కాంతిరేఖ

సిహెచ్‌.సి.ఎస్‌.శర్మ
097909 25909

''రేరు!.. మామయ్యకు జ్వరంగా ఉందట... భవానీ అత్తయ్య చెప్పింది. వెళ్లి చూడరా'' అంది మాధవి. ఆ మాటకు దిగ్గున లేచిన రాజా... దండెం మీది బనీను వేసుకొని పక్క ఇంటివైపు పరుగు తీశాడు. ఇంటి వాకిట భవాని ఎదురుపడింది. ఆమె ముఖం విచారకరంగా ఉంది.
రాజా నేరుగా మామయ్య గదిలోకి వెళ్లాడు.
కళ్లుమూసుకొని ఒళ్లు తెలియని స్థితిలో ఉన్నాడు రంగారావు. రాజా అతని శరీరాన్ని తాకి చూశాడు. జ్వరం చాలా తీవ్రంగా ఉంది. వీధిలోకి పరుగెత్తి.. ఐదు నిమిషాల్లో ఆటోలో వచ్చాడు. తమ్ముడు గోవిందును పిలిచి ఇద్దరూ చెరొక వైపు చేరి రంగారావును ఆటోలో కూర్చోబెట్టారు.
'గోవిందూ!.. నేను మామయ్యను హాస్పిటల్‌కి తీసుకొని వెళతాను. నువ్వు అమ్మనడిగి డబ్బు తీసుకొని త్వరగా వచ్చేరు...'' అని తమ్ముడికి చెప్పి ''అత్తా! నీవు వచ్చి ఆటోలో కూర్చో'' అన్నాడు రాజా .
భవాని ఇంటి తలుపులు దగ్గరకు లాగి వచ్చి ఆటోలో భర్త పక్కన కూర్చొని ఆయనను పట్టుకుంది. ఆటో హాస్పిటల్‌వైపు బయలు దేరింది.
'అత్తయ్యా!.. భయపడకు... చలికాలం కదా! ఫ్లూ జ్వరాలు అక్కడక్కడా ఉన్నాయి. అదే ఇది. రెండు రోజుల్లో తగ్గిపోతుంది.'' అనునయగా చెప్పాడు రాజా.
పావుగంటలో ఆటో హాస్పటల్‌కి చేరింది. రంగారావును స్ట్రెచర్‌పై పడుకోబెట్టి హాస్పిటల్‌లోకి తీసుకువెళ్లారు సిబ్బంది. వారి వెనుకే రాజా వెళ్లాడు. ఈలోగా గోవిందు తల్లి దగ్గర డబ్బు తీసుకొని వచ్చి అన్న చేతికి ఇచ్చాడు.
'గోవిందా.. నీకు కాలేజీకి టైమ్‌ అవుతోంది వెళ్లు. మామయ్యను నేను చూసుకుంటాను. అమ్మతో చెప్పు.. మామయ్యకు ఏం పర్వాలేదని' తమ్ముడికి చెప్పి పంపించాడు.
భవానీని విజిటర్స్‌ మెయిటింగు ప్లేస్‌లో కూర్చోబెట్టి... రాజా లోనికి వెళ్లాడు. రంగారావును మంచంపైకి చేర్చారు. సెలైన్‌ ఎక్కిస్తున్నారు.
''డాక్టర్‌... వీరి పరిస్థితి'' అనడిగాడు, రాజా.
''ఓ గంటలలో మేల్కొంటారు. ఏం భయంలేదు. రెండు రోజుల తర్వాత ఇంటికి తీసుకొని వెళ్లవచ్చు'' చెప్పారు డాక్టర్‌.
''మా అత్తయ్య వచ్చి ఇక్కడ వీరికి కేర్‌టేకర్‌గా ఉండొచ్చా సార్‌!''
''ఆ ఉండొచ్చు... పంపండి''
''థ్యాంక్యూ సర్‌'' అని డాక్టర్‌కి చెప్పి, తర్వాత బయటకొచ్చి ''అత్తయ్యా!.. మామయ్యకు ఏం ఫర్వాలేదని డాక్టరు చెప్పారు. మీరు ఇంటికి వెళ్లి స్నానం చేసి టిఫిన్‌ తిని రండి. మీరు వచ్చాక మావయ్య దగ్గర ఉండొచ్చు. అంతవరకు నేను చూసుకుంటాను'' అని చెప్పి... అత్తయ్యను ఆస్పత్రి బయట ఆటో ఎక్కించాడు. తరువాత తల్లి మాధవికి ఫోన్‌ చేశాడు. ''ఏం భయం లేదు అమ్మా... అంతా బాగానే ఉంది'' అని చెప్పాడు.
