కనురెప్పల కలలు

హరి అంబటి
దిగులు మేఘం రాల్చిన చినుకులు
నా పొడిబారిన హృదయంపై
రైలుబండి నా నిట్టూర్పుల్ని వూదుతూ వెళుతోంది
పసిపిల్లలక్కడ నా భావాన్ని
గాలి బుడగలతో పైకెగరేస్తున్నారు!

కడలి తీరాల్లో ప్రేమికులు కట్టుకున్న ఇసికగూళ్ళు
వాటికి సముద్రపు గవ్వల అలంకరింపులు
నా అక్షరాల కన్నా ఎంతో అందంగా ...

ఊరి చివర శ్మశానంలో కాటికాపరి
అతనిలోనూ ఏదో తెలియని విషాదం
ఆ శ్మశాన చెరువులో నిద్ర గన్నేరు
మా కళ్ళలో అసలు నిద్రే లేదు!
ఏకాంతంలో చితి మంటలు రాపిడి
ఎంత బావుంటుంది!
వదిలెళ్లిన ప్రేయసి పిల్లల నవ్వులా...!

మళ్ళీ...
హృదయమంతా పరచుకొని
ఉదయాన గువ్వల సవ్వడిలా సందడి చేస్తుంది

ప్రేమకు ఫలితం విషాదమా?
ఏమో!
జీవితం మొదలు... చివరలో...
కన్నీరు కాచుకుని ఉంటుందటగా!
తత్వాల్లో విన్నాను లే!

ఏంటో... నాకు ప్రేయసీ అర్థం కాదు!
జీవితమూ అర్థం కాదు!
రెండూ అమితానందం ఇచ్చేవే!
రెండూ అమితమైన దు:ఖాన్ని ఇచ్చేవే!