోడీ ప్రభుత్వం ఆలోచనలో మార్పు లేదు. మళ్లీ ఏదో ఒక విధంగా ఆ చట్టాలను తేవాలని, వ్యసాయాన్ని కార్పొరేటీకరించాలని ప్రయత్నిస్తోంది. అదే జరిగితే మన దేశ ఆహార స్వావలంబన దెబ్బతినడం ఖాయం. ఇంత పెద్ద దేశం తన ప్రజలకు కావాల్సిన తిండి గింజలను పండించుకోలేని పరిస్థితే వస్తే, తిండి కోసం దిగు మతులపై ఆధారపడవలసి వస్తే ఎటువంటి భయంకర వాతావరణం నెలకొంటుందో ఆలోచించండి! దేశ ఆహార స్వావలంబనను, పారిశ్రామిక స్వావలంబనను కాపాడు కోవాలంటే ఇప్పుడు కొనసాగుతున్న కార్పొరేట్‌ హిందూత్వ రాజకీయాలకు దేశంలో స్థానం లేకుండా చేయాలి.
మూడోపాఠం : నయా ఉదారవాద విధానాల పర్యవసానాలు
జయవర్ధనే అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు 1979 నుంచి శ్రీలంక నయా ఉదారవాద విధానాలను ప్రారంభించింది. ఐఎంఎఫ్‌ షరతులన్నింటికీ తలొగ్గింది. తన దేశంలో ఉత్పత్తి చేయగల సరకులను సైతం దిగుమతి చేసుకోవడం ప్రారంభించింది. టూరిజం వంటి రంగాల మీదనే ఎక్కువగా ఆధారపడింది. చివరికి ఇప్పుడు ఈ దుస్థితికి చేరింది.
మన దేశంలో కూడా నయా ఉదారవాద విధానాలనే వేగంగా అమలు చేస్తున్నారు. దేశీయ ఉత్పత్తి సామర్ధ్యాన్ని పెంచే దిశగా అడుగులు వేసే బదులు మనకి ఉన్న ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని సైతం దెబ్బతీస్తున్నారు. యావత్‌ ప్రపంచానికీ వ్యాక్సిన్లను అందించగల సామర్థ్యాన్ని పెంపొందించుకున్న మన దేశం నేడు కోవిడ్‌ వ్యాక్సిన్ల కోసం దిగుమతుల పైనే ఆధారపడాల్సి వస్తోంది. రక్షణ రంగం వంటి కీలక రంగాల్లో సాధించుకున్న స్వావలంబనను నాశనం చేసుకుని అమెరికాతో రక్షణ బంధం పేర ఒప్పందాలు చేసుకుంటున్నాం. అమెరికన్‌ ఉత్పత్తుల పైనే మొత్తం ఆధారపడాల్సిన స్థితికి దిగజారాం. సాఫ్ట్‌వేర్‌ రంగం (మేథోశ్రమ)లో ముందడుగు వేశాం కాని కీలకమైన హార్డ్‌వేర్‌ ఉత్పత్తుల విషయాన్ని విస్మరించాం. దీని ఫలితంగా కీలకమైన ఎలక్ట్రానిక్‌ హార్డ్‌వేర్‌ అంతా విదేశాల నుండే దిగుమతి చేసుకో వల్సి వస్తోంది. దీని పర్యవసానంగా మన సాఫ్ట్‌వేర్‌ అభివద్ధి కూడా మందగించిపోయింది.
పొరుగు దేశం చైనా ఇందుకు భిన్నంగా దేశీయ ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని పెంచుకోవడంపై ఎక్కువ కేంద్రీకరించింది. కనుకనే నేడు ప్రపంచం మొత్తం మీద అతి పెద్ద ఎగుమతిదారుగా ఎదిగింది. నయా ఉదారవాద విధానాలకు ప్రత్యామ్నాయ మార్గాలను అమలు చేస్తోంది.
దేశభక్తి గురించి కబుర్లతోటే శివాలెత్తి పోవడం, ఆ పేరుతో ఇరుగు పొరుగు దేశాలతో కయ్యాలను ప్రేరేపించడం, తప్ప నిజంగా దేశాన్ని ఆర్థికంగా, సాంకేతికంగా బలోపేతం చేసే ఆలోచన ఈ మోడీ ప్రభుత్వానికి లేదు. శ్రీలంకలో సింహళ జాతీయవాదం - నయా ఉదారవాద విధానాల కాంబినేషన్‌ ఆ దేశాన్ని, అక్కడి ప్రజలకు ఎటువంటి స్థితికి తెచ్చిందో చూస్తున్నాం. ఇక్కడ మన దేశంలో హిందూత్వ జాతీయవాదం - కార్పొరేట్‌ శక్తుల కాంబినేషన్‌ కూడా ఆ విధానాలనే బరితెగించి అమలు చేస్తోంది. ఈ జోడీకి ఎంత త్వరగా చెక్‌ పెట్టగలిగితే అంత త్వరగా మన దేశాన్ని వినాశనం నుంచి కాపాడుకోగలుగుతాం. ఇదే దేశ భక్తులందరి కర్తవ్యం.