్జ్జ్జ
మూడో రోజు సాయంత్రం రంగారావుని డిశ్చార్జి చేశారు. గడిచిన మూడు రోజులు అత్తయ్య భవానికి సాయంగా అన్నా తమ్ముడు హాస్పిటల్‌ డ్యూటీ నిర్వహించారు. వారికి కావలసిన ఆహారాన్ని మాధవి సిద్ధం చేసింది. ఇంత జరుగుతున్నా ఎదుట ఉన్న రాజాతో రంగారావు ఒక్క మాటైనా మాట్లాడలేదు.
''రాజా.. ఎంతో సాయం చేశాడు. వాడిని కాస్త పలకరించండి'' మెల్లగా చెప్పింది భవాని. ఆ మాటలు రాజాకు వినిపించాయి. రంగారావు భార్యను ఒక క్షణం తీక్షణంగా చూసి తలను పక్కకు తిప్పుకున్నాడు. ఎప్పుడూ తన గది నుంచి బయటకు రాని చందన అప్పుడే బయటికొచ్చి.. రాజాను చూసి మళ్లీ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. రాజా గమనించాడు. తరువాత మౌనంగా తమ ఇంటికి వెళ్లాడు.
్జ్జ్జ
రాజా తండ్రి ధర్మరాజు. పెద్దగా చదువుకోలేదు. చిన్న చిన్న కాంట్రాక్టు పనులు, వ్యవసాయం చేస్తాడు. రంగారావు క్షణం తీరిక లేని రాజకీయ నాయకుడు. పేరుప్రతిష్టలు, డబ్బూ బాగానే సంపాదించాడు. ధర్మరాజు సోదరి భవానిని రంగారావు వివాహం చేసుకున్నాక అతడికి బాగా కలిసి వచ్చిందంటారు. ఆమెతో పెళ్లయ్యాకనే రంగారావుకు కోర్టులో పదీ పదిహేనేళ్లుగా నలుగుతున్న ఆస్తి వ్యాజ్యం ఆనుకూలంగా వచ్చింది. అప్పట్నుంచి రంగారావు తరహా కూడా మారిపోయింది.
భవాని ఆడబిడ్డకు జన్మనిచ్చింది.
మా అమ్మే పుట్టిందని రంగారావు మురిసిపోయాడు.
అప్పటికే ధర్మరాజుకు ఇద్దరు మగపిల్లలు. రాజాకు ఆరేళ్లు.. గోవిందుకు రెండేళ్లు. మేనకోడలికి పద్ధతి ప్రకారం చేయవలసిన మర్యాదలను బారసాల రోజున ధర్మరాజు జరిపించాడు. ఆ శిశువుకు చందన అని నామకరణం చేశారు. చందన పెరిగేకొద్దీ రంగారావు పేరు ప్రఖ్యాతులు బాగా పెరిగాయి. ఆ రెండు కుటుంబాల మధ్య గల బాంధవ్యం క్రమంగా నామమత్రం అయిపోయింది. కాలచక్రంలో పదహారేళ్లు గడిచిపోయాయి.
రాజా అగ్రి కల్చరల్‌ బిఎస్సీ పూర్తి చేసి .. ఊళ్లోనే యోగా స్కూలు నడుపుతూ .. తండ్రికి విశ్రాంతి ఇచ్చి.. వ్యవసాయ దారుడయ్యాడు. చందన బిఎస్సీ పాసైంది. రంగారావు చందనకు వివాహ ప్రయత్నాలు ప్రారంభించారు. అన్నా, వదిన, మేనల్లుడు రాజా అంటే ప్రేమాభిమానాలు గల భవాని మనసులో రాజాకు చందనకు వివాహం చేయాలనే సంకల్పం ఉండేది. కానీ. రంగారావు ఆలోచన వేరు.
ఒకరోజు భార్యతో చెప్పాడు.
'రెండు నెలల్లో అమ్మాయి పెళ్లి జరిపించాలి'
'ఎవరితోనండీ' అంది ఆమె.
'మన అంతస్తుకు తగిన వారితో.. ఎమ్మెల్యే పార్థసారధి కొడుకు ముకుందరావుతో'' అన్నాడు కాస్త గర్వంగా.
'అమ్మాయి ఇష్టాయిష్టాలతో అవసరం లేదా' అనడిగింది.
'నా కూతురికి ఎలాంటి సంబంధం తగునో నాకు తెలియదా?' అన్నాడు.
'లేదు... అమ్మాయి ఇష్టాన్ని అడిగి తెలుసుకోవడం మన ధర్మం' అంది.
'అయితే పిలు' అన్నాడు. భవాని కూతురిని పిలిచింది.
రంగారావు కూతురిని దగ్గరకు తీసుకొని.. 'అమ్మా.. ఇంతవరకూ నువ్వు కోరినవన్నీ సమకూర్చాను. ఇప్పుడు నీకు వివాహం చేయాలి అనుకుంటున్నాం. మన అంతస్తుకు తగిన, నీకు అన్ని విధాలా జోడీగా .. నీ పక్కన నిలబడగలిగిన యువకుడిని నీకు కాబోయే భర్తగా నిర్ణయించాను. ఇదిగో.. ఈ ఫొటో చూడు'' చందన చేతికి ఫొటో అందించాడు. అందుకున్న ఫొటోను చూడకుండానే టీపారుపై బోర్లించింది చందన.
'నాన్నా' అంది తల పైకెత్తి.
ఏమిటన్నట్టు చూశాడు రంగారావు.
'వివాహం నాకు సంబంధించినది. అందులో నా ఇష్టానికి ప్రాముఖ్యం ఉండాలి. నాకు మామయ్య కొడుకు రాజశేఖర్‌ అంటే ఇష్టం. తనతో నాకు పెళ్లి జరిపించండి' అంది.
రంగారావు ముఖం రంగులు మారింది. 'ఏమిటి?' అంటూ కళ్లు పెద్దవి చేశాడు.
'రాజా బావనే చేసుకుంటాను' అని కుర్చీ నుంచి లేచింది చందన.
'నీ నిర్ణయం తప్పు. నేను ఒప్పుకోను. మనసు మార్చుకో. నేను నా మిత్రుడు పార్థసారధికి మాటిచ్చాను. అతని కొడుకు ఆ ఫొటోలో ఉన్న అబ్బాయి. ముకుందరావుతోనే నీ వివాహం. కాదు అని నన్ను వ్యతిరేకిస్తే నేను, మీ అమ్మ విషం తాగి చస్తాం. మాట తప్పి నేను బతకలేను' అని కోపంగా గది నుంచి బయటకు వెళ్లిపోయాడు రంగారావు.
చందన తల్లిని కావలించుకొని, ఇద్దరూ ఏడ్చారు.
ఆ సంఘటన తరవాత రంగారావు వారం రోజులైనా ఇంటికి రాలేదు. ఎక్కడికి వెళ్లాడో తెలీదు. భవానీ ఏడుస్తూ జరిగిన అన్నా వదినకు చెప్పి బోరున ఏడ్చింది.
రాజా పార్టీ కార్యాలయానికి వెళ్లి రంగారావును గురించి విచారించగా ... ఎమ్మెల్యే పార్థసారధితో ఢిల్లీ వెళ్లినట్లు తెలిసింది. ఇంటికి వచ్చి విషయం చెప్పాడు. అందరూ స్థిమితపడ్డారు.
్జ్జ్జ
ఆరోజు ఉదయం కుర్చీలో కూర్చొని కిటికీ గుండా ఇంటి వెనుక వున్న పెరటిలో ఉన్న పూలచెట్లను చూస్తున్నాడు రాజా. చందన మౌనంగా అతడిని గమనిస్తుంది. కొంత సమయం తరువాత.. గొంతు సవరించింది. రాజా తొట్రుపాటుతో వెనుతిరిగి చూశాడు.
'ఎందుకు వచ్చావు' అనడిగాడు.
'రాకూడదా' అంది.
'ఇంట్లో అమ్మా, నాన్న ఎవ్వరూ లేరు'
'కాబట్టే వచ్చాను'
ప్రశ్నార్థకంగా చందన ముఖంలోకి చూశాడు రాజా.
'నేను అడిగిన ప్రశ్నకు జవాబు చెబుతావా బావా!' ముఖంలోకి చూసి అడిగింది.
'నేనంటే నీకు ఇష్టమే కదా?' అడిగింది.
'లేదు చందన' కిటికీ గుండా శూన్యంలోకి చూస్తూ మెల్లగా చెప్పాడు.
'బావా, నువ్వు చెప్పేది నిజమేనా?' బొంగురుపోయిన కంఠంతో అంది.
'నిజమే.. మీ నాన్న మాట విను. అది మనందరికీ మంచిది.' అన్నాడు. ఒక్కక్షణంలో అక్కడినుంచి లేచి, పరుగున తమ ఇంటికి చేరి తన గదిలో మంచంపై వాలిపోయింది.
్జ్జ్జ
ఈనెలలోనే చందన వివాహం ఎమ్మెల్యే పార్థసారధి కొడుకు ముకుందరావుతో జరిగింది. ఏదో పార్టీ కార్యక్రమానికి వెళ్లివస్తూ రోడ్డు ప్రమాదంలో తీవ్రంగా గాయపడి ముకుందరావు, తండ్రి పార్థసారధి చనిపోయారు. పెళ్లయిన రెండు నెలలకే రంగారావు ఇంటికి చేరింది చందన. కోడలి దుస్థితికి ధర్మరాజు, మాధవి చాలా బాధపడ్డారు. భవాని ఎంతగానో కుమిలిపోయింది. భర్త రంగారావును నిర్భయంగా నోటికి వచ్చినట్లు విమర్శించేది. రంగారావు పశ్చాత్తాపంతో.. వేదనతో.. కుంచించుకుపోయాడు.
్జ్జ్జ
హాస్పిటల్‌ నుంచి వచ్చిన రంగారావును చూడటానికి ధర్మరాజు, మాధవి వచ్చారు. చందనను తలచుకొని 'ఆ పిల్ల ఇంతవరకు నా ముఖం చూడలేదు. ఆ గది నుంచి బయటకి రాలేదు. ఆమె జీవితాన్ని నేను నాశనం చేశాను. మనశ్శాంతి లేకుండా ఫలితాన్ని అనుభవిస్తున్నాను'' అని కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు రంగారావు. అతడికి ఊరడింపుగా మాటలు చెప్పి ఓదార్చి... ధర్మరాజు, మాధవి చందన ఉన్న గదిలోకి వెళ్లారు. టేబుల్‌పైన పెట్టిన టిఫిన్‌ అలానే ఉంది.
వారి అలికిడి విన్న చందన కళ్లు తెరచి చూసింది.
అత్తా మామయ్యలతో పాటు తల్లి భవాని కూడా ఉంది.
''ఇదీ, వదినా... దీని వరస. వేళకు తినదు. మాతో మాట్లాడదు. నిన్న రాజా వాళ్ల మామయ్యను గదిలో దింపి వెళ్లేటప్పుడు గది నుంచి బయటకు వచ్చింది. తరువాత గదిలోకి వెళ్లి తలుపులు మూసుకుంది. ఏమైపోతుందోనని నాకు భయంగా ఉంది.'' అని కన్నీరు పెట్టుకుంది భవాని.
చందన తల్లి ముఖంలోకి చూసి విచారంగా నవ్వింది. కళ్లలో కన్నీరు.
మాధవి భర్త ధర్మరాజు ముఖంలోకి చూసింది. ఆయన ప్రసన్నంగా చూవాడు. మాధవి చందనను దగ్గరకు తీసుకొని.. కన్నీటిని తుడిచింది.
'వదినా! నా కోడలిని నేను మా ఇంటికి తీసుకొని వెళతాను. శాశ్వతంగా మా దగ్గరే ఉంచుకుంటాం.' అంది.
భవాని ఆశ్చర్యపోయింది.
'అవును చెల్లీ.. రాజా చందనల వివాహం చేద్దాం. నీకు సమ్మతమేగా' అనడిగాడు.
రాజా అప్పుడే వచ్చాడు. చందన ఆశగా అని ముఖంలోకి చూసింది. వీరి మాటలు విని రంగారావు అక్కడికి వచ్చాడు. అందరి ముఖాల్లోకి చూశాడు.
'విన్నారా? చందనని మా వదిన, అన్నయ్య వాళ్లింటికి తీసుకు వెళతారట. నా మేనల్లుడు జీవితాంతం తనకు తోడుగా ఉంటాడట.' భర్త ముఖంలోకి చూస్తూ ఆనందంగా చెప్పింది భవాని.
ఆ మాటకు చందన ముఖంలో కాంతిరేఖ విరిసింది.
అది చూసి, అందరి హృదయాలు తేలిక పడ్డాయి.